Δημοσιεύθηκε: Τρίτη 17 / 3 / 2026 , 5:28 από news_room
Η Γ΄ Κυριακή των Νηστειών, στις 2/15 Μαρτίου 2026, εορτάστηκε από το Πατριαρχείο και από ολόκληρη την Εκκλησία ως Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως.
Την ημέρα αυτή η Εκκλησία υψώνει για προσκύνηση τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου, ώστε οι πιστοί να πάρουν δύναμη από αυτόν για να συνεχίσουν τον πνευματικό τους αγώνα, καθώς βρισκόμαστε στο μέσο της νηστείας, και να φτάσουν στην εορτή του Αγίου Πάσχα.
Η Εκκλησία των Ιεροσολύμων, στη γη της οποίας βρέθηκε και υψώθηκε ο Τίμιος Σταυρός του Κυρίου, γιόρτασε αυτή την εορτή όχι όπως θα έπρεπε στον Πανάγιο Ναό της Αναστάσεως — ο οποίος παραμένει κλειστός λόγω του συνεχιζόμενου πολέμου — αλλά στον Πατριαρχικό και μοναστηριακό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.
Το απόγευμα τελέστηκε πανηγυρικός Εσπερινός με προεξάρχοντα τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλο. Το πρωί της Κυριακής τελέστηκε Θεία Λειτουργία από τον ίδιο τον μακαριώτατο Πατριάρχη Ιεροσολύμων, μαζί με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Καπιτωλιάδος κ. Ησύχιο, τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχο, τον Γέροντα Καμαράση αρχιμανδρίτη π. Νεκτάριο, τον εφημέριο του ναού αρχιμανδρίτη π. Κάλλιστο, τον γραμματέα της Αγίας και Ιεράς Συνόδου αρχιμανδρίτη π. Χριστόδουλο, τον αρχιδιάκονο π. Μάρκο και τον διάκονο π. Πρόδρομο.
Την τελετή φρόντισε ο τυπικάρης του ναού αρχιμανδρίτης π. Αλέξιος, ενώ έψαλε ο πρωτοψάλτης του Πανιέρου Ναού της Αναστάσεως διάκονος π. Ευστάθιος με τους βοηθούς του. Παρευρέθηκε επίσης τιμητικά ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στα Ιεροσόλυμα κ. Δημήτριος Αγγελοσόπουλος, μαζί με λίγους ντόπιους πιστούς, μοναχές και ελάχιστους προσκυνητές, επειδή από την αρχή του πολέμου έχει σταματήσει η προσέλευση προσκυνητών.
Μετά τη Θεία Λειτουργία ακολούθησε η ιερή λιτανεία του Τιμίου Ξύλου στα δώματα και στο προαύλιο του μοναστηριακού ναού των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, σύμφωνα με το Τυπικό, με τους αρχιερείς να κρατούν εναλλάξ τον Τίμιο Σταυρό.
Στη συνέχεια έγινε μετάβαση στα Πατριαρχεία, όπου ο Μακαριώτατος Πατέρας μας και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος απηύθυνε τον παρακάτω λόγο:
«Σήμερα εκπληρώνεται ο προφητικός λόγος: “Ιδού προσκυνούμε στον τόπο όπου στάθηκαν τα πόδια σου, Κύριε. Και αφού γευτήκαμε το ξύλο της σωτηρίας, ελευθερωθήκαμε από τα πάθη της αμαρτίας με τις πρεσβείες της Θεοτόκου, μόνο Φιλάνθρωπε”, αναφωνεί ο υμνογράφος της Εκκλησίας.
Εξοχότατε Γενικέ Πρόξενε της Ελλάδος κ. Δημήτριε Αγγελοσόπουλε,
Σεβαστοί άγιοι Πατέρες και αδελφοί,
Ευλαβείς χριστιανοί,
Τώρα, στο μέσο της Αγίας Τεσσαρακοστής, οι άγιοι και θεοφόροι Πατέρες φύτεψαν — σαν πηγή ανακούφισης και ενίσχυσης — τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό του Σωτήρα μας Χριστού, του οποίου την προσκύνηση εορτάζει η Εκκλησία μας.
Επειδή δεν μπορέσαμε να κατέβουμε στον Πανάγιο Ναό της Αναστάσεως λόγω της πολεμικής κρίσης που επικρατεί, μεταβήκαμε στον Πατριαρχικό και μοναστηριακό Ναό των Αγίων ενδόξων και θεοστεπτών βασιλέων και ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης, όπου τελέσαμε με παρρησία Πατριαρχική Θεία Λειτουργία μαζί με αρχιερείς, ιερείς και ιεροδιακόνους της Αγιοταφιτικής μας Αδελφότητας.
Διότι, όπως κηρύττει ο Απόστολος Παύλος, “ο λόγος του Σταυρού για όσους χάνονται είναι μωρία, αλλά για εμάς που σωζόμαστε είναι δύναμη Θεού” (Α΄ Κορ. 1,18). Το κήρυγμα για τον σταυρικό θάνατο του Χριστού προέρχεται από τη δύναμη του Θεού. Σε όσους βαδίζουν στον δρόμο της απώλειας φαίνεται ανοησία, ενώ σε όσους βρίσκονται στον δρόμο της σωτηρίας — δηλαδή στους χριστιανούς — είναι δύναμη του Θεού που σώζει.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία του αγίου πρωτομάρτυρα Στεφάνου, οι προφήτες προανήγγειλαν την έλευση του Δικαίου, δηλαδή του Υιού και Λόγου του Θεού, του Ιησού Χριστού, ο οποίος “έπαθε μία φορά για τις αμαρτίες, δίκαιος για τους αδίκους, για να μας φέρει στον Θεό, θανατώθηκε ως άνθρωπος αλλά ζωοποιήθηκε στο πνεύμα” (Α΄ Πέτρ. 3,18).
Με άλλα λόγια, ο Θεός θέλησε να συμφιλιώσει τα πάντα με τον εαυτό Του μέσω του αίματος του Σταυρού, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος: “Και μέσω αυτού (του Χριστού) να συμφιλιώσει τα πάντα με τον εαυτό Του, φέρνοντας ειρήνη με το αίμα του Σταυρού Του, είτε αυτά που είναι στη γη είτε αυτά που είναι στους ουρανούς” (Κολ. 1,20).
Αυτό σημαίνει ότι το αίμα του Υιού και Λόγου του Θεού, που χύθηκε πάνω στο ξύλο του Σταυρού, έκανε τον Σταυρό όργανο της δύναμης του Θεού. Γι’ αυτό οι άγιοι Πατέρες τοποθέτησαν, θα λέγαμε, τον ζωοποιό Σταυρό στο μέσο της Αγίας Νηστείας, για ενίσχυση και ανακούφιση στον αγώνα κατά των παθών και των σαρκικών επιθυμιών.
Διότι, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, “η σάρκα επιθυμεί αντίθετα από το πνεύμα και το πνεύμα αντίθετα από τη σάρκα· αυτά αντιμάχονται μεταξύ τους” (Γαλ. 5,17). Εδώ ο Απόστολος μιλά για τη μάχη ανάμεσα στους κακούς και τους καλούς λογισμούς. Όπως λέει και ο ιερός Χρυσόστομος, πρόκειται για μάχη κακών και καλών σκέψεων.
Ο άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων, μιλώντας για το μεγάλο όφελος της νηστείας, λέει: “Η νηστεία ελαφρώνει το σώμα, ενώ η καθαρότατη προσκύνηση του θείου Σταυρού απομακρύνει τον νου μας από τη σύγχυση των αισχρών έργων και τον οδηγεί προς τα άνω, στη βασιλεία του Θεού”.
Ας πούμε λοιπόν κι εμείς μαζί με τον άγιο Σωφρόνιο: “Ω τίμιε Σταυρέ, ασφαλέστατε φύλακα των χριστιανών… φώτισε τα μάτια της καρδιάς μας και αξίωσέ μας να δούμε τη λαμπροφόρο ημέρα του Πάσχα, με τη χάρη και τη φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού”. Αμήν. Πολλά και ειρηνικά χρόνια!»
