Δημοσιεύθηκε: Πέμπτη 12 / 2 / 2026 , 6:59 από news_room

Οι δασμοί του Τραμπ, το αυξημένο κόστος υγειονομικής περίθαλψης και στέγασης και η στασιμότητα της αγοράς εργασίας αφήνουν περισσότερους εργαζόμενους να αγωνίζονται να τα βγάλουν πέρα.

Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες – Για 14 χρόνια, η BC Dodge έχτισε μια καριέρα λέγοντας ιστορίες άλλων ανθρώπων ως επαγγελματίας μάρκετινγκ και επικοινωνίας στον μη κερδοσκοπικό τομέα στην περιοχή της Ουάσινγκτον, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλά στα τέλη του 2024, αυτή η σταθερή καριέρα συνάντησε ένα εμπόδιο.

Απολύθηκε από τη δουλειά του εν μέσω ενός γύρου αναδιάρθρωσης. Τα νέα έφτασαν ξαφνικά. Τη μια μέρα είχε δουλειά και την επόμενη καθόταν σπίτι, κοιτάζοντας τους αριθμούς, προσπαθώντας να βρει τρόπο να συνεχίσει να πληρώνει το στεγαστικό δάνειο και να βγάζει φαγητό.

Είναι παντρεμένος και η σύντροφός του είναι δασκάλα, αλλά οι υπολογισμοί δεν λειτούργησαν. Ένας μισθός μπορεί να καλύπτει τα οικονομικά του για λίγο, αλλά όχι αρκετά για να διατηρήσει μακροπρόθεσμη σταθερότητα.

Έτσι, άρχισε αμέσως να υποβάλλει αιτήσεις για νέα εργασία. Σε διάστημα τριών μηνών, υπέβαλε 350 αιτήσεις εργασίας. Πήρε έξι συνεντεύξεις.

Μετά από μήνες αναζήτησης, κάτι κινήθηκε.

Προχώρησε στη διαδικασία πρόσληψης για έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό με έδρα την Ουάσινγκτον, φτάνοντας σε σημείο που να κάθεται απέναντι από την ανώτερη ηγεσία. Ένιωθε ότι επιτέλους κατάφερε να βρει τον δρόμο του.

Έπειτα, τα πράγματα άλλαξαν ξανά. Καθώς ο Dodge έδινε συνέντευξη για μια νέα θέση εργασίας, ο Elon Musk, ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, συμβούλευε την κυβέρνηση του προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump, για το πώς να συρρικνώσει την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, κάτι που σήμαινε μείωση της χρηματοδότησης σε οργανισμούς που παρέχουν συμβόλαια και κεφάλαια σε πληθώρα μη κερδοσκοπικών οργανισμών σε όλη τη χώρα. Οι επιπτώσεις επεκτάθηκαν και προς τα έξω, και ο Dodge βρέθηκε στο στόχαστρο.

Οι συμβάσεις ακυρώθηκαν και οι ροές χρηματοδότησης σταμάτησαν. Οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί που εξαρτώνται από την κρατική υποστήριξη αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και να περιορίσουν τις φιλοδοξίες τους — οι ίδιοι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί από τους οποίους ο Dodge αναζήτησε εργασία.

«Έλαβα ένα τηλεφώνημα από το τμήμα Ανθρώπινου Δυναμικού που μου έλεγε ότι δεν επρόκειτο να προσλάβουν για τη θέση και ότι όλες οι προσλήψεις είχαν ανασταλεί. Δεν μπορούσα να διαφωνήσω μαζί τους, επειδή άκουγα το ίδιο πράγμα από οργανισμούς με τους οποίους είχα μιλήσει από τότε που άρχισα να υποβάλλω αιτήσεις. “Βασιζόμασταν σε ομοσπονδιακά κεφάλαια και τώρα έχουν εξαφανιστεί”», είπε ο Ντοτζ.

Έπειτα, επέστρεψε στο σχεδιαστήριο. Άρχισε ξανά την αναζήτηση, αλλά αυτή τη φορά με ένα σύννεφο αβεβαιότητας να πλανάται πάνω από ολόκληρο τον κλάδο στον οποίο εργάζεται. Ο Ντοτζ τελικά δέχτηκε ό,τι μπορούσε — μερική απασχόληση στον τομέα του. Ο μισθός ήταν πολύ χαμηλότερος από αυτόν που κέρδιζε πριν, αλλά τον δέχτηκε ούτως ή άλλως. Κάποιο εισόδημα, σκέφτηκε, ήταν καλύτερο από το καθόλου.

Το αποτέλεσμα είναι η υποαπασχόληση. Η υποαπασχόληση μπορεί να εκδηλωθεί με διάφορους τρόπους, συχνά όταν οι εργαζόμενοι αναζητούν εργασία πλήρους απασχόλησης αλλά μπορούν να βρουν μόνο θέσεις μερικής απασχόλησης ή όταν οι θέσεις εργασίας στις οποίες εργάζονται δεν αξιοποιούν πλήρως τις δεξιότητες και την εκπαίδευσή τους. Γενικά συνδέεται με κλάδους όπως τα εστιατόρια ή το λιανικό εμπόριο, αλλά επεκτείνεται και σε τομείς με λιγότερους πόρους και συρρικνούμενες ευκαιρίες, συμπεριλαμβανομένου του μη κερδοσκοπικού τομέα, όπου οι θέσεις εργασίας είναι ολοένα και πιο επισφαλείς και η σταθερότητα πλήρους απασχόλησης είναι πιο δύσκολο να βρεθεί λόγω του κύματος περικοπών της κυβερνητικής χρηματοδότησης το 2025 .

Το αποτέλεσμα είναι χαμηλότερα εισοδήματα για τους υποαπασχολούμενους εργαζόμενους, μερικές φορές κάτω από το κόστος ζωής ή ακόμη και ωθώντας τους στις τάξεις των φτωχών εργαζομένων.

Η υποαπασχόληση βρίσκεται σε άνοδο, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Οικονομικής Πολιτικής, το οποίο παρακολουθεί το ποσοστό υποαπασχόλησης από το 1978. Σήμερα, το 8% του πληθυσμού των ΗΠΑ είναι υποαπασχολούμενο, αυξημένο κατά 0,5% από το 2024 και κατά 1,1% από το 2023.

Ταυτόχρονα, πολλοί στις ΗΠΑ βλέπουν τα έξοδά τους να αυξάνονται.

Ο αντίκτυπος των δασμών έχει πλήξει τα άτομα με χαμηλό έως μεσαίο εισόδημα περισσότερο από άλλα. Ανάλυση από το Εργαστήριο Προϋπολογισμού του Γέιλ διαπίστωσε ότι τα νοικοκυριά με χαμηλότερο εισόδημα πληρώνουν υψηλότερο ποσοστό του εισοδήματός τους μετά φόρων σε αγαθά που υπόκεινται σε δασμούς, σε αντίθεση με τα νοικοκυριά με υψηλότερο εισόδημα, ενώ παράλληλα το κόστος για είδη πρώτης ανάγκης, όπως η υγειονομική περίθαλψη, αυξάνεται.

Νωρίτερα φέτος, οι ηγέτες του Κογκρέσου απέτυχαν να επεκτείνουν τις επιδοτήσεις του νόμου Affordable Care Act. Τα ασφάλιστρα αυξήθηκαν κατά μέσο όρο 144%, σύμφωνα με ανάλυση του Ιδρύματος Οικογένειας Kaiser.

«Κάποιοι άνθρωποι έχασαν τις δουλειές τους και βρήκαν νέες που πληρώνουν λιγότερο, αλλά άλλοι διατήρησαν τις δουλειές τους, αλλά τα ασφάλιστρα υγειονομικής περίθαλψης έχουν αυξηθεί. Οι λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος έχουν επίσης αυξηθεί. Οι μισθοί τους δεν καλύπτουν πλέον τα βασικά έξοδα διαβίωσης», δήλωσε η Jillian Hishaw, δικηγόρος προσωπικών πτωχεύσεων στο Σάρλοτ της Βόρειας Καρολίνας.

Είπε ότι λόγω του αυξημένου κόστους όπως αυτό και της στασιμότητας της αγοράς εργασίας, βλέπει αύξηση των ερωτημάτων σχετικά με τις αιτήσεις προσωπικής πτώχευσης, σε προσπάθειες πιθανών πελατών να μην χάσουν τα σπίτια τους λόγω κατάσχεσης.

«Μέσα σε μία ημέρα την περασμένη εβδομάδα, κατατέθηκαν 85 αιτήσεις κατασχέσεων στην κομητεία Mecklenburg [όπου βρίσκεται το Charlotte]. Οι κατασχέσεις συμβαίνουν καθημερινά, αλλά οι 85 σε μία μόνο ημέρα είναι ασυνήθιστα υψηλός αριθμός. Πριν από δύο χρόνια, ο ημερήσιος μέσος όρος ήταν 10 έως 20, αλλά τώρα οι αιτήσεις πλησιάζουν τριψήφιο αριθμό κάθε μέρα», δήλωσε ο Hishaw.

Συρρίκνωση επιλογών
Οι αυξανόμενες οικονομικές πιέσεις πλήττουν τους εργαζόμενους σε διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένων των χρηματοοικονομικών και διοικητικών υπηρεσιών. Ένας λογιστής με έδρα το Οχάιο, ο οποίος δεν ήθελε να δημοσιευτεί το όνομά του, έχει εργαστεί σε ένα συνονθύλευμα λογιστικών και διοικητικών θέσεων εργασίας τα τελευταία χρόνια. Τον Μάρτιο, απολύθηκε από έναν ερευνητικό οργανισμό στο κεντρικό Οχάιο.

Μετά από μήνες αναζήτησης, βρήκε νέα δουλειά, αλλά όχι ως λογιστής, και ο μισθός του δεν καλύπτει κατά πολύ το κόστος ζωής του.

«Εργάζομαι ως συντονιστής πωλήσεων, κάτι που πραγματικά δεν θέλω να κάνω, αλλά ήταν το μόνο πράγμα που κατάφερα να καταλάβω με το πόσο άσχημα είναι τα πράγματα. Δεν είναι αρκετό για να ζήσουμε», είπε.

Η αγορά εργασίας βρίσκεται υπό πίεση. Οι απολύσεις ξεπέρασαν το 1,1 εκατομμύριο το 2025, σύμφωνα με την Challenger, Gray & Christmas, ενώ η δημιουργία θέσεων εργασίας δεν συμβάδισε με τον ρυθμό, με μόλις 584.000 θέσεις εργασίας να προστίθενται. Ως αποτέλεσμα, περισσότεροι εργαζόμενοι, συμπεριλαμβανομένων των Dodge και του λογιστή, συμβιβάζονται με κακοπληρωμένη ή μερική απασχόληση που δεν καλύπτει τα βασικά έξοδα διαβίωσης.

Η Michele Evermore, ανώτερη ερευνήτρια στην Εθνική Ακαδημία Κοινωνικής Ασφάλισης, λέει ότι η οικονομική αβεβαιότητα που οφείλεται στους δασμούς και στις εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη έχει θέσει τις επιχειρήσεις σε ένα ευρύ φάσμα τομέων ουσιαστικά σε παύση — διατηρώντας το status quo ή περιορίζοντας την παραγωγή τους.

«Άνθρωποι που βρίσκονται ήδη στο περιθώριο αποβάλλονται εντελώς και αυτό ασκεί πίεση σε όλους όσους προσκολλώνται σε μια δουλειά», δήλωσε ο Evermore στο Al Jazeera.

Τον Ιανουάριο, ένα από τα βασικά μέτρα υποαπασχόλησης, ο αριθμός των ατόμων που εργάζονται με μερική απασχόληση για οικονομικούς λόγους, όπως η αδυναμία εύρεσης πλήρους απασχόλησης ή η μείωση των ωρών εργασίας τους, έφτασε τα 4,9 εκατομμύρια. Πρόκειται για μείωση 453.000 ατόμων σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, αλλά είναι αυξημένο κατά 410.000 σε σχέση με την ίδια εποχή πέρυσι, σύμφωνα με την έκθεση για την απασχόληση του Ιανουαρίου που δημοσίευσε το Γραφείο Στατιστικών Εργασίας την Τετάρτη.

Οι μακροχρόνια άνεργοι αυξήθηκαν κατά 386.000 σε σχέση με την ίδια περίοδο πέρυσι, φτάνοντας τα 1,8 εκατομμύρια, αν και παραμένουν αμετάβλητοι σε σύγκριση με τον προηγούμενο μήνα.

Ο μη κερδοσκοπικός τομέας έχει πληγεί ιδιαίτερα σκληρά τον τελευταίο χρόνο, χάνοντας 28.729 θέσεις εργασίας το 2025, σημειώνοντας απότομη αύξηση από 5.640 απώλειες το προηγούμενο έτος, σύμφωνα με την Challenger, Gray & Christmas.

Όπως και ο λογιστής από το Οχάιο, ο Ντοτζ αναζητά νέες ευκαιρίες από τότε που έχασε τη θέση πλήρους απασχόλησης πριν από ενάμιση χρόνο. Έχει υποβάλει αίτηση για 460 θέσεις εργασίας και έχει εξασφαλίσει μόνο λίγες συνεντεύξεις.

Δουλεύοντας τα Σαββατοκύριακα, πλένοντας πιάτα
Η αγορά γίνεται όλο και πιο σφιχτή. Οι εργοδότες στις ΗΠΑ μείωσαν περισσότερες από 108.000 θέσεις εργασίας τον Ιανουάριο, ενώ οι εργοδότες ανακοίνωσαν μόνο την πρόθεσή τους να προσλάβουν 5.300 νέες θέσεις εργασίας για τον μήνα, η χαμηλότερη καταγεγραμμένη τιμή από τότε που οι Challenger, Gray & Christmas άρχισαν να παρακολουθούν αυτό το ποσοστό το 2009.

«Οι εργοδότες δεν θέλουν να κάνουν μεγάλες επενδύσεις αυτή τη στιγμή, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης των μισθών του εργατικού δυναμικού τους», πρόσθεσε ο Evermore, ο οποίος διετέλεσε σύμβουλος πολιτικής στο Υπουργείο Εργασίας των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν.

Τον Δεκέμβριο, ο κύκλος εργασιών στην αγορά εργασίας παρέμεινε στάσιμος. Εν μέσω οικονομικής αβεβαιότητας και επιβράδυνσης στην αύξηση των νέων θέσεων εργασίας, πολλοί Αμερικανοί διατηρούν τις θέσεις εργασίας που ήδη έχουν. Οι θέσεις εργασίας μειώθηκαν σε 6,5 εκατομμύρια, μειωμένες κατά 386.000 σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, σύμφωνα με την Έρευνα για τις Θέσεις Εργασίας και τον Κύκλο Εργασίας (JOLTS) του Γραφείου Στατιστικών Εργασίας.

Οι προσλήψεις και οι απολύσεις, που περιλαμβάνουν απολύσεις και αρνητικές επιπτώσεις, παρέμειναν αμετάβλητες. Αυτό ακολούθησε την έκθεση του Νοεμβρίου, η οποία ομοίως έδειξε μικρή μεταβολή τόσο στις νέες προσλήψεις όσο και στον αριθμό των εργαζομένων που αποχωρούν από τις δουλειές τους.

Συνολικά, αυτό σημαίνει ότι για τους υποαπασχολούμενους, η εύρεση μιας νέας θέσης εργασίας, είτε μερικής απασχόλησης για την αύξηση του υπάρχοντος εισοδήματός τους, είτε για την πλήρη αντικατάστασή του, είναι ολοένα και πιο δύσκολη για άτομα όπως ο λογιστής.

«Επίσης, δουλεύω τα Σαββατοκύριακα στο καφέ ενός φίλου, πλένω πιάτα, και εξακολουθώ να κάνω αιτήσεις και να δίνω συνεντεύξεις για άλλες ευκαιρίες. Αλλά είναι η ίδια ιστορία, καμία προσφορά. Ταυτόχρονα, σκέφτομαι αν θα αλλάξω επάγγελμα ή ακόμα και αν θα επιστρέψω στο πανεπιστήμιο, παρόλο που έχω ήδη μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών», είπε.

Αυτή η κοινή δυστυχία έχει επίσης δημιουργήσει μια απίθανη αίσθηση συντροφικότητας μεταξύ εκείνων που αγωνίζονται να τα βγάλουν πέρα, ακόμη και όταν οι προοπτικές παραμένουν ζοφερές.

Ο Ντοτζ το βρίσκει σε νυχτερινές αναζητήσεις στο Reddit, παρακολουθώντας αγνώστους να αφηγούνται εκδοχές της ίδιας καθυστερημένης αναζήτησης.

«Κάνω πολύ doomscroll», είπε, «μεθυσμένος για την πολιτική κατάσταση και την παγκόσμια οικονομία και βρίσκω κάποια παρηγοριά γνωρίζοντας ότι δεν είμαι ο μόνος που αγωνίζεται να βρει βιώσιμη εργασία μετά από 12, 13, 14, ακόμη και 15 μήνες».

Προς το παρόν, αυτή η αναγνώριση των άλλων που έχουν κολλήσει στο ίδιο σημείο, χτυπώντας στα ίδια τείχη, είναι αρκετή για να τον κρατήσει σε εγρήγορση, να υποβάλλει αιτήσεις και να περιμένει μια απάντηση που μπορεί να μην έρθει καν.

Πηγή: Andy Hirschfeld via AJ