Δημοσιεύθηκε: Πέμπτη 16 / 4 / 2026 , 22:54 από news_room

Ακολουθεί το κήρυγμα του Αρχιμανδρίτη Χρυσόστομου , προἳστάμενου του νεοαναγειρόμενου Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου Καλαμακίου, το οποίο κήρυξε κατόπιν αδείας και ευλογίας του σεβ. Μητροπολίτη Νέας Σμύρνης κ. Συμεών, στον πανηγυρικό εσπερινό της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής στο Άνω Καλαμάκι, στους Τράχωνες του Αλίμου σήμερα 16 Απριλίου 2026:  «Μία πηγή πηγάζει από την καρδιά της Παναγίας, και φτάνει μέχρι τα βάθη της δικής μας ψυχής. Η πηγή αυτή είναι η ζωοδόχος πηγή. Η πηγή, δηλαδή, που δίνει ζωή. Και ονομάζεται μεν η η Παναγία ζωοδόχος πηγή, αλλά, δεν είναι η ίδια η ζωή. Είναι εκείνη η οποία έγινε το δοχείο, έγινε το σκεύος, έγινε το αγγείο, μέσα στο οποίο κράτησε την ζωή του κόσμου, τον Χριστό. Και όπως οι πηγές δεν κρατούν μέσα τους το νερό, αλλά το μοιράζουν, το χαρίζουν, το προσφέρουν για να ξεδιψούν οι άνθρωποι, έτσι και η Παναγία προσφέρει για να ξεδιψάσουν οι διψασμένες ψυχές, προσφέρει το ύδωρ το ζων που είναι ο Χριστός. Λαμπρός Εσπερινός της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής, στους Τράχωνες Αλίμου (Εικόνες)

Το θαύμα της ζωοδόχου πηγής είναι λίγο πολύ σε όλους μας γνωστό. Ο μετέπειτα αυτοκράτορας Λέων ο Θράξ, πρωτού να ανέβει δηλαδή στον θρόνο, βρέθηκε σε ένα δάσος και εκεί συνάντησε κάποιον τυφλό. Ο τυφλός του ζήτησε νερό για να πιει. Ο Λέοντας έψαξε να βρει κάποια πηγή για να πάρει νερό και εμφανίστηκε η Παναγία και του έδειξε μία πηγή.

Πράγματι, πήρε από εκεί νερό, από εκείνη την πηγή που του έδειξε η Παναγία, επέστρεψε στον τυφλό, του έδωσε για να πιει και του έπλυνε λέει και με το νερό αυτό τους ο οφθαλμούς και ο του θαύματος, ο τυφλός βρήκε το φως του. Και όταν στη συνέχεια λέει ο Λέοντας έγινε αυτοκράτορας, στο σημείο εκείνο που βρέθηκε η πηγή αυτή κατ’ υπόδειξη της Παναγίας, έκτισε έναν ναό, το ναό της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής.

Το θαύμα αυτό δεν είναι μόνο μία ιστορική αφήγηση. Θα μπορούσαμε να πούμε, τηρουμένων των αναλογιών, ότι είναι και μία εικόνα της δικής μας ζωής.

Πράγματι, πόσες φορές δεν βρεθήκαμε και εμείς, με την μεταφορική έννοια βέβαια, τυφλοί σε αυτόν τον κόσμο, χωρίς φως, χωρίς κατεύθυνση, χωρίς δύναμη. Και πόσες φορές δεν διψάσαμε για την αληθινή ζωή, για το αληθινό νόημα και για την αληθινή παρηγοριά. Και πόσες φορές δεν ήρθε η Παναγία στη ζωή μας και μας πήρε από το χέρι και μας οδήγησε στην πηγή της ζωής, που είναι ο Χριστός.  Η Παναγία μας οδήγησε με έναν τρόπο αθόρυβο, με έναν τρόπο ανεπαίσθητο, με διάφορους τρόπους. Είτε μέσω μιας καρδιακής προσευχής, την οποία κάναμε, είτε μέσω ενός ανθρώπου, ο οποίος στάλθηκε από τον Θεό στη ζωή μας στην κατάλληλη στιγμή, είτε με τη συμμετοχή μας σε κάποια κατανυκτική ακολουθία ή θεία λειτουργία σε ένα ναό. Το θέμα είναι ότι η Παναγία επεμβαίνει στη ζωή μας με έναν τρόπο διακριτικό, αθόρυβο, χωρίς να πιέζει. Απλώς η Παναγία μας δείχνει τον δρόμο. Και ο δρόμος αυτός οδηγεί στο ζωντανό νερό, το οποίο είναι ο Χριστός.

Αν όμως η πηγή της ζωής μας, της αληθινής ζωής, είναι ο Χριστός, τίθεται το απλό ερώτημα: Πίνουμε από αυτό το νερό;. Μας χαρίζει την ζωή και είναι ο Χριστός; ή μήπως αναζητούμε άλλες πηγές;. Πηγές οι οποίες αρχικά μας υπόσχονται πολλά και στη συνέχεια δεν μας δίνουν τίποτα. Πηγές οι οποίες αρχικά ξεδιψούν, αλλά στη συνέχεια μας αφήνουν με μία ακόρεστη δίψα. Πηγές οι οποίες μοιάζουν ότι είναι καθαρές, αλλά είναι μολυσμένες. Και δυστυχώς στην εποχή μας, πηγές τέτοιες υπάρχουν πολλές. Πηγές οι οποίες σου λένε ότι από εδώ θα αντλήσεις την ευτυχία, την επιτυχία, την δύναμη, την εξουσία, την προβολή. Πηγές οι οποίες σου λένε ότι δεν έχεις ανάγκη κανέναν. Μόνο τον εαυτό σου χρειάζεσαι. Η ζωή είναι δική σου. Δεν χρειάζεσαι κανέναν Θεό στη ζωή σου. Ποιον Θεό;. Ο Θεός στον 21ο αιώνα σου λένε δεν υπάρχει.

Έχουμε φτιάξει το νέο Θεό. Τον Θεό της τεχνητής νοημοσύνης. Αυτός είναι ο οποίος θα μας λύσει όλα μας τα προβλήματα. Αυτός είναι ο οποίος θα θεραπεύσει όλες μας τις αδυναμίες.

Όμως η ψυχή μας ξέρει και ξέρει πολύ καλά ότι χωρίς τον Θεό ο οποίος την δημιούργησε δεν μπορεί να υπάρξει. Χωρίς την προσευχή μαραίνεται. Χωρίς τον Χριστό χάνει τον προσανατολισμό της και η Αποψινή εορτή μεταξύ άλλων είναι μια ευκαιρία. Ήρθαμε στο ναό να ανάψουμε το κερί μας, να προσκυνήσουμε την εικόνα της Παναγίας, να αγιαστούμε μέσα στον οίκο του Θεού. Αλλά πιο σημαντικό νομίζω πως είναι: να προσπαθήσουμε να επιστρέψουμε, να ξαναβρούμε τον προσανατολισμό μας, να ξαναβρούμε την πηγή της ζωής που είναι ο Χριστός. Να καταλάβουμε, να αισθανθούμε ότι η ζωή μας δεν είναι αυτοδημιούργητη. Ότι η χαρά δεν είναι προϊόν της ευδαιμονίας. Ότι η ειρήνη δεν αγοράζεται. Ότι η ελπίδα δεν κατασκευάζεται. Αλλά ότι ο Θεός είναι η ζωή μας. Ότι η χαρά είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος. Ότι η ελπίδα μας είναι ο Πατέρας μας, ο Επουράνιος. Ότι η αληθινή ειρήνη είναι ο Χριστός. Όλες αυτές τις μέρες ακούμε στα δελτία των ειδήσεων ότι μιλούνε για την ειρήνη και πως θα έρθει η ειρήνη. Και κάθονται στα τραπέζια των διαπραγματεύσεων για να βρούνε την ειρήνη, για να σταματήσει ο πόλεμος. Μα δεν θα έρθει ποτέ αυτή η ειρήνη, η πραγματική ειρήνη. Διότι από αυτές τις διαπραγματεύσεις απουσιάζει ο Χριστός.  Ο οποίος Χριστός είναι η όντως ειρήνη. Και όποια ειρήνη και αν φτιαχτεί, αυτή κάποια στιγμή θα καταρρεύσει και πάλι σαν χάρτινος πύργος. Και κάτι τελευταίο. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η Παναγία, η Ζωοδόχος Πηγή εορτάζεται μέσα στην πανηγυρική ατμόσφαιρα της Αναστάσεως. Μέσα δηλαδή στην διακαινήσιμο εβδομάδα. Γιατί η Παναγία είναι εκείνη η οποία πρώτη αισθάνθηκε μέσα της την Ανάσταση του Χριστού. Και μας καλεί η Παναγία απόψε να πιούμε από αυτή την αναστάσιμη χαρά. Και να βιώνουμε την Ανάσταση του Χριστού όχι σαν μια εξωτερική εορτή με όμορφα έθιμα και παραδόσεις αλλά να βιώνουμε την Ανάσταση ως εσωτερική πραγματικότητα να είναι το νόημα και οδηγός της ζωής μας.

Αγαπητοί αδελφοί, η ιστορία της Ζωοδόχου Πηγής δεν είναι μία ιστορία του παρελθόντος. Η Παναγία είναι παρούσα, είναι η μητέρα μας. Είναι εκείνη η οποία μας οδηγεί, μας κατευθύνει, μας στηρίζει. Είναι η πηγή η οποία μας χαρίζει την χάρη, το φως, την παρηγοριά. Ευχηθείτε, Σεβασμιώτατε, την Παναγία να εμπιστευόμαστε όλοι μας. Στην Παναγία να ανοίγουμε την καρδιά μας. Την Παναγία να αναζητούμε και να τη ζητούμε να μας πηγαίνει στην πηγή της αληθινής ζωής, στον Υιό της και Χριστό. Και τότε, ακόμα κι αν βαδίζουμε μέσα στα σκοτάδια αυτού του κόσμου σαν τυφλή, θα βρούμε το φως αληθινό. Ακόμα κι αν διψάμε, θα ξεδιψάσουμε. Γιατί η πηγή δεν στερεύει. Η χάρις του Θεού δεν τελειώνει. Και η ζωή μετά την Ανάσταση του Κυρίου μας δεν νικιέται. Χριστός Ανέστη»

*Μεταφορά από ηχητικό απόσπασμα.

Πηγή – Φωτογραφία: Βαγγέλης Καρπαθάκης