Δημοσιεύθηκε: Σάββατο 13 / 6 / 2026 , 8:39 από news_room

Επί τη μνήμη των Αγίων ενδόξων Αποστόλων Βαρθολομαίου και Βαρνάβα, ημέρα των σεπτών Πατριαρχικών Ονομαστηρίων, η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, συλλειτούργησε την Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2026, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην πρωτεύουσα της Ίμβρου, με τους Μακαριωτάτους Προκαθημένους των Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών Ρουμανίας Πατριάρχη Δανιήλ και Βουλγαρίας Πατριάρχη Δανιήλ.

Με τους τρεις Προκαθημένους συλλειτούργησαν οι Σεβ. Μητροπολίτες Γέροντες Χαλκηδόνος κ. Εμμανουήλ και Δέρκων κ. Απόστολος, Νευροκοπίου κ. Σεραφείμ, και Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος.

Εκκλησιάστηκαν οι Αρχιερείς Σεβ. Ανθηδώνος κ. Νεκτάριος, Επίτροπος του Παναγίου Τάφου, Μύρων κ. Χρυσόστομος και Σηλυβρίας κ. Μάξιμος, οι Θεοφιλ. Αλικαρνασσού κ. Αδριανός και Αραβισσού κ. Κασσιανός, κληρικοί, Άρχοντες της Μ.τ.Χ.Ε., ο Εξοχ. Πρέσβυς κ. Κωνσταντίνος Κούτρας, Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στην Πόλη, ο Εξοχ. Υφυπουργός Εσωτερικών της Ελλάδος (Τομέας Μακεδονίας–Θρακης) κ. Κωνσταντίνος Γκιουλέκας, ο Εντιμολ. Δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Στέλιος Αγγελούδης, και πλήθος πιστών.

Μετά την Απόλυση, την Α. Θ. Παναγιότητα προσφώνησε εκ μέρους της σεβασμίας Ιεραρχίας του Θρόνου ο Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος κ. Εμμανουήλ, ο οποίος μεταβεί άλλων υπογράμμισε:

“Σήμερον, το ιερόν θυσιαστήριον της Ίμβρου αναδεικνύεται εις σύμβολον πανορθοδόξου αγαλλιάσεως. Η ευχαριστιακή σύναξις, περικοσμουμένη υπό του συλλειτούργου των Προκαθημένων των Αγιωτάτων Εκκλησιών Ρουμανίας και Βουλγαρίας, παρέχει προς σύμπασαν την ανθρωπότητα, την σπαρασσομένην υπό ποικίλων συγκρούσεων και διχασμών, την ορατήν απόδειξιν ότι το ποτήριον της ζωής καθίσταται ο χώρος ένθα θεραπεύονται τα τραύματα και καταργούνται τα ανθρώπινα όρια. Η Ορθόδοξος ημών Εκκλησία, ομοιάζουσα προς βαθύρριζον και πολύκλαδον ελαίαν, οι βλαστοί της οποίας απλώνονται παρηγορητικώς εις πάντα τα μήκη και πλάτη της γης, αρδεύεται διαρκώς εκ του ενός και κοινού ζωηρρύτου νάματος της Αποστολικής παραδόσεως. Οι ιστορικοί δεσμοί, οίτινες ενώνουν το Πάνσεπτον Κέντρον του Φαναρίου μετά των κατά τοπους Ορθοδόξων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, εσφυρηλατήθησαν διά κοινών μαρτυρίων, αίματι και θυσία, και αναδεικνύουν την Μητέρα Εκκλησίαν ως την ακοίμητον λυχνίαν, ήτις εφώτισε τας αγιασμένας πεδιάδας της Βλαχίας και τα όρη της Βουλγαρίας, μεταδίδουσα τον ανέσπερον φωτισμόν της θεογνωσίας.”

Ακολούθησε ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Ανθηδώνος κ. Νεκτάριος, ο οποίος ανέγνωσε συγχαρητήριο Μήνυμα του Μακ. Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ. Θεοφίλου, και στη συνέχεια τις αδελφικές ευχές του, καθώς και της περί αυτόν Ιεραρχίας, του Ιερού κλήρου και του πιστού λαού της Εκκλησίας Ρουμανίας εξέφρασε στην εγκάρδια προσφώνησή του ο Μακ. Πατριάρχης Ρουμανίας κ. Δανιήλ. Ο Μακαριώτατος μεταξύ άλλων σημείωσε:

“Η Ημετέρα παρουσία εις τας εκδηλώσεις ταύτας συνιστά ευλογημένην ευκαιρίαν προς ενίσχυσιν των σχέσεων κοινωνίας και συνεργίας μεταξύ του Οικουμενικού Πατριαρχείου και του Πατριαρχείου Ρουμανίας εν τη διακονία των πιστών και εν τη μαρτυρία της Ορθοδόξου Χριστιανικής πίστεως εν τω συγχρόνω κόσμω. Μετά χαράς μνημονεύομεν ότι αι σχέσεις αύται της αδελφικής κοινωνίας μεταξύ των δύο Ορθοδόξων Εκκλησιών εστερεώθησαν, κατά την πάροδον του χρόνου, και διά των δεκατεσσάρων επισήμων επισκέψεων της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος, και Οικουμενικού Πατριάρχου, κ.κ. Βαρθολομαίου, εις την Ρουμανίαν· δις μεν εν τη ιδιότητι του Μητροπολίτου Χαλκηδόνος, δωδεκάκις δε εν τω υψηλώ αξιώματι του Οικουμενικού Πατριάρχου. Εκάστη των επισκέψεων τούτων απετέλεσεν καιρόν ευλογίας και φανερώσεως της κοινωνίας μεταξύ του Οικουμενικού Πατριαρχείου και του Πατριαρχείου Ρουμανίας. Η προσφάτως γενομένη επίσκεψις, κατά το τέλος του μηνός Οκτωβρίου του 2025, επ’ ευκαιρία των αγιασμών της ψηφιδωτής αγιογραφίας του Εθνικού Καθεδρικού Ναού του Βουκουρεστίου, απετέλεσε γεγονός βαθείας σημασίας διά την Ρουμανικήν και την καθόλου Ορθοδοξίαν. Εν τω πλαισίω ταύτης της επισκέψεως, η Αυτού Θειοτάτη Παναγιότης ετιμήθη υπό του Προέδρου της Ρουμανίας διά της υψίστης διακρίσεως του Ρουμανικού Κράτους, του Εθνικού Τάγματος «Ο Αστήρ της Ρουμανίας» εις τον βαθμόν του Περιδεραίου, εις αναγνώρισιν της όλης Αυτού διακονίας και της προς τον ρουμανικόν λαόν φιλίας.

Η Αυτού Θειοτάτη Παναγιότης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, κ.κ. Βαρθολομαίος, τυγχάνει η γνωστοτάτη και επιφανεστάτη προσωπικότης της συγχρόνου Ορθοδόξου οικουμένης, χαίρων της μεγαλήτερης διεθνούς αναγνωρίσεως, μάλιστα διά τον αδιάλειπτον διάλογον μετά θρησκευτικών και πολιτικών ηγετών, καθώς και διά την δραστηρίαν Αυτού εις την προαγωγήν της ειρήνης, της θρησκευτικής ελευθερίας και της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος. Καθ’ όλον το διάστημα των τριάκοντα πέντε ετών της πατριαρχικής Αυτού διακονίας, η Αυτού Θειοτάτη Παναγιότης, κ.κ. Βαρθολομαίος, ανεδείχθη προσωπικότης πνευματικού κύρους διεθνώς τιμωμένη και επαινούμενη”. [Διαβάστε το πλήρες κείμενο της ομιλίας του Μακαριωτάτου ΕΔΩ]

Στην αντιφώνησή του ο Παναγιώτατος εξέφρασε την συγκίνησή του γιατί εφέτος, για πρώτη φορά από την ανάρρησή του στον Οικουμενικό Θρόνο, συνεορτάζει τα ονομαστήριά του στην γενέτειρά του, ανάμεσα στους συμπατριώτες του και ιδιαιτέρως με την Ιμβριακή νεολαία, μαζί με δύο σεβάσμιους Προκαθημένους Ορθοδόξων Εκκλησιών, τους Μακαριωτάτους Πατριάρχες Ρουμανίας και Βουλγαρίας. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης τους ευχαρίστησε που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκλησή του τιμώντας με την παρουσία τους την οονομαστική εορτή του.

“Και δεν είθισται μεν εν ενεργεία Οικουμενικός Πατριάρχης να εορτάζη προσωπικάς επετείους ή ονομαστήρια εκτός της Καθέδρας του και του πανσέπτου Πατριαρχικού Ναού, ουχ ήττον, όμως, μετά παρέλευσιν, χάριτι και ελέω του Θεού, τριών και ημισείας δεκαετιών αδιακόπου Πατριαρχίας, το προς την γενέτειραν φίλτρον, η αγάπη προς την νέαν γενεάν των Ιμβρίων και μάλιστα προς τους μαθητάς και μαθητρίας των από του 2013 και 2016 σχεδόν θαυματουργικώς επαναλειτουργησάντων Σχολείων μας Στοιχειώδους και Μέσης Εκπαιδεύσεως, καθώς και η προς τους ενταύθα αναπαυομένους προγόνους και προσφιλείς συγγενείς φιλόστοργος έλξις, ενίκησε κάθε δισταγμόν, και έτσι εφέτος εκινήσαμεν πόδα και ήλθομεν εις την εαρινήν Ίμβρον, προσκαλέσαντες ως πολυτίμους συνεκδήμους και κοινωνούς της χαράς και συγκινήσεώς μας τους πολυφιλήτους σεπτούς Αδελφούς εν Κυρίω Αγιωτάτους Πατριάρχας Ρουμανίας κ. Δανιήλ και Βουλγαρίας κ. Δανιήλ, τους επωνύμους του ιερού ανδρός, του φράξαντος στόματα λεόντων μεγάλου Προφήτου. Η τιμία παρουσία των υπογραμμίζει τους αρρήκτους δεσμούς αδελφικής εν Χριστώ αγάπης των τριών Εκκλησιών ημών, αλλά και το σύμψυχον και ομοκάρδιον των τριών Προκαθημένων! Ως ευ παρέστητε εις την ταπεινήν Ίμβρον μας, Μακαριώτατοι και Αγιώτατοι Αδελφοί! Η παρουσία Σας ενταύθα περιποιεί μεγάλην τιμήν και ευλογίαν διά το μικρόν πλέον ποίμνιον της τοπικής ιεράς Ολκάδος! Οι Ίμβριοι, κλήρος και λαός, με επικεφαλής τον καλόν και ακάματον Ποιμενάρχην των Ιερώτατον Μητροπολίτην κ. Κύριλλον, λαμβάνουν σήμερον μεγάλην ηθικήν και πνευματικήν ενίσχυσιν εκ της παρουσίας Σας! Σας ευχαριστούμεν από καρδίας που ανταπεκρίθητε ευγενώς εις την πρόσκλησίν μας και ήλθατε, κομισταί της ειρήνης του Κυρίου και της ευλογίας και αγάπης των αγιωτάτων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών και Πατριαρχείων Σας! Είθε ο Κύριος να Σας αποδώση πολλαπλασίως τον άξιον μισθόν του φιλαδέλφου κόπου Σας!

Η Ίμβρος μας, η οποία, μετά την πάροδον πολλών σκληρών και πολυδακρύτων ετών, κατά τα οποία εστερήθη το πλείστον του γηγενούς λαού της, των περιουσιών και των δικαιωμάτων του, αγωνίζεται τα τελευταία έτη διά μίαν νέαν κοινωνικήν και πνευματικήν ανασυγκρότησιν και άνθησιν, με την βοήθειαν του Θεού, την ευμενή συμπαράστασιν των Κρατικών Αρχών της συγχρόνου Τουρκίας και την φίλιον συναντίληψιν της εντίμου Τοπικής Αυτοδιοικήσεως. Αισιοδοξούντες μαζί με όλους τους Ιμβρίους, τους εν τη νήσω και τους των εν τη ξένη Ιμβριακών παροικιών, προσδοκώμεν, του Κυρίου συνεργούντος, καλλιτέρας ημέρας. Συνεργήσατε, παρακαλούμεν, Μακαριώτατοι Αδελφοί Πατριάρχαι, με τας ευπροσδέκτους αγίας προσευχάς Σας, υπέρ της Ίμβρου και του ευσεβούς λαού της!” 

Στο τέλος ο Παναγιώτατος δέχθηκε τις ευχές του εκκλησιάσματος και το μεσημέρι μαζί με τους αδελφούς Προκαθημένους ευλόγησαν την εόρτιο τράπεζα που παρετέθη σε ομογενειακό εστιατόριο στο χωριό Σχοινούδι. Εγκάρδιες ευχές προς τον Παναγιώτατο εξέφρασε, με θερμή ομιλία του, ο Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων κ. Απόστολος.

Στη συνέχεια, ο Παναγιώτατος συνόδευσε τον Μακ. Πατριάρχη Ρουμανίας στο αεροδρόμιο της νήσου, ο οποίος αναχώρησε για την έδρα του. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης, όπως έπραξε και κατά την ομιλία του νωρίτερα στον Μητροπολιτικό Ναό, τον ευχαρίστησε ιδιαιτέρως για την παρουσία του στα ονομαστήριά του και για τους εγκάρδιους αδελφικούς και όλως τιμητικούς λόγους του.

Το απόγευμα ο Οικουμενικός Πατριάρχης μαζί με τον Πατριάρχη Βουλγαρίας μετέβησαν στο χωριό Γλυκύ, όπου τέλεσε Τρισάγιο στη μνήμη του Ιερομονάχου Βαρθολομαίου Κουτλουμουσιανού, γόνου του χωριού, σπουδαίας εκκλησιαστικής προσωπικότητας του 19ου αιώνος που αφοσιώθηκε στην παιδεία του Γένους, και προς τιμήν του οποίου έλαβε το όνομά του.

Στη συνέχεια, ο Πατριάρχης Βουλγαρίας τέλεσε τρισάγιο στον τάφο των γονιών του Παναγιωτάτου, αειμνήστων Χρήστου και Μερόπης Αρχοντώνη, μνημονεύοντας και του ονόματος της προ τριετίας εκδημήσασας αυταδέλφης Αυτού, Ζαχαρούς, προσευχηθείς υπέρ αναπαύσεως των ψυχών αυτών. Μετά το τρισάγιο, ο Μακαριώτατος ευχαρίστησε την Α.Θ. Παναγιότητα για την ευκαιρία να επισκεφθεί την Ίμβρο και να γνωρίσει τους ανθρώπους και την ιστορία της, να δει την ευλάβεια και την πίστη τους, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην σχέση του Παναγιωτάτου με την εκκλησιαστική ζωή ήδη από τα παιδικά του χρόνια. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης εμφανώς συγκινημένος ευχαρίστησε τον Μακαριώτατο για την επιθυμία του να τελέσει τρισάγιο στους γονείς και την αδελφή του και το ευχαρίστησε και πάλι για την τιμητική παρουσία του στα ονομαστήρια και για τα θερμά συναισθήματα αδελφικής αγάπης που εκδήλωσε αυτές τις ημέρες, αλλά και κατά την ειρηνική επίσκεψή του στο Φανάρι, τον περασμένο Δεκέμβριο.

Το βράδυ, μαζί με πλήθος Ιμβρίων, οι δύο Προκαθήμενοι παρακολούθησαν συναυλία ελληνικής έντεχνης μουσικής που διοργανώθηκε με πρωτοβουλία της εταιρείας PeopleCert και του προέδρου του Δ.Σ. της Εντιμ. κ. Βύρωνος Νικολαΐδη.

Ἑόρτιος προσφώνησις Σεβ. Μητροπολίτου Γ. Χαλκηδόνος κ. Ἐμμανουήλ κατά τά Ὀνομαστήρια τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου (Ἴμβρος, 11 Ἰουνίου 2026)

Παναγιώτατε Δέσποτα,

Μακαριώτατε Πατριάρχα Ρουμανίας κ. Δανιήλ,

Μακαριώτατε Πατριάρχα Βουλγαρίας κ. Δανιήλ,

Ἱερώτατοι καὶ Θεοφιλέστατοι ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Εὐλαβέστατοι κληρικοί,

Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες καί εὐσεβὲς πλήρωμα τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας,

Ἐν ἱερᾷ κατανύξει καὶ χαρᾷ ἀνεκλαλήτῳ ἱστάμενος κατὰ τὴν εὔσημον καὶ φωτοφόρον ταύτην ἡμέραν ἐνώπιον τῆς Ὑμετέρας σεπτῆς Κορυφῆς, προάγομαι, διερμηνεύων τὰ μύχια αἰσθήματα καὶ τὴν βαθύρριζον ἀφοσίωσιν ἁπάσης τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Πανσέπτου Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, ἵνα ἀπευθύνω λόγον ἑόρτιον καὶ δοξολογικόν. Ἡ εὐλογημένη νῆσος τῆς Ἴμβρου, τὸ ἁγιοτόκον τοῦτο νησίον τοῦ Ἀρχιπελάγους, τὸ ὁποῖον διὰ τῶν ἁγιασμένων ναμάτων αὐτοῦ ἐγαλούχησε τὸν νῦν εὐκλεῶς οἰακοστροφοῦντα τὸ σκάφος τῆς Ὀρθοδοξίας, περιβάλλεται σήμερον αἴγλην ὑπερκόσμιον, ὑποδεχομένη τὸν πεφιλημένον αὐτῆς γόνον καὶ Σεπτὸν Προκαθήμενον τῆς Πρωτοθρόνου Ἐκκλησίας. Καί, ὡσανεὶ μὴ ἤρκει ἡ φυσικὴ αὕτη χαρὰ τῆς πατρῴας γῆς, τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ συγκροτοῦν ὅλον τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας, ἐπεδαψίλευσεν ἡμῖν τὴν ὑψίστην εὐλογίαν τοῦ ἱεροῦ συλλειτούργου καὶ τῆς συμπροσευχῆς μετὰ τῶν Μακαριωτάτων Πατριαρχῶν Ρουμανίας κ. Δανιὴλ καὶ Βουλγαρίας κ. Δανιήλ, καταδεικνῦον ἐν τοῖς πράγμασι τὸ ἀδιαίρετον τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος.

Τιμῶντες, Παναγιώτατε, τὴν πάνσεπτον μνήμην τοῦ ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου Βαρθολομαίου, τοῦ προστάτου καὶ ἐφόρου τῆς Ὑμετέρας Θειοτάτης Παναγιότητος, ἀναγόμεθα νοερῶς εἰς τὰς ἀπαρχὰς τοῦ εὐαγγελισμοῦ τῶν ἐθνῶν. Ὁ θεῖος Ἀπόστολος, ὡς ἀληθὴς Ἰσραηλίτης «ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι» (Ἰωάν. 1, 47), ὑπακούσας ἄνευ χρονοτριβῆς εἰς τὸ Κυριακὸν κέλευσμα, «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη» (Ματθ. 28, 19), διέδραμε τὰς ἐσχατιὰς τῆς Ἀνατολῆς, σπείρων τὸν λόγον τῆς σωτηρίας εἰς τὴν Ἰνδίαν καὶ τὴν Ἀρμενίαν. Τὴν τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας ἀποστολικὴν μαρτυρίαν, ἐν μέσῳ κλυδώνων καὶ περιστάσεων ἀντιξόων, ἡ Ὑμετέρα σεπτὴ Κορυφή, ὡς ἄλλος ἀκάματος ἁλιεύς, ἐπαξίως καὶ θυσιαστικῶς συνεχίζει, μεταλαμπαδεύουσα τὸ φῶς τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς «πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον» (Ἰωάν. 1, 9). Ὁ μαρτυρικὸς θάνατος τοῦ Ἀποστόλου, ὅστις ἐπέδωκε τὸ ἴδιον σῶμα εἰς ἐκδορὰν καὶ αἰκισμόν, ἀποτελεῖ τὸν ἀψευδῆ δείκτην τοῦ ἤθους τὸ ὁποῖον ἐνσαρκώνει ἡ Πρωτόθρονος Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἥτις πλειστάκις ἀπεγυμνώθη τῆς κοσμικῆς αἴγλης καὶ τῶν στηριγμάτων τοῦ παρόντος αἰῶνος, περιβεβλημένη ὅμως ἀενάως τὴν ἄκτιστον χάριν καὶ τὴν δόξαν τοῦ Σταυροῦ.

Περὶ τοῦ σωτηριώδους καὶ ἁλιευτικοῦ τούτου ἔργου τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι διαδόχων αὐτῶν, διδάσκει θεοπνεύστως καὶ γλαφυρῶς ὁ Ἅγιος Συμεών, Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ὑπογραμμίζων τὴν ἱερότητα τῶν πνευματικῶν ὀργάνων διὰ τῶν ὁποίων ἡ Ἐκκλησία σαγηνεύει τὰ ἔθνη. Ἀναφέρει χαρακτηριστικῶς: «Εἰ δὲ ἀνθρώπους τις θηρεῦσαι ἠβούλετο, τίν᾿ ἂν ὄργανα χρήσαιτο; Ἐπείπερ καὶ οἱ ἄνθρωποι κυνηγῶνται, καὶ συλλαμβάνονται, ὡς ἰχθύες… οὐκ ἄλλα δηλονότι, εἰ μὴ τὴν διδασκαλίαν καὶ τὸν λόγον… Σάλπιγγας φησὶ τοὺς διδασκάλους τῆς Ἐκκλησίας. Ὡς γὰρ αἱ σάλπιγγες χρῶνται πνεῦμα ἀπὸ τῶν ἐντοσθίων ἐξερχόμενον… οὕτως οἱ διδάσκαλοι… τὴν σωτηρίαν πραγματεύονται τῶν ἀνθρώπων, ὥσπερ αὐτοῖς λέγεται διὰ τοῦ Ἡσαΐου, Ἀνάβηθι ἐν ἰσχύϊ, καὶ μὴ φείσῃ, ὡς σάλπιγγι ὕψωσον τὴν φωνήν σου»[1]. Ταύτην τὴν ἀργυρᾶν καὶ θεοφθόγγον σάλπιγγα τοῦ Πνεύματος βαστάζουσα σταθερῶς, ἡ Ὑμετέρα Παναγιότης, οὐδέποτε ἔπαυσε νὰ σαλπίζῃ τὸ μήνυμα τῆς καταλλαγῆς, καλοῦσα τὰ διεστῶτα εἰς ἑνότητα καὶ μαρτυροῦσα τὴν ἀλήθειαν τῆς Πίστεως ἐνώπιον τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς, διατηροῦσα ἀλώβητον τὴν ἱερὰν παρακαταθήκην τὴν ὁποίαν παρέλαβε παρὰ τῶν Προκατόχων Αὐτῆς ἐπὶ τοῦ Μαρτυρικοῦ Θρόνου τοῦ Πρωτοκλήτου.

Σήμερον, τὸ ἱερὸν θυσιαστήριον τῆς Ἴμβρου ἀναδεικνύεται εἰς σύμβολον πανορθοδόξου ἀγαλλιάσεως. Ἡ εὐχαριστιακὴ σύναξις, περικοσμουμένη ὑπὸ τοῦ συλλειτούργου τῶν Προκαθημένων τῶν Ἁγιωτάτων Ἐκκλησιῶν Ρουμανίας καὶ Βουλγαρίας, παρέχει πρὸς σύμπασαν τὴν ἀνθρωπότητα, τὴν σπαρασσομένην ὑπὸ ποικίλων συγκρούσεων καὶ διχασμῶν, τὴν ὁρατὴν ἀπόδειξιν ὅτι τὸ ποτήριον τῆς ζωῆς καθίσταται ὁ χῶρος ἔνθα θεραπεύονται τὰ τραύματα καὶ καταργοῦνται τὰ ἀνθρώπινα ὅρια. Ἡ Ὀρθόδοξος ἡμῶν Ἐκκλησία, ὁμοιάζουσα πρὸς βαθύρριζον καὶ πολύκλαδον ἐλαίαν, οἱ βλαστοὶ τῆς ὁποίας ἁπλώνονται παρηγορητικῶς εἰς πάντα τὰ μήκη καὶ πλάτη τῆς γῆς, ἀρδεύεται διαρκῶς ἐκ τοῦ ἑνὸς καὶ κοινοῦ ζωηρρύτου νάματος τῆς Ἀποστολικῆς παραδόσεως. Οἱ ἱστορικοὶ δεσμοί, οἵτινες ἑνώνουν τὸ Πάνσεπτον Κέντρον τοῦ Φαναρίου μετὰ τῶν κατά τὀπους Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, ἐσφυρηλατήθησαν διὰ κοινῶν μαρτυρίων, αἵματι καὶ θυσίᾳ, καὶ ἀναδεικνύουν τὴν Μητέρα Ἐκκλησίαν ὡς τὴν ἀκοίμητον λυχνίαν, ἥτις ἐφώτισε τὰς ἁγιασμένας πεδιάδας τῆς Βλαχίας καὶ τὰ ὄρη τῆς Βουλγαρίας, μεταδίδουσα τὸν ἀνέσπερον φωτισμὸν τῆς θεογνωσίας.

Ἡ ὀντολογικὴ ἑνότης τῆς Ὀρθοδοξίας, τὴν ὁποίαν βιοῦμεν κατὰ τὴν ἱερὰν ταύτην ὥραν, ὑπακούει εἰς τὴν ἀρχιερατικὴν προσευχὴν τοῦ Κυρίου, «ἵνα πάντες ἓν ὦσι» (Ἰωάν. 17, 21), λειτουργοῦσα ὡς κιβωτὸς καὶ νοητὴ ναῦς, ἥτις, ἔχουσα τὰ ἱστία αὐτῆς πεπληρωμένα ὑπὸ τῆς πνοῆς τοῦ Παρακλήτου, διασχίζει τοὺς τρικυμιώδεις ὠκεανοὺς τῆς ἱστορίας ἵνα διασώσῃ τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων. Αἱ Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι, ἐνωτιζόμεναι τὸν παλμὸν τῆς ἀγωνιώσης κτίσεως, ὀφείλουν διαρκῶς, κατὰ τὸ ἀποστολικόν, «σπουδάζοντες τηρεῖν τὴν ἑνότητα τοῦ Πνεύματος ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης» (Ἐφεσ. 4, 3), νὰ προσφέρουν εἰς τὸν σύγχρονον κόσμον τὸ μαρτύριον τῆς καταλλαγῆς. Καὶ ἡ Ὑμετέρα Παναγιότης, διὰ τῆς πολυμόχθου καὶ θεοφιλοῦς Πατριαρχίας Αὐτῆς, ἀναδεικνύεται ἐν τοῖς πράγμασι ὁ κατεξοχὴν ἐγγυητὴς καὶ ἐκφραστὴς τῆς διορθοδόξου ταύτης συμφωνίας, ἐναγκαλιζομένη πατρικῇ τῇ καρδίᾳ πάντας «τοὺς ἐγγὺς καὶ τοὺς μακράν» (Ἐφεσ. 2, 17).

Διὸ καὶ ἡ ἐμὴ ἐλαχιστότης, ἐκ μέρους τῆς χορείας τῶν Ἀρχιερέων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, ὑποκλίνεται εὐλαβῶς ἐνώπιον τῆς Ὑμετέρας σεπτῆς Κορυφῆς. Οἱ Ἱεράρχαι τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, συνοδοιπόροι καὶ Συγκυρηναῖοι εἰς τὴν ἄρσιν τοῦ Πατριαρχικοῦ σταυροῦ, προσφέρουν σήμερον τὰ ἄνθη τῆς βαθείας αὐτῶν εὐγνωμοσύνης καὶ τῆς υἱϊκῆς ἀφοσιώσεως.

Εὐχόμεθα ὁλοψύχως ὅπως ὁ δοτὴρ παντὸς ἀγαθοῦ καὶ Ἀρχιποίμην Χριστός, ταῖς πρεσβείαις τοῦ ἁγίου ἐνδόξου καὶ πανευφήμου Ἀποστόλου Βαρθολομαίου, χαρίζηται τῇ Ὑμετέρᾳ Θειοτάτῃ Παναγιότητι ἔτη πάμπολλα, ὑγιεινὰ καὶ καλλίκαρπα, ἵνα ἐπὶ μήκιστον χρόνον, κραταιᾷ τῇ Δεξιᾷ καὶ ἀκμαιοτάτῳ σθένει, ἰθύνῃ τὸ πηδάλιον τῆς Πρωτοθρόνου Ἐκκλησίας. Εἴθε τὸ φῶς τῆς Ὑμετέρας Πατριαρχίας νὰ ἐξακολουθῇ φωτίζον τὰς διανοίας τῶν ἀνθρώπων καὶ θερμαῖνον τὰς καρδίας τῶν πιστῶν, εἰς δόξαν τοῦ Ἐν Τριάδι προσκυνουμένου Θεοῦ καὶ εὔκλειαν τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἁγιωτάτης Ὀρθοδόξου Πίστεως.

Εἰς πολλὰ ἔτη, Παναγιώτατε!

—

[1] Συμεὼν Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, Τὰ Εὑρισκόμενα Πάντα, ἐν Patrologiae Cursus Completus: Series Graeca, επιμ. Jacques-Paul Migne, τ. 155 (Paris: J.-P. Migne, 1866), 30. URL: https://www.google.com/books/edition/Patrologia_Graeca/9zs2AQAAMAAJ?hl=el&gbpv=1.

Προσφώνηση του Μακ. Πατριάρχου Ρουμανίας κ. Δανιήλ κατά το Πατριαρχικό Συλλείτουργο για την ονομαστική εορτή της Α.Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου (Ίμβρος, 11 Ιουνίου 2026)

Ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, ο Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, κ.κ. Βαρθολομαῖος – προσωπικότης τῆς Ὀρθοδόξου οἰκουμένης διεθνῶς ἀναγνωρισμένη
Μετὰ πολλῆς χαρᾶς ἐν τῷ Κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ, ἐλάβομεν τὴν πρόσκλησιν ίνα συμμετάσχομεν εἰς τὰς ἐκδηλώσεις τὰς ἐν τῇ νήσῳ Ἴμβρῳ γενομένας, τῇ 11ῃ Ἰουνίου 2026, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ὀνομαστικῆς ἑορτῆς τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος, Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ῥώμης καὶ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, κ.κ. Βαρθολομαῖου, ἐπιφανοῦς προσωπικότητος τῆς συγχρόνου Ὀρθοδόξου οἰκουμένης, πιστοῦ λειτουργοῦ τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ καὶ προμάχου τοῦ διαλόγου, τῆς εἰρήνης καὶ τῆς καλῆς συνεννοήσεως μεταξὺ πίστεων καὶ λαῶν.

Ἡ Ἡμετέρα παρουσία εἰς τὰς ἐκδηλώσεις ταύτας συνιστᾷ εὐλογημένην εὐκαιρίαν πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν σχέσεων κοινωνίας καὶ συνεργίας μεταξὺ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τοῦ Πατριαρχείου Ρουμανίας ἐν τῇ διακονίᾳ τῶν πιστῶν καὶ ἐν τῇ μαρτυρίᾳ τῆς Ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς πίστεως ἐν τῷ συγχρόνῳ κόσμῳ. Μετὰ χαρᾶς μνημονεύομεν ὅτι αἱ σχέσεις αὗται τῆς ἀδελφικῆς κοινωνίας μεταξὺ τῶν δύο Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἐστερεώθησαν, κατὰ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου, καὶ διὰ τῶν δεκατεσσάρων ἐπισήμων ἐπισκέψεων τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος, καὶ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, κ.κ. Βαρθολομαῖου, εἰς τὴν Ρουμανίαν· δὶς μὲν ἐν τῇ ἰδιότητι τοῦ Μητροπολίτου Χαλκηδόνος, δωδεκάκις δὲ ἐν τῷ ὑψηλῷ ἀξιώματι τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου. Ἑκάστη τῶν ἐπισκέψεων τούτων ἀπετέλεσεν καιρὸν εὐλογίας καὶ φανερώσεως τῆς κοινωνίας μεταξὺ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τοῦ Πατριαρχείου Ρουμανίας. Ἡ προσφάτως γενομένη ἐπίσκεψις, κατὰ τὸ τέλος τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου τοῦ 2025, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἀγιασμῶν τῆς ψηφιδωτῆς ἁγιογραφίας τοῦ Ἐθνικοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τοῦ Βουκουρεστίου, ἀπετέλεσε γεγονὸς βαθείας σημασίας διὰ τὴν Ῥουμανικὴν καὶ τὴν καθόλου Ὀρθοδοξίαν. Ἐν τῷ πλαισίῳ ταύτης τῆς ἐπισκέψεως, ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης ἐτιμήθη ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Ῥουμανίας διὰ τῆς ὑψίστης διακρίσεως τοῦ Ῥουμανικοῦ Κράτους, τοῦ Ἐθνικοῦ Τάγματος «Ὁ Ἀστὴρ τῆς Ῥουμανίας» εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Περιδεραίου, εἰς ἀναγνώρισιν τῆς ὅλης Αὐτοῦ διακονίας καὶ τῆς πρὸς τὸν ρουμανικὸν λαὸν φιλίας.

Ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, κ.κ. Βαρθολομαῖος, τυγχάνει ἡ γνωστοτάτη καὶ ἐπιφανεστάτη προσωπικότης τῆς συγχρόνου Ὀρθοδόξου οἰκουμένης, χαίρων τῆς μεγαλήτερης διεθνοῦς ἀναγνωρίσεως, μάλιστα διὰ τὸν ἀδιάλειπτον διάλογον μετὰ θρησκευτικῶν καὶ πολιτικῶν ἡγετῶν, καθὼς καὶ διὰ τὴν δραστηρίαν Αὐτοῦ εἰς τὴν προαγωγὴν τῆς εἰρήνης, τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς προστασίας τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος. Καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῶν τριάκοντα πέντε ἐτῶν τῆς πατριαρχικῆς Αὐτοῦ διακονίας, ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, κ.κ. Βαρθολομαῖος, ἀνεδείχθη προσωπικότης πνευματικοῦ κύρους διεθνῶς τιμωμένη καὶ ἐπαινούμενη.

Κατὰ τὴν πάροδον τῶν δεκαετιῶν, ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης διεκρίθη διὰ τὴν ἔντονον μέριμναν περὶ τοῦ διαχριστιανικοῦ διαλόγου, προάγων τὴν προσέγγισιν καὶ τὴν συνεργασίαν μεταξὺ τῶν διαφόρων χριστιανικῶν ὁμολογιῶν. Τονίζων τὴν σημασίαν τῆς καλλιεργείας τῶν διαχριστιανικῶν σχέσεων, η Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης ἐδήλωσεν ὅτι «ὁ ἀληθινὸς διάλογος δῶρον Θεοῦ ἐστίν»[1]. Τοιουτοτρόπως, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης διηνεκῶς ἐνεθάρρυνε τὸ πνεῦμα τοῦ ἀμοιβαίου σεβασμοῦ, τῆς καταλλαγῆς καὶ τῆς ἑνότητος τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου. Ἰδιαιτέρως σημαντικὸν γεγονὸς πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην ἀπετέλεσεν ἡ συμμετοχὴ τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος εἰς τὴν τελετὴν τῆς ἐνθρονίσεως τοῦ Πάπα Φραγκίσκου, ἐν ἔτει 2013, γενόμενος ὁ πρῶτος Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης παρὼν εἰς τοιοῦτον γεγονὸς μετὰ τοὺς αἰῶνας τοῦ χωρισμοῦ Ἀνατολῆς καὶ Δύσεως. Ἡ παρουσία αὕτη εἶχεν ἰσχυρὰν συμβολικὴν σημασίαν διὰ τὴν προσέγγισιν μεταξὺ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ τῆς Ῥωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας.

Ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης θεωρεῖται καὶ εἷς τῶν σημαντικωτάτων ὑποστηρικτῶν τοῦ διαθρησκειακοῦ διαλόγου καὶ τῆς εἰρήνης μεταξὺ πολιτισμῶν καὶ λαῶν, διοργανῶν καὶ προστατεύων διεθνεῖς πρωτοβουλίας καὶ συνέδρια πρὸς τοῦτον τὸν σκοπόν[2].

Διαρκῶς ἐπισημαίνων ὅτι αἱ θρησκεῖαι δύνανται νὰ συμβάλωσιν εἰς τὴν εἰρήνην, τὴν καταλλαγὴν καὶ τὴν συνεργασίαν τῶν λαῶν, ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης ἀνέπτυξε σχέσεις φιλίας τόσον μετὰ ἐκπροσώπων τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ, ὅσον καὶ μετὰ Μουσουλμάνων ἡγετῶν καὶ ἄλλων θρησκευτικῶν παραδόσεων. Οὕτως ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, κ.κ. Βαρθολομαῖος, συνεχίσθη καὶ ἐνισχύθη ὁ διμερὴς διάλογος μετὰ τῆς Ἰουδαϊκῆς Κοινότητος ὁ ἀρξάμενος ὑπὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐν ἔτει 1977, περὶ θεμάτων ὡς τὸ δίκαιον, ἡ παράδοσις, ἡ ἀναζωογόνησις τοῦ συγχρόνου κόσμου καὶ ἡ κοινωνικὴ δικαιοσύνη, ὑπογραμμίζων διαρκῶς τὴν ἀνάγκην τῆς γνωριμίας τῶν θρησκευτικῶν ἀξιῶν τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ καὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ διὰ τοῦ διαλόγου καὶ τοῦ ἀμοιβαίου σεβασμοῦ. Ἐπιπροσθέτως, ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, κ.κ. Βαρθολομαῖος, ἐκαλλιέργησε τὸν διμερῆ θρησκευτικὸν διάλογον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου μετὰ τῆς Ἰσλαμικῆς Κοινότητος, τὸν ἀρξάμενον ἐν ἔτει 1986, καὶ ὑπεστήριξε τὴν χριστιανο-μουσουλμανικὴν συνεργασίαν, τονίζων τὴν σημασίαν τοῦ ἀμοιβαίου σεβασμοῦ, τῆς ἀνεξιθρησκείας καὶ τῆς εἰρηνικῆς συμβιώσεως, καθὼς καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι «ἡ εἰρήνη καὶ ἡ ἐλευθερία οὐ μόνον θεῖα δῶρα εἰσίν, ἀλλὰ καὶ ἀδιάλειπτος Ἡμετέρα εὐθύνη»[3]. Ἑπομένως, διὰ τῶν πρωτοβουλιῶν καὶ τῶν ἐνεργειῶν τούτων, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, κ.κ. Βαρθολομαῖος, συνέβαλε σημαντικῶς εἰς τὴν καλλιέργειαν τοῦ διαλόγου, τῆς ἀμοιβαίας κατανοήσεως καὶ τῆς εἰρήνης μεταξὺ τῶν διαφόρων θρησκευτικῶν κοινοτήτων τοῦ συγχρόνου κόσμου.

Ἐπεσήμανεν ἔτι τὸν θεμελιώδη ρόλον τῆς θρησκείας ἐν τῇ συγχρόνῳ κοινωνίᾳ, τῇ ὑπὸ ἐπιθετικοῦ ἐκκοσμικευτισμοῦ χαρακτηριζομένῃ, λέγων ὅτι «ἔργον τῆς θρησκείας ἐστὶ τὸ ὑπομιμνῄσκειν τῷ κόσμῳ τὸ θεῖον μυστήριον, τὸ ἐνίοτε κεκρυμμένον ἀνὰ μέσον τῶν ποικίλων δυνάμεων τῆς ἐκκοσμικεύσεως, ἥτις τείνει νὰ θέτῃ εἰς κίνδυνον τὸ θεῖον κάλλος ἐν πᾶσι τοῖς πράγμασιν»[4]. Ἐν σημείῳ τιμῆς, ἡ Αὐτοῦ Παναγιότης, κ.κ. Βαρθολομαῖος, ἐκοσμήθη διὰ πολλῶν διεθνῶν βραβείων καὶ διακρίσεων, ἐν οἷς τὸ Βραβεῖον Εἰρήνης τοῦ Ἱδρύματος Galileo τῆς Φλωρεντίας (Ιταλια), ἐν ἔτει 2004, καὶ τὸ Οἰκουμενικὸν Βραβεῖον τῆς Καθολικῆς Ἀκαδημίας τοῦ Μονάχου (Γερμανια), ἀπονεμηθὲν αὐτῷ ἐν ἔτει 2025, διὰ τὴν συμβολὴν Αὐτοῦ εἰς τὸν διάλογον μεταξὺ τῶν Ἐκκλησιῶν καὶ εἰς τὴν προαγωγὴν τῆς εἰρήνης καὶ τῆς συνεργασίας μεταξὺ τῶν λαῶν.

Προσέτι, ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, κ.κ. Βαρθολομαῖος, διεθνῶς ἀναγνωρίζεται διὰ τὴν ἐνεργὸν Αὐτοῦ μέριμναν περὶ τῆς προστασίας τοῦ περιβάλλοντος καὶ τῆς καλλιεργείας τῆς εὐθύνης ἀπέναντι τῆς κτίσεως. Ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τῆς δεκαετίας τοῦ 1990, ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, κ.κ. Βαρθολομαῖος, ἐπέστησε τὴν προσοχὴν εἰς τὴν σχέσιν μεταξὺ τῆς περιβαλλοντικῆς ὑποβαθμίσεως καὶ τῆς πνευματικῆς κρίσεως τοῦ συγχρόνου ἀνθρώπου, ὑπογραμμίζων ὅτι ἡ καταστροφὴ τῆς φύσεως δὲν συνιστᾷ μόνον οἰκολογικὸν πρόβλημα, ἀλλὰ καὶ ἠθικὸν καὶ πνευματικόν. Τοῦτο σημαίνει ὅτι «τὸ διαπράττειν ἄνομον πράξιν κατὰ τῆς κτίσεως ἁμαρτία ἐστίν»[5]. Ταυτοχρόνως, τοῦτο σημαίνει ὅτι «ὁ ἄνθρωπος, ᾧ ὁ Θεὸς ἐχάρισε τὴν εὐθύνην τοῦ ‘ἐργάζεσθαι καὶ φυλάσσειν’ τὴν κτίσιν […], ὀφείλει νὰ ἐνεργῇ ὡς σοφὸς καὶ συνετὸς φύλαξ αὐτῆς, καὶ οὐχὶ ὡς ἀλόγιστος καταστροφεύς»[6]. Διὰ τῆς συμμετοχῆς καὶ διοργανώσεως διεθνῶν οἰκολογικῶν συμποσίων, ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, κ.κ. Βαρθολομαῖος, ἐνεθάρρυνε τὴν παγκόσμιον συνεργασίαν πρὸς προστασίαν τοῦ περιβάλλοντος καὶ τὴν κοινὴν εὐθύνην διὰ τὸ μέλλον τοῦ πλανήτη. Διὰ τοῦτο, ἐν ἔτει 2025, ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης ἐτιμήθη διὰ τοῦ περιφήμου Βραβείου Templeton, διὰ τὴν ἐξαιρετικὴν Αὐτοῦ συμβολὴν εἰς τὸν διάλογον μεταξὺ ἐπιστήμης καὶ θρησκείας, καθὼς καὶ διὰ τὴν προαγωγὴν μιᾶς πνευματικῆς θεωρήσεως τῆς προστασίας τοῦ περιβάλλοντος καὶ τὴν καλλιέργειαν τῆς παγκοσμίου συνειδητοποιήσεως περὶ τῆς εὐθύνης τοῦ ἀνθρώπου ἔναντι τῆς κτίσεως. Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν τοῦ κύρους καὶ τῆς παγκοσμίου ἐπιδράσεως τοῦ μηνύματος Αὐτοῦ, ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης προσκαλεῖται ἀδιαλείπτως εἰς τὰς διεθνεῖς συνόδους τοῦ World Economic Forumἐν Ντάβος, ὅπου τὸ μήνυμα Αὐτοῦ προβάλλει κατ’ ἐξοχὴν τὴν χριστιανικὴν ὀρθόδοξον θεώρησιν περὶ τῶν πολλαπλῶν κοινωνικῶν, οἰκονομικῶν καὶ οἰκολογικῶν ζητημάτων τῆς συγχρόνου κοινωνίας.

Ἐπιπροσθέτως, ὑπομιμνήσκομεν ὅτι, εν σημείῳ ἀναγνωρίσεως τῆς συμβολῆς Αὐτοῦ εἰς τὸν διαχριστιανικὸν καὶ διαθρησκειακὸν διάλογον, καθὼς καὶ τῆς συμμετοχῆς Αὐτοῦ εἰς τὰς διεθνεῖς διαβουλεύσεις περὶ ζητημάτων ἠθικῆς, εἰρήνης καὶ εὐθύνης ἔναντι τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, κ.κ. Βαρθολομαῖος, ἐξελέγη, τῇ 17ῃ Μαρτίου 2025, ἀντεπιστέλλον μέλος τῆς Γαλλικῆς Ἀκαδημίας, καταλαβὼν τὴν θέσιν τοῦ Καρδιναλίου Joseph Ratzinger, τοῦ μετέπειτα Πάπα Βενεδίκτου ΙΣΤ΄. Ἔτι δὲ κατὰ τὰ τριάκοντα πέντε ἔτη τῆς πατριαρχικῆς διακονίας, ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, κ.κ. Βαρθολομαῖος, ἐτιμήθη διὰ τοῦ τίτλου Doctor honoris causa ὑπὸ πολλῶν ἀκαδημαϊκῶν ἱδρυμάτων τῆς οἰκουμένης, ὡς ἔκφρασις τῆς ὑψηλῆς τιμῆς καὶ ἐκτιμήσεως, ἧς τυγχάνει τὸ πνευματικὸν, ἱεραποστολικὸν, θεολογικὸν καὶ πολιτιστικὸν Αὐτοῦ ἔργον διεθνῶς.

Παναγιώτατε,

Ἐν ταῖς σεπταῖς ταύταις στιγμαῖς, ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἐκφράσωμεν πρὸς Ὑμᾶς τὰς βαθυτάτας Ἡμετέρας εὐχαριστίας διὰ τὴν πρόσκλησιν τῆς Ἡμετέρας συμμετοχῆς εἰς τὴν ἐπετειακὴν ταύτην ἡμέραν τῆς ζωῆς τῆς Ὑμετέρας Παναγιότητος. Ἡ πρόσκλησις αὕτη ἀποτελεῖ πνευματικὴν χαρὰν ἐν τῷ Κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ καὶ ἐνίσχυσιν τῶν δεσμῶν κοινωνίας καὶ φιλίας μεταξὺ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τοῦ Ῥουμανικοῦ Πατριαρχείου.

Συγχρόνως, ἐπὶ τῇ εὐλογημένῃ ταύτῃ εὐκαιρίᾳ, Σᾶς συγχαίρομεν ἐγκαρδίως διὰ τὴν καρποφόρον διακονίαν ἣν ἐπιτελεῖτε ἐν τῇ ὑψηλῇ ἀξίᾳ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ῥώμης καὶ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, καθὼς καὶ διὰ τὴν ἀδιάλειπτον ἀφοσίωσιν εἰς τὴν ἀποστολὴν τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ ἐν τῷ συγχρόνῳ κόσμῳ. Ἡ διεθνὴς δραστηριότης τῆς Ὑμετέρας Παναγιότητος μαρτυρεῖ ὅτι τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον βούλεται νὰ προάγῃ τὰς διαχρονικὰς πνευματικὰς ἀξίας τῆς Ὀρθοδοξίας ἐν τῷ σημερινῷ κόσμῳ.

Δεόμεθα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, διὰ τῶν πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Βαρθολομαίου, τοῦ πνευματικοῦ πολιούχου τῆς Ὑμετέρας Παναγιότητος, σήμερον ὑπὸ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἑορταζομένου, ἵνα χαρίζηται Ὑμῖν ὑγείαν, βοήθειαν καὶ μακρόχρονον διακονίαν, πρὸς τὸ καλὸν τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴν συνέχισιν τῆς ἀποστολῆς τῆς προαγωγῆς τῆς εἰρήνης, τῆς ἀμοιβαίας κατανοήσεως καὶ τῆς συνεργασίας μεταξὺ λαῶν, θρησκειῶν καὶ πολιτισμῶν.

Ἐπιθυμοῦμεν ὅπως τὸ εὐλογημένον τοῦτο ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπιτελεῖτε μετὰ πολλῆς πεποιθήσεως, ἀφοσιώσεως καὶ ὑπευθυνότητος, ἀποβῇ ἔτι μᾶλλον ἐπωφελὲς διὰ τὴν ἀποστολὴν τῆς Ἐκκλησίας καὶ διὰ τὴν σύγχρονον κοινωνίαν.

Εἰς πολλὰ καὶ εὐλογημένα ἔτη!

Μετὰ βαθυτάτης τιμῆς καὶ ἀδελφικῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν ἀγάπης,

† ΔΑΝΙΗΛ
Πατριάρχης τῆς Ὀρθοδόξου Ῥουμανικῆς Ἐκκλησίας

[1] Ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, κ.κ. Βαρθολομαῖος, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, Encountering the Mystery: Understanding Orthodox ChristianityToday, The Doubleday, New York, 2008, σ. 220.

[2] Πρὸς τοῦτο, μνημονεύομεν: τὴν Διάσκεψιν περὶ Εἰρήνης καὶ Ἀνεξιθρησκείας(Κωνσταντινούπολις, 1994 καὶ 2005)· τὴν Διάσκεψιν περὶ τῆς Εἰρηνικῆς Συνυπάρξεως μεταξὺ Ἰουδαϊσμοῦ, Χριστιανισμοῦ καὶ Ἰσλάμ (Βρυξέλλαις, 2001)· εἰδικὴν Διάσκεψιν ἐν Μπαχρέιν (2002)· καὶ τὴν Διάσκεψιν περὶ Θρησκείας, Εἰρήνης καὶ Ὀλυμπιακοῦ Ἰδεώδους (Ἀθῆναι, 2004).

[3] Ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, κ.κ. Βαρθολομαῖος, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, Encountering the Mystery σ. 180.

[4] Ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, κ.κ. Βαρθολομαῖος, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, Encountering the Mystery σ. 181.

[5] Ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, κ.κ. Βαρθολομαῖος, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, «Keynote Address at the Santa Barbara Symposium, California, November 8, 1997», στο: John Chryssavgis (ἐπιμ.), On Earth as In Heaven: Ecological Vision and Initiatives of Ecumenical Patriarch Bartholomew, Fordham University Press, Fordham, NY, 2012, σ. 99.

[6] Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σασσίμων κ. Γεννάδιος καὶ ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης Εὐδόκιμος Καρακουλάκης (ἐπιμ.), Πατριαρχικὸς Λόγος καὶ Πολιτική, 1991-2011, (Πατριαρχικαὶ Ὁμιλίαι πρὸς Πολιτικούς) Ἑπτάλοφος, Ἀθῆναι, 2011, σ. 182.

Ὁμιλία τῆς Α.Θ.Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου κατὰ τὴν Θείαν Λειτουργίαν ἐπί τῇ μνήμῃ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Βαρθολομαίου καὶ Βαρνάβα (Ἱ. Μητροπολιτικὸς Ναὸς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Παναγίας Ἴμβρος, 11 Ἰουνίου 2026)

Μακαριώτατοι καὶ Ἁγιώτατοι Ἀδελφοὶ Πατριάρχαι Ρουμανίας κύριε Δανιὴλ καὶ Βουλγαρίας κύριε Δανιὴλ,

Τιμιώτατοι καὶ ἀγαπητοὶ Ἀδελφοὶ Ἱεράρχαι,

Ἐξοχώτατε κ. Ὑπουργέ,

Ἐξοχώτατε κ. Πρέσβυ, Γενικὲ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος ἐν τῇ Πόλει,

Εὐλαβέστατοι κληρικοί,

Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες Ὀφφικιάλιοι,

Ἐντιμότατοι Ἐκπρόσωποι τῶν Ἀρχῶν,

Προσφιλέστατοι συμπατριῶται καὶ φίλοι τῆς Ἴμβρου,

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ὄντως ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μᾶς συνήγαγε σήμερον εἰς τὴν αἰγαιοπελαγιτικὴν Ἴμβρον, τὴν προσφιλῆ γενέτειραν τῆς ἡμῶν Μετριότητος, ἐν εὐσήμῳ ἡμέρᾳ διπτέρου Ἀποστολικῆς ἑορτῆς τῶν Ἁγίων Βαρθολομαίου καί Βαρνάβα, τὴν δόξαν τῆς ὁποίας ἐπαυξάνει ἡ συγχρόνως ἀγομένη Σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐπὶ τιμῇ τῆς ἐν Ἁγίῳ Ὄρει περιπύστου καὶ θαυματουργοῦ εἰκόνος Ἄξιόν Ἐστιν. Δόξα τῷ Θεῷ δι’ αὐτὴν τὴν μεγάλην χαρὰν καὶ εὐλογίαν ποὺ μᾶς ἐπεφύλαξε!

Καὶ δὲν εἴθισται μὲν ἐν ἐνεργείᾳ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης νὰ ἑορτάζῃ προσωπικὰς ἐπετείους ἤ ὀνομαστήρια ἐκτὸς τῆς Καθέδρας του καὶ τοῦ πανσέπτου Πατριαρχικοῦ Ναοῦ, οὐχ ἧττον, ὅμως, μετὰ παρέλευσιν, χάριτι καὶ ἐλέῳ τοῦ Θεοῦ, τριῶν καὶ ἡμισείας δεκαετιῶν ἀδιακόπου Πατριαρχίας, τὸ πρὸς τὴν γενέτειραν φίλτρον, ἡ ἀγάπη πρὸς τὴν νέαν γενεὰν τῶν Ἰμβρίων καὶ μάλιστα πρὸς τοὺς μαθητὰς καὶ μαθητρίας τῶν ἀπὸ τοῦ 2013 καὶ 2016 σχεδὸν θαυματουργικῶς ἐπαναλειτουργησάντων Σχολείων μας Στοιχειώδους καὶ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, καθὼς καὶ ἡ πρὸς τοὺς ἐνταῦθα ἀναπαυομένους προγόνους καὶ προσφιλεῖς συγγενεῖς φιλόστοργος ἕλξις, ἐνίκησε κάθε δισταγμὸν, καὶ ἔτσι ἐφέτος ἐκινήσαμεν πόδα καὶ ἤλθομεν εἰς τὴν ἐαρινὴν Ἴμβρον, προσκαλέσαντες ὡς πολυτίμους συνεκδήμους καὶ κοινωνοὺς τῆς χαρᾶς καὶ συγκινήσεώς μας τοὺς πολυφιλήτους σεπτοὺς Ἀδελφοὺς ἐν Κυρίῳ Ἁγιωτάτους Πατριάρχας Ρουμανίας κ. Δανιὴλ καὶ Βουλγαρίας κ. Δανιήλ, τοὺς ἐπωνύμους τοῦ ἱεροῦ ἀνδρὸς, τοῦ φράξαντος στόματα λεόντων μεγάλου Προφήτου. Ἡ τιμία παρουσία των ὑπογραμμίζει τοὺς ἀρρήκτους δεσμοὺς ἀδελφικῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης τῶν τριῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν, ἀλλὰ καὶ τὸ σύμψυχον καὶ ὁμοκάρδιον τῶν τριῶν Προκαθημένων! Ὡς εὖ παρέστητε εἰς τὴν ταπεινὴν Ἴμβρον μας, Μακαριώτατοι καὶ Ἁγιώτατοι Ἀδελφοί! Ἡ παρουσία Σας ἐνταῦθα περιποιεῖ μεγάλην τιμὴν καὶ εὐλογίαν διὰ τὸ μικρὸν πλέον ποίμνιον τῆς τοπικῆς ἱερᾶς Ὁλκάδος! Οἱ Ἴμβριοι, κλῆρος καὶ λαός, μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν καλὸν καὶ ἀκάματον Ποιμενάρχην των Ἱερώτατον Μητροπολίτην κ. Κύριλλον, λαμβάνουν σήμερον μεγάλην ἠθικὴν καὶ πνευματικὴν ἐνίσχυσιν ἐκ τῆς παρουσίας Σας! Σᾶς εὐχαριστοῦμεν ἀπὸ καρδίας ποὺ ἀνταπεκρίθητε εὐγενῶς εἰς τὴν πρόσκλησίν μας καὶ ἤλθατε, κομισταὶ τῆς εἰρήνης τοῦ Κυρίου καὶ τῆς εὐλογίας καὶ ἀγάπης τῶν ἁγιωτάτων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν καὶ Πατριαρχείων Σας! Εἴθε ὁ Κύριος νὰ Σᾶς ἀποδώσῃ πολλαπλασίως τὸν ἄξιον μισθὸν τοῦ φιλαδέλφου κόπου Σας!

Ἡ Ἴμβρος μας, ἡ ὁποία, μετὰ τὴν πάροδον πολλῶν σκληρῶν καὶ πολυδακρύτων ἐτῶν, κατὰ τὰ ὁποῖα ἐστερήθη τὸ πλεῖστον τοῦ γηγενοῦς λαοῦ της, τῶν περιουσιῶν καὶ τῶν δικαιωμάτων του, ἀγωνίζεται τὰ τελευταῖα ἔτη διὰ μίαν νέαν κοινωνικὴν καὶ πνευματικὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ ἄνθησιν, μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, τὴν εὐμενῆ συμπαράστασιν τῶν Κρατικῶν Ἀρχῶν τῆς συγχρόνου Τουρκίας καὶ τὴν φίλιον συναντίληψιν τῆς ἐντίμου Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Αἰσιοδοξοῦντες μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς Ἰμβρίους, τοὺς ἐν τῇ νήσῳ καὶ τοὺς τῶν ἐν τῆ ξένῃ Ἰμβριακῶν παροικιῶν, προσδοκῶμεν, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος, καλλιτέρας ἡμέρας. Συνεργήσατε, παρακαλοῦμεν, Μακαριώτατοι Ἀδελφοὶ Πατριάρχαι, μὲ τὰς εὐπροσδέκτους ἁγίας προσευχάς Σας, ὑπὲρ τῆς Ἴμβρου καὶ τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ της!

Ἡ ὀνομαστήριος ἡμέρα ὑπενθυμίζει εἰς πάντα μὲν Χριστιανὸν τὴν διὰ τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος ὀντολογικὴν ἕνωσίν του μὲ τὸν Κύριον, εἰς τοὺς μοναχοὺς δὲ καὶ ἀγάμους κληρικοὺς καὶ τὴν διὰ τῆς κουρᾶς ἤ χειροτονίας νέαν ὀνοματοδοσίαν, διὰ τῆς ὁποίας ἐπισφραγίζεται ἡ πλήρης ἀφιέρωσίς των εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς σωτηρίας ἡμῶν. Καὶ εἰς τὴν πρώτην καὶ εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν, ἐγγυητὴς τῶν ἱερῶν συνθηκῶν καὶ ὑποσχέσεων πρὸς τὸν Θεὸν καθίσταται ὁ Ἅγιος, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα δίδεται. Πρὸ ἑξήκοντα πέντε ἀκριβῶς ἐτῶν, εἰς τοῦτον τὸν Ἱερὸν Μητροπολιτικὸν Ναὸν Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, ὁ μακαριστὸς πνευματικὸς ἡμῶν πατὴρ Μητροπολίτης Ἴμβρου καὶ Τενέδου Μελίτων, ὁ ἀργότερον μεσουρανήσας λαμπρῶς εἰς τὸ ἐκκλησιαστικὸν στερέωμα ὡς Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος, εἰσάγων ἡμᾶς εἰς τὴν ὑπουργίαν τῶν Μυστηρίων τοῦ Θεοῦ, ἐφιλοτίμησε τὸν νεοχειροτόνητον Διάκονον διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Βαρθολομαίου τοῦ ἀπὸ Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας, ἑνὸς τῶν Δώδεκα Μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ, εἰς τιμὴν καὶ μνήμην αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ εἰς τιμητικὴν ἀνάμνησιν ἑνὸς μεγάλου καὶ σπουδαίου τέκνου τῆς Ἴμβρου, ἤτοι τοῦ λογιωτάτου Διδασκάλου τοῦ Γένους καὶ τῆς Ἐκκλησίας Ἱερομονάχου Βαρθολομαίου Κουτλουμουσιανοῦ, τοῦ ἐκ Γλυκέος. Οὕτω πως τὴν οὐράνιον προστασίαν ἡμῶν ἀνέλαβεν ἔκτοτε ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Βαρθολομαῖος, τοῦ ὁποίου τὴν μνήμην, μαζὶ μὲ ἐκείνην τοῦ Υἱοῦ Παρακλήσεως, ἤτοι τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Βαρνάβα τιμῶμεν σήμερον.

Δέος συνέχει ἡμᾶς ἀναλογιζομένους ὅτι ὁ Ἀπόστολος Βαρθολομαῖος μετὰ τὴν Πεντηκοστὴν ἀνέλαβε μέγα καὶ κοσμοσωτήριον ἔργον, ἐπορεύθη ἀποστολικῶς εἰς χώρας πολὺ μακρὰν κειμένας καὶ τὰς ἐγεώργησε θεοφιλῶς διὰ τοῦ ἀρότρου τοῦ Εὐαγγελίου καὶ ὡδήγησεν εἰς τὸν Χριστὸν λαούς, φυλὰς καὶ γλώσσας, ἐπισφραγίσας ἐν τέλει τὸ κήρυγμά του διὰ μαρτυρικοῦ θανάτου. Ἡ προσωπικότης καὶ τὸ ἔργον του, ἡ μαρτυρία καὶ τὸ μαρτύριόν του εἶναι πάντοτε διὰ τὸν ὁμιλοῦντα ὄχι ἁπλῶς πηγὴ ἐμπνεύσεως, ἀλλὰ καὶ «φῶς ταῖς τρίβοις» ἡμῶν ὡς ἐργάτου τοῦ Εὐαγγελίου καὶ «λύχνος τοῖς ποσὶν» ἡμῶν, ὡς πεπιστευμένου τὴν ἁγίαν Ἀποστολικὴν Διαδοχὴν εἰς τὸν πολυεύθυνον Οἰκουμενικὸν Πατριαρχικὸν Θρόνον τῆς Κωνσταντινουπόλεως! Πάντοτε τὸν παρακαλοῦμεν μὲ πόθον καὶ εὐλάβειαν ὑπὲρ ἡμῶν καὶ ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας, ταπεινῶς δὲ ὁμολογοῦμεν ὅτι εἰς ὥρας κρισίμους τόσον δι’ ἡμᾶς, ὅσον καὶ διὰ τὴν Ἐκκλησίαν, οὐκ ὀλίγην τὴν φιλόστοργον αὐτοῦ βοήθειαν καὶ συναντίληψιν εὐγνωμόνως ἐδέχθημεν! Προσκυνοῦμεν πανευλαβῶς τὸ ἅγιον ὀνομα καὶ τὴν Ἀποστολικὴν χάριν του καὶ παρακαλοῦμεν ψάλλοντες τὸ ἑόρτιον Ἐξαποστειλάριον: «Βαρθολομαῖε πάνσοφε, αὐτόπτα καὶ Ἀπόστολε τοῦ Βασιλέως τῆς δόξης, καὶ γνήσιε ὑπηρέτα, ἀπαύστως καθικέτευε Χριστὸν τὸν Ἐλεήμονα δοῦναι πταισμάτων ἄφεσιν, καὶ ἐλεῆσαι τοὺς πόθῳ τὴν μνήμην σου ἐκτελοῦντας».

Ὁ χριστιανικὸς λαὸς τῆς Ἴμβρου, Μακαριώτατοι καὶ Ἁγιώτατοι Ἀδελφοί, διακρίνεται διὰ τὴν πηγαίαν εὐσέβειάν του καὶ διὰ τὴν μεγάλην εὐλάβειάν του πρὸς τὸ πάνσεπτον πρόσωπον τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Πρὸς τιμήν Της εἰς τὴν μικράν μας Ἴμβρον ὑπάρχουν πάμπολλοι Ναοὶ καὶ ἐξωκκλήσια, μὲ ἕνα ἀκόμη Ναὸν εἰς τὴν ἀδελφὴν νῆσον Τένεδον. Ὡς ὄνομα δὲ τῆς πρωτευούσης τῆς νήσου οἱ πατέρες μας ἐπέλεξαν τὸ ὄνομα «Παναγία». Παραλλήλως τὸ Ἅγιον Ὄρος, τὸ καὶ «Περιβόλι τῆς Παναγιᾶς» καλούμενον, διὰ τῶν Μετοχίων τὰ ὁποῖα διαθέτει ἐνταῦθα, συνέβαλε ποικιλοτρόπως εἰς τὴν πνευματικὴν καὶ οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου. Εὐλόγως, λοιπόν, οἱαδήποτε ἑορτὴ σχετιζομένη μὲ τὸ πρόσωπον τῆς Θεοτόκου, οἵα καὶ ἡ σημερινὴ τῆς Συνάξεως τῆς Εἰκόνος τοῦ Ἄξιόν Ἐστιν «Ἐν τῷ Ἄδειν», ἡ ὁποία καὶ παραπέμπει εὐθέως εἰς τὸν ἐξαίσιον Ἄθωνα, ἀποτελεῖ πηγὴν ἰδιαιτέρας χαρᾶς καὶ πνευματικῆς ἀνατάσεως διὰ κάθε τέκνον τῆς θεοσώστου Μητροπόλεως Ἴμβρου καὶ Τενέδου. Ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, ἡ Παναγία μας, προεξάρχει σήμερον αὐτοπροσώπως εἰς τὴν Θείαν Λειτουργίαν καὶ πανήγυριν ἡμῶν, δορυφορουμένη ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους Βαρθολομαῖον καὶ Βαρνάβαν. Καὶ μαζί των συγχορεύει ὁ θεῖος καὶ πολυάριθμος τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων τῆς Κίνας χορός, ὁ περὶ τὸν Ἱερομάρτυρα Ἅγιον Μητροφάνην, τὸν πρῶτον εἰς τὴν ἱστορίαν Σίνην, δηλαδὴ Κινέζον Ὀρθόδοξον Ἱερέα, καὶ τὴν ἀνταξίαν οἰκογένειάν του, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν 11ην Ἰουνίου 1900 ὡμολόγησεν εὐθαρσῶς τὸν Χριστὸν καὶ ἐπότισε τὴν γῆν τῆς μεγάλης ἐκείνης Ἀσιατικῆς Χώρας μὲ τὸ πρῶτον χριστιανικὸν αἷμα καὶ τὴν ἡγίασεν! Καὶ βεβαίως συνιερουργεῖ σήμερα μαζί μας καὶ συνεορτάζει καὶ ὁ νεώτερος καὶ θαυματουργὸς Ἅγιος Λουκᾶς Ἀρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως καὶ Κριμαίας, ὁ κορυφαῖος ἐκεῖνος Οὐκρανὸς ἰατρὸς καὶ ἐπιστήμων, ὁ νέος Ὁμολογητὴς τοῦ Χριστοῦ, τελειωθεὶς ἐν Κυρίῳ τὴν 11ην Ἰουνίου 1961! Εὑρισκόμεθα, λοιπόν, συλλειτουργοῦντες καὶ συνεορτάζοντες μὲ τοιοῦτον θεῖον χορόν καὶ ταπεινῶς ὁμολογοῦμεν τὴν Χάριν τοῦ Θεοῦ, κηρύττομεν τὸν ἔλεον, οὐ κρύπτομεν τὴν εὐεργεσίαν! Ταυτοχρόνως δὲ καὶ δεόμεθα καὶ ἱκετεύομεν ὅπως ἅπαντες, ἐξαρχούσης τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ποιήσουν πρεσβείαν πρὸς τὸν Κύριον τοῦ Ἐλέους καὶ τῆς Εἰρήνης, ὄχι μόνον πρὸς εἰρήνευσιν εἰς τὴν πολύπαθον Οὐκρανίαν καὶ τὴν Μέσην Ἀνατολὴν καὶ κάθε γωνίαν τῆς γῆς δοκιμαζομένην ὑπὸ πολεμικῶν συγκρούσεων καὶ ταραχῶν, ἀλλὰ καὶ πρὸς εὐδοκίμησιν καὶ καταρτισμὸν τῆς ἐκκλησιαστικῆς Ἀμπέλου εἰς τὴν Οἰκουμένην ὅλην.

Συντέμνοντες ἤδη τὸν λόγον, ἐπιθυμοῦμεν νὰ χαιρετίσωμεν ἐν ἀγάπῃ πολλῇ καὶ τιμῇ τὴν παρουσίαν ὅλων τῶν συνεορταζόντων καὶ συμπροσευχομένων μαζί μας, τόσον τῶν ἐπιτοπίων ἀδελφῶν μας, ὅσον καὶ τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ προσελθόντων, ἰδίως δὲ ὅσων διήνυσαν μακρὰν ὁδὸν διὰ νὰ συνεορτάσουν μαζί μας τὴν ἁγίαν ἡμέραν, νὰ ὑποβάλουν συγχαρητηρίους εὐχὰς καὶ προσρήσεις καὶ νὰ συμπαρασταθοῦν εἰς τὸν φιλόχριστον λαὸν τῆς νήσου μας. Εὐχαριστοῦμεν ὁλοκαρδίως πάντας ὑμᾶς καὶ ἕνα ἕκαστον ἐξ ὑμῶν, καὶ εὐχόμεθα πᾶσαν δόσιν ἀγαθὴν καὶ πᾶν δώρημα τέλειον παρὰ τοῦ Πατρὸς τῶν Φώτων! Ἰδιαιτέρως συγχαίρομεν καὶ εὐχαριστοῦμεν τὸν καλὸν Ποιμενάρχην τῆς νήσου, ἀγαπητὸν ἀδελφὸν Μητροπολίτην κ. Κύριλλον, διὰ τοὺς πολλοὺς κόπους του πρὸς ἀρτίαν διοργάνωσιν τοῦ ἑορτασμοῦ!

Ἱερώτατε καὶ φίλτατε ἀδελφὲ ἅγιε Χαλκηδόνος κ. Ἐμμανουήλ,

Καὶ ἐφέτος, προσφωνοῦντες ἡμᾶς διὰ τὰ ὀνομαστήριά μας ἐξεφράσατε τὰ λίαν ἀγαθὰ πρὸς ἡμᾶς αἰσθήματα τῆς σεβασμίας Ἱεραρχίας τοῦ Πανσέπτου Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, τῶν συγκηρυναίων ἡμῶν, μετὰ τῶν ὁποίων βαστάζομεν τὸν σταυρὸν τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας καὶ ἰθύνομεν τὰ κατ᾽ αὐτήν. Ὑπάρχετε πάντες οἱ περὶ ἡμᾶς τιμιώτατοι ἀδελφοὶ Ἱεράρχαι πάντοτε πρόθυμοι νὰ ἀκούσετε καὶ νὰ ἐκτελέσετε τὰ κελεύσματα καὶ τὰς ἀποφάσεις τῆς Ἐκκλησίας, καὶ ἀνακουφίζετε τοὺς κόπους καὶ τοὺς πόνους τοῦ ἐν ὑμῖν Πρώτου, διὸ καὶ σᾶς ἐκφράζομεν τὴν Πατριαρχικὴν ἡμῶν εὐαρέσκειαν καὶ σᾶς εὐχαριστοῦμεν τόσον διὰ τᾶ ὡραῖα λευκὰ ἄνθη καὶ τὰς ἐγκαρδίους εὐχὰς ὅσον καὶ διὰ τὴν σημερινὴν καλλιεπῆ, ὡς πάντοτε, καὶ βαθυστόχαστον προσφώνησίν σας. Ἀντευχόμεθα πᾶσιν ὑμῖν τὰ βέλτιστα καὶ τὰ κράτιστα καὶ ὑποσχόμεθα καλὴν πάντοτε μὲ ὑμᾶς συνεργασίαν ἐπ᾽ ἀγαθῷ τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας καὶ εἰς δόξαν Θεοῦ.

Καὶ ἤδη δὲν θὰ ἠδυνάμεθα νὰ κατακλείσωμεν τὸν λόγον χωρὶς νὰ ἐκφράσωμεν εὐγνώμονα εὐχαριστίαν πρὸς τὴν Ὑμετέραν φίλην Μακαριότητα, ἅγιε Ρουμανίας, διὰ τοὺς θερμοὺς συγχαρητηρίους λόγους καὶ τὰς εὐχάς Σας, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν πολύτιμον συμμετοχὴν Ὑμῶν ὁμοῦ μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ ἁγίου Βουλγαρίας εἰς τὴν χαρὰν τῶν ὀνομαστηρίων ἡμῶν, καὶ μάλιστα ἐδῶ εἰς τὴν γενέτειράν μας, ἀκόμη δὲ καὶ διὰ τὴν ἀβραμιαίαν φιλοξενίαν Σας τὸν παρελθόντα Ὀκτώβριον ἐν Βουκουρεστίῳ. Εἴσθε ἄριστος ἡγέτης καὶ πολύτιμος ἀδελφὸς ἐν Χριστῷ. Ὁ Χριστὸς ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν!

Φίλτατε ἀδελφὲ ἅγιε Ἀνθηδῶνος κύριε Νεκτάριε, Ἐπίτροπε τοῦ Παναγίου Τάφου ἐν τῇ Πόλει,

Ὁ ἑόρτιος χαιρετισμός σας ἐκ προσώπου τῆς Α.Θ.Μακαριότητος τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ. Θεοφίλου προσδίδει πολὺ μείζονα χαρὰν καὶ εὐλογίαν εἰς τὸν ἑορτάζοντα ἀδελφὸν Αὐτοῦ, τὴν ἡμετέραν δηλονότι Μετριότητα, διότι προέρχεται ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Τόπους, ἀπὸ τὰ πανάγια προσκυνήματα τῆς ἀμωμήτου πίστεώς μας, ὅπου ἐβάδισαν οἱ πόδες τοῦ Κυρίου καὶ τῶν Ἀποστόλων Του καὶ ὅπου ὁ ἐνανθρωπήσας Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἔχυσε τὸ αἷμα Του διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν. Εὐγνωμονοῦμεν τὸν Μακαριώτατον καὶ ἀγαπητὸν λίαν ἀδελφόν, καὶ ὑμᾶς τὸν ἄξιον ἐκπρόσωπον Αὐτοῦ καὶ ἡμέτερον ἰσάδελφον φίλον, καὶ δὲν θὰ παύσωμεν νὰ ἀπεκδεχώμεθα τὴν εὐλογίαν τοῦ Παναγίου Τάφου εἰς ἐνίσχυσιν καὶ ἱκάνωσιν ἡμῶν.

Εἰς πάντας εὐχόμεθα ἔτη πολλά, ὑγείαν ἀπερικλόνητον καὶ εὐδοκίμησιν εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον τῷ Θεῷ! Ὁ Χριστὸς νὰ σκέπῃ τὴν Ἴμβρον καὶ τοὺς Ἰμβρίους, τοὺς ἐγγὺς καὶ τοὺς μακράν! Ἔρρωσθε καὶ κραταιοῦσθε, ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ!