Δημοσιεύθηκε: Τρίτη 15 / 4 / 2025 , 20:23 από news_room
Θλῖψις συνέχει ἡμᾶς τήν ἐφετινήν Κυριακήν τῶν Βαΐων: Ἕν καταφύγιον θεραπείας πλήττεται εἰς τήν γῆν τοῦ οὐρανίου ἰατροῦ ψυχῶν καί σωμάτων.
Ἱεροσόλυμα, 13 Ἀπριλίου 2025
Κατά τήν διάρκειαν τῆς ἁγίας ἡμέρας τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων, καθώς πάντες οἱ πιστοί εἰς ὅλον τόν κόσμον ὑψοῦν βαΐα εἰς ἀνάμνησιν τῆς θριαμβευτικῆς εἰσόδου τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς Ἱεροσόλυμα – εἰσόδου, ἡ ὁποία δέν ἐπραγματοποιήθη ἐν βιαίᾳ κατακτήσει, ἀλλ’ ἐν πραότητι, εἰρήνῃ καί θείᾳ καταλλαγῇ, αἰσθανόμεθα βαρυτάτην θλῖψιν εἰς τάς καρδίας ἡμῶν διά τόν πόνον, ὁ ὁποῖος ἐκτυλίσσεται εἰς τήν γῆν, ὅπου ἔστησαν οἱ πόδες τοῦ Κυρίου.
Εἰς τάς πρώτας ἑωθινάς ὥρας τῆς ἡμέρας ταύτης, τό Ἀραβοβαπτιστικόν Νοσοκομεῖον Ἀλ-Ἄχλι εἰς τήν Γάζαν, τόπος θεραπείας καί διά πλεῖστα ἔτη ἀφιερωμένος εἰς τό Χριστιανικόν ἔργον τοῦ ἐλέους, ἐπλήγη ὑπό Ἰσραηλινῆς ἀεροπορικῆς ἐπιθέσεως, ἡ ὁποία κατέστησεν ἐκτός λειτουργίας τήν πτέρυγα τῶν ἐπειγόντων περιστατικῶν καί ἄλλας κρισίμους ἰατρικάς μονάδας. Ἀσθενεῖς, εὑρισκόμενοι εἰς εὐάλωτον κατάστασιν, ἠναγκάσθησαν νά ἐκκενώσουν τάς ὀδούς, συμπεριλαμβανομένων παιδιῶν. Μεταξύ αὐτῶν καί ἔν δωδεκαετές τέκνον, τό ὁποῖον ἐθανατώθη κατά τήν διάρκειαν τῆς χαοτικῆς ἐκκενώσεως. Ὁ θάνατος οὗτος, ὡς καί οἱ λοιποί θάνατοι, εἶναι μία σιωπηλή κραυγή, μία ὑπενθύμισις τῆς ἡλικίας τῆς ἀθῳότητος, ἡ ὁποία ὑποφέρει, ἐν ᾧ θά ἔπρεπε κυρίως νά δέχηται φροντίδα.
Τό ἐν λόγῳ νοσοκομεῖον, ἤδη ἐπιβεβαρημένον ὑπό πολυμήνου πολιορκίας, ὑπῆρξεν εἷς τελευταῖος φάρος ἰατρικῆς ἐλπίδος εἰς τήν Γάζαν, καθώς δεκάδες ὑγειονομικά ἱδρύματα ἔχουν συστηματικῶς καταστραφῆ. Ἡ ἀπώλεια τοιούτων καταφυγίων ζωῆς καί ἀξιοπρεπείας ἀποτελεῖ τραγῳδίαν ὑπερβαίνουσαν τά ὅρια τῆς πολιτικῆς καί ἐγγίζουσαν τά ὅρια τοῦ ἱεροῦ.
Παρ’ ὅλην τήν καταστροφήν, τό φῶς τῆς πίστεως παραμένει ἄσβεστον. Εἰς τήν Παλαιάν Πόλιν τῆς Γάζης, εἰς τήν συνοικίαν Ζαϊτοῦν, ὁ ἱστορικός Ναός τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου ἐτέλεσε τάς καθιερωμένας ἀκολουθίας τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων καί δεήσεις κατανυκτικάς, ἀποδεικνυούσας τήν μαρτυρίαν τῆς εἰρήνης τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία διαμένει ζῶσα, ἀκόμη καί ὅταν ἡ θλῖψις περικυκλώνει τό θυσιαστήριον.
Ἡ Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων, ὡς φύλαξ τοῦ Παναγίου Τάφου τοῦ Χριστοῦ, πορευομένη καθ’ ἡμέραν ἐν τῇ ὀδῷ τοῦ Πάθους καί τῆς Ἀναστάσεώς Του, δέν δύναται νά ἀποστρέψῃ τά ὄμματα ἐκ τῆς δεινῆς περιστάσεως ταύτης. Ἀνταποκρινόμεθα ἐν προσευχῇ, μαρτυροῦντες τήν ἀλήθειαν, ὅτι τό ἔλεος ἐστί ἰσχυρότερον τοῦ μίσους καί ὅτι ἡ ἀνθρωπότης ἐν μέσῳ συμφορῶν καί πόνων δέν πτοεῖται καί δέν ἀπελπίζεται. Γέγραπται γάρ: «καί ἐξαλείψει ἀπ᾿ αὐτῶν ὁ Θεός πᾶν δάκρυον ἀπό τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, καί ὁ θάνατος οὐκ ἔσται ἔτι, οὔτε πένθος οὔτε κραυγή οὔτε πόνος οὐκ ἔσται ἔτι», (Ἀποκάλυψις 21:4).
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, οὐράνιε ἰατρέ, ἐλέησον τήν Γάζαν.
