Δημοσιεύθηκε: Παρασκευή 15 / 8 / 2025 , 0:22 από news_room
ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ: Λαμπρός Αρχιερατικός Εσπερινός για την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Ηλιούπολη
Φωτογραφίες – Ρεπορτάζ: Βαγγέλης Καρπαθάκης ©
Ελλάδα – Αθήνα, Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ηλιουπόλεως, 14 Αυγούστου 2025 | Με λαμπρότητα και επισημότητα τελέστηκε σήμερα απόγευμα-βράδυ ο Μέγας Εσπερινός για την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον περικαλλή ιερό ναό που τιμάται στην κοίμηση της Πανάγνου Μητρός του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στα Νότια Προάστια των Αθηνών.
Στην Ακολουθία προεξήρχε ο θεοφιλέστατος Επίσκοπος Καρυουπόλεως κ. Νεκτάριος συμπαραστατούμενος από τον Προϊστάμενο του Ιερού Ναού, Αρχιμανδρίτη Σπυρίδωνα Κατραμάδο Ιερείς και Ιεροδιακόνους της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και πλήθους πιστών από την ευρύτερη περιοχή της Ηλιούπολης που προσήλθαν για να πανηγυρίσουν και να εορτάσουν την Κοίμηση της Παναγίας Θεοτόκου η όπως το αποκαλούν το «Πάσχα του Καλοκαιριού».
Ακόμα, να αναφερθεί ότι κατά την διάρκεια του εσπερινός ο θεοφιλέστατος επίσκοπος Καρυουπόλεως τέλεσε την εις Αναγνώστη Χειροθεσία ευλαβούς νέου από την ενορία.
Κατόπιν ιερείς και λαϊκοί παρουσία του Δημάρχου Ηλιούπολης Στάθη Ψυρρόπουλο περίφεραν την Ιερά Εικόνα της Παναγίας Θεοτόκου στους Δρόμους της πόλης υπό τη ψαλμωδία χορωδίας του Πρωτοψάλτη του Ιερού Ναού Αθανάσιου Δασκαλοθανάση. Την τήρηση των μέτρων για την εύρυθμη διεξαγωγή της ιεράς λιτανεύσεως είχαν μοτοσικλετιστές της Ομάδας «Ζ» της Ελληνικής Αστυνομίας.
Μετά τον Εσπερινό και τη Ιερά Λιτάνευση τελέστηκε Ιερά Αγρυπνία στην οποία παρά την περίοδο του 15αυγουστου ο ιερός ναός είχε απο νωρίς γεμίσει ενώ πλήθος ευλαβών επισκεπτών μετέλαβαν των Αχράντων Μυστηρίων.
Στον Ιερό Ναό ανήμερα της εορτής θα τελεστεί ο Όρθρος και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος Αρχιερέως.
Στο κήρυγμα του ο θεοφιλέστατος σημείωσε:
Παρ’ όλο γήρας και το γεγονός ότι η Άννα είναι στείρα, παρόλα αυτά, η προσευχή να της χαρίσει ο Θεός ένα παιδί είναι διαρκής και θερμή, θερμοτάτη.
Όχι μόνο διότι την εποχή εκείνη η ατεχνία θεωρείται ντροπή, διότι τα ζευγάρια που δεν έδιναν παιδιά στον κόσμο θεωρούνταν επίσης ότι ήταν Καταραμένα από τον Θεό.
Αλλά για το γεγονός ότι οι πίστης τους ήταν κραταιά και ισχυρή και ακλόνητη και πίστευαν λοιπόν ότι ο Κύριος θα τους χαρίσει το ποθούμενο δώρο , αφού το κάθε παιδί στο ζευγάρι αποτελεί δώρο του Θεού.
Έτσι λοιπόν οι προσευχές εισακούονται και η θεία οικονομία δίνει την ευκαιρία να φέρουνε στον κόσμο ένα κορίτσι, Μαριάμ. Και επειδή είχαν υποσχεθεί στον Θεό τον Άγιο ότι γέροντες όπως η Εβραία ή Άννη δεν θα μπορούσαν για μεγάλο πραγματικό διάστημα να κρατήσουν ένα παιδί για να το αναθρέψουν, επειδή ήτο το δώρο του Θεού προς αυτούς αποφάσισαν να εκπληρώσουν το τάμα τους και το φέρνουν τριών χρονών στο ναό. Προπορεύονται Παρθένοι και εκείνο ακολουθεί και φτάνει μπροστά στον Αρχιερέα, ο οποίος ήταν ο Ζαχαρίας . Τις λέει, λοιπόν, τις τρίχρονης Μαριάμ,«Άκουσον Θύγατερ και ίδε και κλίνον το ους σου και επιλάθου του λαού σου και του οίκου του πατρός σου και επιθυμήσει ο Βασιλεύς του Κάλλους σου».
Δηλαδή, ξέχασε τη γενιά σου, ξέχασε τον κόσμο, τώρα είσαι δοσμένη και αφιερωμένη στον Κύριο. Αυτός θα σου χαρίσει τα μεγαλεία της χάριτος του. Και εισάγει το τρίχρονο αυτό κοριτσάκι στα Άγια των Αγίων, όπου απαγορευόταν να πατήσει ανθρώπινο πόδι 364 ημέρες το χρόνο. Παρά μόνο μία ημέρα επιτρεπότανε τον χρόνο, ο Αρχιερεύς της χρονιάς να μπει μέσα να θυμιατίσει και να φύγει. Και δημιουργείται λοιπόν η απορία σε όσους δεν γνωρίζουν απ’ τις πίστες Θεός μας. Πώς είναι δυνατόν ένα τρίχρονο κοριτσάκι να έρχεται και να οδηγείται στα Άγια των Αγίων του, για να παραμείνει μόνον.
Η απάντηση είναι για μας τους Χριστιανούς, δεν ήταν μόνο το κοριτσάκι μέσα στα Άγια των Αγίων. Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ ήταν εκείνος ο οποίος ανέλαβε να το αναθρέψει πνευματικά, ψυχικά και σωματικά. Και έτσι λοιπόν αυτό, παραμένει και μεγαλώνει στα Άγια των Αγίων μέσα, αφιερωμένη εξ ολοκλήρου, στον Κύριο τους, στον πλάστη της , στον δωρεοδότη της.
Περνούν δώδεκα ολόκληρα χρόνια. Η Μαριάμ μου έχει πάρει του ουρανού τα δωρήματα και έχει ακούσει από τον Αρχάγγελο μια ιστορία, ότι μια γυναίκα πάνω σε αυτόν τον κόσμο θα φέρει τον Υιό του Θεού. Εκείνη τον κοίταξε μέσα στα μάτια και του είπε “θέλω ένα δώρο να μου κάνει ο Θεός, να σταθώ δίπλα σε εκείνη τη γυναίκα η οποία θα φέρει τον Υιό του Θεού στον κόσμο, έτσι να το κρατήσω και εγώ λίγο στα χέρια μου για να πάρω την ευλογία και την χάρη». Δεν μπορούσε βεβαίως να συλλάβει ότι είναι εκείνη η οποία έπρεπε να φέρει τον Υιό του Θεού στον κόσμο. «όταν της λέει, λοιπόν ο Κύριος, σου δίνει το μεγαλύτερο της χάριτός Του, εκ Πνεύματος Αγίου να φέρεις τον Υιό του Θεού στον κόσμο».
«. Βλέπουσα ἡ Ἁγία, ἑαυτὴν ἐν ἁγνείᾳ, φησὶ τῷ Γαβριὴλ θαρσαλέως· Τὸ παράδοξόν σου τῆς φωνῆς, δυσπαράδεκτόν μου τῇ ψυχῇ φαίνεται ».
– Δεν μου είναι δυνατόν να παραδεχτώ ότι μπορώ εγώ να φέρω τον Υιό του Θεού στον κόσμο, εκ Πνεύματος Αγίου. «Γνώσιν άγνωστον γνώναι η Παρθένος ζητούσα εβόησε πρός τόν λειτουργούντα·. Εκ λαγόνων αγνών Υιόν, πώς εστι τεχθήναι δυνατόν; λέξον μοι. ». Όμως ο Αρχάγγελος που την έθρεψε εδώ Δώδεκα ολόκληρα χρόνια , είναι πιστικότητος.
Και εκείνη, τι κάνει;. Και τι κάνει αυτό που λέει το Ευαγγέλιο, ότι μόλις πήρε τον Ευαγγελισμό της, το χαρμόσυμο μήνυμά της, έφυγε από το χωριό Ωρεινή, όπου ήταν η κατοικία των γονέων του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, του Ζαχαρία και της Ελισάβετ, η οποία η Ελισάβετ ήταν έξι μηνών έγκυος.
Έφυγε λοιπόν και πήγε να συναντήσει την Ελισάβετ στην Ωρεινή, αφενός με, για να της πει το ευχάριστο, αφετέρου με, επειδή εκείνη ήταν έξι μήνων, να σταθεί δίπλα της, για να μπορέσει να ξεπεράσει τους τρεις πρώτους μήνες της εγγυμοσύνης. Όταν έφτασε λοιπόν και ασπάστηκε την Ελισάβετ, τότε η Ελισάβετ επλήσθη Πνεύματος Αγίου και είπε «Ευλογημένη συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου. » (Λουκ. 1:39-44). Η Παναγία μας, λοιπόν, της έδωσε ένα μήνυμα, και φτάνει μέχρι σήμερα. Ότι ο Κύριος«Ότι επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού». «Ιδού γαρ από του νυν μακαριούσι με πάσαι αι γενεαί» (Λουκ. α΄48). Ότι εποίησέ μοι μεγαλεία ο Δυνατός, καί άγιον τό όνομα αυτού, καί τό έλεος αυτού εις γενεάν, καί γενεάν τοίς φοβουμένοις αυτόν.
Έτσι, λοιπόν, η Παναγία μας και ο τόπος φέρνει στον κόσμο τον Κύριο, και βιώνει αυτή τη μεγάλη χάρη την οποία της προσέυχεται ο Κύριός μας και ο Θεός μας μέρα με την ημέρα όλο και περισσότερο. Πέρασαν 33 χρόνια και 16 χρονών που ήταν όταν έφερε τον Ιησού στον κόσμο. 49 χρόνια, λοιπόν, και η Παναγία μας ζει το μεγαλύτερο ” Σφαγήν σου τὴν ἄδικον Χριστέ, ἡ Παρθένος βλέπουσα, ὀδυρομένη ἐβόα σοι· Τέκνον γλυκύτατον, πῶς ἀδίκως θνῄσκεις; πῶς τῷ ξύλῳ κρέμασαι… ” . Ζεί ένα πολύ μεγάλο θρήνο, οδύρεται , πόνεσε, άλλωστε το είχε πεί και ο Συμεών ο Θεολόγος Ρομφαία, δηλαδή, μαχαίρι δίστομο θα περάσει και θα χτυπήσει την καρδιά σου. Όπερ και Εγένετο.
Παρόλα αυτά όμως μέσα σε λίγες μέρες την αξιώνει ο κύριος να ζήσει τη μεγάλη χαρά της Αναστάσεως του. «Χαίρε!», της λέει ο Αρχάγγελος. Και είναι η πρώτη και μόνη, λέει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς η οποία βλέπει τον αναστημένο Υιό της που τον αγκαλιάζει και τον φυλά παίρνει κουράγιο και δύναμη. Γιατρεύει τον πόνο του που έχει ζήσει κάτω από τον σταυρό Του Κυρίου και πλέον αισθάνεται ότι ο Κύριος της και ο Θεός της μπορεί να του καλυπτώνει ανα πάσα στιγμή μάνα γλυκιά που ξέρει ότι τον έφερε στον κόσμο. Τον είδε, λοιπόν, τον κύριο Αναστημένο τον είδε μετά 40 ημέρες αναλαμβανόμενος στους ουρανούς με την θεία Ανάληψη του και έμεινε με τον πόθο και τη λαχτάρα να φύγει κι εκείνη μαζί για να μην μείνει στον κόσμο του παρότι ο Κύριος την παρέδωσε στον Ιωάννη τον Ιωάννη τον Ευαγγελιστή. Πέρασαν δέκα ολόκληρα χρόνια η υπεραγία μας Θεοτόκος έζησε μέσα στην ταπείνωση , στην καθαρότητα στην αγιότητα, στην αφάνεια . Και πλέον έρχεται ο αρχάγγελος Γαβριήλ και της φέρνει το μήνυμα όταν εκείνη είναι 59 χρόνια ότι μετά τρεις μέρες ότι θα φύγει από τον κόσμο αυτό και να πάει στην αγκαλιά του παιδιού της.
Η Παναγία μας έτοιμη ανέβηκε στο Όρος των Ελαιών εκεί που προσευχόταν ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός προσευχήθηκε, και σημειώνει ότι τα φυτά και τα δέντρα έγειραν για να δείξουν το σεβασμό τους προς την υπεραγία Θεοτόκο και αφού προσευχήθηκε κατέβηκε κάτω στο σπίτι είπε λοιπόν ότι είναι έτοιμη για να φύγει , Απόστολοι εκ περάτων ήρθαν με νέφη, σύννεφα από τα πέρατα της οικουμένης και η Παναγία μας παραδίνει την ψυχή της και συνοδεύεται στο τάφο.
Λόγια που είναι αιώνια.
Τρίτη μέρα από ό,τι στέκονται οι Απόστολοι πάνω από το τάφο της Υπεραγίας Θεοτόκου έρχεται ο Απόστολος Θωμάς ο οποίος είχε μείνει πίσω χωρίς να έρθει μαζί με τους υπολοίπους Αποστόλους έρχεται λοιπόν και βλέπει τους Αποστόλους να κλαίγουν πάνω στο τάφο της υπεραγίας Θεοτόκου και διερωτάται τι συμβαίνει;
-έφυγε η μάνα του είπαν όχι δεν είναι δυνατόν εγώ ερχόμουν πάνω από τον Ουρανό στο νέφος την είδα ολοζώντανη μπροστά μου και μάλιστα ορίστε μου έδωσε και τη ζώνη της.
Άνοιξαν το τάφο πρόνοια Θεού, ανοίγεται ο τάφος και είναι άδειος, τάφος και νέκρωση, δεν κράτησαν γιατί είναι της ζωής η μητέρα, Μετέστη λοιπόν στους ουρανούς για αυτό και εορτάζουμε από σήμερα μέχρι και 9 μέρες ακόμη όταν θα γίνει η απόδοση στις εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στις 23 Αυγούστου γιορτάζουμε λοιπόν την κοίμηση της και την μετάσταση της στους ουρανούς και πολύ ορθά ψάλλαμε ” Εν τη γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας· εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες, Θεοτόκε. Μετέστης προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής και ταις πρεσβείαις ταις σαίς λειτρουμένη εκ θανάτου τας ψυχάς ημών”.
Το βασικό και σπουδαιότερο δεν είναι ο βιολογικός θάνατος ο οποίος μας ανεβάζει είναι ο ψυχικός θάνατος δηλαδή ο αποχωρισμός μας από τον Θεό. Οι Πατέρες μας έδωσαν την ευκαιρία μέσα σε αυτήν την ωραία περίοδο των 15 ημερών να μπορέσουμε να την παρακαλέσουμε για όλα τα προβλήματα της ζωής μας μέσα από την μικρή και τη μεγάλη παράκληση .Της είπαμε λόγια που αγγίζουν τις ψυχές μας τις καρδιές μας. Της είπαμε τον πόνο μας και καταθέσαμε τα προβλήματά μας και… μας δείχνει διότι είναι ο γλυκασμός των Αγγέλων αλλά και για τον καθένα από εμάς η Παναγία η Δέσποινα όντως τιμωμένη είναι η Παναγία η Δέσποινα από όλους τους περισσότερους, είναι λοιπόν τιμωμένη η Παναγία μας η Δέσποινα γιατί στέκει πάντοτε στο προσκεφαλό μας. Ας οπλιστούμε με την πίστη μας, με την αγάπη μας προς εκείνη. Με την πίστη μας στον Άγιο Θεό τον Υιό της. Ας της πούμε αυτό το ωραίο Τροπάριο που είναι στη μεγάλη Παράκληση ” Τί σοι δῶρον προσάξω, τῆς εὐχαριστίας, ἀνθ᾽ ὧνπερ ἀπήλαυσα;».
Πηγή: Adologala.gr
