Δημοσιεύθηκε: Παρασκευή 7 / 11 / 2025 , 21:59 από news_room

*Από τη Λούρδη της Γαλλίας, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος εκφώνησε μια σημαντική ομιλία στη Γενική Συνέλευση της Ρωμαιοκαθολικής Ιεραρχίας της Γαλλίας, προτρέποντας τους Χριστιανούς να αντιμετωπίσουν τις σημερινές αλληλένδετες πνευματικές, κοινωνικές και οικολογικές κρίσεις με ταπεινότητα, συνεργασία και ανανεωμένη δέσμευση για ενότητα. Μίλησε επίσης ξεκάθαρα για τον πόλεμο στην Ουκρανία και την αντίδραση της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ο Πατριάρχης ξεκίνησε αναπολώντας την πρώτη του επίσκεψη στη Λούρδη το 1995 και το μακρύ κύμα της επαναπροσέγγισης Καθολικών-Ορθοδόξων, επικαλούμενος τις ελπίδες των προκατόχων του και την αδιάκοπη καθοδήγηση της Θεοτόκου. Η Λούρδη, σημείωσε, υπενθυμίζει στους πιστούς ότι ο Θεός «κάνει θαύματα» μεταξύ των ταπεινών και των παραμελημένων, συμφιλιώνοντας σώμα και ψυχή και ανανεώνοντας την ελπίδα εν μέσω του «υλισμού, του θετικισμού και του αθεϊσμού» που σημάδεψαν προηγούμενες εποχές και εξακολουθούν να αντηχούν σήμερα.

Φροντίδα για τη δημιουργία και συνεργασία πίστης-επιστήμης

Ο Βαρθολομαίος ανανέωσε την δεκαετιών έκκλησή του για περιβαλλοντική μετάνοια και δράση, συνδέοντας την Ημέρα Προσευχής για τη Δημιουργία της 1ης Σεπτεμβρίου με το ευρύτερο χριστιανικό καθήκον να θεραπεύσουμε έναν «τραυματισμένο» κόσμο. Προειδοποίησε να μην αντιπαρατίθενται η θρησκεία και η επιστήμη μεταξύ τους: η χάρη «διαπερνά όλη την κτίση», έτσι οι πιστοί και οι επιστήμονες, σε διαφορετικές γλώσσες, διαβάζουν «το ίδιο βιβλίο» – τη σοφία του Θεού χαραγμένη στον κόσμο. Καταδίκασε τη συνωμοσιολογία και την πνευματοποιημένη άρνηση κατά τη διάρκεια των συζητήσεων για την πανδημία και το κλίμα, αποκαλώντας τέτοιες συμπεριφορές «πνευματική τύφλωση» και προέτρεψε για επιστροφή στην ασκητική νηφαλιότητα, την υπομονή και τη «χαρά της αποκήρυξης» έναντι της καταναλωτικής υπερβολής.

Καθολική-Ορθόδοξη φιλία και ο δρόμος προς την ενότητα

Αναφερόμενος στη Β’ Βατικανή Σύνοδο και την αμοιβαία άρση των αναθεμάτων του 1054 το 1965, ο Πατριάρχης επαίνεσε την ξεχωριστή θεολογική μαρτυρία της Γαλλίας και τις προσωπικότητες που προώθησαν τον διάλογο Ανατολής-Δύσης, όπως ο Ιβ Κονγκάρ και ο Ανρί ντε Λουμπάκ. Η αληθινή παράδοση, τόνισε, «δεν είναι συντηρητική αλλά δημιουργική», μεταφράζοντας την αιώνια πίστη «στο εδώ και τώρα», και η πορεία προς τα εμπρός απαιτεί συγχώρεση, υπομονετικό διάλογο και ζωντανή φιλανθρωπία.

Προειδοποίηση κατά του εθνοφυλετισμού—και μια σαφής αναφορά στην Ουκρανία

Στρεφόμενος στην πολιτικοποίηση της θρησκείας, ο Βαρθολομαίος καταδίκασε τον εθνοφυλετισμό – την ιεροποίηση της εθνότητας – ως «σύγχρονη αίρεση» που είχε ήδη απορριφθεί από τη Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 1872. Στη συνέχεια απευθύνθηκε άμεσα στην Ουκρανία: «Εμείς οι ίδιοι, ασκώντας τα προνόμια του πρωτείου που μας ανήκουν κανονικά και ιστορικά, παραχωρήσαμε αυτοκεφαλία στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, διασφαλίζοντας έτσι για τους πιστούς αυτής της χώρας την άνθηση της χριστιανικής τους ζωής με ελευθερία συνείδησης, εξομολόγησης και έκφρασης».

Καταδίκασε τον πόλεμο της Ρωσίας: «επιτιθέμενη στο Κίεβο», η Μόσχα σφυρηλάτησε μια «νέα συμμαχία μεταξύ θρόνου και βωμού» που είναι «θεμελιωδώς αντίθετη με το Ευαγγέλιο και την Ορθοδοξία», σύροντας ένα ευσεβές έθνος «σε μια άβυσσο ασέβειας». «Επιτιθέμενη στο Κίεβο, η Μόσχα, με τα δικά της λόγια, ξεκίνησε μια «σταυροφορία» που ενώνει τις κοσμικές και πνευματικές δυνάμεις σε έναν άδικο πόλεμο άσκοπης σκληρότητας – έναν πόλεμο που, τραγικά, σύρει τη Ρωσία, ένα έθνος κάποτε βαθιά ευσεβές, σε μια άβυσσο ασέβειας», είπε.

Και πρόσθεσε: «Αυτή η νέα συμμαχία μεταξύ θρόνου και βωμού είναι θεμελιωδώς αντίθετη με το Ευαγγέλιο και την Ορθοδοξία. Η τραγωδία των γυναικών και των παιδιών της Ουκρανίας, που καθημερινά υπομένουν έναν χείμαρρο βομβών και πυραύλων, είναι και δική μας τραγωδία.

Θεωρούμε, επομένως, ως ένδειξη ηθικής αφύπνισης το γεγονός ότι — όπως και το Οικουμενικό Πατριαρχείο — το Κράτος, η Εκκλησία και η κοινή γνώμη στη Γαλλία αναγνωρίζουν ότι αυτό που διακυβεύεται εδώ είναι το μέλλον της Ευρώπης, η ακεραιότητά της όχι μόνο εδαφική αλλά και ηθική.

Διαθρησκευτικός διάλογος και η θεραπεία για τον σύγχρονο μηδενισμό

Επικαλούμενος την Nostra aetate και την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθόδοξης Εκκλησίας (Κρήτης) του 2016, ο Βαρθολομαίος επιβεβαίωσε τον ειλικρινή διαθρησκευτικό διάλογο ως μια οδό προς την «αμοιβαία εμπιστοσύνη», τη συμφιλίωση και την «άνωθεν ειρήνη», που επιτυγχάνεται όχι με τα όπλα αλλά με την αγάπη «που δεν αναζητά τα δικά της». Ενάντια στον «διπλό μηδενισμό» της διάλυσης και της τεχνητής αναδόμησης ταυτοτήτων, προέτρεψε τους Χριστιανούς να αρνηθούν την γκετοποίηση της πίστης και να αναζωπυρώσουν την αποστολική προσέγγιση.

Ελπίδα στην επόμενη γενιά

Τέλος, ο Πατριάρχης στράφηκε στη νεολαία – το «ζωντανό παρόν» της Εκκλησίας – της οποίας η πίστη, η ενέργεια και η υπηρεσία δείχνουν ότι το Ευαγγέλιο εξακολουθεί να αποδίδει καρπούς. Προέτρεψε τους ποιμένες να «προσεύχονται, να ακούν και να καθοδηγούν» τους νέους, ώστε η ελπίδα τους να γίνει όργανο πνευματικής ανανέωσης και ενότητας. Αντλώντας ξανά από τη Λούρδη, επανέλαβε το κάλεσμα της Παναγίας για «μετάνοια» και προσευχή, ζητώντας διάκριση, υπομονή και ταπεινότητα για να είμαστε αυθεντικοί μάρτυρες του σταυρωμένου και αναστημένου Χριστού «για τη ζωή του κόσμου».

*Ανεπίσημη Μετάφραση

Δείτε την ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη στα γαλλικά: