Δημοσιεύθηκε: Σάββατο 22 / 3 / 2025 , 7:06 από news_room
Η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, χοροστάτησε σήμερα, Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2025, το πρωί, κατά παλαιά παράδοση, στο Αγίασμα της Παναγίας των Βλαχερνών, στην Ακολουθία της Γ’ Στάσης των Χαιρετισμών στη Θεοτόκου .
Τον θείο λόγο κήρυξε ο Πανοσιολ. Τριτεύων κ. Βαρνάβας.
Εκκλησιάστηκαν οι Σεβ. Μητροπολίτες Κυδωνιών κ. Αθηναγόρας και Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Παντελεήμων, ο Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτης κ. Γεώργιος Χριστοδούλου, Αρχιγραμματεύς της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας Κύπρου, ο Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτης κ. Βαρθολομαίος, Ηγούμενος της Ι.Μ. Εσφιγμένου, μαζί με Αγιορείτες πατέρες, ο Εξοχ. Πρέσβης κ.Κωνσταντίνος Κούτρας, Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος, ο Εντιμ. κ. Roman Nedilskyi, Γενικός Πρόξενος της Ουκρανίας, κληρικοί, και πλήθος πιστών από την Πόλη και προσκυνητές από το εξωτερικό, μεταξύ των οποίων μαθητές σχολείων εξ Ελλάδος με τους Καθηγητές τους.
Η ομιλία του Πατριάρχου
Ο Παναγιώτατος, στην ομιλία του, εξέφρασε την χαρά του που και εφέτος έψαλε μαζί με τους πιστούς τον Ακάθιστο Ύμνο, στον χώρο όπου ακούστηκε για πρώτη φορά, και αναφέρθηκε στο περίλαμπρο κτιριακό συγκρότημα του αρχικού Ναού, αλλά και στον υφιστάμενο , πολύ μικρότερο, Ναό που ανηγέρθη κατά τον 19ο αιώνα με μέριμνα και δαπάνες της συντεχνίας των Γουναράδων της Πόλεως.
“Κι όμως, παρ᾽ ότι η Βυζαντινή αίγλη παρήλθεν, ο σημερινός Ιερός Ναός επιβάλλεται εις τον καθένα με την γλυκύτητα της ταπεινότητός του· τόσον ταιριαστός με την τιμήν της Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, εις την ταπείνωσιν της οποίας επέβλεψεν ο Κύριος και την κατέστησε κατά σάρκα Μητέρα Του. Και μολονότι χώρος μικρός, είναι μυστηριακώς περίλαμπρος και ωραίος, το καταλληλότερον ίσως σημείον διά να εξυμνηθή η «ωραιότητα της Παρθενίας» της και το «υπέρλαμπρον το της αγνείας» της. Αι κατά την παρέλευσιν των ετών περιπέτειαι του καταβρέκτου από θρόμβους ικεσίας Σεμνείου τούτου, ακόμη και αι πυρκαιαί που εδοκίμασε, φαντάζουν μίμησις των πόνων και των δυσκολιών, των επωδύνων φλογών που κατέκαυσαν την καρδίαν της Μητρός του Θεανθρώπου, καθ᾽ όσον αύτη ηκολούθη τον μονογενή της Υιόν εις την αγωνίαν, το Πάθος και τον σταυρικόν θάνατόν Του. Εξ αυτού, βεβαίως, έρευσαν αστείρευτα προς το γένος των ανθρώπων τα της Αναστάσεως σωτηριώδη νάματα. Αστείρευτος επ᾽ αιώνας και η πηγή τούτου του Αγιάσματος, προσφέρουσα την δρόσον της προς κάθε προσκυνητήν που εν συνοχή καρδίας βοά εκ βάθους ψυχής το «χαίρε» εις την «ακένωτον πηγήν του ζώντος ύδατος», την «Κυρίαν πάντων ημών» Μαρίαν.
Πλήθος πιστών, τόσον εκ της Πόλεως, όσον και εκ του εξωτερικού, συρρέει εδώ, διά να αντλήση υπομονήν και δύναμιν, στοργήν και παρηγορίαν από την Βλαχερνίτισσαν, την «ζώσαν και άφθονον πηγήν». Και εκείνη, Υπέρμαχος Στρατηγός του Γένους, σώτειρα του καθενός μας, σπεύδει να μας στηρίξη. Και γίνεται «πολλών πταιόντων συγχώρησις» και «λιμήν των του βίου πλωτήρων», ως προσφυώς την αποκαλεί ο ποιητής του Ακαθίστου· λιμήν εις τον οποίον ευρίσκει ο καθείς απαντοχήν, ανακούφισιν και λύτρωσιν. Διότι έτεκεν, εσπαργάνωσεν, εγαλούχησε και ανέθρεψε τον Λυτρωτήν του παντός, αι δε πρεσβείαι της προς Αυτόν πανσωστικώταται. Διά τας απείρους ευεργεσίας της προς τον άνθρωπον, ο Υμνωδός την αποκαλεί «Γέφυραν μετάγουσαν τους εκ γης προς ουρανόν», «ελπίδα αγαθών αιωνίων» και «κλίμακα επουράνιον». Ας προσέλθωμεν και ας σπουδάσωμεν το μυστήριόν της· και μέσα εις αυτό θα εύρωμεν την καταξίωσιν και της δικής μας ζωής.”
Στη συνέχεια ο Πατριάρχης καλωσόρισε ιδιαιτέρως τον Σεβ. Μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Παντελεήμονα, επί κεφαλής ομίλου προσκυνητών, τον Ηγούμενο της Μονής Εσφιγμένου, αλλά και όλους τους πιστούς που προσήλθαν για να προσευχηθούν στην Υπεραγία Θεοτόκο.
“Είναι μεγάλη η συγκίνησις μας να σας έχωμεν όλους εδώ, κοντά μας. Οσάκις βλέπομεν τους ιερούς Ναούς και τα αγιάσματα της Πόλεώς μας γεμάτα από ευσεβή λαόν και δη από νέους ανθρώπους, με ενδιαφέρον και αγάπην διά το Οικουμενικόν Πατριαρχείον και την παρουσίαν μας ενταύθα, ευφροσύνη και ελπίδα πλημμυρίζει την καρδίαν μας. Σας καλούμεν να έρχεσθε -πάλιν και πολλάκις- διά να αντλήτε και εσείς ύδωρ ζων από τους ανεξαντλήτους κρουνούς της Μεγάλης Εκκλησίας, να γίνεσθε κοινωνοί της μυσταγωγίας του Φαναρίου, και μέτοχοι της Ιερότητος της Βλαχέρνας. Το προσκύνημά σας να σμίγη με τας ικεσίας και τας δοξολογίας των προγόνων, με τα πρόσωπα που αντίκρισαν την «υπερβατικότητα της Ρωμιοσύνης», την «λιβανισμένην και στεφανωμένην» (Πέργης Ευάγγελος).
Με αυτές τις σκέψεις, επικαλούμεθα επί πάντας υμάς, αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω, πρεσβείαις της υμνοσταλάκτου Βασιλίσσης, της θερμής Προστάτιδος της Πόλεως, της Παναγίας της Βλαχερνίτισσας, την πλουσιόδωρον χάριν και το αμέτρητον έλεος του εξ αυτής σαρκωθέντος προαιωνίου Θεού Λόγου.”
Ο Παναγιώτατος εξέφρασε, επίσης, την Πατριαρχική ευαρέσκειά του προς τον Θεοφιλ. Επίσκοπο Αλικαρνασσού κ. Αδριανό, Επόπτη της Περιφερείας Φαναρίου-Κερατίου Κόλπου, και προς τον Εντιμ. κ. Νικόλαο Καλαμάρη, Πρόεδρο της Εκκλησιαστικής Επιτροπής και τους συνεργάτες του, για το επιτελούμενο έργο. Αμφότεροι προσφώνησαν προηγουμένως τον Παναγιώτατο με θερμούς λόγους σεβασμού και αφοσιώσεως.
