Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου συνῆλθε σήμερα, Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2020, εἰς ἔκτακτη συνεδρία, ὑπὸ τὴν προεδρία τῆς Α.Μ. τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Χρυσοστόμου καὶ ἀσχολήθηκε μὲ τὸ πρόβλημα τὸ ὁποῖο ἔχει δημιουργηθεῖ ἀπὸ τὴν ἐξαγγελία, ἐκ μέρους τῆς Κυβέρνησης, τῶν νέων περιοριστικῶν μέτρων ὡς πρὸς τὴν προσέλευση τῶν πιστῶν στοὺς ναοὺς κατὰ τὴν τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας καὶ ἄλλων ἐκκλησιαστικῶν ἀκολουθιῶν.

Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος κατανοεῖ τὴν ἀγωνία τῶν ὑπευθύνων καὶ τὶς προσπάθειές τους γιὰ προστασία τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ. Εἶναι τοῦτο καὶ δική της μέριμνα. Ταυτόχρονα, ὅμως, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος θεωρεῖ ὅτι τὰ νέα μέτρα εἶναι ὑπερβολικὰ καὶ ἄδικα γιὰ τὴν Ἐκκλησία.

Ἔχοντας ὑπόψη καὶ τὴ διακηρυγμένη θέση τῶν ὑπευθύνων ὅτι γνωρίζουν τὴν ψυχολογικὴ κατάσταση τοῦ λαοῦ καὶ κατανοοῦν τὴν κόπωσή του ἀπὸ τοὺς ποικίλους περιορισμούς, ἀναμέναμε διαφορετικὴ ἀντίκρυση τοῦ θέματος τοῦ ἐκκλησιασμοῦ ἐκ μέρους τῆς Κυβέρνησης, ἰδιαιτέρως κατὰ τὴν ἐπὶ θύραις περίοδο τῶν μεγάλων ἑορτῶν τῆς Χριστιανοσύνης.

Ὁ λαός μας, ὁ ὁποῖος στὴ μεγάλη του πλειοψηφία εἶναι βαθύτατα θρησκευόμενος, κρατήθηκε μακριὰ ἀπὸ τοὺς ναοὺς κατὰ τὶς ἑορτὲς τοῦ Πάσχα· δὲν μπορεῖ νὰ γίνει τὸ ἴδιο οὔτε γιὰ τὶς ἑορτὲς τοῦ ἁγίου Δωδεκαημέρου οὔτε καὶ κάθε Κυριακή.

Μπορεῖ γιὰ ἄλλους λαοὺς ἢ καὶ γιὰ μερικοὺς στὴν Κύπρο, τὰ Χριστούγεννα νὰ ἐξαντλοῦνται στὴν ἀνταλλαγὴ δώρων ἢ στὸ ἑορταστικὸ τραπέζι. Γιὰ τὸν πιστὸ λαό μας, ὅμως, ἄλλες εἶναι οἱ προδιαγραφὲς τῆς ἑορτῆς. Γιὰ τὸν πιστὸ λαό μας δὲν νοοῦνται Χριστούγεννα ἢ Θεοφάνια χωρὶς ἐκκλησιασμὸ καὶ συμμετοχὴ στὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας. Γι’ αὐτὸ καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνεται σύγκριση ἀνόμοιων πραγμάτων. Δὲν θὰ πρέπει οἱ ναοὶ νὰ τίθενται στὴν ἴδια μοίρα μὲ χώρους κοινωνικῆς συνάθροισης ἢ ἐργασιακῆς ἀπασχόλησης.

Ἂν γιὰ χώρους προμήθειας ὑλικῶν ἀγαθῶν λαμβάνεται πρόνοια ἀπὸ τὶς σχετικὲς ὑγειονομικὲς διατάξεις – καὶ καλῶς γίνεται τοῦτο -, θὰ πρέπει νὰ δίδεται μεγαλύτερη ἔμφαση στὴν ἀπόκτηση πνευματικῶν ἐφοδίων ἀπὸ τὸν λαό. Δὲν πρέπει νὰ παραβλέπεται τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι ὑλικοπνευματικὴ ὀντότητα καὶ χρειάζεται σύμμετρη ἀνάπτυξη τῆς ὑλικῆς καὶ πνευματικῆς ὑπόστασής του. Ἡ πείρα τῆς ζωῆς ἐπιβεβαιώνει ὅτι «οὐκ ἐπ’ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος». Ἂν ἀδιαφορήσουμε γιὰ τὸ πνευματικό του συστατικὸ θὰ ὁδηγηθοῦμε σὲ μίαν ἀσύμμετρη ἀνάπτυξη τοῦ ἀνθρώπου μὲ χαρακτηριστικὸ τὴν ψυχολογική του ἀστάθεια καὶ τὴν πνευματική του κόπωση. Ἂς μὴ ξεχνοῦμε ὅτι οἱ ναοὶ μας εἶναι «ἰατρεῖα πνευματικά», ἀπαραίτητοι ὅσο εἶναι τὰ Νοσοκομεῖα γιὰ τὶς σωματικὲς ἀσθένειες.

Καλοῦμε, ὡς ἐκ τούτου, τὴν Κυβέρνηση ὅπως ἐπανεξετάσει τὴ θέση της ὡς πρὸς τὴν παρουσία τῶν πιστῶν στοὺς ναοὺς καὶ στὶς μεγάλες ἑορτές, ἀλλὰ καὶ κάθε Κυριακή. Ἔχουμε κι ἐμεῖς τὴν εὐαισθησία γιὰ τὴ διαφύλαξη τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ. Ἔχουμε, ὅμως, τὴν πεποίθηση ὅτι ἡ παρουσία πιστῶν στοὺς ναούς, ἀνάλογα μὲ τὸ ἐμβαδὸν τῶν ναῶν καὶ τηρουμένων καὶ ὅλων τῶν ἄλλων σχετικῶν ὑγειονομικῶν διατάξεων, δὲν συμβάλλει στὴ διασπορὰ τοῦ ἰοῦ. Κάτι τέτοιο δὲν παρουσιάστηκε μέχρι τώρα, ὅπως καὶ οἱ εἰδικοὶ μᾶς διαβεβαίωσαν. Τόσο οἱ ἱερεῖς ὅσο καὶ οἱ ἐκκλησιαστικοὶ ἐπίτροποι ἔχουν λάβει αὐστηρὲς ὁδηγίες γιὰ τήρηση ὅλων τῶν σχετικῶν ὁδηγιῶν τῶν Ὑγειονομικῶν Ὑπηρεσιῶν.

Στὶς ἐνορίες τῶν πόλεων καὶ σὲ μεγάλες κοινότητες, ὅπου ὑπάρχουν πέραν τοῦ ἑνὸς ἱερεῖς θὰ γίνονται δύο καὶ τρεῖς Θ. Λειτουργίες πρὸς ἐξυπηρέτηση περισσότερων πιστῶν, τηρουμένων πάντοτε τῶν ὑγειονομικῶν μέτρων.

Καλοῦμε καὶ τοὺς πιστοὺς νὰ ἐπιδείξουν ὑπομονὴ στὶς παροῦσες δύσκολες καταστάσεις. Συμπάσχουμε μαζί τους καὶ μὲ ὅσους, εἰδικότερα, ἔχουν πληγεῖ μὲ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλο τρόπο ἀπὸ τὴν πανδημία. Συλλυπούμαστε καὶ ὅσους ἔχουν χάσει οἰκείους τους, γιὰ τοὺς ὁποίους εὐχόμαστε τὴν ἀνάπαυση ἀπὸ τὸν Θεό.

Εἴμαστε σίγουροι ὅτι ἡ Κυβέρνηση θὰ ἀκούσει τὰ δικαιολογημένα αἰτήματά μας καὶ ἐπανεξετάζοντας τὴ θέση της θὰ δώσει στὸν θρησκευόμενο λαό μας τὴν εὐκαιρία νὰ ἑορτάσει χριστιανοπρεπῶς τὰ κοσμοσωτήρια γεγονότα τῆς ἐπὶ γῆς Ἐπιφανείας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Εὐχόμαστε, τέλος, ὅπως ὁ Θεός, δεχόμενος τὶς προσευχὲς καὶ τὴ μετάνοιά μας, μᾶς ἀπαλλάξει σύντομα ἀπὸ τὴν ἐνσκήψασα λοιμικὴ νόσο, γιὰ νὰ μπορέσουμε ἐλεύθεροι νὰ ἐπιστρέψουμε στὴ χωρὶς περιορισμοὺς προηγούμενη θρησκευτικὴ ζωή μας.