Δημοσιεύθηκε: Παρασκευή 12 / 6 / 2026 , 7:12 από news_room
Οι ηγέτες της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας έκαναν ένα σημαντικό βήμα προς την ίαση ενός διχασμού 1.600 ετών, όταν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος καλωσόρισε τον Πάπα Θεόδωρο Β΄ της Κοπτικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Φανάρι για την τέλεση της Θείας Λειτουργίας την Κυριακή των Μυροφόρων Γυναικών στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου. Και οι δύο ιεράρχες ζήτησαν ανανεωμένη δέσμευση για ενότητα μεταξύ των παραδόσεών τους.
Στην επίσημη ομιλία του στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Παναγιώτατος σχετικά με τη σχέση μεταξύ των Ανατολικών Ορθοδόξων και των Ανατολικών Ορθόδοξων Εκκλησιών, λέγοντας ότι «η σχέση μεταξύ των Ανατολικών Ορθοδόξων και των Ανατολικών Ορθόδοξων Εκκλησιών κατέχει μια μοναδική και προνομιακή θέση στο ευρύτερο οικουμενικό εγχείρημα». Περιέγραψε λεπτομερώς μια πορεία για την αποκατάσταση της ενότητας μεταξύ των δύο Εκκλησιών και τόνισε ότι «έχουμε κληθεί να προχωρήσουμε από τη συμφωνία στην υποδοχή, από τον διάλογο στη ζωή, από τη θεολογική σύγκλιση στη μυστηριακή και ποιμαντική συνεργασία».
Το γεγονός ότι οι Ανατολικές Ορθόδοξες Εκκλησίες αναφέρονται συνήθως ως «Ορθόδοξες» προκαλεί μεγάλη σύγχυση. Η δυσάρεστη πραγματικότητα είναι ότι οι κοινώς γνωστές ως Ανατολική Ορθόδοξη και Ανατολικές Ορθόδοξες Εκκλησίες δεν βρίσκονται σε κοινωνία μεταξύ τους. Η Κοπτική Εκκλησία της Αιγύπτου, η οποία είναι από τις κορυφαίες των Ανατολικών Ορθόδοξων Εκκλησιών, διέκοψε την κοινωνία με τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως (καθώς και με τον Πάπα Ρώμης) στο δεύτερο μισό του πέμπτου αιώνα, αφού απέρριψε την Δ’ Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451.
Η διαφωνία επικεντρώθηκε στην ακριβή κατανόηση της θείας και ανθρώπινης φύσης του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, και ακολούθησε ένα σχίσμα που συνεχίζεται μέχρι σήμερα: ο Κόπτης Ορθόδοξος Πάπας Αλεξανδρείας και Πατριάρχης Πάσης Αφρικής είναι ο Θεόδωρος Β΄, ενώ ο Έλληνας Ορθόδοξος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής είναι ο Θεόδωρος Β΄. (Το «Τάουδδρος» είναι η αραβική μορφή του Θεούδωρου, αλλά πρόκειται για δύο διαφορετικά άτομα!)
Από το 1985, η Μικτή Επιτροπή Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας επιδιώκει μια κοινή κατανόηση και συμφιλίωση μεταξύ των δύο θρησκευτικών παραδόσεων, διεξάγοντας διαλόγους των οποίων ο στόχος, σύμφωνα με δήλωση του Σεβασμιωτάτου Καθηγητή Μητροπολίτη Μύρων Χρυσοστόμου και του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Δαμιέτας Μπίσοϊ της Κοπτικής Ορθόδοξης Εκκλησίας το 1985, «θα ήταν να ανακαλύψουμε ξανά τα κοινά μας σημεία στη Χριστολογία και την εκκλησιολογία».
Σύμφωνα με αυτόν τον στόχο, ο Παναγιώτατος είπε στον Πάπα Tawadros: «Η παρουσία σας ανάμεσά μας είναι μια αληθινή ευλογία, που φανερώνει το διαρκές έργο του Αγίου Πνεύματος, το οποίο συνεχίζει να καθοδηγεί τις Εκκλησίες μας προς την πληρότητα της αποστολικής πίστης και προς την αποκατάσταση της ορατής ενότητας για την οποία ο ίδιος ο Κύριός μας προσευχήθηκε: «να είναι όλοι ένα».» (Ιωάννης 17:21) Τόνισε ότι «μέσα από δεκαετίες υπομονετικού και ειλικρινούς θεολογικού διαλόγου, έχουμε φτάσει στο σημείο να αναγνωρίζουμε με αυξανόμενη σαφήνεια ότι η ομολογία μας για το μυστήριο της Ενσάρκωσης είναι, στην ουσία της, μία και η ίδια. Οι διαιρέσεις που έχουν διαρκέσει για αιώνες δεν προκύπτουν από μια απόκλιση πίστης στον Χριστό, αλλά μάλλον από ιστορικές συνθήκες, γλωσσικές διαφορές και πολιτισμικές παρεξηγήσεις».
Αυτή ήταν μια μνημειώδης δήλωση μετά από σχεδόν δεκαέξι εκατό χρόνια αποξένωσης, και ο Παναγιώτατος συνέχισε: «Αυτή η αναγνώριση δεν είναι απλώς ένα ακαδημαϊκό συμπέρασμα. Είναι μια θεολογική πραγματικότητα που πρέπει να βρει έκφραση στη ζωή της Εκκλησίας». Δήλωσε ότι «οι συμφωνίες που επιτυγχάνονται από τους θεολόγους μας δεν μπορούν να περιοριστούν σε κείμενα και παραγγελίες. Πρέπει να γίνονται δεκτές, να ενσωματώνονται και να βιώνονται εντός των Εκκλησιών μας – τόσο στις ιστορικές μας πατρίδες όσο και σε όλη τη διασπορά, όπου τόσοι πολλοί πιστοί μας μοιράζονται κοινές προκλήσεις, φιλοδοξίες και ελπίδες. Διότι εάν αυτές οι συμφωνίες παραμείνουν ανεκπλήρωτες, ο συνεχιζόμενος χωρισμός μας κινδυνεύει να αποτελέσει ψευδή μαρτυρία για τις ίδιες τις πεποιθήσεις που έχουμε από κοινού επιβεβαιώσει».
Ο Παναγιώτατος είπε στον Πάπα Tawadros: «Η σημασία της σημερινής σας επίσκεψης, αγαπητέ αδελφέ εν Χριστώ, έγκειται ακριβώς σε αυτό: ότι έχουμε κληθεί να προχωρήσουμε από τη συμφωνία στην υποδοχή, από τον διάλογο στη ζωή, από τη θεολογική σύγκλιση στην μυστηριακή και ποιμαντική συνεργασία. Διότι στην Ορθόδοξη κατανόηση, η θεολογία δεν είναι ποτέ αφηρημένη. είναι εγγενώς δοξολογική, εκκλησιαστική και ενσαρκωτική. Αυτό που ομολογούμε πρέπει επίσης να είναι αυτό που γιορτάζουμε. αυτό που διακηρύττουμε πρέπει να γίνει αυτό που ζούμε». Ως εκ τούτου, πρόσθεσε: «Με αυτό το πνεύμα, επιβεβαιώνουμε με πεποίθηση την επείγουσα ανάγκη εμβάθυνσης της υποδοχής των θεολογικών μας διαλόγων στο πλαίσιο της εκκλησιαστικής κληρονομιάς που μοιραζόμαστε, καθώς και των ξεχωριστών παραδόσεων που έχουν εμπιστευτεί σε κάθε μία από τις Εκκλησίες μας».
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος σημείωσε επίσης ότι «καλούμαστε να ξεπεράσουμε όχι μόνο τις θεολογικές παρεξηγήσεις, αλλά και τα πνευματικά, ιστορικά και συναισθηματικά βάρη που έχουν συσσωρευτεί ανά τους αιώνες. Αυτό το μεγάλο εγχείρημα απαιτεί ταπεινότητα, υπομονή και θυσιαστική ετοιμότητα να επωμιστούμε το βάρος της ιστορίας προκειμένου να ανοίξουμε τον δρόμο για ένα μέλλον κοινωνίας».
Είθε να εισακουστεί η όμορφη και εμπνευσμένη συμβουλή του και είθε αυτό το αρχαίο σχίσμα να θεραπευτεί οριστικά.
Πηγή: Ι.Α. Αμερικής
