Δημοσιεύθηκε: Τετάρτη 2 / 7 / 2025 , 14:30 από news_room
Η διαδοχή του Δαλάι Λάμα, με την μελλοντική μετενσάρκωσή του, θα πρέπει να εγκριθεί από την κεντρική κυβέρνηση της Κίνας, όπως ανακοίνωσε σήμερα το υπουργείο Εξωτερικών της.
Τα σχόλια του υπουργείου ακολουθούν προηγούμενη δήλωση του Δαλάι Λάμα ότι ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός, τον οποίο έχει ιδρύσει, είναι ο μόνος που έχει την εξουσία να αναγνωρίσει την μελλοντική μετενσάρκωσή του, αντιτασσόμενος στην επιμονή της Κίνας να είναι αυτή που θα επιλέξει τον διάδοχο του πνευματικού ηγέτη του Θιβέτ.
Η διαδοχή του Δαλάι Λάμα θα πρέπει να συμμορφώνεται με τους κινεζικούς νόμους και κανονισμούς καθώς και με τις θρησκευτικές τελετουργίες και τις ιστορικές συμβάσεις, όπως είπε σήμερα στη διάρκεια της τακτικής ενημέρωσης του Τύπου ο Μάο Νινγκ, εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών.
Οι επισημάνσεις του ηγέτη, ο οποίος την Κυριακή γίνεται 90 ετών, έγιναν στη διάρκεια της εβδομάδας των εορτασμών για τα γενέθλιά του.
Το Πεκίνο θεωρεί πως ο Δαλάι Λάμα, ο οποίος διέφυγε το 1959 από το Θιβέτ έπειτα από μια αποτυχημένη εξέγερση εναντίον της κινεζικής κυριαρχίας, είναι αυτονομιστής. Ο Δαλάι Λάμα είχε προηγουμένως δηλώσει πως ο διάδοχός του θα γεννηθεί εκτός Κίνας και είχε καλέσει τους ακολούθους του να απορρίψουν οποιονδήποτε επιλεγεί από το Πεκίνο.
Ο ίδιος πρόσθεσε πως το Ίδρυμα Γκαντέν Φοντράνγκ, ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός που δημιούργησε για να διατηρήσει και να υποστηρίξει την παράδοση και το θεσμό του Δαλάι Λάμα, είναι ο μόνος που έχει την εξουσία να αναγνωρίσει τη μετενσάρκωσή του σε διαβούλευση με τους επικεφαλής των θιβετανικών βουδιστικών παραδόσεων.
Το ζήτημα της διαδοχής του είναι κρίσιμης σημασίας, επειδή οι Θιβετανοί υποψιάζονται ότι η Κίνα, τα στρατεύματα της οποίας κατέλαβαν το Θιβέτ το 1950 για να το μετατρέψουν σε κινεζική επαρχία, θέλει να διορίσει ένα διάδοχο ο οποίος να είναι του χεριού της.
Ο Δαλάι Λάμα, κατά κόσμον Τενζίν Γκιάτσο, έγινε σε ηλικία 2 ετών ο 14ος πνευματικός και πολιτικός ηγέτης των Θιβετανών, καθώς αναγνωρίσθηκε, όπως απαιτεί η βουδιστική παράδοση, ως η μετενσάρκωση του προκατόχου του.
