Δημοσιεύθηκε: Σάββατο 6 / 12 / 2025 , 14:05 από news_room

ΕΛΛΑΔΑ – ΑΘΗΝΑ, ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΤΩΧΟΚΟΜΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ, 6 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025, ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΡΠΑΘΑΚΗΣ | Με βυζαντινή μεγαλοπρέπεια τελέστηκε σήμερα Σάββατο κυριώνυμος ημέρα της εορτής του Άγιου Νικολάου, Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας του Θαυματουργού ο οποίος τυγχάνει και Προστάτης του Πολεμικού Ναυτικού της χώρας μας.

Στον Όρθρο και την Θεία Λειτουργία που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Χοροστάτησε ο σεβ. Μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ιωσήφ (Οικουμενικό Πατριαρχείο), συγχοροστατούντος του σεβ. Μητροπολίτη Λαοδικείας κ. Θεοδώρητου(Οικουμενικό Πατριαρχείο), Διευθυντή του Εν Αθήναις Γραφείου Εκπροσωπήσεως του Οικουμενικού Πατριαρχείου, συμμετεχόντων Ιερέων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, όμορων Μητροπόλεων των Αθηνών και του Ιεροδιακόνου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Αθήνα.

Κατά την Ιερά Πανήγυρη του Αγίου Νικολάου εκκλησιάστηκε ο πρώτος πολίτης του Δήμου, ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Χάρης Δούκας, ο Εφοπλιστής κ. Νικόλαος Πατέρας καθώς και πλήθος κόσμου όπου προσήλθαν για να συνεορτάσουν και να συμπροσευχηθούν.

Στο *κήρυγμα του ο σεβ. Μητροπολίτης Προικοννήσου μεταξύ άλλων σημείωσε το ότι: Το όνομα του Αγίου Νικολάου εκφράζει τη νίκη του Λαού κατά της ασεβείας, κατά της πλάνης, κατά της αμαρτίας. Ο Νικόλαος είναι ο τύπος του αληθινού ανθρώπου του Θεού, του πιστού θεράποντος και λειτουργού του υψίστου. Είναι το σκεύος της εκλογής του Παρακλήτου. Ο Στύλος και το εδραίωμα της Εκκλησίας. Ο Ανήρ των επιθυμιών του Πνεύματος. Ο ακριβής κανών της πίστεως. Των Ιεραρχών η Καλλονή, το κλέος των Πατέρων. Ο Θεοφόρος Πατήρ της Εν Νικαία πρώτης Οικουμενικής Συνόδου όπου πριν από 1700 χρόνια έλαμψε μαζί με άλλους αγίους της Ορθοδόξου Εκκλησίας όπως τον Άγιο Αθανάσιο τον Μέγα, τον Άγιο Σπυρίδωνα Επίσκοπο Τριμυθούντος και τους λοιπούς Πατέρες.  Είναι η καθαρά εικόνα της πραότητας. Ο συνεπής διδάσκαλος της εγκρατείας. Το αιώνια υπόδειγμα της προσευχής. Ο ζυγός της δικαιωσύνης, η πυξίδα της αρετής. Το ακριβές εκμαγείο της καθαράς και θεοειδούς αγάπης, των θλιβωμένων η Θεία Χαρμοσύνη. Ο Νικόλαος, η πολύκρουνος βρύση των θαυμάτων, είναι ο σεβάσμιος προστάτης των παιδιών και των νέων για τον ειδικό χριστιανικό κόσμο. Ο φροντιστής της γεωργικής παραγωγής για τη ρωσική ευσέβεια.  Ο ακοίμητος κυβερνήτης και δεξιός ιατροστρόφος και φύλακας άγγελος των ανθρώπων της θάλασσας. Των ναυτιλωμένων και των ποντοπορούντων για την ελληνική ορθοδοξία. Ο αρχικυβεργήτης του ενδόξου πολεμικού ναυτικού της πατρίδος μας. Ιδιαίτερα, μάλιστα στις δύσκολες ημέρες που διερχόμεθα σήμερα, οι Ρωμίοι θαλασσάνθρωποι στρέφουν το βλέμμα στον καπετάν Άγιο, όπως τον λένε, των ετοιμότατων ρύστην, των γαληνότατων όρμων, ενώ καταφεύγοντες οι τρικυμίες του βίου, περιστατούμενοι σώζονται. Ο Ιερός Νικόλαος είναι επίσης ο προστάτης και έφορος του Ιερού τούτου Ναού του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου, του δικού μας θυσιαστηρίου στας Αθήνας, για το οποίο και πάντοτε ευγνωμονούμε τον μακαριότατο Αρχιεπίστοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος, κύριο Ιερώνυμο, και στον οποίο Ναό σήμερα συναχθήκαμε εορτάζοντας και απ’ εδώ ο Άγιος μας χαιρετά, μας ευλογεί, μας στηρίζει, μας ενισχύει, μας προστατεύει και μας αγιάζει όλους.

Λοιπόν, συνελθόντες εδώ, τιμήσουμε λέγοντες, χαίρεις ιερά κεφαλή, το καθαρό των αρετών καταγώγιο, ο θείος της θειοτάτης ιεροσύνης κανών, ο ποιμήν ο μέγας, ο φανότατος πυρσός της νίκης επιχαρώμενος όνομα, ο δεομένης συμπαθώς κατά την όμορφη ορολογία των ύμνων του εσπερινού που ψάλαμε χθες το βράδυ. Και βέβαια, πολλούς ύμνους πλέξαμε ήδη, ωραίους και καλιανθείς στεφάνους υμνολογικούς και μουσικούς, για να εγκωμιάσουμε, να τιμήσουμε και να κελαδίσουμε την όλη Ευαγγελική αρετή και την ολόψυχη αφιέρωση στο Χριστό και στον άνθρωπο του Αγίου μας, του Παναγίου Νικόλαου. Τροπάρια, στιχηρά, καθίσματα, κανόνες, αίνοι , με κορωνίδα το απολυτίκιο του Αγίου Νικολάου που λέγει, κανόνα πίστεως και εικόνα πραότητος, τονισμένα σε όλους τους αγγελικούς τόνους του Αγιασμένου Βυζαντινού μέλους.

Κλείνοντας το κήρυγμα του ο Μητροπολίτης Προικονήσσου ανέφερε το ότι: Καρτερώντας και αποδεχόμενοι την παντοδύναμη χάρη του να θεραπεύσει την ανθρώπινη ασθένειά μας, να επουλώσει τις πληγές της αμαρτίας μας, να αναπληρώσει τις πολλές μας ελλείψεις και να αναδείξει ότι καλό και άγιο σπέρμα τι υπάρχει στην ψυχή μας. Και ακόμη να στηρίξει τον δεινώς  δοκιμαζόμενο λαό των Ορθοδόξων αλλά και τον κόσμο, να παρηγορήσει τους απελπισμένους, να ανοίξει δρόμους στα όνειρα των νέων, να περικρατήσει το γήρας των ηλικιωμένων, να δώσει ταχεία λύση στο δράμα των ανέργων, των αστέγων, των εξαθλιωμένων νεόπτωχων. Καλέσαμε ακόμη τη Θεοτόκο και μητέρα του Φωτός να καμαρώσει τον καλό και ζηλωτή ποιμένα του λογικού  ποιμνίου του Υιού της, που την ωραιότητα της πρακτικές εργάσαντω αρετές λαμπροτέρα, να χαρεί μαζί μας ως μάνα και να κεράσει απλόχερα την Ιερή ομήγυρή μας δροσισμό πνευματικό και γλυκασμό ελπίδος από τις πλούσιες θεομητορικές δεξαμενές της αγάπης της.

Αλλά το κεφάλαιο της εορτής μας, αδελφοί μου, αγαπητοί μου, σε τελική ανάλυση είναι η μνήμη Θεού κατά την ωραία έκφραση του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Γιατί κεφάλαιο, λόγος, νόημα, άξονας, συμπερίληψη, κορύφωση, ουσία και ενδελέχεια της εορτής, της κάθε εορτής της Εκκλησίας μας, είναι ο ίδιος ο Θεός, ο Εν Χριστώ Ιησούς, ως άνθρωπος στον κόσμο μας, εκ πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου. Ο νέος Αδάμ προαιώνιος λόγος και Θεός, που ήρθε με σκοπό να αναπλάσει και να σώσει τον εξαθλιωμένο από την αμαρτία και νεκρό στην αποστασία του άνθρωπο και να τον ανεβάσει σε δόξα και ζωή θεϊκή και αιώνια.

Αυτός, του οποίου την πάνσεπτη γέννηση, από ημέρες ήδη προαναγγέλουμε ψάλλοντας με τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Ιερό Κοσμά τον Μελωδό το: Χριστός γεννάται δοξάσατε,  Χριστός εξ ουρανών απαντήσατε,  Χριστός επί γης υψώθητε . Αυτόν τον Χριστό φανέρωσε στην εποχή του ο Άγιος Νικόλαος, και εξακολουθεί να τον φανερώνει αδιακόπως σε όλες τις κατοπινές εποχές και στη δική μας εποχή και μέχρι της συντέλειας του αιώνος. Ό,τι είχε ο Άγιος μας, ό,τι έκανε, ό,τι ήταν, ήταν πρωτίστως του Χριστού.

Αγάπη, δικαιοσύνη, φιλανθρωπία, καθαρότητα, ταπεινοφροσύνη, πτωχεία, υπομονή, προσευχή, ζήλος, ομολογία, μαρτυρία, εί της αρετής και εί της έπαινος, όλα πήγαζαν από τον Χριστό, αγιάζονταν από τον Χριστό, στρέφονταν ως περιάξονα γύρω από τον Χριστό, κατευθύνονταν μέσω του ανθρώπου, του πλησίον, του αδελφού προς τον Χριστό, ενώ τα πάντα και διού τα πάντα. Και επειδή ο Άγιος Νικόλαος, όπως και όλοι οι Άγιοι, ταύτισε πλήρως και με αταλάντευτη συνέπεια τον εαυτό Του, τη ζωή Του, όλη την ύπαρξή Του με τον Χριστό και το θέλημά Του με το Άγιο θέλημα του Χριστού και δι’ αυτού με το θέλημα του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος, γι’ αυτό και αναδείχθηκε πρωτότοκος εμβολής αδελφής, στοιχείο μέγα και επίλεκτος στέλεχος της Εκκλησίας των πρωτοτόκων, τύπος και εικόνα ολοζώντανη του Χριστού, ομοίωση Χριστού, θεάνθρωπος κατά χάρη, όπως ο Μέγας Απόστολος Παύλος, μαζί με τον οποίο μπορούσε και αυτός να λέγει «Ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός» (Γαλ. 2, 20). Αδελφοί μου, το κεφάλαιο της σημερινής εορτής του κορυφαίου Ιεράρχου Αγίου Νικολάου είναι η πρόσκληση του Αγίου να τον ακολουθήσουμε στην πορεία του προς τον Χριστό, με αταλάντευτη πίστη, με μετάνοια, με τη τήρηση των εντολών, πίσω από τις οποίες κρύβεται ο ίδιος ο εντολέας μας Κύριος, και με ολότιμη μετοχή στο Μέγα Μυστήριο της Εκκλησίας, με σταυρικό και θυσιαστικό φρόνημα, και με φωτισμένη και ομολογιακή εμμονή μέχρι θανάτου στην σώζουσα αλήθεια της Αγίας μας Ορθοδοξίας και στις ιερές παραδόσεις των Πατέρων μας, με προσευχή αδιάληπτη και με προσοχή φρονήσεως και σωφροσύνης ανύστακτης, με ελεήμονα καρδιά, γεμάτη από πόθο Χριστού, έτσι έζησε, τέτοιος ήταν και είναι εις τον αιώνα Άγιος Νικόλαος. Γι’ αυτό και ως άλλος Παύλος δικαιούται να μας προτρέπει, « Μιμηταὶ μου γίνεσθε, καθὼς καὶ ἐγὼ τοῦ Χριστοῦ».

Μεταφέροντας προς όλους, και ιδιαιτέρως προς τον Κύριο Δήμαρχο κ. Χάρη Δούκα και δι’ αυτού προς όλη την πόλη των Αθηνών, τις πατρικές ευχές του Παναγιωτάτου, οικουμενικού μας Πατριάρχου, κ. κ. Βαρθολομαίου, και την στοργή της Εν Κωσταντινουπόλη, μητρός Εκκλησίας, εύχομαι ο Θεός, εν όψει και της καταφανούσης λυτρωτικής υπέρ ημών σαρκώσεως, ώστε να αποδώσει σε όλους πλουσίως και υπερ εκ περισσού όσα προσευχητικώς του εζητήσαμε ,τη Σωτηρία δια πρεσβειών του Πολύν προς Αυτόν Παρρησία, έχοντας προστάτου μας, μεγίστου μας, ιεράρχου, Παναγίου Νικολάου. Αμήν.

Πηγή – Φωτογραφίες: Βαγγέλης Καρπαθάκης 

*Ελεύθερη μετεγγραφή από ηχητικό απόσπασμα