Δημοσιεύθηκε: Τετάρτη 22 / 4 / 2026 , 23:29 από news_room
Ακολουθεί το κήρυγμα* του θεοφιλεστάτου Επισκόπου Καρυουπόλεως κ. Νεκταρίου το οποίο απεύθυνε στους πιστούς κατά την ιερά ακολουθία του Μεγάλου Εσπερινού του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου όπου τελέστηκε στον ομώνυμο περικαλλή ιερό ναό του Νέου Κόσμου (Κυνοσάργους) σήμερα Τετάρτη 22 Απριλίου 2026. Ακολουθεί ολόκληρο το κήρυγμα: «Είναι βαθύτατη η συγκίνηση, διότι δεν είναι οι θεοφόροι και χριστοφόροι πατέρες της Εκκλησίας μας οι οποίοι μας έγραψαν αυτούς τους ωραίους ύμνους για τον Άγιο Γεώργιο, τον Μεγαλομάρτυρα και Τροπαιοφόρο.
Δεν είναι οι ιεροψάλτες μας που κατένυξαν τη ψυχή μας και μας ανέβασαν στα ουράνια, αλλά είναι ο ίδιος ο Άγιος Γεώργιος, ο Μεγαλομάρτυς και Τροπαιοφόρος, ο οποίος προεξάρχει της πανηγύρεως. Σε ένα λοιπόν από αυτά τα οποία ακούσαμε προηγουμένως, μας λέει ο Άγιος Γεώργιος: Με ρωμαλαίο φρόνημα, όρμηξα σαν το λιοντάρι στην άθληση, έχοντας κατά νου ότι θα πορφυρώσω το σώμα, γιατί αυτό μέλλει να φθαρεί. Και θα επιμεληθώ με σοφία την ψυχή μου και, κάνοντας τους άθλους μου, αφού η σοφία του Σολομώντος που ακούσαμε προηγουμένως έλεγε «δικαίων ψυχαί εν χειρί Θεού» —είναι στα χέρια του Θεού των δικαίων οι ψυχές και δεν τους αγγίζει βασανιστήριον— θα αγωνιστώ για τον Αθλοθέτη Κύριό μου, αυτόν τον οποίον αγάπησα πρώτα χάρη στους γονείς μου, οι οποίοι ευσεβέστατοι χριστιανοί με γαλούχησαν στα νάματα της πίστεως. Λαμπρός Εσπερινός για τον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο στο Νέο Κόσμο (Εικόνες)
Ο πατέρας μου, λέει ο Άγιος Γεώργιος, εμαρτύρησε για του Χριστού τη δόξα, και η μητέρα μου με πήρε δέκα χρονών παιδί και με ανέθρεψε μέσα σε αυτά τα ωραία της χάριτος του Θεού, ούτως ώστε, όταν ανδρώθηκα, ξεκαθάρισα μέσα μου ότι για μένα όλη μου η αγάπη είναι ο Κύριός μου και ο Θεός μου.
Γι’ αυτό και δεν ντράπηκα να ομολογήσω ενώπιον του Αυτοκράτορα, παρά το γεγονός ότι κατείχα θέση μεγάλου αξιωματικού του στρατού· δεν ντράπηκα να ομολογήσω τον Κύριό μου και τον Θεό μου. Και αφού δεν αγγίζουν τους δικαίους που βρίσκονται στα χέρια του Θεού βασανιστήρια, προσφέρθηκα με όλη μου την καρδιά να περάσω τους άθλους που ο Αθλοθέτης Κύριός μου μου έταξε να κάνω. “Με έβαλαν πάνω σε ένα ξύλο, με εξάπλωσαν κάτω ανάσκελα και μου έβαλαν μια βαριά πέτρα επάνω στο σώμα μου για να συντριβεί, και σηκώθηκα όρθιος — αβλαβής”.
– Το μένος του Διοκλητιανού με οδήγησε σε έναν τροχό, ο οποίος είχε κοφτερά μαχαίρια, τα οποία μου ξέσκιζαν τις σάρκες, αλλά και από εκεί βγήκα σώος και αβλαβής, χάρη του Θεού. Με πέταξαν μέσα στο καυτό ασβέστη για να μου λιώσουν το σώμα και τα κόκαλα. Τρεις μέρες μέσα στο λάκκο, και μετά βγήκα σώος και αβλαβής.
Κάλεσε λοιπόν το μένος του Αυτοκράτορα τον μάγο να μου δώσει δύο ειδών δηλητήρια: ένα δηλητήριο που ήταν για τρέλα και ένα δηλητήριο που ήταν για θάνατο. Εγώ, όπως πάντα, παρακαλούσα τον Κύριό μου και τον Θεό μου: «Εσύ δεν είπες, Κύριε, “καν θανάσιμον τι πίωσιν, ου μη αυτούς βλάψει”;» —και αν πιούμε δηλαδή κάτι που είναι θανάσιμο, δεν πρόκειται να μας βλάψει. Έτσι λοιπόν, πήρα με θάρρος τα δηλητήρια και έγινα σώος και αβλαβής πάλι. Ο μάγος ομολόγησε εκείνη την ώρα ότι αυτό δεν ήταν μαγεία που έκανε ο Γεώργιος, αλλά ήταν χάρη Θεού. Και αφού έπεσε να προσκυνήσει τον Άγιο Θεό, ο Αυτοκράτωρ του αφαίρεσε τη ζωή.
Γυρίζοντας στο βασίλειο η γυναίκα του Αυτοκράτορα, η Αλεξάνδρα, και ομολογήσασα και αυτή ότι ο Χριστός είναι εκείνος ο οποίος σώζει, ο Αυτοκράτορας τη θανάτωσε, τη γυναίκα του, την οποία γιορτάζαμε μόλις εχθές, την Αγία Μάρτυρα Αλεξάνδρα. Και αφού διαπίστωσα ότι εξέρχομαι σώος και αβλαβής με τη χάρη του Θεού, έδωσε εντολή να με αποκεφαλίσουν.
Ώπερ και εγένετο· παρέδωσα την ψυχή μου στον Κύριο, αφού ο Κύριος μου είπε: «Παιδί μου, εγώ θα σε δοκιμάσω σαν το χρυσάφι στο χωνευτήρι», εκεί δηλαδή που βάζουν τον χρυσό, ο οποίος απαιτεί, όσοι ξέρετε από τις χημικές γνώσεις σας, την υψηλότερη θερμοκρασία από όλα τα άλλα μέταλλα, προκειμένου να βγει καθαρός.
Και έτσι λοιπόν και εγώ, λέει:, αφού ο Κύριος ήθελε να με δοκιμάσει μέσα από το χωνευτήρι, έδωσα τον εαυτό μου και καλώ τον καθένα από εσάς. Άμα, λέει ο Κύριος, μη μεριμνάτε τι θα φάτε, τι θα ντυθείτε, τι θα πιείτε· ζητείτε πρώτον τη Βασιλεία του Θεού και ταύτα πάντα προστεθήσονται. Δεν θα σας λείψει απολύτως τίποτα. Τι είπαμε τώρα εδώ; Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν· οι δε εκζητούντες τον Κύριο ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού, δεν τους λείπει τίποτα.
Και επειδή οι μέρες είναι πονηρές και επειδή απειλούμεθα με ενεργειακές κρίσεις και οικονομικούς δύσκολους καιρούς, γι’ αυτό λοιπόν μην πτοηθούμε, μην φοβηθούμε· να αναθαρρήσουμε και να κρατήσουμε την πίστη μας στον Κύριό μας και τον Θεό μας.
Άλλωστε ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, μεγάλος αυτός πατήρ της Εκκλησίας μας και υμνογράφος, μας δίνει το στίγμα του μέσα από ένα ωραίο τροπάριο στην εξόδιο Ακολουθία: {Πάντα ματαιότης τα ανθρώπινα, όσα ουχ υπάρχει μετά θάνατον}. Δεν παίρνει κανείς τίποτα μαζί του. Δεν σε συνοδεύει ο πλούτος, δεν σε συνοδεύει η δόξα, δεν σε συνοδεύει τίποτα.
Παρά, έλα εδώ να δεις, πώς έγινε τιμή μεγάλη εδώ και 1800 περίπου χρόνια για τον Άγιο Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο, που ο κόσμος τον τιμά όλο ιδιαιτέρως. Έγινε για το γεγονός ότι προσφέρθηκε με πάρα πολλή αγάπη να επιμεληθεί, όπως μας είπε, την ψυχή του και καθόλου να μην ασχοληθεί με το σώμα του. Ταύτα πάντα προστεθήσονται. Να μας χαρίζει λοιπόν ο Άγιος Γεώργιος υγεία, ψυχική και σωματική, για να έχουμε δύναμη να μπορούμε να ανταπεξερχόμαστε σε όλες τις δυσκολίες και τις μπόρες. Αμήν».
*Μετεγγραφή από ηχητικό απόσπασμα.
Πηγή – Φωτογραφία: Βαγγέλης Καρπαθάκης
