Δημοσιεύθηκε: Τρίτη 15 / 4 / 2025 , 8:10 από news_room
Σήμερα 15 Απριλίου, Μεγάλη Τρίτη, η Ορθόδοξος μας Εκκλησία επιτελεί ανάμνηση της παραβολής των δέκα παρθένων λόγω της ευαγγελικής περικοπής, η οποία διαβάζεται το πρωί στον Εσπερινό με Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία.
Κατά τη διάρκεια της εσπερινής αυτής ακολουθίας επαναλαμβάνονται αρκετά τροπάρια, τα οποία ήδη ψάλθηκαν χθες βράδυ στον όρθρο της Μεγάλης Τρίτης. Μεταξύ άλλων γίνεται αναφορά στα τάλαντα, που ο Θεός χαρίζει στον κάθε άνθρωπο, ο οποίος καλείται να πολλαπλασιάσει ως καλός οικονόμος της θείας Χάριτος. Το εντυπωσιακό είναι ότι ο Χριστός προσφέρει την ευκαιρία έστω με ένα τάλαντο και σε εκείνο τον άνθρωπο που δεν θέλει ή δεν προσπαθεί να εργαστεί και να ενεργοποιήσει το τάλαντο για τον αγιασμό και τη σωτηρία του.
Απόψε τελείται ο όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης. Τα τροπάρια που ψέλνονται αναφέρουν και το γεγονός της μετάνοιας της πόρνης γυναίκας, που άλειψε με το μύρο τον Κύριο.
Από μέρους των υμνογράφων γίνεται παρουσίαση και της αποδοκιμασίας, του γεγονότος της άλειψης των ποδιών του Ιησού Χριστού, από κάποιους μαθητές, πιθανότατα και του Ιούδα του Ισκαριώτη, ο οποίος μόλις πριν μερικές ημέρες διαπίστωσε ανάλογη πράξη της Μαρίας της αδελφής του τετραήμερου Λαζάρου, έσπευσε αμέσως να σχολιάσει πονηρά και δεικτικά: «Γιατί ξοδεύουμε άσκοπα το μύρο τούτο και δεν το πουλάμε και τα χρήματα που θα εισπραχθούν να δοθούν στους πτωχούς;», κρύβει τη σκληρότητα και την υποκρισία του Ιούδα, γιατί ενώ ο ίδιος κρατά το ταμείο της ομάδας των μαθητών, κλέβει από αυτό και παράλληλα σχεδιάζει το πώς θα παραδώσει τον Διδάσκαλο και διαπραγματεύεται την αντιμισθία για την προδοσία του. Αναζητά τρόπους για να καλύψει τις δικές του ενοχές.
Παράλληλα, παρουσιάζεται η συντριβή και η μετάνοια της περιθωριακής γυναίκας που βρήκε το θάρρος, αισθανόμενη τη συγχώρεση και την ευσπλαχνία του Σωτήρος Χριστού προς το πλάσμα του, να εκφράσει, όπως εκείνη γνώριζε, τη μεταμέλειά της.
Απόψε, ακούγεται μεταξύ άλλων το τροπάριο της Κασσιανής μοναχής της υμνογράφου, η οποία έγραψε και άλλα εκκλησιαστικά ποιήματα, που διατηρούνται μελοποιημένα στα λειτουργικά κείμενα της Εκκλησίας καθόλη τη διάρκεια του έτους.
Ευχή, η τέχνη της εκκλησιαστικής βυζαντινής μουσικής να βοηθήσει πνευματικά και κατανυκτικά όλους μας να εισέλθουμε στο βαθύτερο νόημα της Μεγάλης Εβδομάδας, που οδηγεί στη μετάνοια και τη συγχώρεση εμβαθύνοντας στο θεολογικό νόημα του ύμνου, το οποίο επιδιώκει προσευχητικά ο πιστός: «του αμέτρητου ελέους του Σωτήρος Χριστού».
«Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου ἀβύσσους, τίς ἐξιχνιάσει ψυχοσῶστα Σωτήρ μου; Μή με τὴν σὴν δούλην παρίδῃς, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος».
«Το έλεος Σου, Κύριε, καταδιώξει με πάσας τας ημέρας της ζωής μου» (κβ΄ Ψαλμός)
