Δημοσιεύθηκε: Παρασκευή 24 / 10 / 2025 , 19:52 από news_room

Θα προστεί της τελετής Καθαγιασμού των Ιερών Εικόνων του νεοανεγερθέντος Εθνικού Καθεδρικού Ναού στο Βουκουρέστι

Η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος αναχώρησε σήμερα και έφθασε την ίδια ημέρα, Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2025, για επίσημη επίσκεψη στη Ρουμανία, ανταποκρινόμενος στην αδελφική πρόσκληση της Α. Μακαριότητος του Πατριάρχου Ρουμανίας κ. Δανιήλ, προκειμένου να προστεί της τελετής του Καθαγιασμού των Ιερών Εικόνων του νεοανεγερθέντος Εθνικού Καθεδρικού Ναού στο Βουκουρέστι και των επετειακών εκδηλώσεων συμπλήρωσης 140 ετών από την απονομή της Αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία της Ρουμανίας και 100 ετών από την ανύψωσή της σε Πατριαρχείο από τον Οικουμενικό Θρόνο. Υπενθυμίζεται ότι, το 2018, ο Παναγιώτατος και ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ρουμανίας κ.κ. Δανιήλ είχαν τελέσει τα εγκαίνια του περικαλλούς Εθνικού Καθεδρικού αυτού Ιερού Ναού.

Στο πλαίσιο της επισκέψεώς του αυτής ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης θα προστεί σε λατρευτικές εκδηλώσεις, θα έχει ιδιαίτερες συναντήσεις με τον Εξοχωτάτο Πρόεδρο και τον Εξοχωτάτο Πρωθυπουργό της Ρουμανίας, ενώ θα απευθύνει ομιλία σε ειδική πανηγυρική συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ρουμανίας, και θα τιμηθεί από το Χριστιανικό Πανεπιστήμιο Dimitrie Cantemir.

Την Πατριαρχική Συνοδεία αποτελούν οι Σεβ. Μητροπολίτες Γέρων Χαλκηδόνος κ. Εμμανουήλ, Βελγίου κ. Αθηναγόρας και Ίμβρου και Τενέδου κ. Κύριλλος, οι Πανοσιολ. Μ. Εκκλησιάρχης κ. Αέτιος, Διευθυντής του Ιδιαιτέρου Πατριαρχικού Γραφείου, Μ. Αρχιμανδρίτης κ. Ιάκωβος, και Αρχιμανδρίτης κ. Βίκτωρ Kopuşçu, ο Αιδεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερος κ. Σέργιος Vlad, Ιερατικώς Προϊστάμενος της Ρουμανοφώνου Κοινότητος της Πόλεως, ο Ιερολ. Πατριαρχικός Διάκονος κ. Ανατόλιος Δοξαστάκης, και οι Εντιμ. κύριοι Νικόλαος-Γεώργιος Παπαχρήστου, Διευθυντής του Πατριαρχικού Γραφείου Τύπου και Επικοινωνίας, και Παναγιώτης Γραφιαδέλης, εκ των υπαλλήλων του Πατριαρχείου.

Επίτροπος του Πατριάρχου ορίσθηκε ο Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων κ. Απόστολος, ο οποίος και τον προέπεμψε στο Αεροδρόμιο της Πόλης, μαζί με τον Πανοσιολ. Μ. Πρωτοσύγκελλο κ. Γρηγόριο.

Εξοχωτάτο Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος κατά την άφιξη για τις επετείους του Αυτοκεφάλου και του Πατριαρχικού Καθεστώτος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρουμανίας (Βουκουρέστι, Ρουμανία, 24 Οκτωβρίου 2025)

Αγαπητοί αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω,

Πάσα δόξα, τιμή και λατρεία οφείλεται στον Θεό Πατέρα των Φώτων, στον Θεό Υιό – Λόγο και Σοφία, και στον Θεό το Πανάγιο, Αγαθό και Ζωοποιό Πνεύμα, το οποίο μας αξιοποίησε να φτάσουμε με ασφάλεια και γαλήνη στην ευσεβή και ειρηνική γη της Ρουμανίας.

Προσερχόμαστε με την καρδιά μας γεμάτη χαρά και με την αγάπη της Μητέρας Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, για να συμμετάσχουμε στον εορτασμό της Εκατονταετούς Τεσσαρακοστής Επετείου από την απονομή του Τόμου Αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία της Ρουμανίας και της Εκατονταετούς Επετείου από την ανύψωσή της σε Πατριαρχείο από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Αυτή η αδελφική πρόσκληση του αγαπημένου μας Αδελφού εν Κυρίω, της Αυτού Μακαριότητας Πατριάρχου Δανιήλ, ενός εξέχοντος Εκκλησιαστικού, θεολόγου, λόγιου και πνευματικής προσωπικότητας της εποχής μας, είναι πράγματι ιδιαίτερα ευπρόσδεκτη.

Διότι χαρήκαμε πολύ που τον συναντήσαμε πριν από επτά χρόνια, για να εγκαινιάσουμε και να καθαγιάσουμε την Αγία Τράπεζα του Εθνικού Καθεδρικού Ναού του Βουκουρεστίου – του Καθεδρικού Ναού της Σωτηρίας του Λαού. Και τώρα, θα ενωθούμε μαζί του για άλλη μια φορά με αδελφική αγάπη και αλληλεγγύη, για να ολοκληρώσουμε τον Καθαγιασμό των ψηφιδωτών αυτού του μεγαλοπρεπούς Οίκου του Θεού, ο οποίος είναι αφιερωμένος στον ευγενή Ρουμανικό Λαό και στις βαθιές πνευματικές και πολιτιστικές του παραδόσεις.

Το τεράστιο και εντυπωσιακό μέγεθος του Καθεδρικού Ναού μαρτυρά το μέγεθος και τη σημασία αυτών των εορτασμών της αυτοδιάθεσης και της υψηλής θέσης του Πατριαρχείου της Ρουμανίας. Διότι το Πατριαρχικό καθεστώς της Εκκλησίας της Ρουμανίας είναι σίγουρα ανάλογο με την Αυτοκεφαλία της. Και τα δύο αντανακλούν τις υψηλές προσδοκίες του Ρουμανικού Λαού και την αφοσίωσή του στην Αγία Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη, η οποία, ακόμη και στην πιο σκοτεινή της ώρα, δεν εγκαταλείφθηκε ποτέ από τον καλό λαό αυτής της πλούσιας και πνευματικά άφθονης γης.

Η Ρουμανία είναι γεμάτη αγίους και ευσεβείς αισθητικές παραδόσεις, μοναδικές στον Ορθόδοξο Κόσμο. Η Εκκλησία της Ρουμανίας διαθέτει μια βαθιά ιστορία που εκτείνεται από τον Τρίτο Αιώνα και αποτελεί πηγή Μαρτύρων, Ασκητών και κάθε είδους Αγίων Ανδρών και Γυναικών του Θεού, όπως μαρτυρά η πρόσφατη αγιοποίηση τεσσάρων Ρουμάνων Αθωνιτών από τη Μητέρα Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης. Οι θεολογικοί της πόροι εκτιμώνται σε όλο τον κόσμο και ο αγώνας της να διατηρήσει την Πίστη κατά την κομμουνιστική περίοδο είναι θρυλικός.

Συνεπώς, με μεγάλη προσμονή για τις χαρούμενες μέρες που έρχονται, και σε αναγνώριση των ισχυρών δεσμών μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Βουκουρεστίου, αγκαλιάζουμε την Εκκλησία, τον διακεκριμένο Πατριάρχη της και τον Ευγενή Λαό της Ρουμανίας με αγαλλίαση και υπερηφάνεια, αναγνωρίζοντας τα μεγαλοπρεπή έργα τους που δοξάζουν τον Τριαδικό Θεό μας. Και επαινώντας για την πιστότητα, την επιμονή και την ακεραιότητά τους, ευχαριστούμε τον Παντοδύναμο Θεό για τις εξαιρετικές ημέρες της Επίσκεψής μας ανάμεσά σας.

Σας ευχαριστώ και είθε ο Θεός να ευλογεί τη Ρουμανία!

Ἀντιφώνησις τῆς Α.Θ.Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου κατὰ τὴν ἐπίσημον ὑποδοχὴν Του εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Πατριαρχείου Ρουμανίας (24 Ὀκτωβρίου 2025)

Αἱ ἐκ τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας δωρεαὶ πρὸς τὰς ἑκασταχοῦ τοπικὰς Ἐκκλησίας δὲν ὑφίστανται ὡς αὐτοτελεῖς καὶ ἀπροϋπό-θετοι συνθῆκαι μόνον διὰ τὴν ἐξωτερικὴν διασφάλισίν των, ἀλλὰ κυρίως ὡς ἐναύσματα διὰ τὴν βαθυτέραν ἀντιμετώπισιν τῶν ποιμαντικῶν των θεμάτων.

Οἱ αὐτοκέφαλοι ἐκκλησιαστικοὶ σχηματισμοί, ὡς διεμορφώ-θησαν ἐκ τῶν ἱστορικῶν συγκυριῶν, κατόπιν πολλῆς περισκέ-ψεως, μελέτης καὶ προσευχῆς ὑπὸ τῆς κοινῆς Μητρὸς τῶν Ὀρθοδόξων Κωνσταντινουπολίτιδος Ἐκκλησίας καὶ τῶν κατὰ καιροὺς ἐν αὐτῇ Ἀρχιεπισκοπευσάντων καὶ Οἰκουμενικῶν Πατριαρχῶν, δὲν τυγχάνουν στατικαὶ διοικητικαὶ ὀντότητες, κατὰ μίμησιν ἢ καὶ κατὰ παραλληλίαν τῶν πολιτειακῶν δομῶν, ἀλλ᾽ ἐνυπάρχουν ὡς δυναμικὴ φανέρωσις τῆς καινῆς κατὰ Χριστὸν ζωῆς εἰς τὸν περίγειον κόσμον.

Ἀτυχῶς, πολλάκις καὶ ὑπὸ πολλῶν παρερμηνεύεται καὶ παρανοεῖται ὁ ἐπιμερισμὸς τῆς ἀδιαιρέτου ἐκκλησιαστικῆς δομῆς, διὰ τὰς ὡς προεξεθέσαμεν ἀρχάς, καὶ θεωρεῖται ὡς ἀνέλεγκτος αὐτοτέλεια καὶ αὐθυπαρξία. Τὸ ἀντίθετον μάλιστα ὑπάρχει. Αἱ αὐτοκεφαλίαι δὲν ὑπηρετοῦν τὴν κατάτμησιν, ἀλλὰ μόνον τὴν ἑνότητα. Αἱ αὐτοκέφαλοι Ἐκκλησίαι δὲν εἶναι ἐν τῷ συνόλῳ των μία οἱονεὶ συνοποσπονδία ἰσοτίμων ἑταίρων, ἀλλὰ ἡ μία καὶ ἑνιαία εὐχαριστιακὴ Κοινότης, ἤτοι κοινότης ταυτότητος καὶ ἱεραρχικῆς ἀλληλοπεριχωρήσεως. Ἡ Ἐκκλησία ἐνυπάρχει ἐξ ἀρχῆς ἱεραρχικῶς δομημένη καὶ ὡς τοιαύτη χαρισματικὴ φύσις παραμένει ἰσοπόσως προσδεδεμένη καὶ εἰς τὴν θεσμικὴν της διάστασιν.

Χαιρόμεθα, διότι ἡ θυγάτηρ Ἐκκλησία τῆς Ρουμανίας εὐγνω-μόνως ἑορτάζει τὴν θεσμικήν της συγκρότησιν διὰ τῶν ὑπὸ λόγον ἱερῶν ἐπετείων. Καυχώμεθα δὲ συγχρόνως ἐν Κυρίῳ μετ᾽ ἀγαλλομένης καρδίας, διότι εἰς τὸ μεσολαβῆσαν διάστημα ἐτίμησε τὰς προσδοκίας τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, πληροῦσα καὶ φυλάττουσα τοὺς ὅρους καὶ τὰς συνθήκας, ὑφ᾽ ἃς ἐδόθη αὕτη.

Δραττόμεθα ἐκ τῆς ἐπαινετῆς στάσεως αὐτῆς νὰ ἐπισημά-νωμεν εἰς τὸ παρὸν σημεῖον τὸν μέγαν κίνδυνον διὰ τὸ πανορθό-δοξον σῶμα τῆς μετακινήσεώς του ἐξ αἰσθημάτων αὐταρκείας ἐκ τῆς ὑγιοῦς ἐκκλησιολογίας. Αἱ παρατηρηθεῖσαι ὑπό τινων κατά τόπους Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν ἀποκλίσεις καὶ στρεβλώσεις ἐκ τῶν ἱερῶς παραδεδομένων καὶ ἡ ἐπιδιωκομένη παραθεώρησις τῆς ἰδιαζούσης θέσεως τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, ἔχει ἠδη καταστῆ ἐμφανής.

Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κηρύττηται, γυμνῇ τῇ κεφαλῇ, ὅτι τὸ ἱεροκανονικὸν σύστημα τῆς Ἐκκλησίας τυγχάνει παρωχημένον καὶ ὅτι ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία δὲν κέκτηται ἀπαραγράπτους εὐθύνας καὶ δεσμευτικὰς προνοίας διὰ τὴν μέριμναν τῶν ἐπί μέρους Ἐκκλησιῶν. Λησμονοῦν ὅτι οἱ ληδωροῦντες τὰ τοιαῦτα δύνανται νὰ τὰ ἐκφωνοῦν καὶ νὰ τὰ γράφουν ἕνεκα μακροθυμίας, χρηστότητος καὶ ἀγαθωσύνης καὶ ἀνοχῆς τῆς διαχρονικῶς θυσιαζομένης Μητρός των. Αἱ θεσμικῶς διατυπούμεναι ποιμαν-τικαὶ χειραφετήσεις δὲν σημαίνουν ἀποκοπὴν ἐκ τοῦ ἀειτρόφου λώρου τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας. Ἡ δὲ ἔννοια τῆς χειραφετήσεως ταύτης δέον, ὅπως μὴ συγχέηται πρὸς τὴν ὁμόηχον πολιτειοκοινωνικῆς πνοῆς καὶ ἑρμηνείας τοιαύτην. Ἐκκλησια-στικὴ χειραφέτησις σημαίνει μείζονας εὐθύνας καὶ διὰ τὴν χειραφετουμένην, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν χειραφετοῦσαν Ἐκκλησίαν. Σημαίνει κυρίως σπουδήν, πόθον, μέριμναν, συνεχῆ πρόνοιαν καὶ φροντίδα ἐκ μέρους τῆς Μητρὸς διὰ τὴν πορείαν τῆς θυγατρός της, ἔστι ὅτε δὲ καὶ παιδείας, καὶ νουθεσίας, καὶ χειραγωγίας, καὶ ἀνακλήσεως αὐτῆς εἰς τὸ ὀρθόν.

Ὁ ἑκάστοτε Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ρώμης καὶ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης δὲν εἶναι ἀσφαλῶς μονάρχης καὶ δὲν παραλληλίζεται πρὸς τὴν ἐξουσιαστικὴν διαβάθμισιν τοῦ κόσμου. Εἶναι ὁ ἀναλλοιώτως καὶ διαρκῶς ἀναβαπτιζόμενος εἰς τὰ νάματα τῆς ζωηφόρου ἐκκλησιαστικῆς πηγῆς, ἐξ ἧς ἀρύεται τὴν Χάριν τῆς εὐλογητῆς ταπεινώσεως καὶ τῆς καθ’ ἡμέραν ἀδιαμαρτυρήτου τανύσεως εἰς τὸ σταυρικόν του χρέος, χάριν τῆς ἀναστάσεως τῶν πολλῶν.

Αἱ εἰς τὸ ὀρθόδοξον σῶμα παρεμβάσεις του δὲν εἶναι ἐπίδειξις κυριαρχίας καὶ δυνάμεως, ἀλλὰ μόνον θυσία καὶ μόχθος διὰ τὴν εὐθυδρομίαν τῶν κατὰ τόπους ἁγίων τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν, ἀπορρέουσαι ἀβιάστως ἐκ τῆς βαθείας συναισθήσεως τοῦ χρέους του.

Αἱ ἐπισκέψεις καὶ ἱεραὶ ἀποδημίαι του ἀνὰ τὴν Οἰκουμένην, ἐκ διαφόρων ἀφορμῶν καὶ λόγων, εἶναι ἐπισκέψεις ταπεινοῦ διακόνου τῆς ἑνότητος, τῆς ἀγάπης, τῆς συνυπάρξεως, τῆς εἰρήνης, τῆς καταλλαγῆς, πρὸς οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ καὶ ἐμφάνειαν τοῦ Ὀρθοδόξου ἤθους, τοῦ ὁποίου περισσότερον ἢ ἄλλοτε ἔχει ἀνάγκην ὁ διαρκῶς μεταβαλλόμενος κόσμος.

Ἐκφράζομεν, τὴν ἐπίσημον ὥραν ταύτην, τὴν εὐαρέσκειαν τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, καὶ ἡμῶν προσωπικῶς, διὰ τὴν σταθηρὰν σας παραμονήν, Μακαριώτατε, εἰς τὸ ἐκκλησιολογικῶς ὀρθόν. Χαιρόμεθα καὶ ἐπαινοῦμεν τὴν μὴ εὐδοκίμησιν δῆθεν θεολογικῶν προβληματισμῶν διὰ μετακίνησιν τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησιολογίας εἰς μίαν συνεταιριστικῆς ἀντιλήψεως προοπτικήν, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ καταστροφικὰς συνεπείας διὰ τὴν καθόλου Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ.

Σᾶς εὐχαριστοῦμεν ἐκ βαθέων διὰ τὴν ὁλόθερμον ὑποδοχὴν καὶ εὐλογοῦμεν πατρικῶς τὸν πιστὸν λαὸν τῆς Ρουμανίας διὰ τὴν εὐσέβειάν του καὶ τὴν διαρκῆ ἀφοσίωσίν του πρὸς τὴν Μεγάλην Ἐκκλησίαν.