Δημοσιεύθηκε: Παρασκευή 13 / 2 / 2026 , 6:35 από news_room

Περισσότεροι από 3.000 φούρνοι, ζαχαροπλαστεία και πρατήρια έχουν βάλει λουκέτο τους τελευταίους 30 μήνες

Η Κρίση στον Κλάδο Φούρνων, Ζαχαροπλαστείων και Πρατηρίων: Αφανισμός και Αβεβαιότητα

Τους τελευταίους τριάντα μήνες, η εικόνα της ελληνικής αγοράς φούρνων, ζαχαροπλαστείων και πρατηρίων έχει αλλάξει δραματικά. Περισσότερα από 3.000 καταστήματα έχουν κατεβάσει ρολά, αφήνοντας εκατοντάδες επαγγελματίες και εργαζόμενους αντιμέτωπους με την αβεβαιότητα και την οικονομική πίεση. Η σταθερή άνοδος του κόστους παραγωγής, οι εκρηκτικές αυξήσεις στις τιμές ενέργειας, καθώς και η επιπλέον γραφειοκρατία που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι επιχειρηματίες, έχουν οδηγήσει τον κλάδο σε μια πρωτοφανή κρίση, η οποία πολλοί χαρακτηρίζουν ως αφανισμό. Αυτό επισημαίνει με δήλωση του και ο Πρόεδρος Αρτοποιών Μεσσηνίας Παναγιώτης Μπιρμπίλης. N. Χαρδαλιάς: «Ο Αττικός αμπελώνας αποτελεί στρατηγικό πυλώνα εξωστρέφειας, πολιτισμού και ανάπτυξης»

Ο Πρόεδρος Αρτοποιών κάνει σαφή αναφορά για 3000 φούρνους τονίζοντας πώς οι βασικοί λόγοι των αλυσιδωτών κλεισιμάτων των φούρνων είναι η αύξηση της ενέργειας και σε δεύτερη θέση έρχονται οι πρώτες ύλες οι οποίες διπλασιάστηκαν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα επιφέροντας ουσιαστικά οικονομικό στραγγαλισμό στους επιχειρηματίες και ανεργία στον κλάδο. Τα λουκέτα και οι αυξήσεις δεν έχουν φρένο. Εμείς οι αρτοποιοί πλέον παλεύουμε και και με τις αλυσίδες σούπερ μάρκετ και τους βιομήχανους, δεν έχουμε απλά τον ανταγωνιστή φούρναρη.

Από την πλευρά τους επιχειρηματίες του κλάδου κάνουν λόγο για αφανισμό του δικού τους κλάδου και αύξηση των ανέργων από τον κλάδο της αρτοποιίας και της ζαχαροπλαστικής ενώ κάνουν επίσης αναφορά για αθέμιτο ανταγωνισμό από τις μεγάλες αλυσίδες Σούπερ Μάρκετ που πωλούν είδη φούρνου και “εξαναγκάζουν” τους πελάτες χάριν συντομίας και κέρδους χρόνου να ψωνίζουν από εκεί τα είδη όπως το ψωμί, το γάλα, τα παξιμάδια, το αλεύρι, και γλυκά ζαχαροπλαστείου τονίζοντας από μερικούς επιχειρηματίες πως οι αλυσίδες Σούπερ Μάρκετ και οι βιομηχανίες διαφημίζουν προζυμένιο ψωμί φρέσκο ενώ είναι διάθεσης 7 έως 12 ημέρων την ίδια ώρα που στον συνοικιακό φούρνο το συγκεκριμένο προϊόν είναι ημέρας και πολλές φορές πιο οικονομικό από τις αλυσίδες σούπερ μάρκετ.

Τι έχει κάνει όμως και κλείνουν τόσα αρτοποιία σε τόσο σύντομο διάστημα: 

1. Η Άνοδος του Κόστους Παραγωγής

Η οικονομική πραγματικότητα των τελευταίων ετών έχει επιβαρύνει σημαντικά τους επιχειρηματίες. Το κύριο πρόβλημα εντοπίζεται στο κόστος των πρώτων υλών. Το αλεύρι, η ζάχαρη, τα λιπαρά και τα άλλα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται καθημερινά στις παραγωγικές διαδικασίες έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Για παράδειγμα, το κόστος του αλευριού έχει σχεδόν διπλασιαστεί σε πολλές περιπτώσεις, ενώ η ζάχαρη και τα βούτυρα έχουν δει ανάλογες αυξήσεις.

Παράλληλα, η ενέργεια αποτελεί έναν από τους πιο κρίσιμους παράγοντες επιβίωσης για τις επιχειρήσεις αυτές. Ο φούρνος, η ζαχαροπλαστική και η διατήρηση των προϊόντων σε σωστές θερμοκρασίες απαιτούν συνεχή κατανάλωση ρεύματος και φυσικού αερίου. Οι συνεχείς αυξήσεις στις τιμές της ενέργειας έχουν επιφέρει αυξημένα λειτουργικά κόστη, με αποτέλεσμα τα κέρδη των επιχειρήσεων να μειώνονται δραματικά.

2. Επιπλέον Υποχρεώσεις

Τα τελευταία χρόνια, οι επαγγελματίες του κλάδου έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με ένα πυκνό πλέγμα νέων κανονισμών και γραφειοκρατικών υποχρεώσεων. Από την υποχρέωση για ηλεκτρονική καταγραφή πωλήσεων μέχρι τις αυστηρές διατάξεις για την υγιεινή και την ασφάλεια των προϊόντων, οι επιχειρηματίες καλούνται να επενδύσουν χρόνο, προσωπικό και χρήμα για να συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις αυτές.

Η συμμόρφωση με τους κανονισμούς συχνά απαιτεί τεχνολογικές επενδύσεις, όπως νέα ταμειακά συστήματα, συστήματα παρακολούθησης θερμοκρασίας ή αναβαθμισμένο εξοπλισμό. Για μικρές επιχειρήσεις που ήδη αντιμετωπίζουν οικονομική πίεση, αυτά τα έξοδα αποτελούν σημαντικό βάρος, το οποίο πολλές φορές δεν μπορεί να καλυφθεί χωρίς περικοπές προσωπικού ή μείωση της ποιότητας των προϊόντων.

3. Οι Επιπτώσεις στην Απασχόληση

Η κρίση δεν περιορίζεται μόνο στις επιχειρήσεις. Οι εργαζόμενοι στον κλάδο πλήττονται εξίσου. Με το κλείσιμο χιλιάδων καταστημάτων, εκατοντάδες θέσεις εργασίας έχουν χαθεί. Οι νέες προσλήψεις έχουν περιοριστεί σημαντικά αφού στον κλάδο δεν υπάρχουν νέες επιχειρήσεις, ενώ οι όροι εργασίας και οι μισθοί πιέζονται προς τα κάτω. Οι επαγγελματίες που επιβιώνουν σε αυτό το περιβάλλον δυσκολεύονται να διατηρήσουν σταθερή ροή εργασίας και να καλύψουν τις ανάγκες του προσωπικού τους οδεύοντας σε έναν νέο αφανισμό.