Δημοσιεύθηκε: Παρασκευή 16 / 5 / 2025 , 18:22 από news_room
Σήμερα 16 Μαϊου, η Ορθόδοξος μας Εκκλησία τιμά την Ιερά Μνήμη του Αγίου Αλεξάνδρου αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων και του Οσίου Θεοδώρου του Ηγιασμένου, ο οποίος έζησε στην Αίγυπτο γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, επί Ιουλιανού του Παραβάτη.
Εμβάθυνε στην άσκηση και την εφαρμογή του λόγου του Θεού.
Μιμούμενος τον πνευματικό του πατέρα Όσιο Παχώμιο ακολούθησε τη μοναστική οδό. Μετά από σκληρούς αγώνες και αγάπη προς όλους, ο Θεός αποκάλυψε τον ενάρετο άνθρωπο στο πρόσωπο του Οσίου Θεοδώρου.
Μόλις 34 ετών, ο Μέγας Παχώμιος τον όρισε οικονόμο και διδάσκαλο της μονής.
Αναγνωρίζοντας οι πατέρες το αυθεντικό ταπεινό του φρόνημα, τον ανέδειξαν ηγούμενο, στην οποία και διέπρεψε μέχρι την οσιακή κοίμησή του το έτος 368 μ.Χ., παραμένοντας προσηλωμένος στον Αναστημένο Χριστό.
Ανάμεσα στους συγγραφείς, που εκθείασαν την προσωπικότητα και τις αρετές του Οσίου Θεοδώρου του Ηγιασμένου, ήταν και ο Μέγας Αθανάσιος, ο οποίος βίωσε τη μοναστική πολιτεία κοντά στον Καθηγητή της ερήμου Μέγα Αντώνιο.
Ο Άγιος Αλέξανδρος, έζησε στα τέλη του 2ου μέχρι τα μέσα του 3ου αιώνα μ.Χ. και διετέλεσε μαθητής του Κλήμεντος του Αλεξανδρέως. Διέπρεψε στις σπουδές του και διακρίθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. Αργότερα αναδείχθηκε επίσκοπος της Φλανιάδος στην Καππαδοκία.
Η εκεί δράση του, τον ανέδειξε πλατύτερα. Κι έτσι ο Ιεροσολύμων Νάρκισσος (βλέπε 7 Αυγούστου) όντας υπέργηρος (116 ετών), προσέλαβε τον Αλέξανδρο, ο οποίος και τον διαδέχθηκε.
Από το θρόνο της Σιωνίτιδος Εκκλησίας εργάστηκε για την πνευματική οικοδόμηση του λαού. Ίδρυσε βιβλιοθήκη στα Ιεροσόλυμα, στην οποία συγκέντρωσε συγγράμματα θεολογικού και θύραθεν περιεχομένου, για να βοηθήσει ευρύτερα στις μελέτες των νεότερων κληρικών.
Το 251 μ.Χ., κατά το διωγμό επί Δεκίου, συνελήφθη από τον άρχοντα της Παλαιστίνης στην Καισαρεία. Αυτός αξίωσε από το θαρραλέο επίσκοπο ν’ αρνηθεί το Χριστό. Εκείνος όχι μόνο δεν δέχτηκε, αλλά και ήλεγξε θαρραλέα την ειδωλολατρική πλάνη. Παραδόθηκε τότε τροφή στα θηρία, αφού προηγουμένως υπέστη σκληρά βασανιστήρια. Τα λιοντάρια τον πλησίασαν χωρίς να τον βλάψουν, πέθανε όμως από τις πληγές των σκληρών βασανιστηρίων.
