Δημοσιεύθηκε: Πέμπτη 11 / 12 / 2025 , 23:26 από news_room

ΕΛΛΑΔΑ – ΑΘΗΝΑ, ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΣΤΑΔΙΟΥ, 11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025, ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΡΠΑΘΑΚΗΣ | Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και επισημότητα τιμά και εορτάζει και φέτος την ιερά και σεβάσμια μνήμη του Αγίου Σπυρίδωνος Επισκόπου Τριμυθούντος του Θαυματουργού ο ομώνυμος περικαλλής ιερός ναός των Αθηνών που βρίσκεται πλησίον του Παναθηναϊκού Σταδίου.

Στον Μέγα Εσπερινό της εορτής όπου τελέστηκε σήμερα χοροστάτησε και κήρυξε τον Θείο Λόγο ο Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, θεοφιλέστατος Επίσκοπος Χριστουπόλεως κ. κ. Βαρνάβας, συμπαραστατούμενος από τον Προϊστάμενο και τους Ιερείς του Ιερού Ναού του Αγίου Σπυρίδωνος, και συμμετεχόντων ιεροδιακόνων, ιερέων, μοναχών και πλήθους πιστών που προσήλθαν και κατέκλυσαν από νωρίς τον Ιερό Ναό για να συνεορτάσουν και να συμπανηγυρίσουν την ιερά και σεβάσμια μνήμη του θαυματουργού Αγίου Σπυρίδωνος.

Στο κήρυγμα* του ο θεοφιλέστατος επίσκοπος Χριστουπόλεως σημείωσε: Αγαπητοί μου αδελφοί, λίγες ημέρες μας χωρίζουν από το σεισμό επί της γης που όπως περιγράφει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος είναι τα Ιερά Χριστούγεννα. Η Γέννηση του Κυρίου μας και η ενανθρώπισής Του η οποία σήμανε πραγματικά σεισμό επί της γης. Και όπως λέει ο Μέγας Αθανάσιος «Θεός γίνεται άνθρωπος, ίνα ημείς θεοποιηθώμεν»». Βέβαια, ο υμνογράφος θα μας καλέσει και αύριο το πρωί και όλες αυτές τις ημέρες στη πλούσια υμνολογία της Εκκλησίας μας να προ ευτρεπίσουμε τας εισόδους του Χριστού, να προεορτάσουμε Χριστού τα γενέθλια ως μάγοι δωροφορούντες τας αρετάς. Τι θα πρέπει εμείς δηλαδή να προσφέρουμε ως δώρα;, – Τις αρετές. Οι οποίες αρετές υποστασιάζονται στο πρόσωπο του Κυρίου μας και Ιησού Χριστού. Αυτός είναι το Άλφα και το Ωμέγα. Αυτός είναι το πρότυπο μας. Αυτό μιμήθηκαν οι Άγιοι μας, καθότι κατά τον Άγιο Ιουστίνο οι Άγιοι μας είναι ο Χριστός μας παρατεινόμενος εις τους αιώνας. Έτσι λοιπόν αδερφοί μου, αυτές οι αρετές που σημαίνουν για όλους μας μια προετοιμασία ψυχική είναι ένας τρόπος για να ετοιμαστούμε όπως ο Θεός θέλει για τον μεγάλο αυτό σεισμό. Για αυτό το κοσμοϊστορικό γεγονός το οποίο δεν τιμάται εξωτερικά, αλλά λέγουν οι Άγιοι Πατέρες ότι θα πρέπει να είναι εσωτερική η προετοιμασία. Δηλαδή, θυμάστε καλά ότι ο Κύριος μας καταράστηκε την Συκή σε ξηρασία μα θα μπορούσε Συκιά να καρποφορήσει μήνα Μάρτιο; και να παράξει καρπούς;. Για ποιο λόγο λοιπόν ο Κύριος δεν γνώριζε αυτό;. Θέλησε όμως να μας υποδείξει τον τρόπο αυτό ότι οφείλει η ζωή μας να μην είναι φύλλα, λόγια δηλαδή παχιά αλλά να είναι έργα ουσιαστικά. Έργα τα οποία οι Άγιοι μας με τη ζωή τους παρουσίασαν. Έχουμε λοιπόν ένα τέτοιο ζωντανό παράδειγμα ενάρετου βίου και ζωής. Αυτό δεν είναι άλλο από τον μεγάλο Πατέρα μας, τον Άγιο Σπυρίδωνα τον Θαυματουργό τον οποίο η Αγία μας Εκκλησία λίγες μέρες πριν τη μεγάλη Μητρόπολη των εορτών κατά τον άλλον Άγιο Πατέρα, το χρυσό στόμα της Εκκλησίας μας παρουσιάζει ενώπιων μας.

Ο Άγιος Σπυρίδωνας υπήρξε και πράος και άκακος και Απλούς και Ησύχιος και διακριτικός και βέβαια τον στεφάνωσε ο Κύριος με πολλά στεφάνια, μεταξύ των οποίων και η Θαυματουργία αλλά είναι και εκείνος ο οποίος συλλειτουργούσε με Αγγέλους. Για ποιο λόγο όλα αυτά;, – γιατί η ζωή του ήταν πράγματι ζωή κατά Θεόν πλουτισμού. Ο Άγιος υποδεικνύει τον τρόπο και σήμερα σε μια εποχή που όλα μετριούνται με το πόσα έχουμε στο ψυγείο μας ή πόσα ρούχα μπορούμε να έχουμε περισσότερα ή δυστυχώς με καταθέσεις τις οποίες εμείς δεν έχουμε βέβαια. Ωστόσο όμως το χρηματιστηριακό σύστημα του ουρανού δεν έχει καμία σχέση με το επί γης. Γι’ αυτό λοιπόν θα είναι καλό να κατανοήσουμε ότι για μας πλούτος αληθής σημαίνει πρωτίστως μνήμη θανάτου. Να γνωρίζουμε δηλαδή ότι το ρολόι αυτό κάποια στιγμή θα τερματίσει και τερματίζοντας το ρολόι αυτό θα πρέπει να έχουμε να παρουσιάσουμε χέρια καθαρά σαφέστατα αλλά όχι άδεια. Χέρια δηλαδή γεμάτα με αρετές. Αυτά θα είναι τα δώρα μας. Το πρώτο λοιπόν είναι η μνήμη του θανάτου. Να γνωρίζουμε ότι δεν είμαστε αιώνιοι όχι για να απελπιζόμαστε, όχι για να απογοητευόμαστε, όχι για να κάτσουμε και να πούμε ότι αφού θα πεθάνουμε δεν χρειάζεται να κάνουμε κάτι αλλά για να αξιοποιούμε κάθε λεπτό εξαγοραζόμενη δηλαδή των καιρών ότι «αι ημέραι πονηραί εισί» (Εφ. 5, 15-16) όπως λέγει πάλι ο Ουρανοβάμων Απόστολος των Εθνών, Παύλος.

Ένα δεύτερο που πρέπει να προσέξουμε είναι η καθαρότητα της καρδιάς μας και βέβαια η αγνότητα των προθέσεών μας. Σε μια εποχή με υποκρισία, με βία, με εγκληματικότητα, σε μια εποχή που όλα δυστυχώς παραπαίουν, εμείς οφείλουμε να μένουμε σταθεροί σε όσα ο Θεός θέλει και βέβαια αυτά είναι πρωτίστως η καθαρότητα της καρδιάς μας. Αυτή την καθαρότητα της καρδιάς και την αγνότητα των προθέσεών μας θα μπορέσουμε να την πετύχουμε μόνο αν καθημερινά καθρεφτίζουμε τη ζωή μας στη ζωή των Αγίων δηλαδή. Πριν κατακλιθούμε λένε οι Πατέρες, ας κάνουμε τον αυτοέλεγχό μας, την αυτοεξέτασή μας για να δούμε τη σημερινή ημέρα πόσα κάναμε τα οποία ήταν καλά, κατά Θεόν καλά, και πόσα άλλα μπορούσαμε να κάνουμε ακόμη και δεν κάναμε. Αυτό θα μας βοηθήσει πραγματικά την επομένη ημέρα να προσθέσουμε έστω ένα λιθαράκι σε αυτό το οικοδόμημα το οποίο λέγεται ενάρετος βίος και ζωή.

Και κάτι ακόμη να προσέξουμε, ότι ο πλούτος ο δικός μας θα είναι πλούτος αγάπης. Αγάπη στον Θεό και στον συνάνθρωπο. Η Εκκλησία παρέχει πολλούς τρόπους να αποδεικνύουμε την αγάπη μας αυτή. Αν αγαπητοί μου η Εκκλησία δεν επιτελούσε σήμερα αυτό το πλουσιότατο φιλανθρωπικό και κοινωνικό έργο είναι σίγουρο ότι πολλοί αδελφοί μας θα είχαν φτάσει στα όρια της απελπισίας και του θανάτου.

Γι’ αυτό λοιπόν να δοξάζουμε τον Θεό που οι καλοί μας ιερείς στις ενορίες μας, με πολύ κόπο, με πολύ αγώνα σε καιρούς δυσκημέρους και με τις ευχές βέβαια και την πατρική έμπνευση και αγάπη του σεπτού μας Ποιμενάρχου, αγωνίζονται για να επιτελείται με τρόπο υποδειγματικό τις πλείστες φορές το έργο αυτό της φιλανθρωπίας, το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας το οποίο αγκαλιάζει όλες τις σφαίρες των ανθρώπων.  Αγκαλιάζει τον άνθρωπο χωρίς να κάνει διακρίσεις. Καθημερινά εκατοντάδες μερίδες ζεστού φαγητού διανέμονται από τις ενορίες μας.

Κάθε μήνα πολλά δέματα αγάπης δίδονται και τώρα εν όψει των εορτών και πάλι η Εκκλησία θα δώσει δυναμικό «παρών» και η Εκκλησία γενικότερα βρίσκεται κοντά στους ανάγκες των ανθρώπων. Μην κοιτάτε πολλές φορές τι φτάνει στα αυτιά μας και αυτά μπορεί να είναι κάποια φαινόμενα τα οποία δεν τα επιδοκιμάζει κανείς. Ωστόσο όμως δεν αμαυρώνεται η Εκκλησία και ο χαρακτήρας της και η αποστολή της από έννοιες καταστάσεις οι οποίες δεν αποτελούν την ουσία. Αλλά είστε σίγουροι κι εσείς για αυτό που λέω εξαιρέσεις και μόνον εξαιρέσεις στον κανόνα. Έτσι λοιπόν ατενίζοντας το πρόσωπο του πράου του Φιλησύχου, του Φωτισμένου, του Θείου Σπυρίδωνα, ας αναλογιστούμε σε ποιο δρόμο βαδίζουμε. Ας αναλογιστούμε πόσα ακόμα πρέπει να κάνουμε για να πετύχουμε τον προορισμό μας που είναι να κληρονομήσουμε τη Βασιλεία των Ουρανών καθότι «Ουκ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλουσαν επιζητούμεν» (Εβρ. ιγ’, 14). Αδερφοί μου, υπάρχει καιρός για μετάνοια, και για διόρθωση και για να αρχίσουμε πνευματική εργασία. Ποτέ μα ποτέ δεν είναι αργά, αρκεί να συνειδητοποιήσουμε ότι η αγκαλιά του Χριστού είναι πάντα είναι ανοιχτή. Και αυτό το είπε το αψευδές στόμα του Κυρίου μας, δηλαδή: “μάθετε απ’ εμού, ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία, και ευρήσετε ανάπαυσιν ταις ψυχαίς υμών” (Ματθ. 11. 28-29). Θα αρνηθούμε λοιπόν την ανοιχτή αγκαλιά, του Σωτήρος Χριστού;. Την αγκαλιά των Αγίων μας, προεξαρχούσης της Κυρίας Θεοτόκου που θα την ανταλλάξουμε με την ψεύτικη χρυσόσκονη της λάσπης του κόσμου αυτού;. Μη γένοιτο αδερφοί μου αγαπητοί. Ας είναι ο Άγιος Σπυρίδων, προστάτης, βοηθός και εμπνευστής στον αγώνα μας, και με το καλό να αξιωθούμε να εορτάσουμε την μητρόπολη των εορτών, τα Άγια Χριστούγεννα.

*Μετεγγραφή από ηχητικό απόσπασμα

Πηγή – Φωτογραφίες: Βαγγέλης Καρπαθάκης