Δημοσιεύθηκε: Τρίτη 7 / 4 / 2026 , 23:16 από news_room
ΕΛΛΑΔΑ – ΕΥΡΥΑΛΗ ΓΛΥΦΑΔΑ, ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ, 07 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026, ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΡΠΑΘΑΚΗΣ | Με κατάνυξη τελέσθηκε η Ακολουθία του Νυμφίου σήμερα Μεγάλη Τρίτη (Όρθρος Μ. Τετάρτης) στον Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, χοροστατούντος του οικείου Μητροπολίτου Σεβασμιωτάτου κ. κ. Αντώνιου, ο οποίος και κήρυξε και τον Θείο Λόγο προς το εκκλησίασμα. Μεγάλη Δευτέρα Εσπέρας στην Αγία Βαρβάρα παλαιού Φαλήρου (Εικόνες)
Στο εμπνευσμένο του κήρυγμα, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γλυφάδας, Βάρης, Βούλας, Βουλιαγμένης και Ελληνικού κ. Αντώνιος αναφέρθηκε στο βαθύ θεολογικό μήνυμα της ημέρας, τονίζοντας ότι η Εκκλησία προβάλλει δύο χαρακτηριστικές μορφές που στέκονται ενώπιον του Κυρίου:
- την αμαρτωλή γυναίκα και
- τον προδότη μαθητή, τον Ιούδα.
Δύο πρόσωπα με κοινά στοιχεία αλλά και ουσιώδεις διαφορές, τα οποία λειτουργούν ως καθρέφτης της ανθρώπινης στάσης απέναντι στον Θεό.
Όπως υπογράμμισε ο κ. Αντώνιος , και τα δύο πρόσωπα αποτελούν πρότυπα: Καθώς η μεν αμαρτωλή γυναίκα ώς το πρότυπο μετανοίας και συντριβής καρδίας, ο δε Ιούδας πρότυπο απελπισίας και αποστασίας. Και οι δύο σχετίζονται με το χρήμα, όμως η γυναίκα εγκαταλείπει την αμαρτία και επιστρέφει στον Θεό, ενώ ο Ιούδας παραδίδεται στην φιλαργυρία και οδηγείται στην πνευματική καταστροφή.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο γεγονός ότι τόσο η αμαρτία όσο και η προδοσία φανερώνουν την τάση του ανθρώπου να απομακρύνεται από τον Θεό και να αυτονομείται. Η μεν αμαρτία περιορίζει την αγάπη στο σωματικό επίπεδο, ενώ η προδοσία μετατρέπει την αγάπη προς τον Θεό σε προσκόλληση στα υλικά αγαθά. Μεγάλη Τετάρτη Εσπέρας στον Άγιο Παντελήμονα Δραπετσώνας (Εικόνες)
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γλυφάδας επεσήμανε ακόμη ότι τα πάθη που κυριάρχησαν στα δύο πρόσωπα είναι –η φιληδονία και η φιλαργυρία– είχαν διαφορετική κατάληξη: η γυναίκα, παρά την αμαρτία της, αναγνώρισε στο πρόσωπο του Χριστού τον Σωτήρα, ενώ ο Ιούδας, τυφλωμένος από την φιλαργυρία, δεν μπόρεσε να δει τη θεότητά Του.
Στη συνέχεια ο σεβ, κ. Αντώνιος, τόνισε ότι τα δύο αυτά πρόσωπα εκφράζουν διαχρονικά τις στάσεις των ανθρώπων απέναντι στον Χριστό δηλαδή: άλλοι Τον προσεγγίζουν με μετάνοια και αγάπη, ενώ άλλοι Τον απορρίπτουν. Υπογράμμισε δε, ότι η αληθινή πίστη δεν είναι απλή αποδοχή της ύπαρξης του Θεού, αλλά ζωντανή σχέση μαζί Του, που εκφράζεται μέσα από την προσευχή, τη μελέτη του Ευαγγελίου και τη συμμετοχή στη λατρευτική ζωή της Εκκλησίας.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο κ. Αντώνιος και στο φαινόμενο της επιφανειακής συμμετοχής πολλών πιστών στις Άγιες Ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας και στη Παννυχίδα της Αναστάσεως, επισημαίνοντας ότι η σχέση με τον Χριστό δεν μπορεί να περιορίζεται σε τυπικές παρουσίες, αλλά απαιτεί συνέπεια, συνείδηση και πνευματική εγρήγορση και όχι ολιγόλεπτη παραμονή στο ναό.
Ολοκληρώνοντας ο Μητροπολίτης Αντώνιος, κάλεσε τους πιστούς να μιμηθούν το παράδειγμα της μετανοούσας γυναίκας και να απορρίψουν το φρόνημα του Ιούδα, καλλιεργώντας μια αληθινή και ζωντανή σχέση με τον Χριστό.
«Η πόρνη γυναίκα έριξε τον εαυτό της με ταπείνωση στα πόδια του Χριστού και βρήκε τη σωτηρία. Ο Ιούδας, επιμένοντας στο ίδιον θέλημα, έχασε την αιώνια ζωή. Ας ακολουθήσουμε τον δρόμο της μετανοίας και της αγάπης», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η ιερά ακολουθία ολοκληρώθηκε μέσα σε κλίμα βαθιάς κατάνυξης, με τους πιστούς να αποχωρούν πνευματικά ωφελημένοι και προετοιμασμένοι για τη συνέχεια της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος.
Ακολουθεί ολόκληρο το κήρυγμα του σεβ. Μητροπολίτη Γλυφάδας κ. Αντωνίου: «Η Εκκλησία μας, τη Μεγάλη Τετάρτη, προβάλλει δύο πρόσωπα, τους δύο μέρες πριν από το Πάθος του Κυρίου, που έχουν μία ξεχωριστή θέση.
Το ένα πρόσωπο είναι η μετανοήσασα πόρνη γυναίκα. Το άλλο πρόσωπο είναι ο προδότης μαθητής, ο ίδιος ο Ισκαριώτης. Τα δύο αυτά πρόσωπα έχουν κάποια σημεία που ταιριάζουν, έχουν και κάποιες διαφορές. Θα είναι καλό να δούμε και τα στοιχεία που προσομοιάζουν, αλλά και τις διαφορές που έχουν.
Πρώτον, και οι δύο είναι πρότυπα. Η πόρνη γυναίκα είναι πρότυπο ελπίδας δια της μετανοίας. Και ο Ιούδας είναι πρότυπο απελπισίας και απορρίψεως δια της προδοσίας.
Δεύτερον, οι ενέργειες και των δύο έχουν σχέση με το χρήμα. Η πόρνη γυναίκα με τη μετάνοιά της σταμάτησε να εμπορεύεται το σώμα της.
Ο προδότης μαθητής με την προδοσία του, εμπορεύτηκε την αθάνατη ψυχή του. Και οδηγήθηκε στο τέλος στην απελπισία, στην αυτοκτονία, στον αιώνιο θάνατο.
Τρίτον, και η πορνεία και η προδοσία, δείχνουν την τάση του ανθρώπου να αυτονομηθεί από τον Θεό, να πάψει να λατρεύει τον Θεό και η μεν πόρνη να έχει ως πρότυπο και ως προσωπικό σώμα της, που δεν κλείστηκε στα χρήματα. Φέρνει δηλαδή η αγάπη του ανθρώπου και στις δύο αυτές περιπτώσεις, από την αγάπη του Θεού κτίστου, μεταβαίνει στα κτίσματα.
Και ειδικότερα θα δούμε αντί να προσφερθεί ο έρωτας και η αγάπη προς ολόκληρον των ανθρώπων, προσφέρεται μόνον προς το ανθρώπινο σώμα.
Και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να διασπάται η μοναχικότητα της ανθρωπίνης κοινωνίας. Από την ανθρωπίνη κοινωνία δηλαδή, βγαίνει η ψυχική κοινωνία μεταξύ δύο ανθρώπων και μένει η σωματική, η οποία γίνεται αντικείμενο οικονομικής συναλλαγής.
Και από την άλλη πλευρά, την προδοσία, την έμπιστη προδοσία, αντί να αγαπήσει ο άνθρωπος τον κτίστη Θεό, αγαπάει τα χρήματα. Και έτσι ο Ιούδας ουσιαστικά εμπορεύεται την πνευματική του υπόσταση και οδηγείται στην καταστροφή.
Τέταρτον, η γυναίκα έπασχε από αισχρό πάθος της φιληδονίας. Ο Ιούδας έπασχε από το άγριο πάθος της φιλαργυρίας. Όμως, το πάθος της φιληδονίας δεν τύφλωσε τόσο τη γυναίκα, αλλά στο πρόσωπο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού είδε τον Σαρκωθέντα Θεό.
Αντιθέτως, η φιλαργυρία τύφλωσε τόσο πολύ τον Ιούδα, που δεν κατάφερε να δει στο πρόσωπό του τον Θεό.
Πέμπτον, και οι δύο είναι πρότυπα των στάσεων που κρατούν οι άνθρωποι απέναντι στον Χριστό. Άλλοι που προσεγγίζουν τον Χριστό με μετάνοια και βρίσκουν στο πρόσωπό του τον Λυτρωτή, τον Θεό, Αυτόν ο οποίος αγαπά και συγχωρεί. Άλλοι πάλι απορρίπτουν τη θεότητα του Χριστού. Αγαπητοί μου αδελφοί, ο Κύριος ήρθε και έπαυσε κάθε διαίρεση των ανθρώπων. Ένωσε όλους τους ανθρώπους σε μία ποίμνη, σε μία ενότητα, σε μία Αγία Καθολική και Αποστολική μας Εκκλησία. Όμως έκανε και έναν διαχωρισμό.
Τον διαχωρισμό μεταξύ Χριστιανών και απίστων. Και αυτός ο διαχωρισμός είναι πάρα πολύ σημαντικός. Μόνο όσοι μπορέσουν να προσεγγίσουν τον Χριστό με πίστη και με αγάπη, αυτοί μόνο έχουν μερίδα στη Βασιλεία Του. Αυτοί όλοι γίνονται πρόβατα της πνευματικής του ποίμνης.
Και τι σημαίνει πίστη;
Πίστη δεν σημαίνει απλώς ότι πιστεύω ότι θα έρθει ο Θεός. Αυτή την πίστη την έχουν οι δαίμονες. Και ίσως πολύ καλύτερα από όλους από εμάς.
Πίστη σημαίνει ότι έχουμε μια ζωντανή αγαπητική κοινωνία με τον Θεό από την παρούσα ζωή που προσδοκούμε να επεκταθεί στην αιωνιότητα. Και αυτή η αγαπητική κοινωνία με τον Θεό είναι μια ζωντανή σχέση μαζί Του. Είναι λυπηρό το ότι πολλοί άνθρωποι, αν και έχουν βαπτιστεί, αν και τους έχει δοθεί η ευκαιρία να γνωρίζουν τον αληθινό Θεό, παρ’ όλα αυτά στρέφουν ουσιαστικά την πλάτη στον Χριστό, αδιαφορώντας για τη σχέση μαζί Του.
Υπάρχουν, βέβαια, και αυτοί οι οποίοι θα λέγαμε είναι σε μια ενδιάμεση κατάσταση. Αυτούς που βλέπουμε αυτές τις Άγιες ημέρες, ιδιαίτερα τη Μεγάλη Πέμπτη, να έρχονται το βράδυ στην ακολουθία των Αγίων Παθών ή εμφανίζονται τη Μεγάλη Πέμπτη το πρωί ή το Μεγάλο Σάββατο το πρωί να μεταλάβουν, χωρίς να ξέρουν τι μεταλαμβάνουν, απλώς το κάνουν για το καλό, για το έθιμο.
Έρχονται και τη Μεγάλη Παρασκευή στον Επιτάφιο, έρχονται και δώδεκα παρά τέταρτο το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, ακούνε το «Χριστός Ανέστη» και μόλις ακούσουν “Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού”, διασκορπίζονται και αυτοί, γιατί θεωρούν ότι δεν έχουν σχέση με τον Χριστό φαίνεται, αλλά όσοι το πιο προσφιλές το πάνε στο σπίτι τους, λες ότι αν πάνε μία μισή ώρα αργότερα κάτι θα πάθουν.
Αυτή η σχέση, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι μία σχέση που είχε και ο Ιούδας, και ο Ιούδας, βλέπετε, ωφελήθηκε από τον Χριστό υπέρμετρα. Από όλους τους άλλους ανθρώπους που έζησαν εκείνη την εποχή, ο Κύριος τον επέλεξε στους δώδεκα μαθητές του, έβλεπε τον Χριστό, ζούσε με τον Χριστό, άκουε τον Χριστό, έβλεπε τα θαύματα που έκανε ο Χριστός. Με τη δύναμη του Χριστού, έκανε και ο Ιούδας τα ίδια θαύματα που έκαναν και οι άλλοι απόστολοι. Και όμως, επειδή η αγάπη του για το χρήμα και η αγάπη του για τον κόσμο ήταν πιο ισχυρές από την αγάπη του για τον Χριστό, τον πρόδωσε. Έτσι και εκείνοι οι οποίοι θεωρούν ότι έρχονται για το καλό αυτές τις ημέρες και μεταλαμβάνουν, χωρίς να ξέρουν ότι «μεταλαμβάνω» σημαίνει παίρνω μέσα μου το σώμα του Χριστού και το κάνουν απλά από έθιμο, ουσιαστικά αδικούν τους εαυτούς τους.
Αγαπητοί μου αδελφοί, η σχέση με τον Χριστό δεν πρέπει να είναι μία σχέση ζωντανή, μία σχέση καθημερινή, όπως όταν αγαπάμε ένα πρόσωπο, όπως κάποιος όταν είναι ερωτευμένος θέλει με το πρόσωπο αυτό να μιλά καθημερινά, να έχει μία τακτική επικοινωνία μαζί του. Έτσι και όταν αγαπάμε τον Χριστό πρέπει να έχουμε μία τακτική επικοινωνία μαζί Του, μία καθημερινή προσευχή. Με την καθημερινή μελέτη του Αγίου Ευαγγελίου, του Λόγου του Θεού, για να γνωρίζουμε καλύτερα ποιος είναι ο Χριστός, τι είπε ο Χριστός και τι έκανε ο Χριστός, ο Κύριός μας.
Και φυσικά με τη συμμετοχή μας στη Θεία Κοινωνία κάθε Κυριακή. Γιατί δεν νοείται να λέμε ότι κάποιος είναι Χριστιανός, αλλά όταν το σώμα του Χριστού, το σώμα της Εκκλησίας, συγκεντρώνεται για να προσφέρει την αναίμακτη Ιερουργία, να προσφέρει τη Θεία Ευχαριστία, εκείνος θεωρεί τον εαυτό του ότι δεν ανήκει σε αυτό το σώμα.
Θεωρεί τον εαυτό του ότι είναι ξένος και γι’ αυτό ακριβώς δεν συμμετέχει. Συμμετέχω στην Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία κάθε Κυριακή σημαίνει συμμετέχω στο σώμα του Χριστού. Βιώνω το γεγονός ότι είμαι ζωντανό μέλος του σώματος του Χριστού. Αδελφοί μου, η πόρνη γυναίκα πέταξε θεληματικά τον εαυτό της στον Χριστό. Γι’ αυτό βρήκε την οδό της σωτηρίας. Ο προδότης μαθητής θέλησε να επιβάλει στον Χριστό τις δικές του γεύσεις, τις δικές του επιδιώξεις. Και γι’ αυτό ακριβώς έχασε τη σχέση με τον Θεό, έχασε την αιώνια ζωή.
Είθε να μας αξιώσει ο Πανάγαθος Θεός να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της μετανοίας της πόρνης γυναικός. Να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της αγάπης προς τον Χριστό, που βίωσαν και βιώνουν όλοι οι άγιοι και όλοι οι σωζόμενοι. Και να απορρίψουμε από πάνω μας το φρόνημα του Ιούδα. Το φρόνημα της απορρίψεως της θεότητας του Χριστού. Καλή Ανάσταση».
Πηγή – Φωτογραφίες & Ρεπορτάζ: Βαγγέλης Καρπαθάκης
