Δημοσιεύθηκε: Τρίτη 22 / 8 / 2023 , 0:35 από news_room
Η Τουρκική Δημοκρατία συνεχίζει να απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από την ευρωπαϊκή της προοπτική (ένταξη στην ευρωζώνη). Ο Τούρκος Πρόεδρος και το κυβερνητικό επιτελείο από την πρώτη ημέρα ανάληψης των καθηκόντων του Τούρκου Προέδρου Ρ. Ταγίπ Ερντογάν πρίν από αρκετά χρόνια εξέλιξε πολύ την χώρα, ανανέωσε τις διμερής σχέσης της Τουρκίας με κράτη του Αραβικού Κόσμου αλλά συνεχίζει να μην κατανοεί το βασικότερο όλων των θεμάτων που αφορούν την ένταξη της χώρας (σσ Τουρκίας) στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τα ζητήματα συνεχώς δεν επιλύονται και τα μέτωπα είναι αρκετά. Η Τουρκική Κυβέρνηση μπορεί να γίνει ο συνδετικό κρίκος μεταξύ Ευρώπης και Ανατολής ωστόσο για πραγματοποιηθεί αυτό θα πρέπει να κατανοήσει πως η ευρωπαϊκή εξέλιξη μιας χώρας σίγουρα δεν μπορεί να είναι θρησκευτική. Αν τα μουσεία γίνονται θρησκευτικοί χώροι άν οι ενέργειες πολιτών στην Ευρώπη εξοργίζουν την Τουρκία (πχ κάψιμο θρησκευτικών βιβλίων, σημαίας κλπ) και εκείνη ζητά τον λόγο δηλαδή ενοχλούνται κυβερνητικά στελέχη για απλά πράγματα σαν αυτά δείχνει τελικά ότι η Τουρκία προσπαθεί να εκφράσει την Θρησκεία στην Ευρώπη σαν εκπρόσωποι του Μουσουλμανικού κόσμου.
Αφετέρου η Τουρκική πολιτική παραμένει σταθερά αντίθετη στα ιδεώδη της ελευθερίας έκφρασης γνώμης, ελευθερίας του τύπου στην χώρα καθώς και στην θρησκευτική ελευθερία των γυναικών. Μέχρι στιγμής δεν υπήρξε κάποια χώρα-μέλος στην ΕΕ που να μην υποχώρησε σε βασικά θέματα που την αφορούσαν. Δεν υπήρξε χώρα που να ήθελε να γίνει κράτος-μέλος και η οποία να μην επιλήφθηκε άλλων ξένων αποφάσεων που την αφορούσαν. Ας δούμε τα δημοσιονομικά και την ευρωπαϊκή οικονομική κρίση.
Επίσης, η Τουρκία θέτει στόχους που αφορούν δικαιώματα της (ότι εκείνη πιστεύει) σε θάλασσα, αέρα, σε σύνορα με την Ελλάδα αλλά και την Κύπρο. Αν λοιπόν μία χώρα που επιθυμεί να γίνει ένα γενναίο κράτος-μέλος στην Ευρωζώνη αφού έχει αρκετά εκατομμύρια πληθυσμό και δεν κατανοεί την υποχώρηση σε ένα ή σε πλήθος θεμάτων και αυξάνει την ένταξη σε μέλη που βρίσκονται εντός της ευρωπαϊκής οικογένειας τότε απομακρύνεται από την ευρωπαϊκή της προοπτική.
Τι να κάνουν οι νέες ενταξιακές σημαίες της Τουρκικής Δημοκρατίας στην Ευρώπη(;) όταν δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή η διαφορετική πολιτική που ασκεί σύμφωνα με αυτά που θα έπρεπε αν πραγματικά επιθυμούσε οι πολίτες της να ταξιδεύουν και να εργάζονται ΕΛΕΥΘΕΡΑ σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρώπης, να στηρίζεται και να στηρίζει τους υπόλοιπους ευρωπαίους εταίρους. Δηλαδή μία χώρα λόγω πληθυσμού προσπαθεί να υπερισχύσει σε τόσα κράτη μέλη τα οποία έχουν κοινή πολιτική. Μία διαφορετική λοιπόν αντίληψη θα οδηγήσει την Τουρκία να γίνει ευρωπαϊκό κράτος, αξιότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Οικογένειας, φίλος και εταίρος σε προβλήματα που ταλαιπωρούν τον κόσμο έξω από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις. Αν κάποιος επιθυμεί πραγματικά το καλό για τον πληθυσμό της χώρας του και την καλύτερη και επιτυχή ζωή των κατοίκων της χώρας του τότε δεν θα έπρεπε ένα βήμα πίσω να έκανε αλλά δέκα και είκοσι βήματα. Τα βήματα της ευγενούς συμπεριφοράς πάντα γίνονται αφορμές για επιτυχίες σε πολιτικό επίπεδο αλλά και σε αυτό το επίπεδο της μεγάλης καλυτέρευσης του βιοτικού επιπέδου των Τούρκων που θα ακολουθήσει με την ένταξη μίας τόσο μεγάλης χώρας στην ευρωζώνη και η οποία θα αποφέρει πολλά περισσότερα αποτελέσματα από την κατοχή εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας ή τις αντιπαραθέσεις για τα θαλάσσια σύνορα και τις ακτές. Εξάλλου η Ευρώπη δεν στέρησε ποτέ την βοήθεια στην Τουρκία ενώ εκείνη παραμένει απόμακρη από τα ευρωπαϊκά ιδεώδη. Ας δούμε λοιπόν καλύτερες πολιτικές ας δούμε γενναίες υποχωρήσεις για να δούμε και την ποιοτικότερη ζωή των Τούρκων στα επόμενα χρόνια έτσι για να μειωθεί ή και να εξαλειφθεί η φτώχεια που ταλαιπωρεί τους Τούρκους πολίτες της.
Ας δούμε λοιπόν…
Χρ. Ρ. στο adologala.gr
