Δημοσιεύθηκε: Τρίτη 29 / 10 / 2024 , 0:11 από news_room
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2024
Ευλαβ. Ιερατ. Προϊσταµένους, Αξιότ. Προέδρους και Εντιµ. Μέλη των Διοικ. Συµβουλίων, Εντιµολ. Άρχοντες του Οικουµενικού Πατριαρχείου, Φιλοπτώχους Αδελφότητες, Διδασκάλους, Διδασκάλισσες, Μαθητές και Μαθήτριες, Νεολαία των Κοινοτήτων και άπαν το ευλαβές πλήρωµα της Ελληνικής Ορθοδόξου Αρχιεπισκοπής Καναδά.
Άπαρτα κάστρα
Αρχιεπισκόπου Καναδά Σωτηρίου
Ο Λεωνίδας είπε το «Μολών λαβέ». Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος το «Δεν έχουμε το δικαίωμα να σου παραδώσουμε την Πόλη». Τα παλικάρια του Είκοσι Ένα «Ελευθερία ή θάνατος». Και ο ελληνικός λαός του σαράντα «Όχι».
Όλα αυτά μιλούν για το ίδιο πράγμα. Μιλούν για άπαρτα κάστρα. Για τείχη που δεν γκρεμίζονται. Για ψυχές που δε λυγίζουν. Για ελευθερία που δεν παραδίδεται.
Η ιστορία της φυλής μας είναι η ίδια από αρχαιοτάτων χρόνων και επαναλαμβάνεται. Αδούλωτη η ψυχή μας. Ελεύθερο το πνεύμα μας. Γενναίο το φρόνημα. Ψηλά το μέτωπο.
Μερικοί θα μεμψιμοιρήσουν και θα πουν: «Αυτά είναι που πληρώνουμε. Τον εγωϊσμό μας και την υπερηφάνεια μας. Μια χούφτα Έλληνες και κάνουμε τον καμπόσο. Το αποτέλεσμα, να την τρώμε στο κεφάλι κάθε φορά».
Άσχημη αξιολόγηση. Η αξιοπρέπεια δεν είναι ούτε εγωισμός, ούτε υπερηφάνεια. Το να ξέρει κανείς γιατί να ζει και γιατί να μη ζει, δεν είναι δειλία, αλλά ηρωϊσμός. Κι έπειτα η ιστορία τι διδάσκει; Όσες φορές υπερασπίσαμε το δίκαιο, ποτέ δεν χάσαμε. Μπορεί να χάσαμε προς στιγμήν, δεν χάσαμε για πάντα. Μπορεί να χάσαμε μάχες, δεν χάσαμε τον πόλεμο. Και με αυτή την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας δεν χάθηκε το παν. Έμεινε αδούλωτο το πνεύμα. Και ήλθε ο καιρός που η ελευθερία λυγερόκορμη περπάτησε στα πρώτα ελεύθερα μέρη της Ελλάδας. Και ο αγώνας συνεχίζεται.
Μόνον όταν ο ίδιος παραδίδει την ελευθερία του, τη χάνει και υποδουλώνεται. Πέφτει το κάστρο της ψυχής του και δεν μπορεί να ξαναϋψωθεί. Δεν έχει δικαιώματα ελευθερίας, γιατί ο ίδιος τα παρέδωσε, τα πούλησε. Ό,τι πουλάς δεν μπορείς να το διεκδικήσεις πίσω. Μα αν δε συγκατατεθείς και σου το πάρουν, δε χάνεις τα δικαιώματά σου και μπορείς νόμιμα να το διεκδικήσεις.
Αυτό συνέβη με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία του 1453 και άρχισε η επανάστασή της το 1821. Το ίδιο και με το ΟΧΙ του Σαράντα και επανεκτήθη η Ελλάδα.
Πέραν, όμως, της εθνικής ελευθερίας είναι η προσωπική ελευθερία. Το θεόσδοτο αυτό αγαθό. Αν θέλετε, το στοιχείο αυτό, που μαρτυρεί, ότι ο άνθρωπος βγήκε τέλειος από τα χέρια του Θεού. Ουδέν πολυτιμότερο υπάρχει στον κόσμο για τον άνθρωπο από την προσωπική του ελευθερία. Αν ο άνθρωπος χάσει την προσωπική του ελευθερία γίνεται «γη και σποδός». Δε μπορεί να σταθεί όρθιος. Σωριάζεται. Αποτελεί θλιβερά χαλάσματα. Ερείπια. Δε μπορεί να κατεργασθεί ούτε τη σωτηρία του και να προχωρήσει προς την αιωνιότητα. Χωρίς ψυχική ελευθερία δεν υπάρχει σωτηρία. Η σωτηρία στηρίζεται στην προσωπική ελευθερία.
Αυτή την προσωπική ελευθερία δε τη χάνει κανείς, αν δεν την προδώσει ο ίδιος. Μπορούν να βάλουν σε δεσμά το σώμα μας. Όχι τη ψυχή μας. Το πνεύμα μας.
Γιορτάζοντας την επέτειο του ΟΧΙ αυτά πρέπει να σκεφτόμαστε και να προσέχουμε. Οι εχθροί καραδοκούν ανα πάσα στιγμή. Και εδώ που ζούμε είναι εχθροί ύπουλοι. Μα και αυτοί δε μπορούν να κάνουν τίποτε, αν εμείς δεν συγκατατεθούμε. Το τσιγάρο, το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, που καταργούν την ελευθερία, παραλύουν την θέληση, υποδουλώνουν την ψυχή, δεν μπαίνουν μόνα τους στο στόμα μας. Εμείς, με τη θέλησή μας τα βάζουμε στο στόμα μας, τουλάχιστον για την πρώτη φορά. Ύστερα γινόμαστε δούλοι τους.
Ευλογημένοι χριστιανοί, παιδιά μου αγαπημένα, ορθοί στις επάλξεις. Άπαρτα τα κάστρα σας. Αδούλωτη η ψυχή σας. Γενναίοι στον αγώνα, για κάθε ευγενική κατάκτηση. Για την ωραιότερη νίκη. Τη νίκη του εαυτού μας. Αυτή θα φέρει κάθε νίκη. Πρόοδο. Κάθε είδους ελευθερία. Ζωή με νόημα. Αληθινή. Αιώνια. Ζήτω η ελευθερία. Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940!
Με πατρική αγάπη και θερμές ευχές
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
Ο ΚΑΝΑΔΑ ΣΩΤΗΡΙΟΣ
