Δημοσιεύθηκε: Κυριακή 15 / 2 / 2026 , 8:11 από news_room

Κυριακή της Απόκρεω 2026

Σήμερα, Α΄ Κυριακή της Απόκρεω 2026, σύμφωνα με το Τριώδιο, η Εκκλησία προβάλλει ενώπιον των πιστών το συγκλονιστικό γεγονός της Μελλούσης Κρίσεως, ενώ παράλληλα τιμά τη μνήμη του Απόστολος Ονήσιμος και των Οσίων Ευσέβιος και Άνθιμος ο εν Χίω, ο οποίος ασκήτεψε στη Χίο.

Ο Απόστολος Ονήσιμος – Από τη φυγή στη μαρτυρία

Ο Ονήσιμος ήταν δούλος στο σπίτι του Ρωμαίου άρχοντα Φιλήμονα στις Κολοσσές της Μικράς Ασίας. Ο Φιλήμων, ο οποίος είχε βαπτιστεί Χριστιανός από τον Απόστολο Παύλο, φερόταν με πατρική αγάπη προς τους δούλους του. Ωστόσο, ο Ονήσιμος, αφού καταχράστηκε χρήματα από το σπίτι του κυρίου του, δραπέτευσε στη Ρώμη. Εκεί, χωρίς εργασία και στήριγμα, βρέθηκε σε ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση.

Πληροφορήθηκε τότε ότι ο Απόστολος Παύλος, από τον οποίο είχε εντυπωσιαστεί βαθιά, βρισκόταν στη Ρώμη. Τον συνάντησε και η συνάντηση αυτή στάθηκε καθοριστική για τη ζωή του. Ο Παύλος, αντί να τον απορρίψει, τον έστειλε πίσω στον Φιλήμονα με επιστολή, ζητώντας να τον δεχθεί όχι πλέον ως δούλο, αλλά ως αδελφό. Ο Φιλήμων, ανταποκρινόμενος στο αποστολικό πνεύμα, έστειλε εκ νέου τον Ονήσιμο στη Ρώμη, για να διακονεί τον Παύλο, ο οποίος βρισκόταν φυλακισμένος.

Μετά το μαρτύριο του Αποστόλου Παύλου, ο Ονήσιμος συνελήφθη και εξορίστηκε. Ακόμη και στην εξορία συνέχισε να κηρύττει τον λόγο του Θεού. Όταν ο έπαρχος Τέρτυλος πληροφορήθηκε τη δράση του, διέταξε τη σύλληψη και τα βασανιστήριά του. Έτσι, ο Άγιος παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο, σφραγίζοντας τη ζωή του με το μαρτύριο.

Ο Ονήσιμος τιμάται ως προστάτης των φυλακισμένων. Η μνήμη του υπενθυμίζει ότι κάθε άνθρωπος, όσα λάθη κι αν έχει διαπράξει, έχει τη δυνατότητα σωτηρίας. Η μετάνοια και η ελεύθερη απόφαση αλλαγής πορείας ζωής ανοίγουν τον δρόμο της συγχώρησης και της ελπίδας.

Η Κυριακή της Απόκρεω και το Ευαγγέλιο της Κρίσεως

Η τρίτη Κυριακή του Τριωδίου είναι αφιερωμένη στο πιο φοβερό γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας: τη Μέλλουσα Κρίση. Το ευαγγελικό ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίον (κεφ. 25, 31-46) περιγράφει με λόγο επιβλητικό την έλευση του Υιού του Ανθρώπου «ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ», όταν θα καθίσει «ἐπὶ θρόνου δόξης» και θα διαχωρίσει τους ανθρώπους «ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων».

Στους εκ δεξιών θα απευθύνει τον λόγο της ευλογίας:
«Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν… ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν… ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με».

Και θα αποκαλύψει το μέτρο της κρίσεως:
«Ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε».

Αντίθετα, προς τους εξ ευωνύμων θα απευθυνθεί ο λόγος της απομάκρυνσης, διότι δεν έδειξαν έμπρακτη αγάπη και φιλανθρωπία. Και το ευαγγελικό απόσπασμα καταλήγει με τη φράση:
«Καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον».

Το θεολογικό μήνυμα της ημέρας

Η ενθύμηση της φοβερής Μελλούσης Κρίσεως στην αρχή του Τριωδίου δεν είναι τυχαία. Υπενθυμίζει ότι απώτερος σκοπός του πνευματικού αγώνα είναι να βρεθούμε «εκ δεξιών» του Χριστού κατά τη μεγάλη ημέρα.

Τα μηνύματα της σημερινής Κυριακής καλούν τους πιστούς σε αποστασιοποίηση από τη ραθυμία και σε καλλιέργεια της αρετής, με κορυφή την ταπείνωση και την αγάπη. Το έργο της φιλανθρωπίας, σε συνδυασμό με την ορθή εκκλησιαστική ζωή, προβάλλεται ως ουσιαστικό κριτήριο σωτηρίας.

Η υμνολογία της ημέρας αποτυπώνει με συγκλονιστικό τρόπο αυτό το πνεύμα. Οι άγιοι υμνογράφοι προτρέπουν σε εγρήγορση και μετάνοια. Χαρακτηριστικά ψάλλουμε:
«Την φοβεράν της κτίσεως, και αρρήτου σου δόξης, ημέραν ενθυμούμενος, φρίττω, Κύριε, όλως και τρέμων φόβω κραυγάζω· Επί γης όταν έλθης, κρίναι, Χριστέ, τα σύμπαντα, ο Θεός μετά δόξης, τότε οικτρόν, από πάσης ρύσαί με τιμωρίας, εκ δεξιών σου, Δέσποτα, αξιώσας με στήναι».

Η ανάμνηση της Δευτέρας Παρουσίας του Θεανθρώπου ως Δικαίου Κριτού λειτουργεί ως εφαλτήριο πνευματικής ανάνηψης. Η Εκκλησία δεν προβάλλει τον φόβο ως απειλή, αλλά ως κλήση σε μετάνοια, αγάπη και έμπρακτη διακονία του πλησίον. Διότι στο πρόσωπο κάθε «ελαχίστου αδελφού» συναντούμε τον ίδιο τον Χριστό.