Δημοσιεύθηκε: Τρίτη 13 / 5 / 2025 , 11:02 από news_room
Σήμερα 13 Μαϊου η Ορθόδοξος μας Εκκλησία, εορτάζει τη μνήμη της Μάρτυρος Γλυκερίας και του Οσίου Σεργίου του Ομολογητού.
Η Γλυκερία γεννήθηκε στην Τραϊανούπολη, της Δυτικής Θράκης, το 2ο αιώνα μ.Χ. Όταν ο ηγεμόνας Σαβίνος πληροφορήθηκε τη δράση, την κάλεσε για εξηγήσεις. Εκείνη, εμφανίστηκε με θάρρος, σημειώνοντας το σχήμα του Σταυρού. Η πράξη αυτή εξαγρίωσε τον ηγεμόνα. Την οδήγησε στο ναό των ειδώλων, για να θυσιάσει στο Δία. Η δύναμη της προσευχής της συνέτριψε τα είδωλα.
Τότε, εξαγριωμένοι οι ειδωλολάτρες τη λιθοβόλησαν. Όμως, ούτε μια πέτρα δεν την άγγιξε, με αποτέλεσμα πολλοί να πιστέψουν στον Αναστημένο Χριστό. Τη βασάνισαν, τη φυλάκισαν και την έριξαν στα άγρια θηρία μέχρι που θανατώθηκε. Το λείψανό της ενταφιάστηκε στη Δυτική Θράκη.
Ο Όσιος Σέργιος, καταγόταν από επίσημη και ευσεβή οικογένεια και ήταν ο πατέρας του Μεγάλου Φωτίου, ο οποίος τιμάται στις 6 Φεβρουαρίου και αδελφός του Πατριάρχου Ταρασίου, ο οποίος τιμάται στις 25 Φεβρουαρίου.
Ο εικονομάχος Θεόφιλος (829 – 842 μ.Χ.) δεν δίστασε να τον συμπεριλάβει στις διώξεις του. Έτσι, καταγγέλθηκε ως υποστηρικτής των αγίων εικόνων. Ο αυτοκράτορας, προσπάθησε μάταια να αλλάξει το φρόνημα του. Ο Σέργιος με σταθερότητα είπε ότι δεν μπορεί να ευχαριστήσει το βασιλιά του, προδίδοντας το μεγάλο Βασιλιά όλης της δημιουργίας, το Θεάνθρωπο Λυτρωτή.
Τότε ο Θεόφιλος δήμευσε όλα του τα υπάρχοντα και τον φυλάκισε. Κατόπιν εξορίστηκε μαζί με τη γυναίκα του Ειρήνη και τα παιδιά του. Όλοι τους, υπέφεραν πολλές ταλαιπωρίες. Δεν μετάνιωσαν όμως, αλλά ήταν ευχαριστημένοι, διότι δοκιμάζονταν και υπέφεραν χάρη της Ορθοδοξίας.
Ο Ομολογητής Σέργιος πέθανε μακριά από τη γυναίκα και τα παιδιά του, παραμένοντας σταθερός στην αγάπη του Χριστού.
Ο Συναξαριστής διδάσκει ακόμη μια φορά ότι γυναίκες, όπως η Αγία Γλυκερία υπέμειναν τότε, το ίδιο και σήμερα, βάσανα και μαρτυρικό θάνατο, τις εμπνέει, χωρίς αμφιβολία η χάρη του Παναγίου Πνεύματος και η πίστη στον Αναστημένο Λυτρωτή. Ακόμη και μια ολόκληρη οικογένεια μπορεί να ζήσει «ανάσταση ζωής» και όχι «ανάσταση κρίσεως», με πίστη και αγωνιστικότητα.
