Δημοσιεύθηκε: Πέμπτη 5 / 5 / 2022 , 0:05 από news_room
Μέσα στην αναστάσιμη χαρά των ημερών, «Ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος ἡ ζωὴ ἐκ τάφου ἀνέτειλας Χριστὲ ὁ Θεός», φθάσαμε στο Αντίπασχα, την Κυριακή του Θωμά, την Καινή Κυριακή, δηλαδή μια νέα Κυριακή, γιατί έχουμε πια μαζί μας τον Κύριο Αναστημένο μετά την τριήμερο ταφή.
Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μεσαορίας κ. Γρηγόριος, πλαισιωμένος από τους Πρωτοπρεσβύτερους, π. Γεώργιο Σεργίδη και τον π. Σταύρο Χριστοφή, καθώς και το Διάκονο π. Ανδρέα Ματέι, χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θείας Λειτουργίας στον κατάμεστο από πιστούς ναό του Αποστόλου Ανδρέου στο Πλατύ Αγλαντζιάς.
Στο κήρυγμα του θείου λόγου, ο Επίσκοπος Μεσαορίας αναφέρθηκε στο χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως της Κυριακής του Αντίπασχα και στην καλή απιστία του αποστόλου Θωμά, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα ώστε η απουσία του από την πρώτη συνάντηση του Θεανθρώπου Λυτρωτή με τους μαθητές του μετά την τριήμερη ανάστασή Του να αποβεί ευλογία για τον ίδιο το Θωμά και για όλους τους επιγόνους των μαθητών του μεγάλου Διδασκάλου Ιησού Χριστού.
«Σήμερον ἔαρ μυρίζει, καὶ καινὴ κτίσις χορεύει, σήμερον αἴρονται κλεῖθρα, θυρῶν καὶ τῆς ἀπιστίας, Θωμᾶ τοῦ φίλου βοῶντος· ὁ Κύριος καὶ Θεός μου» (Ὄρθρος Κυριακῆς τοῦ Θωμᾶ, Ἐξαποστειλάριον Ἦχος γ’).
Σήμερα, όγδοη ημέρα από το Πάσχα, καθώς και πρώτη Κυριακή μετά την Κυριακή της Ανάστασης, κατά την οποία εορτάζεται όπως και όλες τις υπόλοιπες Κυριακές η Ανάσταση του Κυρίου, στη χαρά αυτή συμμετέχουν η κτίση ολόκληρη, τα επουράνια, τα επίγεια και τα καταχθόνια εορτάζοντας την Ανάσταση του Κυρίου. Λεπτή αύρα ευωδίας και ευλογίας αναβλύζει από το Ζωοδόχο Τάφο του Ιησού, αφού τα πάντα στερεώθηκαν στην Ανάσταση του Σωτήρος Χριστού.
Σήμερα «αἴρονται κλεῖθρα, θυρῶν καὶ τῆς ἀπιστίας»: ο Αναστημένος Κύριος εισήλθε στο χώρο που ήταν οι μαθητές ενώ οι θύρες ήταν κλειστές, και ο Θωμάς, ο μαθητής και φίλος του Κυρίου, βροντοφώναξε «ὁ Κύριος καὶ Θεός μου», όταν προσκλήθηκε από το Διδάσκαλο να ψηλαφήσει. Ο Αναστημένος Χριστός δεν είναι φάντασμα, είναι πραγματικότητα, τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Αυτή η μεγάλη και σωτήρια αλήθεια επισφραγίστηκε από την ομολογία του αποστόλου Θωμά, όταν ο Κύριος αποκαλύφθηκε στη συνάντηση «τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, τοῖς Μαθηταῖς ἐπέστης ἡ πάντων ἀνάστασις».
Εμείς αναφερόμενοι στον Κύριο και Θεό μας αναφωνούμε «ο δούλος σου Κύριε». Αυτό έπραξε και η μητέρα του, η Υπεραγία Θεοτόκος, λέγοντας «ιδού η δούλη Κυρίου». Εκείνος μάς προσφωνεί φίλους και αδελφούς Του.
Ο ποιητής βάζει λόγια στο στόμα του Αναστημένου Κυρίου: «Ἐμῶν μελῶν χειρί σου, ἐξερευνήσας τὰς πληγάς, μή μοι Θωμᾶ ἀπιστήσῃς, τραυματισθέντι διὰ σέ, σὺν Μαθηταῖς ὁμοφρόνει, καὶ ζῶντα κήρυττε Θεόν».
Καλούμαστε, τόνισε ο Μεσαορίας Γρηγόριος, να δεχθούμε με χαρά, αγάπη, συγχωρητικότητα προς πάντας το προσκλητήριο στην ευφροσύνη της Δεσποτικής φιλοξενίας, στο Δείπνο της Βασιλείας του Κυρίου, με τη συμμετοχή μας στο αναστημένο Σώμα και Αίμα του Κυρίου, δηλαδή στο μυστήριο της θείας Ευχαριστίας με συνείδηση ο κάθε ένας από εμάς, επίσκοποι, κληρικοί και περιούσιος λαός, εφαρμόζοντας το «σὺν Μαθηταῖς ὁμοφρόνει, καὶ ζῶντα κήρυττε Θεόν».
Αυτή η ρεαλιστική μας σχέση φανερώνεται στο τροπάριο της Αναστάσεως: «Ἐν τάφῳ σωματικῶς, ἐν ᾍδου δὲ μετὰ ψυχῆς ὡς Θεός, ἐν Παραδείσῳ δὲ μετὰ Λῃστοῦ, καὶ ἐν θρόνῳ ὑπῆρχες Χριστέ, μετὰ Πατρὸς καὶ Πνεύματος, πάντα πληρῶν ὁ ἀπερίγραπτος» (τροπάριο από την Θ΄ του Πάσχα).
Εκείνος μας δίδαξε την αποστροφή της ραθυμίας και την επιλογή της μετανοίας. Εκείνος μας δίδαξε την αποφυγή της υψηλόφρονας γνώμης και την απόκτηση της ταπείνωσης καταδεχόμενος θεληματικά όλο το θείο Πάθος, το Σταυρό και το θάνατο, αφήνοντας σε εμάς τεκμήριο της Άκρας ταπείνωσης. Με την τριήμερη Ανάστασή Του, μας χάρισε τα λάφυρα της νίκης σε όλα εκείνα που τείνουν να μας εμποδίσουν να έχουμε τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος, χαρά, ειρήνη, συγχωρητικότητα, ταπείνωση, αγάπη προς πάντες.
Κατέληξε ο Επίσκοπος Μεσαορίας ότι με αυτές τις προϋποθέσεις έχουμε κάθε ευκαιρία, εάν το θελήσουμε, με αγαλλίαση να πούμε κι εμείς: «Εἴπωμεν ἀδελφοί, καὶ τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς· Συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει, καὶ οὕτω βοήσωμεν· Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος».
Στο τέλος της ακολουθίας, τελέστηκαν εορτές και μνημόσυνα (άνευ κολλύβων), καθώς και λιτανεία της εικόνος της Αναστάσεως και της Ψηλαφήσεως του αποστόλου Θωμά. Είναι πατροπαράδοτη παράδοση στις Εκκλησίες της νήσου μας, πέρα από την ημέρα του Πάσχα και της Διακαινησίμου Εβδομάδος, της Κυριακές μέχρι την απόδοση του Πάσχα να τελείται λιτανεία και να ψάλλονται τα αναστάσιμα τροπάρια.
Ο Θεοφιλέστατος αντάλλαξε με τους πατέρες και τους πιστούς μας τον αναστάσιμο χαιρετισμό, μεταφέροντας την πατρική αγάπη και τις εγκάρδιες ευχές του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Χρυστοστόμου Β΄, εξ ονόματος του οποίου τέλεσε τη θεία Λειτουργία.
