Δημοσιεύθηκε: Κυριακή 4 / 5 / 2025 , 6:11 από news_room

«Ἰδοὺ δὴ τί καλὸν καὶ τί τερπνὸν ἀλλ’ ἢ τὸ κατοικεῖν ἀδελφοὺς ἐπὶ τὸ αὐτό!», (Ψαλμ. 132,1).

Ἐν πνεύματι καί πόθῳ ἑνότητος ἐντός τῆς Ἐκκλησίας, τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἐκφράζει τήν ἀνησυχίαν αὐτοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τήν ψήφισιν τοῦ νέου νόμου περί Ἐκκλησιῶν καί Θρησκευτικῶν Κοινοτήτων, ὑπό τοῦ Ἐσθονικοῦ Κοινοβουλίου (Riigikogu), τήν 9ην Ἀπριλίου, ὁ ὁποῖος θά ἐπιβάλλῃ εἰς τάς Ἐκκλησίας νά διακόψουν τούς δεσμούς αὐτῶν μετά τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας. Ἡ ἀπόφασις αὐτή θά ἐπηρεάσῃ ἀναριθμήτους πιστούς εἰς ἐνορίας καί Ἱεράς Μονάς εἰς πᾶσαν τήν Ἐσθονίαν.

Τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ὑπερασπίζεται σθεναρῶς τό δικαίωμα δι’ ἀσφαλῆ καί ἐλευθέραν λατρεῖαν. Οἱ διαβιοῦντες εἰς Ἱεροσόλυμα, κατανοοῦμεν, ἔχοντες λάβει πεῖραν τῶν περιορισμῶν εἰς τήν λατρείαν ἐν ὀνόματι τῆς πολιτικῆς ἀσφαλείας, ἐπειδή βιώνομεν τοιούτους ἕκαστον ἔτος κατά τήν διάρκειαν τῆς Τελετῆς τοῦ Ἁγίου Φωτός. Οὐδείς λόγος ὑπάρχει τῆς ἐργαλειοποιήσεως τῆς θρησκευτικῆς λατρείας εἰς βάρος εἰρηνικῶν ἀνθρώπων. Καλοῦμεν τήν Κυβέρνησιν τῆς Ἐσθονίας νά ἐπανεξετάσῃ τόν νόμον αὐτόν πρός ὄφελος πάντων τῶν πιστῶν τῆς χώρας. Ἐντός τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν, τό γεγονός τοῦτο ἀποτελεῖ ἕν εἰσέτι παράδειγμα τῆς ἐπειγούσης ἀνάγκης δι’ ἑνότητα.

Ὁ κόσμος ἔχει κουρασθῆ ἐκ τῶν συγκρούσεων, καί ἐν τῇ συγκυρίᾳ ταύτῃ εἶναι ζωτικῆς σημασίας ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία νά προσβλέπῃ εἰς τόν διάλογον καί τήν ἐπούλωσιν τῶν τραυμάτων.

Εἴμεθα ἕνα σῶμα, ἄν καί πολλοί, καί πρέπει νά συνεργασθῶμεν διά νά γίνωμεν εἰρηνοποιοί, καθώς αὐτή εἶναι ἡ κραυγή τῆς ἀνθρωπότητος. Τοῦτο δέν εἶναι ἐφικτόν, ἐάν μαστιζώμεθα ὑπό διαιρέσεων καί διαμαχῶν. Τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἀναγνωρίζει τάς προκλήσεις, τόν πόνον καί τάς ὑπαρχούσας διαιρέσεις εἰς τήν Εὐρώπην καί τήν Οἰκουμένην κατά τά τελευταῖα δύσκολα ἔτη καί ἀνανεώνει τήν ἔκκλησιν αὐτοῦ πρός ἀδελφικάς συζητήσεις καί διάλογον, τοῦ ὁποίου ἡ βᾶσις εἶναι ἡ καταλλαγή καί ἡ συμφιλίωσις.

Τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων, ἐρριζωμένον εἰς αἰῶνας συμφιλιώσεως καί εἰρηνευτικῶν προσπαθειῶν προσφέρει χεῖρα καλῆς θελήσεως καί διαμεσολαβήσεως πρός τάς ἀδελφάς Ἐκκλησίας. Ἄς συναχθῶμεν, ἵνα σπείρωμεν τούς σπόρους τῆς εἰρήνης καί τῆς ἰάσεως, ὥστε να καταπαύσωμεν τόν πόνον καί νά προαγάγωμεν τήν ἑνότητα ἐντός τῆς Ὀρθοδόξου οἰκογενείας.