Δημοσιεύθηκε: Σάββατο 28 / 3 / 2026 , 13:48 από news_room

Αθήνα: Συνεχίζεται το τριήμερο διεθνές φεστιβάλ λογοτεχνίας με ελεύθερη είσοδο στην Τεχνόπολη του  Δήμου Αθηναίων, στο Γκάζι

ΕΛΛΑΔΑ – ΑΘΗΝΑ, ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ, ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΡΠΑΘΑΚΗΣ | Με ένα φιλόδοξο και πολυθεματικό πρόγραμμα ξεκίνησε την Παρασκευή και συνεχίζει σήμερα  Σάββατο και αύριο.

Το 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Λογοτεχνίας της Αθήνας (AILF), το οποίο φιλοδοξεί να καθιερωθεί ως νέος θεσμός για τα γράμματα και τον δημόσιο διάλογο. Η διοργάνωση πραγματοποιείται από τις 27 έως τις 29 Μαρτίου 2026, με ελεύθερη πρόσβαση για το κοινό, μετατρέποντας την πόλη της Αθήνας σε ένα ανοιχτό φόρουμ ιδεών, διαλόγου, και ανταλλαγής απόψεων.

Ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας επισήμανε ότι το φεστιβάλ επιχειρεί να φέρει κοντά διαφορετικές οπτικές και εμπειρίες, αναδεικνύοντας τη λογοτεχνία όχι μόνο ως τέχνη αλλά και ως εργαλείο κατανόησης της σύγχρονης πραγματικότητας. Όπως τονίζει, η πρωτοβουλία στοχεύει να μετακινήσει το βιβλίο από τον ιδιωτικό χώρο της ανάγνωσης στη δημόσια σφαίρα, ενθαρρύνοντας τη συμμετοχή και τον διάλογο.

Συζήτηση Οι χρήσεις του Κλασικού σήμερα

Στην 2η ημέρα, σήμερα Σάββατο, στο πλαίσιο αυτού του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Λογοτεχνίας Αθηνών, ξεκίνησε το μεσημέρι η συζήτηση με αφορμή το ιδιαίτερα επίκαιρο και στοχαστικό δοκίμιο του Ιταλού συγγραφέα Matteo Nucci, “Τα δάκρυα των ηρώων”. Την εισαγωγή έκανε ο αρχαιολόγος και πανεπιστημιακός Δημήτρης Πλάντζος, θέτοντας εξαρχής τον τόνο μιας συζήτησης που ξεπερνά τα όρια της κλασικής φιλολογίας και αγγίζει τον σύγχρονο τρόπο κατανόησης του ανθρώπινου.

Αφετηρία αποτελεί μια απλή αλλά ριζοσπαστική ιδέα: τι θα συνέβαινε αν η κατεξοχήν χειρονομία του ομηρικού ήρωα δεν ήταν το υψωμένο σπαθί, αλλά το δάκρυ; Στον κόσμο του Όμηρος, οι ήρωες δεν διστάζουν να θρηνήσουν. Ο Αχιλλέας για τον Πάτροκλο, ο Πρίαμος για τον Έκτορα, ο Οδυσσέας για την απώλεια και τη νοσταλγία της πατρίδας. Σε αντίθεση με τα σύγχρονα στερεότυπα που συνδέουν τον ηρωισμό με τη συναισθηματική εγκράτεια, τα ομηρικά έπη αναδεικνύουν το δάκρυ ως πράξη επίγνωσης.

Όπως υπογραμμίστηκε, στο έργο του Nucci τα δάκρυα δεν αποτελούν ένδειξη αδυναμίας, αλλά μορφή γνώσης: μια στιγμή όπου ο ήρωας αναγνωρίζει την απώλεια, την αγάπη και τα όρια της ανθρώπινης δράσης. Πρόκειται για αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί μια «συναισθηματική νοημοσύνη» του ομηρικού κόσμου, τοποθετημένη στον πυρήνα — και όχι στο περιθώριο — της ηρωικής εμπειρίας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η αντιπαραβολή δύο εμβληματικών μορφών: του Αχιλλέα και του Οδυσσέα. Ο πρώτος ενσαρκώνει μια απόλυτη, εκρηκτική και τραγική συναισθηματικότητα, ενώ ο δεύτερος μια πιο ευέλικτη, στρατηγική και πολιτική διαχείριση του συναισθήματος. Ανάμεσά τους αναπτύσσεται ένας ευρύτερος στοχασμός γύρω από την ευαλωτότητα, την εξουσία και τη σχέση του ανθρώπου με τον χρόνο.

Η συζήτηση, ωστόσο, δεν περιορίζεται στον Όμηρο. Όπως επισημάνθηκε, το βιβλίο ανοίγει ένα κρίσιμο ερώτημα για το σήμερα: πώς χρησιμοποιούμε — ή καταχρώμαστε — το κλασικό παρελθόν; Η αρχαιότητα συχνά λειτουργεί ως σύμβολο κύρους ή πολιτισμικής υπεροχής· ως αισθητική αναφορά ή ακόμη και ως τουριστικό αφήγημα. Αντίθετα, η ανάγνωση του Nucci αναδεικνύει έναν κόσμο εύθραυστο, συναισθηματικά φορτισμένο και βαθιά συνειδητό ως προς την επισφάλεια της ανθρώπινης ζωής.

Ίσως γι’ αυτό η συγκεκριμένη συζήτηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία στην Αθήνα — μια πόλη που βρίσκεται διαρκώς ανάμεσα στη μνημειακή παρουσία της κλασικής αρχαιότητας και στις αντιφάσεις της σύγχρονης πραγματικότητας. Το ερώτημα που τίθεται παραμένει ανοιχτό: είναι τα δάκρυα των ηρώων μια αμηχανία της αρχαίας παράδοσης ή μία από τις πιο ριζοσπαστικές της κατακτήσεις;.

*Στο αρχικο απόσπασμα που παρουσιάστηκε, αναδύεται έντονα η αναζήτηση του εαυτού μέσα από το τοπίο και τη μνήμη. Η αφήγηση διασχίζει τον λακωνικό κάμπο, όπου η φύση και η ιστορία συνυφαίνονται αδιάρρηκτα: μυθικά ίχνη, ομηρικές αναφορές και νεότερες ταξιδιωτικές ματιές συνθέτουν έναν ενιαίο, διαχρονικό χώρο.

Το κείμενο, μέσα από πυκνές και ζωντανές εικόνες, ανακαλεί τον κόσμο του έπους, δίνοντας έμφαση όχι μόνο στα γεγονότα αλλά κυρίως στον τρόπο με τον οποίο βιώνονται και ανασυντίθενται οι μνήμες. Η δύναμή του έγκειται στην ικανότητα της αφήγησης να μετατρέπει το παρελθόν σε άμεση εμπειρία, προκαλώντας μια βαθιά ταύτιση ανάμεσα στον αφηγητή και τον ακροατή.

Κεντρική θέση κατέχει και η έννοια της φιλοξενίας, ως διαχρονική αξία που συνδέει τον αρχαίο κόσμο με τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Η σιωπή, η αναμονή και η τελετουργική διάσταση της υποδοχής των ξένων αναδεικνύουν τη σημασία όσων δεν λέγονται, αλλά υπονοούνται.

Η κορύφωση του αποσπάσματος έρχεται με τη στοχαστική αναμέτρηση με την απώλεια. Ανάμεσα σε πλούτη και αναμνήσεις, η φωνή του αφηγητή αναγνωρίζει πως τίποτα υλικό δεν μπορεί να αντικαταστήσει τους ανθρώπους που χάθηκαν. Έτσι, η θλίψη μετατρέπεται σε κοινή ανθρώπινη εμπειρία, φωτίζοντας την ευάλωτη, βαθιά ανθρώπινη πλευρά του μύθου.

Μέσα από αυτή τη συνομιλία, αναδείχθηκε η δύναμη της σύγχρονης λογοτεχνίας να συνομιλεί δημιουργικά με την παράδοση, κρατώντας ζωντανή τη μνήμη και μεταφέροντας τη συγκίνηση της αφήγησης στο παρόν.

Διεθνείς φωνές και καίριοι διάλογοι

Στο επίκεντρο του φεστιβάλ βρίσκονται συζητήσεις με σημαντικούς συγγραφείς από όλο τον κόσμο, που εξετάζουν τη σχέση της γραφής με τα μεγάλα ζητήματα της εποχής. Μεταξύ αυτών, ο Νομπελίστας Λάσλο Κρασναχορκάι συνομιλεί με τη Μερβ Έμρε για τη βία, την πολιτική και τη δύναμη της λογοτεχνίας ως μορφή εγρήγορσης.

Ο βραβευμένος με Booker Ντέιβιντ Σολόι ανοίγει διάλογο με τη Σοφία Νικολαΐδου γύρω από ζητήματα φύλου και ταυτότητας, ενώ ο Ιρλανδός Πολ Λιντς εστιάζει στη δημιουργική διαδικασία και τις προκλήσεις της εποχής μαζί με τον Νίκος Μάντης.

Ξεχωρίζουν επίσης οι παρουσίες των Κέβιν Μπάρι και Νικόλ Κράους, που διερευνούν τη γλώσσα, τη φόρμα και την έννοια της ταυτότητας στη σύγχρονη πεζογραφία, καθώς και του Ματέο Νούτσι, ο οποίος συνδέει την αρχαιότητα με το σήμερα.

Από τη λογοτεχνία στην πολιτική πραγματικότητα

Το πρόγραμμα επεκτείνεται πέρα από τη στενή λογοτεχνική θεματολογία, αγγίζοντας κρίσιμα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Σε κεντρική συζήτηση, ο Κρασναχορκάι, η Καρολίν Έμκε και άλλοι ομιλητές εξετάζουν την άνοδο του αυταρχισμού και τη μετατόπιση του δημόσιου λόγου στην Ευρώπη.

Παράλληλα, ο πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής Λιλιάν Τυράμ συμμετέχει σε πάνελ για τον ρατσισμό, μαζί με τον Ντέμης Νικολαΐδης, φέρνοντας τη συζήτηση και στο πεδίο του αθλητισμού.

Έμφυλη βία και σύγχρονη γραφή

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη θεματική των έμφυλων ταυτοτήτων και της βίας. Συγγραφείς όπως η Σέλβα Αλμάδα και η Καταρίνα Φόλκμερ προσεγγίζουν τον τρόπο με τον οποίο η λογοτεχνία αποτυπώνει και αμφισβητεί κοινωνικά στερεότυπα, ανοίγοντας έναν ουσιαστικό διάλογο γύρω από τη γλώσσα και την εξουσία.

Το μέλλον της ανάγνωσης

Σε μια εποχή όπου η εικόνα κυριαρχεί, το φεστιβάλ θέτει ερωτήματα για το μέλλον του βιβλίου. Κριτικοί όπως η Μερβ Έμρε και ο Τόμας Μίνεϊ συζητούν για τις προκλήσεις που φέρνει η ψηφιακή εποχή, ενώ ειδική ενότητα εξετάζει τη σχέση λογοτεχνίας και οπτικοακουστικών μέσων.

Η Αθήνα ως λογοτεχνικό τοπίο

Η διοργάνωση δεν παραλείπει να αναδείξει τη σύνδεση της πόλης με τη γραφή. Ένα αφιέρωμα στον Μένης Κουμανταρέας φωτίζει την Αθήνα ως ζωντανό σκηνικό των ιστοριών του, αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο ο αστικός χώρος επηρεάζει τους χαρακτήρες και τις αφηγήσεις.

Πέρα από τις συζητήσεις

Το φεστιβάλ περιλαμβάνει επίσης εργαστήρια δημιουργικής γραφής (masterclasses), συναντήσεις με συγγραφείς και υπογραφές βιβλίων, δίνοντας στο κοινό τη δυνατότητα άμεσης επαφής με τους δημιουργούς. Οι εκδηλώσεις φιλοξενούνται σε εμβληματικούς χώρους της Τεχνόπολης, με παράλληλη μετάφραση και προβολές για τη διευκόλυνση των επισκεπτών.

Παράλληλες δράσεις, όπως προβολές και μουσικά δρώμενα, συμπληρώνουν την εμπειρία, ενισχύοντας τον στόχο της διοργάνωσης: να δημιουργήσει έναν ζωντανό κόμβο ανταλλαγής ιδεών και πολιτισμού.

Μια νέα πολιτιστική πρόταση για την πόλη

Το 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Λογοτεχνίας της Αθήνας επιχειρεί να καθιερωθεί ως ένα δυναμικό σημείο συνάντησης για συγγραφείς, αναγνώστες και δημιουργούς. Με ανοιχτή πρόσβαση και έντονο διεθνή χαρακτήρα, φιλοδοξεί να ενισχύσει τον ρόλο της Αθήνας στον παγκόσμιο πολιτιστικό χάρτη και να επαναπροσδιορίσει τη σχέση της λογοτεχνίας με την κοινωνία.

Συζητήσεις

Παρασκευή 27.03.2026

18:00 Ένας άνεμος που σαρώνει | Σέλβα Αλμάδα, Τίνα Μανδηλαρά | Δεξαμενές Καθαρισμού

19:45 Η λαχτάρα, η αγωνία και η μελαγχολία της αντίστασης | Λάσλο Κρασναχορκάι, Μερβ Έμρε | Αεριοφυλάκιο 1 – Αμφιθέατρο «Μιλτιάδης Έβερτ»

Σάββατο 28.03.2026

12:00 Λέσχες ανάγνωσης, πυλώνες φιλαναγνωσίας: Μια συζήτηση για την κατάσταση των πραγμάτων και τις προκλήσεις του μέλλοντος | Συντονισμός: Μικέλα Χαρτουλάρη | Αεριοφυλάκιο 1 – Αμφιθέατρο «Μιλτιάδης Έβερτ»

13:00 Οι χρήσεις του «κλασικού», σήμερα | Ματέο Νούτσι, Δημήτρης Πλάντζος | Δεξαμενές Καθαρισμού

14:30 «Ο χρόνος είναι ένα παιχνιδάκι. Κι η Αθήνα παντού» – Ο Μένης Κουμανταρέας και η πόλη | Θεόδωρος Γρηγοριάδης, Ελιάνα Χουρμουζιάδου, Χρήστος Χρυσόπουλος, Μαρία Φακίνου, Αλεξάνδρα Τράντα | Αεριοφυλάκιο 1 – Αμφιθέατρο «Μιλτιάδης Έβερτ»

15:00 Ανδαλουσιανός σκύλος στη Μοντάνα | Κέβιν Μπάρι, Χρήστος Αστερίου | Δεξαμενές Καθαρισμού

16:30 Εντάξει με το παρελθόν, τι θα γίνει όμως με το παρόν και το μέλλον της λογοτεχνίας; | Μερβ Έμρε, Τόμας Μίνεϊ, Άθως Δημουλάς | Αεριοφυλάκιο 1 – Αμφιθέατρο «Μιλτιάδης Έβερτ»

17:00 Δεν είναι φόνος, είναι γυναικοκτονία | Σέλβα Αλμάδα, Καταρίνα Φόλκμερ, Βίκυ Τσελεπίδου. Συντονισμός: Αναστασία Γρηγοριάδου | Δεξαμενές Καθαρισμού

18:30 Η ελπίδα ως σφάλμα; Λογοτεχνία και πολιτική στη σκοτεινή Ευρώπη | Λάσλο Κρασχναχορκάι, Καρολίν Έμκε, Κωστής Καρπόζηλος, Κωστής Παπαϊωάννου | Αεριοφυλάκιο 1 – Αμφιθέατρο «Μιλτιάδης Έβερτ»

19:00 «Αρσενικό», «θηλυκό» και η ιδέα του λογοτεχνικού χαρακτήρα | Νικόλ Κράους, Ντέιβιντ Σολόι, Κώστας Καλτσάς | Δεξαμενές Καθαρισμού

Κυριακή 29.03.2026

14:00 Χίλιες εικόνες, χίλιες λέξεις | Νίκος Παναγιωτόπουλος, Κάλλια Παπαδάκη, Παναγιώτης Ευαγγελίδης, Γιάννης Οικονομίδης | Αεριοφυλάκιο 1 – Αμφιθέατρο «Μιλτιάδης Έβερτ»

14:30 Ιστορίες που αποφεύγουμε να πούμε και οδηγίες για το πώς να τις αφηγηθείτε | Καταρίνα Φόλκμερ, Δανάη Σιώζιου | Δεξαμενές Καθαρισμού

16:00 Πεζογραφία την εποχή της αναταραχής: Ο συγγραφέας ως δημιουργός και ως διασώστης της μνήμης | Πολ Λιντς, Νίκος Μάντης | Αεριοφυλάκιο 1 – Αμφιθέατρο «Μιλτιάδης Έβερτ»

16:30 Άνδρας, Γυναίκα, Άλλο: Έχει η γραφή φύλο; | Ντέιβιντ Σολόι, Σοφία Νικολαΐδου | Δεξαμενές Καθαρισμού

18:30 Όταν όλα γύρω καταρρέουν, πώς πλοηγούμαστε σε δάση σκοτεινά; | Νικόλ Κράους, Λευτέρης Καλοσπύρος | Δεξαμενές Καθαρισμού

19:00 Αποδομώντας τη «λευκή σκέψη» μέσα στο ίδιο το γήπεδό της | Λιλιάν Τυράμ, Ντέμης Νικολαΐδης, Λορέτα Μακόλεϊ. Συντονισμός: Παναγιώτης Μένεγος | Αεριοφυλάκιο 1 – Αμφιθέατρο «Μιλτιάδης Έβερτ»

Book Signings

 

Παρασκευή 27.03.2026 | Παλαιοί Φούρνοι

19:45 – 20:30 Σέλβα Αλμάδα

21:15 – 22:00 Λάσλο Κρασναχορκάι

Σάββατο 28.03.2026 | Παλαιοί Φούρνοι

14:45 – 15:30 Ματέο Νούτσι, Δημήτρης Πλάντζος

16:15 – 16:45 Θεόδωρος Γρηγοριάδης, Ελιάνα Χουρμουζιάδου, Χρήστος Χρυσόπουλος, Μαρία Φακίνου

16:45 – 17:30 Κέβιν Μπάρι

18:45 – 19:30 Σέλβα Αλμάδα, Καταρίνα Φόλκμερ, Βίκυ Τσελεπίδου

20:15 – 21:00 Καρολίν Έμκε, Κωστής Καρπόζηλος, Κωστής Παπαϊωάννου

20:45 – 21:30 Νικόλ Κράους, Ντέιβιντ Σολόι, Κώστας Καλτσάς

Κυριακή 29.03.2026 | Παλαιοί Φούρνοι

15:45 – 16:30 Νίκος Παναγιωτόπουλος, Κάλλια Παπαδάκη, Παναγιώτης Ευαγγελίδης

16:15 – 17:00 Καταρίνα Φόλκμερ, Δανάη Σιώζιου

17:45 – 18:30 Πολ Λιντς, Νίκος Μάντης

18:15 – 19:00 Ντέιβιντ Σολόι, Σοφία Νικολαΐδου

20:15 – 21:00 Νικόλ Κράους

20:45 – 21:30 Λιλιάν Τυράμ.

* Μεταφορά απο ηχητικό απόσπασμα.

Φωτογραφίες: Από τη σημερινή συζήτηση του Ματέο Νούτσι με τον Δημήτρη Πλάντζο με θέμα Οι χρήσεις του «κλασικού»).

Πηγή – Φωτογραφίες: Βαγγέλης Καρπαθάκης