Δημοσιεύθηκε: Σάββατο 30 / 12 / 2023 , 11:35 από news_room
Ἡ KΗ’ Πνευματική Σύναξη Διαλόγου με τον Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεόφυτο, πραγματοποιήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου, 2023 στον ιερό ναό της Παναγίας Χρυσελεούσης στη κοινότητα Ακακίου της μητροπολιτικής περιφέρειας Μόρφου. Κατά την σύναξη αυτή με τίτλο: «Ανάβοντας τον αναπτήρα των Αγίων» ο πανιερώτατος Μητροπολίτης κ. Νεόφυτος απάντησε σε ερωτήματα, και σχολίασε εκκλησιαστικά γεγονότα της εκκλησιαστικής ζωής που προκαλούν σύγχυση στους πιστούς.
Τον πανιερώτατο κ. Νεόφυτο καλωσόρισε θερμά με τον εξής λόγο ο συντονιστής της πνευματικής ομιλίας: «Εορτή σήμερα ενός αγίου που ομολόγησε πρώτος Τον Χριστό και που οι αρχιερείς με πορωμένη την καρδιά αλλά τυπικοί στα τα του νόμου ακούγοντας την αλήθεια από το στόμα του Αγίου Στεφάνου αντί να φλεχθούν από Θείο Πόθο, φλέγονταν από ζήλεια, θυμό και μίσος και οδήγησαν εν τέλει τον άγιο Στέφανο σε μαρτύριο δια λιθοβολισμού. Και ζυγίζουμε οι χριστιανοί τον εαυτό μας, αν ανήκουμε στην ομάδα που ανήκει ο άγιος Στέφανος που ομολόγησε με ακράδαντη πίστη, την μόνη αλήθεια του Κυρίου μας Ιησού Χριστού ή αν ανήκουμε στην ομάδα των αρχιερέων που ήταν κατά τα τυπικά τέλειοι αλλά κατέληξαν να είναι και οι δήμιοι του αγίου. Είμαστε τελικά πιστοί, ή θρήσκοι; κοιτάζοντας την συνείδηση μας με την εφαρμογή των τυπικών.
Εισερχόμαστε όπου να’ναι στο 2024 και συνεχίζονται οι εξετάσεις που δίνουνε όλοι ανεξαιρέτως ενώπιων του Θεού τα τελευταία χρόνια. Γιατί όπως μας έχει αναφέρει ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ.κ. Νεόφυτος, ο Χριστός θέλει να φτιάξει το καινούργιο πλήρωμα της εκκλησίας. Και μακάρι να είμαστε αληθινά μέλη του πληρώματος αυτού, γιατί έχει σχέδια ο Θεός για όλους όσους τον ζητούν. Μέσα σε μία εποχή που θέλει να κρύβουμε και να μην ομολογούμε την αλήθεια, αλλά, ο Χριστός μας είπε πως όταν κρύβουμε την αλήθεια κρύβουμε τον Θεό (Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια), δηλαδή αρνούμαστε τον Θεό».
Πως μπορούμε να καλλιεργήσουμε την αληθινή αγάπη για τον Χριστό μας
Λαμβάνοντας τον λόγο ο πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος σημείωσε πως: “Νομίζω, όλα αυτά τα χρόνια που χάρη Θεού, ανάβουμε τον αναπτήρα των Αγίων, σε μιά εποχή ψηλαφητού σκότους και αυτή η ερώτηση είναι η πιό βαθιά πνευματική ερώτηση που έχω δεχθεί. Είναι μία ερώτηση που υποβλήθηκε περασμένους μήνες επειδή υπήρχαν άλλα θέματα που έχριζαν άλλων απαντήσεων, μιας καθοδήγησης όπως πχ το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης των παιδιών μας, ύστερα ή όπως το θέμα των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων από Ελλαδίτες αδερφούς μας. Και αυτή την ερώτηση από τις ΗΠΑ από το Σικάγο, αυτή η γυναίκα με την ερώτηση αυτή βρήκε τον ιδανικό στόχο. Έχω καταλήξει λέει, ακούστε το αυτό, γιατί πολλές φορές εμείς εκπίπτουμε πολλές φορές εμείς στην κατάσταση του θρήσκου, βάζοντας συνεχώς μπροστά μας ερωτήματα που πραγματικά υπάρχουν που δεν είναι ψευδοερωτήματα, και επειδή έχουμε και διάφορους ψεδογεροντάδες στην ζωή μας, υπάρχουν ερωτήματα που δεν πρέπει να αμελούμε και να προσπερνούμε. Μέχρι πρότινος υπήρχε μία τεράστια σύγχυση σε πολλά πράγματα που και εμείς οι ιεράρχες, και οι ιερείς μας δηλαδή που τα θεωρούσαμε αυτονόητα, με το διαδίκτυο καταλάβαμε ότι οι πιστοί δεν γνωρίζουν την πίστη τους, είναι ακατήχητοι, δεν ξέρουν την πίστη τους δηλαδή είναι συγχυσμένοι οι περισσότεροι, και έχουν διαμορφώσει αντιλήψεις ζωής και θανάτου μή Ορθόδοξες.
Ένα ερώτημα που επίτηδες το άφησαν χρόνια χωρίς απάντηση, επειδή έτσι τους βόλευε τους ανθρώπους της νέας τάξης πραγμάτων και τους οικουμενιστές. Διότι ο οικουμενισμός, ως κίνηση είναι κομμάτι της νέας τάξης πραγμάτων. Δηλαδή, τι σημαίνει οικουμενισμός;. Ότι όλα τα δόγματα τα Χριστιανικά, αφού είμαστε βαπτισμένοι, στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, είμαστε το ίδιο. Και θα πρέπει να γίνει ένας διάλογος να βρούμε που συμφωνούμε και που διαφωνούμε, Καθολικοί, Ορθόδοξοι, Προτεστάντες. Αυτός ο διάλογος έχει αρχίσει εδώ και 100 χρόνια. Εμείς, που είμαστε της σχολής της καλογερικής, νομίζαμε πως, «εντάξει ας γίνεται ένας διάλογος, με τον Πάπα, με τους Προτεστάντες, με τους Πεντικοστιανούς, με τους Λουθηρανούς, τους Καλβινιστές. Ότι γίνεται για να γίνεται». Ζούσαμε στον 20ο αιώνα και είπαμε να αφήσουμε τον διάλογο να γίνεται και δεν φανταζόμασταν ποτέ ότι θα φθάσουμε να θεωρούμε τους Καθολικούς ως Εκκλησία, και τους Προτεστάντες. Πολλοί θεολόγοι με πτυχία, πολλοί ιεράρχες με χειροτονία, πίστευαν και πιστεύουν πως ναί είναι εκκλησία. Γιατί, άγιε Μόρφου είσαι τόσο απόλυτος; και ακραίος!. Πάμε στην σύνοδο της Κρήτης στο Κολυμπάρι, το 2016, και εκεί, πραγματικά εγώ προσωπικά έπεσα από τα σύννεφα. Όταν είδα πόσοι πολλοί, συντριπτική πλειοψηφία ιεραρχών, πίστευαν και το κατέγραψαν κιόλας, στις αποφάσεις αυτής της συνόδου του Κολυμπαρίου της Κρήτης ότι η εκκλησία η Λατινική, είναι Εκκλησία. Βέβαια εγώ, και κάποιοι άλλοι αρχιερείς, σηκωθήκαμε και είπαμε πως αυτοί, δεν έχουν χάρη, δεν έχουν Άγιο Πνεύμα, δεν μπορούν να λέγονται εκκλησία. Εκκλησία είναι όπου είναι το Θεανθρώπινο σώμα του Χριστού. Και αυτό το σώμα έχει ταυτόχρονα με το σώμα του Πατρός, ταυτόχρονα που είναι θεανθρώπινο σώμα, έχει εντός του και το πνεύμα το Άγιον. Η Τριαδική παρουσία, αυτό είναι εκκλησία”. Ερώτησα γιατί όταν θα έρθει ένας Καθολικός στην Ορθόδοξη Πίστη, κατ΄οικονομία, εσείς μας καθοδηγήσατε, είπα στον Πατριάρχη τον Οικουμενικό να τους μυρώνουμε. Τι είναι το μύρωμα; . Σφραγίδα δωρεάς, πνεύματος Αγίου. Αν είχαν Άγιον Πνεύμα, όπως νομίζεται, γιατί τους μυρώνουμε;. Μάλιστα οι σύγχρονοι Άγιοι, όλοι, έλεγαν όχι μόνο μύρωμα, βάπτισμα. Το βάπτισμα που τους κάναν δεν είναι βάπτισμα. Αντιλαμβάνεστε και μόνο από αυτό το τόσο θεμελιώδες φάνηκε πως ζούμε εμείς οι Ορθόδοξοι, και αφήνουμε τώρα τους Άθεους τους Δημοσιογράφους, τους Μασόνους, τους Σιωνιστές, εμείς, εμείς που είμαστε μέσα στην Εκκλησία, ζούμε σε μιά πολλές φορές, συγχυσμένη κατάσταση. Και δεν ξέρουμε τι είναι το Ορθόδοξο και τη το Ανορθόδοξο. Σας είπα τώρα, μία από τις μεγαλύτερες ίσως εκκλησιολογική σύγχυση που υπάρχει.
Σε άλλο σημείο της πνευματικής του ομιλίας ο κ. Νεόφυτος σημείωσε: ” Ας πάμε σε κάτι πιο προσωπικό. Κάνουμε μνημόσυνα για τους κεκοιμημένους και να ακούω από ιεράρχες, ε λέει το μνημόσυνο είναι πιο πολύ για τους ζωντανούς για να παρηγοριούνται, να έχουν μία προσευχή για τους ανθρώπους τους που έφυγαν από αυτόν τον κόσμο. Όταν αρχίσαμε εμείς να λέμε διάφορες εμπειρίες, του Αγίου Ιακώβου, του Αγίου Ευμενίου, που τότε δεν ήταν καταταγμένοι άγιοι επίσημα. Και λέγαμε εμείς, την ώρα που ο Άγιος Ιάκωβος μνημόνευε ονόματα χιλιάδες, έβλεπε τις ψυχές δίπλα του και άλλους τους έβλεπε μέσα στο φώς και άλλους τους έβλεπε σε μία κατάσταση σκότους. Άλλοι έβλεπε να υποφέρουν, και άλλοι έβλεπε να είναι χαρούμενοι. Όταν του εμφανίστηκε ο Κύπρου Μακάριος ο Γ΄, τον είδε μέσα σε φώς ντυμένο με την αρχιερατική του στολή, δείγμα ότι ο Μακάριος σώθηκε. Ανάλογες εμπειρίες μας έλεγε ο άγιος Ευμένιος, όταν πήγε να μνημονεύσει έναν καθολικό που ήταν εξαιρετικά φιλάνθρωπος ο καθολικός, τον Ραούλ Φολλερώ. Αυτός ο μέγας ανθρωπιστής που υπερασπίστηκε τα δικαιώματα των λεπρών σε εποχή που οι λεπροί θεωρούνταν απόβλητοι της κοινωνίας. Όταν πήγε να τον μνημονεύσει, από συμπόνια, από αγάπη από υποχρέωση γιατί κάποτε ήταν λεπρός και ο Άγιος Ευμένιος. Και τους συμπαραστάθηκε αυτός ο Γάλλος ανθρωπιστής, ο Άγγελος του, γιατί καθάρισαν τα μάτια του σώματος και της ψυχής του, έβλεπε τον Άγγελο του, την ώρα που μνημόνευε. Και όπως έβγαλε την μερίδα και την έβαλε μέσα στο δισκάριο, ερχόταν ο Άγγελος και την έβγαζε έξω από το δισκάριο. Ο άγιος Ευμένιος έπιανε την μερίδα και την έβαζε πίσω. Ο Άγγελος την έπιασε την μερίδα ξανά και την έβγαλε έξω. Και γυρίζει ο Άγιος προσβεβλημένος γιατί την βγάζεις την μερίδα έξω, αυτός ο άνθρωπος βοήθησε. Και απαντά ο Άγγελος να τον έχεις στην προσευχή σου, γιατί στην Θεία Λειτουργία, εδώ μέσα μνημονεύονται μόνο όσοι είναι μέλη της εκκλησίας του Θεανθρωπίνου σώματος. Μετά έλεγα εγώ εγώ για τον Πατέρα μου και τον αδερφό μου, και έλεγα τον πόνο μου στους αγίους. Και μου έλεγαν κάνουμε προσευχή για τον Πατέρα σου, για τον Αδερφό σου. Ο πατέρας σου είναι σε καλή θέση, Τα έλεγαν οι Άγιοι Αυτά.
Αντιλαμβάνεσαι ότι υπάρχει μία αιώνια ζωή γεμάτη φώς. Υπάρχει μία κατάσταση που είσαι στο φώς, σε μία κατάσταση μεσαία και άλλοι είναι κάτω. Ενώ οι ίδιοι δεν μπορούν να μετανιώσουν στον Άδη. Μπορούμε εμείς να τους βοηθήσουμε με τις λειτουργίες μας, τις προσευχές μας να ανέβουν από το σκοτάδι στο φώς. Αλλά, η Ορθόδοξη πίστη είναι προϋπόθεση για αυτή την ανάβαση. Μου λένε αρχιερείς, καλά πιστεύεις αυτές τις αφέλειες;. Αφού λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, μου είπαν κάποιοι με μεγάλη θέση στην Εκκλησία, πως παίρνουν οι κεκοιμημένοι, μία μικρά ανακούφιση με τις προσευχές μας. Τι είναι αυτό που περιγράφεις;. Αντιλαμβάνομαι ότι μέσα σε ορθοδόξους Αρχιερείς υπάρχει σύγχυση γιατί δεν ήρθαν σε επαφή με Αγίους. Καταλάβατε γιατί πρέπει να ακούμε πάνω από όλα και από όλους, και από τις συνόδους το τι λένε οι άγιοι;. Και μάλιστα λές που συμφωνούν οι Άγιοι…
Παρακολουθήστε ολόκληρη την μαγνητοσκόπηση εδώ
Πηγή: *Κείμενο μεταφορά από βίντεο – μεταφορά/ επιμέλεια: adologala.gr
