Δημοσιεύθηκε: Σάββατο 10 / 1 / 2026 , 19:26 από news_room

Την Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2025 / 9 Ιανουαρίου 2026, η Ορθόδοξη Εκκλησία γιόρτασε με ιδιαίτερη λαμπρότητα τη μνήμη του Αγίου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου, στον ιερό τόπο όπου εκτυλίχθηκε το μαρτύριό του, τη Γεθσημανή. Η εορτή αυτή, που τελείται κάθε χρόνο με ευλάβεια από το Πατριαρχείο, αποτελεί όχι μόνο υπενθύμιση της πίστης και του θάρρους του Αγίου, αλλά και μια ευκαιρία για το εκκλησίασμα να ζήσει εκ των έσω την ιστορική συνέχεια της πρώτης Εκκλησίας των Ιεροσολύμων.

Η μορφή του Αγίου Στεφάνου, ο πρώτος μάρτυρας της Εκκλησίας, στέκεται ως φωτεινό παράδειγμα πίστης, ταπεινότητας και συγχωρητικότητας. Σύμφωνα με την αποστολική αφήγηση των Πράξεων των Αποστόλων (Πράξ. 7, 54-60), ο Στέφανος υπήρξε ένας από τους επτά διακόνους της πρώτης Εκκλησίας των Ιεροσολύμων, πλήρης ζήλου Πνεύματος Αγίου και αφιερωμένος στην υπηρεσία των φτωχών και των αναξιοπαθούντων. Η αφοσίωσή του στο έργο του Θεού και η ομολογία του Χριστού ενώπιον του συνεδρίου των Ιουδαίων τον έκαναν στόχο των διωκτών, οι οποίοι τον καταδίκασαν σε θάνατο δια λιθοβολισμού.Παρά τη φρικτή αυτή πράξη, η ψυχή του Αγίου Στεφάνου παρέμεινε αγνή και γεμάτη αγάπη, προσευχόμενη για εκείνους που τον εκτέλεσαν, ενώ ένας νεαρός Σαύλος παρακολουθούσε και φύλαγε τα ενδύματα των λιθοβολούντων, προαναγγέλλοντας τη μελλοντική του μεταμόρφωση στον Απόστολο Παύλο.

Στον ίδιο ιερό τόπο, που σήμερα φιλοξενεί τον ναό επ’ ονόματι του Αγίου Στεφάνου, ο οποίος ανεγέρθη από τον μακαριστό Μητροπολίτη Ασκάλωνος Αρκάδιο, τελέσθηκαν οι ιερές ακολουθίες της εορτής. Το απόγευμα της Παρασκευής πραγματοποιήθηκε ο Εσπερινός, ενώ το πρωί του Σαββάτου τελέσθηκε η Θεία Λειτουργία, υπό την προεδρία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Ελενουπόλεως κ. Ιωακείμ. Στην ακολουθία συμμετείχαν συλλειτουργοί, μεταξύ των οποίων ο Γέροντας Καμαράσης Αρχιμανδρίτης π. Νεκτάριος, ο ἐγγάμος Ἱερεύς π. Νεκτάριος και ο Ιεροδιάκονος π. Εὐλόγιος. Η ψαλτική κάλυψη της θείας Λειτουργίας πραγματοποιήθηκε από τον κ. Φάντη Αμπντελνούρ και τη μοναχή Ξενία, συνθέτοντας μια ατμόσφαιρα πνευματικής κατάνυξης και θείας ευλάβειας.

Η συμμετοχή των πιστών ήταν ιδιαίτερα θερμή. Πλήθος κόσμου από τα Ιεροσόλυμα και άλλες περιοχές συγκεντρώθηκε στον ιερό χώρο για να προσκυνήσει και να προσευχηθεί, βιώνοντας την ιστορική στιγμή του μαρτυρίου του Αγίου Στεφάνου σε μια ζωντανή εμπειρία πίστης. Η προσέλευση αυτή αντανακλούσε όχι μόνο το θρησκευτικό αίσθημα, αλλά και την επιθυμία των πιστών να συμμετάσχουν στην πνευματική κληρονομιά της πρώτης Εκκλησίας, ενσωματώνοντας την ιστορική γνώση με την προσωπική τους πίστη.

Μετά την ολοκλήρωση της Θείας Λειτουργίας, ακολούθησε λιτανεία της Ιερᾶς εικόνας του Αγίου Στεφάνου και δεήσις στο Σπήλαιο του λιθοβολισμού, τον χώρο όπου ο Άγιος μαρτύρησε. Η λιτανεία αυτή αποτέλεσε κορυφαία στιγμή της εορτής, καθώς οι πιστοί, κρατώντας αναμμένα κεριά, περπατούσαν με σεβασμό και κατάνυξη, υμνώντας τον μάρτυρα και ζητώντας την ευλογία του. Η ατμόσφαιρα ήταν γεμάτη ειρήνη, προσευχή και συλλογική συγκίνηση, ενώ οι ψαλμοί και οι ύμνοι συνόδευαν την πορεία, μετατρέποντας το γεγονός σε μια βαθιά πνευματική εμπειρία.

Την αρχιερατική συνοδεία και το εκκλησίασμα δεξιώθηκε με φιλόξενη καρδιά ο Αρχιμανδρίτης π. Ἐπιφάνιος, ο οποίος επιμελείται με ιδιαίτερη φροντίδα τη Μονή, εξασφαλίζοντας την άριστη οργάνωση και τη ζεστή φιλοξενία των πιστών. Η προετοιμασία της εορτής από την εκκλησιαστική κοινότητα ανέδειξε τη σημασία της παράδοσης, της τάξης και της πνευματικής αισθητικής, στοιχεία που κάνουν τη γιορτή όχι μόνο μια θρησκευτική τελετή, αλλά και μια ζωντανή αναβίωση της ιστορικής μνήμης του Αγίου Στεφάνου.

Λίγα λόγια απο το βίο του Αγίου:

Λόγων στεφάνοις, οἷα τιμίοις λίθοις,
Στέφω Στέφανον, ὃν προέστεψαν λίθοι.
Εἰκάδι λαΐνεος Στέφανον μόρος ἑβδόμῃ εἷλεν.

Ο Άγιος Στέφανος ήταν ένας από τους πιο διακεκριμένους μεταξύ των επτά διακόνων, που εξέλεξαν οι πρώτοι χριστιανοί για να επιστατούν στις κοινές τράπεζες των αδελφών, ώστε να μη γίνονται λάθη και τους χειροτόνησαν οι Άγιοι Απόστολοι. Αν και κουραστική η ευθύνη του επιστάτη για τόσους αδερφούς παρ’ όλα αυτά ο Στέφανος έβρισκε καιρό και δύναμη για να κηρύττει το Ευαγγέλιο του Χριστού. Και όπως αναφέρει η Αγία Γραφή: «Στέφανος πλήρης πίστεως καὶ δυνάμεως ἐποίει τέρατα καὶ σημεῖα μεγάλα ἐν τῷ λαῷ».(Πραξ. Αποστόλων, στ΄8-15, ζ΄1-60). Δηλαδή ο Στέφανος, που ήταν γεμάτος πίστη και χάρισμα ευγλωττίας δυνατό, έκανε μεταξύ του λαού μεγάλα θαύματα, που προκαλούσαν κατάπληξη και αποδείκνυαν την αλήθεια του χριστιανικού κηρύγματος.

Ο Στέφανος είχε αφιερώσει τη ζωή του στο κήρυγμα του ευαγγελικού λόγου και στη φιλανθρωπική δράση. Για τη προσφορά και τις αρετές του τιμήθηκε με το χάρισμα της θαυματουργίας. Με το χάρισμα αυτό θεράπευε ασθενείς και αποδείκνυε τη δύναμη του Χριστού. Με τη βαθιά θεολογική του κατάρτιση ανέτρεπε εύκολα τις κακοδοξίες των Ιουδαίων για το έργο του Χριστού, προκαλώντας την οργή και το φθόνο τους.

Οι Ιουδαίοι, όμως, καθώς ήταν προκατειλημμένοι, εξαπέλυσαν συκοφάντες ανάμεσα στο λαό, που διέδιδαν ότι άκουσαν το Στέφανο να βλαστημεί το Μωϋσή και το Θεό.

Με αφορμή, λοιπόν, αυτές τις συκοφαντίες, που οι ίδιοι είχαν ενσπείρει, άρπαξαν με μίσος το Στέφανο και τον οδήγησαν μπροστά στο Συνέδριο, τάχα για να απολογηθεί.

Η απολογία του Στεφάνου υπήρξε πρότυπο τόλμης και θάρρους. Χωρίς να φοβηθεί καθόλου, εξαπέλυσε λόγια – κεραυνούς εναντίον των Ιουδαίων. Και από υπόδικος, ορθώθηκε θυελλώδης ελεγκτής και κατήγορος. Τότε ακράτητοι από το μίσος οι Ιουδαίοι, τον έσυραν έξω από την πόλη, όπου τον θανάτωσαν με λιθοβολισμό.

Εκεί φάνηκε και η μεγάλη συγχωρητικότητα του Στεφάνου προς τους εχθρούς του με τη φράση του, «Κύριε, μὴ στήσης αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην». Κύριε μη λογαριάσεις σ’ αυτούς την αμαρτία αυτή.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Βασίλειον διάδημα, ἐστέφθη σὴ κορυφή, ἐξ ἄθλων ὧν ὑπέμεινας, ὑπὲρ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, Μαρτύρων Πρωτόαθλε· σὺ γὰρ τὴν Ἰουδαίων, ἀπελέγξας μανίαν, εἶδες σου τὸν Σωτῆρα, τοῦ Πατρὸς δεξιόθεν. Αὐτὸν οὖν ἐκδυσώπει ἀεί, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Ὁ Δεσπότης χθὲς ἡμῖν, διὰ σαρκὸς ἐπεδήμει, καὶ ὁ δοῦλος σήμερον, ἀπὸ σαρκὸς ἐξεδήμει· χθὲς μὲν γάρ, ὁ Βασιλεύων σαρκὶ ἐτέχθη, σήμερον δέ, ὁ οἰκέτης λιθοβολεῖται· δι᾽ αὐτὸν καὶ τελειοῦται, ὁ Πρωτομάρτυς καὶ θεῖος Στέφανος.

Μεγαλυνάριον
Πρῶτος Διακόνων ἀναδειχθείς, πρῶτος τοῦ Δεσπότου, ἐχρημάτισας μιμητής· ὅθεν Ἀθλοφόρων, πρωτεύων Πρωτομάρτυς, τύπος αύτοῖς ἐγένου, πρώταθλε Στέφανε.

Ὁ Οἶκος
Ὡς ἀστὴρ φαεινὸς σήμερον συνεξέλαμψε, τῇ Γεννήσει Χριστοῦ, ὁ Πρωτομάρτυς Στέφανος, ἀστράπτων καὶ φωτίζων τὰ πέρατα ἅπαντα, τῶν Ἰουδαίων μόνον ἠμαύρωσε τὴν πᾶσαν δυσσέβειαν, σοφίας λόγοις τούτους διελέγξας, ἀπὸ τῶν Γραφῶν διαλεγόμενος, καὶ πείθων τούτους, τὸν γεννηθέντα ἐκ τῆς Παρθένου Ἰησοῦν, Υἱὸν αὐτόν εἶναι Θεοῦ, κατῄσχυνε τούτων τὴν ἀσεβῆ κακουργίαν, ὁ Πρωτομάρτυς καὶ θεῖος Στέφανος.

Κάθισμα
Ἦχος δ’. Κατεπλάγη Ἰωσὴφ.
Τὴν τοῦ Πνεύματος πηγήν, ἐν τῇ καρδίᾳ μυστικῶς, κεκτημένος τοῦ Χριστοῦ, ὁ Πρωτομάρτυς ἀληθῶς, τῶν Ἰουδαίων ἀπήλεγξε τὴν αὐθάδειαν, καὶ ἔδειξεν αὐτοῖς, τόν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, ἐκ σπέρματος Δαυΐδ, ἀναβλαστήσαντα, τῷ τῆς σοφίας καὶ χάριτος πληρώματι, πεπληρωμένος ὁ ἔνδοξος. Ἀλλ’ ὦ Τρισμάκαρ, τοὺς σὲ τιμῶντας, σῷζε θείαις πρεσβείαις σου.

Έτερον Κάθισμα
Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ.
Ἀπόστολε Χριστοῦ, Διακόνων ὁ πρῶτος, Πρωτόαθλε σοφέ, τῶν Μαρτύρων ἀκρότης, ὁ κόσμου τὰ πέρατα, ἁγιάσας τοῖς ἄθλοις σου, καὶ τοῖς θαύμασι, ψυχὰς ἀνθρώπων λαμπρύνας, τους τιμῶντάς σε, ῥῦσαι παντοίων κινδύνων, πανεύφημε Στέφανε.

Πηγή: Adologala.gr με πληροφορίες για τον βίο από Saint. gr