Δημοσιεύθηκε: Τρίτη 17 / 2 / 2026 , 16:31 από news_room
Με εκκλησιαστική λαμπρότητα εορτάστηκε την Τρίτη 3/16 Φεβρουαρίου 2026 η μνήμη του Συμεών ο Θεοδόχος στην επ’ ονόματί του Ιερά Μονή, η οποία βρίσκεται στη δυτική Ιερουσαλήμ, πλησίον του Εβραϊκού Κοινοβουλίου. Η Εκκλησία τιμά ιδιαιτέρως τον δίκαιο Συμεών ως εκείνον που αξιώθηκε να υποδεχθεί τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό στον Ναό του Σολομώντος και να αναφωνήσει το «Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, Δέσποτα…», ομολογώντας τον Χριστό ως Σωτήρα του κόσμου.
Επίκεντρο της πανηγύρεως υπήρξε η Θεία Λειτουργία που τελέστηκε στον πανηγυρίζοντα Ιερό Μοναστηριακό Ναό, όπου και ο τάφος του Αγίου. Της λατρευτικής συνάξεως προεξήρχε ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος Γ΄, συλλειτουργούντων ιεραρχών του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, Αγιοταφιτών ιερομονάχων, εκπροσώπων του Ρωσικού Πατριαρχείου και κληρικών του ρωσοφώνου ποιμνίου της Αγίας Πόλεως. Τους ύμνους απέδωσαν μαθητές της Πατριαρχικής Σχολής Σιών, ενώ παρέστησαν και μέλη του Ελληνικού Γενικού Προξενείου.
Κατά το Κοινωνικό της Θείας Λειτουργίας, ο Μακαριώτατος κήρυξε τον θείο λόγο, αναφερόμενος στο μυστήριο της Υπαπαντής και στη θεολογική σημασία της ομολογίας του πρεσβύτου Συμεών. Όπως υπογράμμισε, ο δίκαιος Συμεών αξιώθηκε να δει «τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ», δηλαδή τον ενανθρωπήσαντα Υιό και Λόγο του Θεού, ο Οποίος ήλθε «φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ Ἰσραήλ».
Στην πατερική ερμηνεία του γεγονότος, έγινε αναφορά στη διδασκαλία του Κύριλλος Αλεξανδρείας, ο οποίος επισημαίνει ότι ο Χριστός τέθηκε «εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν», ως λίθος ακρογωνιαίος· όσοι πιστεύουν σε Αυτόν δεν καταισχύνονται, ενώ όσοι Τον αρνούνται προσκόπτουν. Παράλληλα, ερμηνεύθηκε και ο λόγος προς τη Θεοτόκο περί της «ρομφαίας» που θα διαπεράσει την ψυχή της, ως προαναγγελία της οδύνης της ενώπιον του Σταυρού.
Ο Πατριάρχης τόνισε ότι το μυστήριο της θείας Οικονομίας, προετοιμασμένο «πρὸ καταβολῆς κόσμου», φανερώνεται εν χρόνω προς σωτηρία όλων των λαών, ενώ κάλεσε τους πιστούς, ενόψει της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, σε πνευματική προετοιμασία και κάθαρση, ώστε να υποδεχθούν στις καρδιές τους τον Χριστό, τον «Δεσπότην της ζωής και του θανάτου».
Μετά το πέρας της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας, την Πατριαρχική Συνοδεία και το εκκλησίασμα υποδέχθηκε ο νέος Ηγούμενος της Μονής, Αρχιμανδρίτης π. Παρθένιος, ο οποίος επιμελείται με ζήλο τα της Ιεράς Μονής.
Ακολουθεί ολόκληρο το κήρυγμα του Μακ. Πατριάρχη Ιεροσολύμων :
«Όπως είδε συμβολικά ο Ησαΐας τον Θεό να κάθεται σε υψηλό θρόνο, περιστοιχισμένο από αγγέλους δόξας, έτσι κι εγώ, αλίμονο, φώναζα· γιατί πριν Τον είδα να γίνεται άνθρωπος, Φως αδύτο και Κύριο της ειρήνης».
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, ευλαβείς χριστιανοί και προσκυνητές,
Η χάρη του Αγίου Πνεύματος μάς συγκέντρωσε σήμερα σε αυτόν τον ιερό τόπο, όπου βρίσκεται ο τάφος του αγίου και δικαίου Συμεών του Θεοδόχου, καθώς και στον ομώνυμο μοναστηριακό ναό, για να τιμήσουμε τη σύναξή του μαζί με την προφήτισσα Άννα.
Η σημερινή εορτή αποτελεί συνέχεια της μεγάλης γιορτής της Υπαπαντής, δηλαδή της εισόδου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στον Ναό του Σολομώντα από την Πανάχραντη Μητέρα Του και τον δίκαιο Ιωσήφ, σύμφωνα με τη διάταξη και το έθιμο του Μωσαϊκού Νόμου.
Όπως διηγείται ο Ευαγγελιστής Λουκάς, όταν ο Ιησούς παρουσιάστηκε στον Ναό, υπήρχε στα Ιεροσόλυμα ένας άνθρωπος που ονομαζόταν Συμεών, δίκαιος και ευλαβής, και το Άγιο Πνεύμα ήταν επάνω του. Είχε λάβει αποκάλυψη από το Άγιο Πνεύμα ότι δεν θα δει θάνατο πριν δει τον Χριστό του Κυρίου. Ήρθε λοιπόν, οδηγούμενος από το Πνεύμα, στον Ναό και, όταν οι γονείς έφεραν το Παιδί Ιησού για να εκπληρώσουν όσα όριζε ο νόμος, τον πήρε στην αγκαλιά του, ευλόγησε τον Θεό και είπε:
«Τώρα, Δέσποτα, αφήνεις τον δούλο Σου να φύγει με ειρήνη, σύμφωνα με τον λόγο Σου, γιατί τα μάτια μου είδαν τη σωτηρία Σου, που ετοίμασες μπροστά σε όλους τους λαούς, φως για να αποκαλυφθεί στα έθνη και δόξα του λαού Σου Ισραήλ» (Λουκ. 2, 25-32).
Αξιοσημείωτο είναι ότι ο πρεσβύτης Συμεών ευλόγησε τον Θεό, γιατί τα μάτια του είδαν «τη σωτηρία του Θεού», δηλαδή τον ενανθρωπήσαντα Υιό και Λόγο του Πατέρα, ο οποίος θα φέρει τη σωτηρία στους ανθρώπους.
Ερμηνεύοντας τα λόγια αυτά, ο Ωριγένης λέει ότι προηγουμένως ο Συμεών πίστευε με τον νου και τη σκέψη, ενώ τώρα είδε με τα σωματικά του μάτια τον Χριστό. Ο Μέγας Βασίλειος αναφέρει ότι η Αγία Γραφή ονομάζει «σωτηρία» τον ίδιο τον Χριστό. Κατά τον Μέγα Αθανάσιο, «σωτηρία» σημαίνει η ένσαρκη παρουσία Του. Και ο άγιος Θεοφύλακτος τονίζει ότι «σωτηρία» είναι η σάρκωση του Μονογενούς Υιού και Λόγου του Θεού.
Ο ψαλμωδός αναφωνεί: «Ο Κύριος φανέρωσε τη σωτηρία Του μπροστά στα έθνη, αποκάλυψε τη δικαιοσύνη Του» (Ψαλμ. 97,2). Η σωτηρία του λαού του Θεού συνδέεται με τη δικαιοσύνη Του. Έργο του Μεσσία είναι να συγκροτήσει τον λαό Του, την Εκκλησία, την οποία απέκτησε με το ίδιο Του το αίμα.
Η σωτηρία που είδε ο Συμεών ετοιμάστηκε για όλους τους λαούς. Το μυστήριο της θείας οικονομίας, δηλαδή η ενανθρώπηση του Χριστού, αποτελεί το μέσο της σωτηρίας για κάθε άνθρωπο καλής προαιρέσεως. «Και θα δει κάθε άνθρωπος τη σωτηρία του Θεού» (Ησ. 40,5 / Λουκ. 3,6).
Σήμερα η Εκκλησία μας μνημονεύει αυτό το θαυμαστό έργο της αποκάλυψης του φωτός στα έθνη και της δόξας στον λαό Του. Και πράγματι, βλέπουμε γεγονότα θαυμαστά και παράδοξα: Εκείνος που δημιούργησε τον Αδάμ βαστάζεται ως βρέφος· ο απερίγραπτος χωρεί στην αγκαλιά ενός πρεσβύτη· ο προαιώνιος Υιός του Πατέρα περιγράφεται κατά τη σάρκα, χωρίς να περιορίζεται στη θεότητά Του.
Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας τονίζει ότι το μυστήριο του Χριστού είχε προετοιμαστεί πριν από τη δημιουργία του κόσμου και φανερώθηκε στους έσχατους χρόνους.
Ο Συμεών, εμπνεόμενος από το προφητικό του χάρισμα, είπε στη Μαρία: «Αυτό το παιδί είναι προορισμένο για πτώση και ανάσταση πολλών στον Ισραήλ και για σημείο αντιλεγόμενο· και εσένα την ίδια θα διαπεράσει ρομφαία την ψυχή» (Λουκ. 2,34-35).
Η έλευση του Χριστού δεν είχε το ίδιο αποτέλεσμα για όλους. Άλλοι Τον δέχθηκαν και σώθηκαν, άλλοι Τον απέρριψαν και έπεσαν. Ο Χριστός ενεργεί μέσα στην ψυχή του κάθε ανθρώπου, αλλά σέβεται την ελευθερία του. «Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει τον σταυρό του και ας με ακολουθεί» (Ματθ. 16,24).
Η «ρομφαία» που θα διαπερνούσε την ψυχή της Θεοτόκου ερμηνεύεται ως η βαθύτατη οδύνη που ένιωσε όταν είδε τον Υιό της να σταυρώνεται. Ο Σταυρός ονομάζεται «σημείο αντιλεγόμενο», γιατί για άλλους είναι σκάνδαλο και μωρία, ενώ για τους πιστούς είναι δύναμη Θεού που σώζει (Α΄ Κορ. 1,18.23).
Γι’ αυτό κι εμείς, τιμώντας τον δίκαιο Συμεών, ας υποδεχθούμε τον Χριστό στις καρδιές μας. Ιδιαίτερα τώρα που πλησιάζει ο καιρός της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, καλούμαστε σε προετοιμασία και κάθαρση ψυχής, ώστε, με τις πρεσβείες του Συμεών και της Παρθένου Μαρίας, να δεχθούμε πνευματικά τον Δεσπότη της ζωής και του θανάτου, τον Θεό και Σωτήρα μας Ιησού Χριστό.
Σε Αυτόν ανήκει η δόξα και η δύναμη, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.»
