Δημοσιεύθηκε: Σάββατο 29 / 11 / 2025 , 23:47 από news_room
ΕΛΛΑΔΑ – ΑΘΗΝΑ, ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑ, ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ, 29 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025, ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΡΠΑΘΑΚΗΣ | Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και επισημότητα τελέστηκε σήμερα απόγευμα – βράδυ, ο Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός προς τιμήν του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα στον ομώνυμο ιερό ναό εντός του Γηροκομείου Αθηνών.
Στον Μέγα Εσπερινό της εορτής χοροστάτησε και κήρυξε τον Θείο Λόγο ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ρωγών κ. Φιλόθεος συμπαραστατούμενος από τον Προϊστάμενο του Ιερού Ναού π. Θεόδωρο Γρηγοράκη, παρεπιδημούντες Ιερείς από τη Κρήτη καθώς και την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών.
Τον Θείο Λόγο* της εορτής κήρυξε καταλλήλως ο θεοφιλέστατος βοηθός επίσκοπος της Ι.Α.Α. κ. Φιλόθεος ο οποίος ανέφερε:
Και να θυμηθούμε ότι είναι ο Απόστολος των Ελλήνων μαζί με τον Απόστολο Παύλο, γιατί και ο Απόστολος Ανδρέας όχι μόνο διήλθε την Ελλάδα, αλλά επιπλέον από τον Απόστολο Παύλο ετελειώθη στα ελληνικά χώματα , όπως γνωρίζετε. Είναι ο Απόστολος που μαρτύρησε, σταυρώθηκε στην πόλη των Πατρών. Οι πρόγονοί μας, δεκαετία του 1830, θέλησαν από αγάπη, από αλληλεγγύη και από φώτιση Θεού βέβαια, να αφιερώσουν μέσα σε αυτόν τον αγιασμένο χώρο που περιλαμβάνει όλα αυτά τα περίπτερα, του ιστορικού και μεγάλου και πρώτου γηροκομείου της Αθήνας, τον ναό αυτό, να τον αφιερώσουν στον Απόστολο Ανδρέα. Και είναι μία ευκαιρία που ερχόμαστε εδώ, να προσκυνήσουμε τη Χάρη Του και να επικαλεστούμε τη Μεγάλη Του παρρησία στον Θεό, αφού, όπως προανέφερα και γνωρίζετε όλοι σας καλά, είναι ο Πρωτόκλητος, ο οποίος εκάλεσε και τον αδελφό του, τον κατα σάρκα τον Πέτρο, και υπηρέτησαν με τόση αφοσίωση και με τόση θυσιαστική αγάπη τον Θεάνθρωπο.
Θέλω να σταθώ, όμως, στον Ιερό Ναό αυτό του Ιδρύματος εδώ, ο οποίος είναι εξαιρετικά ιερός και ο οποίος γνωρίζεται πως, επειδή πολλοί άνθρωποι πέρασαν εδώ πριν φύγουν και ακούμπησαν τις προσευχές τους και εναπέθεσαν τις ελπίδες τους και ζήτησαν την άνωθεν στήριξη και τη θεία βοήθεια, δεν είναι ένας Ναός όπως όλοι οι άλλοι, αλλά είναι ένας Ναός που έχει μία επιπλέον χάρη και μία επιπλέον ευλογία.
Η Ιερά μας Αρχιεπισκοπή δεν θέλησε ποτέ αυτό να το προβάλλει προς τα έξω, διότι τα σημεία της χάριτος είναι σημεία αφενός ευλογίας και αφετέρου έχουν να κάνουν και με την πίστη και με την εσωτερική διάθεση του καθενός.
Αυτό όμως που γνωρίζουμε και υπεύθυνα να μπορούμε να το ενημερώσουμε για να μην το προβάλλουμε είναι ότι ο Λειτουργός του Αποστόλου Ανδρέου στο Γηροκομείο Αθηνών, ο αγαπητός αδερφός, ο πατήρ Θεόδωρος, είναι ένας άνθρωπος με πάρα πολύ μεγάλη αγάπη. Αγάπη για το Χριστό και το θυσιαστήριο, αγάπη όμως και για τον συνάνθρωπο.
Αγάπη και για τον ευρισκόμενο εδώ στους χώρους αυτούς τους ιερούς οι οποίοι ζουν πιθανόν την τελευταία σελίδα της ζωής τους, έχοντας έναν στοργικό πατέρα, έναν άνθρωπο θυσιαστικής προσφοράς, ανυστεροβουλίας, αληθινής και ένθερμης και ζωντανής προσευχής, ο οποίος εκτός από το να προσεύχεται σχεδόν όλη την ημέρα, βρίσκεται κοντά σε όλους όσους καταφεύγουν, εμπερίστατους και μη στο Πετραχήλι του. Και αυτό είναι κάτι που έχω προσωπική εμπειρία να το γνωρίζω, αλλά λόγω της σεμνότητός του και της προσωπικής του αφάνειας, αγώνος για αφάνεια είναι η σπουδαία και διακριτική έκφραση. Αγώνος για αφάνεια.
Για τον πατέρα Θεόδωρο ομιλώ δεν θέλει να το προβάλλω, όμως επειδή συνυπήρξαμε και τον γνωρίζω από λαϊκό, όταν ήμουν πρώτος πρωτοσύγκελος και έφερε εκεί τα χαρτιά του στη Μητρόπολη, για να λάβει την ιεροσύνη, και γνωρίζω ότι γεννήθηκε και μεγάλωσε κάτω από τα βουνά των Μετεώρων, στο Καστράκι, το τελευταίο κέντρο του κόσμου πριν την πύλη του ουρανού, την πύλη, εννοώ, των Μετεώρων, αγιασμένης Ιερής Πολιτείας, και από μικρό παιδάκι άκουσε τον Λόγο του Θεού και είδε τις θεάρεστες προσευχές των μοναχών και των πατέρων, οι τελευταίοι της εποχής εκείνης της μεγάλης, τους οποίους έζησε κοντά ο πατήρ Θεόδωρος, ασφαλώς όλα αυτά αποτέλεσαν βίωμα συμπυκνωμένο, μαζί με χάρη και θέλημα Θεού, για να τον αξιώσουν να μπει στις τάξεις του Ιερού Κλήρου και τώρα και σαν πνευματικός πατέρας, αλλά και με τη δύναμη που του έχει δώσει ο Θεός και η χάρη στο Επιτραχήλιο του, να εξομολογεί, να ενισχύει, να σταυρώνει, να διαβάζει και γενικότερα να ποιμαίνει με πάρα πολύ μεγάλη ανιδιοτέλεια και στοργή.
Εδώ έζησε και τις τελευταίες μέρες της ζωής του ένας εκλεκτός αρχιερέας, τον οποίον ο πατήρ Θεόδωρος φρόντισε , ο μακαριστός Επίσκοπος Νεοχωρίου κ. Παύλος, πατριώτης του κι αυτός από τα μέσα της Καρδίτσας, πρόσωπο και συνεργάτης του μακαριστού αρχιεπισκόπου Σεραφείμ και ο οποίος βρήκε στοργή και στήριξη από τον πατέρα Θεόδωρο. Και εδώ θέλησε ο Θεός να κλείσει τα μάτια του και να φύγει για το ταξίδι της βασιλείας του Θεού, προσκυνώντας τον Απόστολο Ανδρέα και ευγνωμονώντας όλα αυτά τα σημεία της χάριτος που με τις προσευχές και του πατρός Θεοδώρου τον στήριξαν και τον ίδιο για να διέλθει την πύλη του ουρανού.
Είμαστε δε ιδιαίτερα ευτυχείς που τώρα Πρόεδρος στο Ίδρυμα είναι ένας εκλεκτός και σοβαρός κύριος όπου με το διοικητικό του συμβούλιο, με μεγάλη νηφαλιότητα, με φώτιση και με μεγάλη διαφάνεια διαχειρίζονται την περιουσία η οποία έχει μεγάλη απόδοση στους αδερφούς μας, στους συνανθρώπους μας, σε εκείνους που ζουν και διάγουν τις τελευταίες ημέρες της ζωής τους, στον χώρο αυτό, και όλοι μαζί απόψε συνεορτάζουμε και συμπανηγυρίζουμε με τον Απόστολο Ανδρέα τον Πρωτόκλητο τη μεγάλη αυτή γιορτή που ξημερώνει αύριο και τον επίσημο πανηγυρικό του Εσπερινό. Να είναι βοήθεια σε όλους σας, στον καθένα προσωπικά, να σας αξιώσει να ζήσετε, και να ζήσουμε ευλογημένες εορτές και καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα, και πάντα, βγαίνοντας από αυτή την εκκλησία, όπως γίνεται αυτή την ώρα, να έχει φύγει ένα φορτίο, να έχει ελαφρύνει ο ζυγός που κουβαλά ο καθένας και το γνωρίζει η καρδιά του, το ξέρει ο εσωτερικός του κόσμος, Το ξέρουν και ίσως λίγοι άνθρωποι, αλλά ο καθένας από εμάς γνωρίζει τι σηκώνει και τι αντιμετωπίζει, αναθέτοντας την τελευταία του ελπίδα όπως πάντα στον Κύριο μας Ιησού Χριστό, την Παναγία Μητέρα Του και όπως σήμερα εορτάζουμε στον Άγιο Απόστολο Ανδρέα.
*Μετεγγραφή από απόσπασμα ήχου
Πηγή – Φωτογραφίες: Βαγγέλης Καρπαθάκης
