Δημοσιεύθηκε: Τρίτη 11 / 7 / 2023 , 17:55 από news_room

Την Παναγία «Τριχερούσα» τίμησε ο Μητροπολιτικός Ναός του Πειραιά

Στον περικαλλή Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Πειραιώς Ιερούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ, την Κυριακή 9 Ιουλίου 2023, ημέρα κατά την οποία τιμάται πανηγυρικά στον Μητροπολιτικό μας Ναό η Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της επικεκλημένης ‘’Τριχερούσης’’.

Κατά την διάρκεια του εμπνευσμένου κηρύγματός του ο Σεβασμιώτατος κ. Σεραφείμ αναφέρθηκε στο «φρικτό θαύμα», όπως χαρακτηριστικά είπε, το οποίο τιμάται και επιτελέστηκε στον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, ο οποίος έζησε στη Δαμασκό.

Ο Σεβασμιώτατος κ. Σεραφείμ κάνοντας λόγο για το ιστορικό της Ιεράς Εικόνας της Παναγίας, σημείωσε πως όταν ο Άγιος Ιωάννης ήταν σύμβουλος του Χαλίφη Ουαλίδ της Συρίας για θέματα που αφορούσαν τον Χριστιανικό πληθυσμό, οι θέσεις του κατά των εικονομάχων προκάλεσαν την αντίδραση του παλατιού στην Κωνσταντινούπολη και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να υφανθεί πλεκτάνη σε βάρος του και να συλληφθεί. Ο Σεβασμιώτατος αναφέροντας πως ο χαλίφης, βέβαιος ότι ο Ιωάννης τον είχε προδώσει διέταξε να το κόψουν το χέρι, υπογράμμισε πως ο Άγιος προσευχόταν σε αυτή την εικόνα της Παναγίας, η οποία ανήκε στην οικογένειά του, και την παρακαλούσε να τον θεραπεύσει. «Το θαύμα έγινε», επεσήμανε ο Σεβασμιώτατος, συμπληρώνοντας πως όταν ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός ξύπνησε το επόμενο πρωί, το χέρι του είχε θεραπευτεί και θέλοντας να ευχαριστήσει την Παναγία για την μεγάλη αυτή δωρεά της, έφτιαξε ένα ασημένιο αντίγραφο του χεριού του και το εναπόθεσε στην εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου για να εκδηλώνει, εις το διηνεκές, την ευγνωμοσύνη του στην Παναγία μας για το μεγάλο θαύμα που του επετέλεσε. «Αυτό είναι το θαύμα που γιορτάζουμε σήμερα και γι’ αυτό και το προσωνύμιο της Παναγίας», σημείωσε.

Επίσης, ο Σεβασμιώτατος κ. Σεραφείμ αναφέρθηκε και στην Κυριακάτικη Ευαγγελική περικοπή, η οποία αναφέρεται στην συνάντηση που είχε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός με δύο δαιμονισμένους όταν εισήλθε στην πόλη των Γεργεσηνών. Σημειώνοντας πως οι δύο αυτοί δαιμονισμένοι ήταν επιθετικοί και ιδιαίτερη επικίνδυνοι αφού προκαλούσαν τρόμο, επεσήμανε με έμφαση πως όταν αντίκρυσαν τον Χριστό, κραυγάζοντας δυνατά, έδειξαν το φόβο τους και λέγοντας πως βασανίζονται, παρακαλούσαν τον Κύριο να τους επιτρέψει να μπουν σε ένα κοπάδι χοίρων που υπήρχε μακρύτερα. Εξηγώντας ο Σεβασμιώτατος γιατί ο Κύριος επέτρεψε να εισέλθουν τα δαιμόνια στους χοίρους, τόνισε πως ο Μωσαϊκός Νόμος απαγόρευε την κατανάλωση του χοιρινού κρέατος ως ακάθαρτο, «γι’ αυτό και επέτρεψε στους δαίμονες να μπουν μέσα στους χοίρους» οι οποίοι πνίγηκαν στα νερά της λίμνης της Γεννησαρέτ.

Τέλος, αναφέρθηκε στην αντιμετώπιση που είχαν οι κάτοικοι της πόλεως, οι οποίοι όταν πληροφορήθηκαν για το θαύμα, βγήκαν έξω από την πόλη και είδαν τους δαιμονισμένους θεραπευμένους και σωφρονισμένους και όχι «εξαρτήματα των πονηρών δαιμόνων» και αντί να είναι ευγνώμονες προς τον Κύριο και βαθύτατα συγκινημένοι για την θεραπεία των δικών τους ανθρώπων, αυτοί παρακάλεσαν τον Κύριο να φύγει μακριά από την περιοχή τους.