Δημοσιεύθηκε: Σάββατο 28 / 2 / 2026 , 0:45 από news_room
Το βράδυ της Παρασκευής 14/27 Φεβρουαρίου 2026 τελέστηκε στο Καθολικό του Ναός της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα η Α’ Στάση των Χαιρετισμών του Ακαθίστου Ύμνου, στο πλαίσιο της Ακολουθίας του Μικρού Αποδείπνου και του Κανόνα «Ανοίξω το στόμα μου».
Της ιερής ακολουθίας προεξήρχε η Α.Θ.Μ. ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος Γ΄, με τη συμμετοχή Αγιοταφιτών Πατέρων, κληρικών του Πατριαρχείου και πλήθους ευλαβών προσκυνητών. Παρέστησαν, μεταξύ άλλων, ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στα Ιεροσόλυμα Δημήτριος Αγγελοσόπουλος και η κ. Άννα Μάντικα, ενώ τους ύμνους απέδωσε ο Πρωτοψάλτης του Πανιέρου Ναού, διάκονος π. Ευστάθιος, μαζί με μαθητές της Πατριαρχικής Σχολής Σιών.
Μετά το πέρας της ακολουθίας, ο Μακαριώτατος απηύθυνε πατρικό λόγο προς το εκκλησίασμα, εστιάζοντας στο θεολογικό μήνυμα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής και στη σημασία της νηστείας ως πορείας πνευματικής αναγέννησης. Αφετηρία του κηρύγματός του αποτέλεσαν οι πρώτοι στίχοι του Ακαθίστου Ύμνου, που αναφέρονται στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και στο μυστήριο της Ενανθρώπησης του Θεού Λόγου, ένα μυστήριο που, όπως τόνισε, προσεγγίζεται όχι με τη λογική έρευνα αλλά με την πίστη.
Υπογράμμισε ότι η περίοδος της Τεσσαρακοστής αποτελεί «καιρό ευπρόσδεκτο» και «ημέρα σωτηρίας», καλώντας τους πιστούς να υποδεχθούν τη νηστεία με χαρά και εγρήγορση, ώστε να επιτύχουν τον σκοπό της θέωσης, δηλαδή την αποκατάσταση της ζωντανής σχέσης του ανθρώπου με τον Θεό, που διαταράχθηκε με την πτώση του Αδάμ. Αναφερόμενος στη συμβολή της Υπεραγίας Θεοτόκου στο σχέδιο της θείας οικονομίας, επισήμανε ότι με την ταπείνωση και την υπακοή της έγινε η γέφυρα διά της οποίας πραγματοποιήθηκε η σωτηρία του ανθρώπου, αφού ο Θεός «εφανερώθη εν σαρκί» για να αποκαταστήσει την κοινωνία του ανθρώπου με τον Δημιουργό του.
Ιδιαίτερη μνεία έκανε στον πνευματικό αγώνα της νηστείας, παραπέμποντας στους λόγους του Αποστόλου Παύλου περί αποβολής «των έργων του σκότους» και ένδυσης «των όπλων του φωτός», καθώς και στη διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας για την εγκράτεια, την προσευχή και την ελεημοσύνη ως πνευματικά όπλα. Τόνισε ότι η νηστεία δεν περιορίζεται σε διατροφική αποχή, αλλά συνιστά εσωτερική μεταμόρφωση και ενίσχυση του πνευματικού ανθρώπου, κατά το πρότυπο του Χριστού, ο Οποίος νήστεψε σαράντα ημέρες στην έρημο και αντιμετώπισε τους πειρασμούς του διαβόλου με τον λόγο του Θεού. Παράλληλα, υπογράμμισε την ανεκτίμητη αξία της ανθρώπινης ψυχής, υπενθυμίζοντας το ευαγγελικό ερώτημα «τί ωφελείται άνθρωπος εάν τον κόσμον όλον κερδήσει, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή;», και κάλεσε τους πιστούς να αξιοποιήσουν τον ευλογημένο χρόνο της Σαρακοστής για μετάνοια, πνευματική εγρήγορση και προετοιμασία για τα Πάθη και την Ανάσταση του Κυρίου.
Κλείνοντας, ευχήθηκε σε όλους «ειρηνικό το στάδιο της Αγίας Τεσσαρακοστής και ευλογημένο το μέγα Πάσχα», προτρέποντας το εκκλησίασμα να μεγαλύνει τη Θεοτόκο και να πορευθεί με πίστη και ελπίδα προς τη χαρά της Αναστάσεως.
