Δημοσιεύθηκε: Κυριακή 4 / 5 / 2025 , 5:56 από news_room

Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής | Επί χρόνια, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ κατηγορούσε τους «κομμουνιστές» για τα νομικά και πολιτικά του προβλήματα. Τώρα, η δεύτερη κυβέρνηση Τραμπ χρησιμοποιεί την ίδια ιστορικά φορτισμένη ταμπέλα για να παρουσιάσει τους αντιπάλους του – από δικαστές μέχρι εκπαιδευτικούς – ως απειλές για την αμερικανική ταυτότητα, τον πολιτισμό και τις αξίες.

Γιατί; Ο ίδιος ο Τραμπ εξήγησε τη στρατηγική πέρυσι, όταν περιέγραψε πώς σχεδίαζε να νικήσει την Δημοκρατική αντίπαλό του, την τότε αντιπρόεδρο Καμάλα Χάρις, στις εκλογές του Λευκού Οίκου.

«Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να ορίσουμε τον αντίπαλό μας ως κομμουνιστή ή σοσιαλιστή ή κάποιον που πρόκειται να καταστρέψει τη χώρα μας», δήλωσε σε δημοσιογράφους στο γκολφ κλαμπ του στο Νιου Τζέρσεϊ τον Αύγουστο.

Ο Τραμπ ακριβώς αυτό έκανε — αποκαλώντας την Χάρις «σύντροφο Καμάλα» — και κέρδισε τον Νοέμβριο. Με τη συναίνεση περισσότερων από 77 εκατομμυρίων Αμερικανών που ψήφισαν — το 49,9% των ψήφων — ο Τραμπ συνεχίζει αυτή τη στρατηγική και στη δεύτερη θητεία του.

Αυτό για το οποίο μιλάει δεν είναι στην πραγματικότητα «κομμουνισμός».
Το 2025, ο κομμουνισμός ασκεί μεγάλη επιρροή σε χώρες όπως η Κίνα, το Βιετνάμ, η Βόρεια Κορέα και η Κούβα. Αλλά όχι στις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Ο πυρήνας του κομμουνισμού είναι η πεποίθηση ότι οι κυβερνήσεις μπορούν να τα καταφέρουν καλύτερα από τις αγορές στην παροχή αγαθών και υπηρεσιών. Υπάρχουν πολύ, πολύ λίγοι άνθρωποι στη Δύση που το πιστεύουν σοβαρά αυτό», δήλωσε ο Raymond Robertson της Σχολής Διακυβέρνησης και Δημόσιας Υπηρεσίας Bush του Πανεπιστημίου Texas A&M. «Εκτός αν υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση θα έπρεπε να διευθύνει την US Steel και την Tesla, απλώς δεν είναι κομμουνιστές».

Η λέξη «κομμουνιστής», από την άλλη πλευρά, μπορεί να έχει μεγάλη συναισθηματική δύναμη ως ρητορικό εργαλείο, ακόμη και τώρα. Είναι ακόμη πιο ισχυρή ως υποτιμητικός χαρακτηρισμός – αν και συχνά ανακριβής, ακόμη και επικίνδυνος – εν μέσω της σύγχρονης έκρηξης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της παραπληροφόρησης. Άλλωστε, ο φόβος και η παράνοια της Ρωσικής Επανάστασης, του «Κόκκινου Τρόμου», του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, του Μακαρθισμού και του Ψυχρού Πολέμου ξεθωριάζουν στο παρελθόν του 20ού αιώνα.

Αλλά ο Τραμπ, 78 ετών και διάσημος για το ότι χαρακτηρίζει τους ανθρώπους που θεωρεί εμπόδια, θυμάται.

«Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε σε μια χούφτα κομμουνιστών ριζοσπαστικών αριστερών δικαστών να εμποδίζουν την εφαρμογή των νόμων μας», δήλωσε ο Τραμπ την Τρίτη στο Μίσιγκαν, ενώ γιόρταζε τις πρώτες 100 ημέρες της θητείας του. Ο Λευκός Οίκος δεν απάντησε σε ερώτημα σχετικά με το τι εννοεί ο Τραμπ όταν αποκαλεί κάποιον «κομμουνιστή».

Αξίζει να σημειωθεί ο χρόνος που χρησιμοποίησε τον όρο «κομμουνιστής».

Η ομιλία του Τραμπ στο Μίσιγκαν έγινε κατά τη διάρκεια μιας εβδομάδας γεμάτης αμφιλεγόμενες οικονομικές και πολιτικές ειδήσεις. Λίγες μέρες νωρίτερα, το Associated Press-NORC Center for Public Affairs δημοσίευσε μια δημοσκόπηση που έδειχνε ότι περισσότεροι Αμερικανοί διαφωνούν μέχρι στιγμής με τις προτεραιότητες του Τραμπ από ό,τι συμφωνούν με αυτές, και ότι πολλοί Ρεπουμπλικάνοι είναι αμφίθυμοι σχετικά με τις επιλογές εστίασής του. Μετά την ομιλία, η κυβέρνηση ανέφερε ότι η οικονομία συρρικνώθηκε κατά το πρώτο τρίμηνο του 2025, καθώς οι δασμοί του Τραμπ διέκοψαν τις επιχειρήσεις.

Δείτε επίσης:

• Ομάδα Φίλων του ΟΗΕ για την Προστασία Δημοσιογράφων: “Υπερασπιζόμαστε έναν ελεύθερο, ανεξάρτητο και πλουραλιστικό Τύπο”
• Ιστορική δεύτερη θητεία εξασφάλισε ο πρωθυπουργός των Εργατικών της Αυστραλίας Άντονι Αλμπανέζι
• ΗΠΑ: Η CIA και άλλες υπηρεσίες κατασκοπείας πρόκειται να μειώσουν το προσωπικό τους βάσει του σχεδίου Τραμπ
• Οι ΗΠΑ αναζητούν «ενεργά» κι άλλες χώρες για να απελαύνουν μετανάστες σ’ αυτές
• Η ελευθερία του Τύπου καταρρέει σε όλη την ΕΕ
• Στο κόκκινο η Γουόλ Στριτ και τα ευρωπαϊκά Χρηματιστήρια λόγω της μείωσης του αμερικανικού ΑΕΠ
• Αρχιεπίσκοπος Αμερικής: Αδελφοκτόνος παροξυσμός ο πόλεμος στην Ουκρανία
• Ρώμη: Χιλιάδες Ρωμαιοκαθολικών πιστών και εκπροσώπων κρατών στο τελευταίο αντίο του Ποντίφικα Φραγκίσκου στο Βατικανό (Εικόνες)

Την Πέμπτη, ο ανώτερος βοηθός του προέδρου, Στίβεν Μίλερ, ανέβηκε στο βήμα του Λευκού Οίκου και είπε την ίδια λέξη που ακούγεται σαν γαμώτο τέσσερις φορές σε περίπου 35 λεπτά, κατά τη διάρκεια μιας καταγγελίας προηγούμενων πολιτικών σχετικά με τα τρανς άτομα , την ποικιλομορφία και τα ζητήματα μετανάστευσης .

«Αυτοί είναι μερικοί από τους τομείς στους οποίους ο Πρόεδρος Τραμπ έχει πολεμήσει την καρκινική, κομμουνιστική κουλτούρα της αφύπνισης που κατέστρεφε αυτή τη χώρα», δήλωσε ο Μίλερ στους δημοσιογράφους.

Η συλλογή λέξεων που χρησιμοποίησε προσέφερε μια ποικιλία από clickbait για τους χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και όρους που θα μπορούσαν να τραβήξουν την προσοχή των μεγαλύτερων σε ηλικία Αμερικανών. Οι ψηφοφόροι άνω των 45 ετών ψήφισαν οριακά τον Τραμπ έναντι των Δημοκρατικών αντιπάλων του το 2020 και το 2024.

Χτυπητά στη μέση της πρότασης του Μίλερ: «κομμουνιστής».

«Τείνει να είναι ένας όρος που είναι φορτωμένος με αρνητικά συναισθήματα, ιδιαίτερα για τους μεγαλύτερους σε ηλικία Αμερικανούς που μεγάλωσαν κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου», δήλωσε ο Jacob Neiheisel, ειδικός πολιτικής επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο του Μπάφαλο. «Η προσθήκη συναισθηματικά φορτισμένων όρων σε πολιτικούς αντιπάλους είναι ένας τρόπος για να ελαχιστοποιηθεί η νομιμότητά τους στα μάτια του κοινού και να παρουσιαστούν με αρνητικό τρόπο».

Μια φιγούρα της εποχής του «Κόκκινου Τρόμου» επηρέασε έναν νεαρό Τραμπ
Η απειλή ότι οι κομμουνιστές θα μπορούσαν να επηρεάσουν ή ακόμα και να εξαλείψουν τις Ηνωμένες Πολιτείες πλανιόταν πάνω από τη χώρα για δεκαετίες και οδήγησε σε μερικά από τα πιο άσχημα κεφάλαια της χώρας.

Τα χρόνια μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη Ρωσική Επανάσταση του 1917, μαζί με ένα κύμα μεταναστών, οδήγησαν σε αυτό που είναι γνωστό ως ο «Κόκκινος Τρόμος» του 1920, μια περίοδο έντονης παράνοιας σχετικά με τις δυνατότητες μιας κομμουνιστικής επανάστασης στην Αμερική.

Ο «μακαρθισμός» μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο σήμαινε το κυνήγι υποτιθέμενων κομμουνιστών. Ονομάστηκε έτσι από τον γερουσιαστή Τζόζεφ Μακάρθι, τον Ρεπουμπλικάνο από το Ουισκόνσιν, ο οποίος διεξήγαγε τηλεοπτικές ακροάσεις στην αυγή του Ψυχρού Πολέμου, οι οποίες εκτόξευσαν τους αντικομμουνιστικούς φόβους σε νέα ύψη με μια σειρά από απειλές, υπονοούμενα και αναλήθειες.

Πολιτισμικά, η παραμικρή υπόνοια ότι κάποιος ήταν «επιεικής» απέναντι στον κομμουνισμό θα μπορούσε να τερματίσει καριέρες και να καταστρέψει ζωές. «Μαύρες λίστες» υπόπτων κομμουνιστών πολλαπλασιάστηκαν στο Χόλιγουντ και όχι μόνο. ​​Ο ΜακΚάρθι έπεσε σε δυσμένεια και πέθανε το 1957.

Ο επικεφαλής σύμβουλος του γερουσιαστή κατά τη διάρκεια των ακροάσεων, ο Ρόι Κον, έγινε ο μέντορας και ο διαμεσολαβητής του Τραμπ στις δεκαετίες του 1980 και του 1990, όταν ο Τραμπ ανήλθε ως μεγιστάνας ακινήτων στη Νέα Υόρκη. Ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν πάνω από τρεις δεκαετίες. Η απειλή του πυρηνικού πολέμου ήταν διάχυτη.

Ο κομμουνισμός άρχισε να καταρρέει το 1989 και η Σοβιετική Ένωση διαλύθηκε δύο χρόνια αργότερα. Τώρα είναι η Ρωσία, με επικεφαλής τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν.

Αλλά ο κομμουνισμός —τουλάχιστον σε μία μορφή— συνεχίζει να ζει στην Κίνα, με την οποία ο Τραμπ διεξάγει εμπορικό πόλεμο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε λιγότερα και ακριβότερα προϊόντα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέχρι το τέλος της εβδομάδας, ο Τραμπ αναγνώριζε τις πιθανές συνέπειες της παρέμβασης της κυβέρνησής του: Οι Αμερικανοί μπορεί σύντομα να μην μπορούν να αγοράσουν ό,τι θέλουν ή μπορεί να αναγκαστούν να πληρώσουν περισσότερα. Επέμεινε ότι η Κίνα θα πληγεί περισσότερο από τους δασμούς.

Η πραγματική σύγχρονη συζήτηση, λέει ο Ρόμπερτσον, δεν είναι μεταξύ καπιταλισμού και κομμουνισμού, αλλά σχετικά με το πόσο πρέπει να παρέμβει η κυβέρνηση — και πότε. Υπονοεί ότι ο Τραμπ δεν συζητά στην πραγματικότητα τον κομμουνισμό έναντι του καπιταλισμού ούτως ή άλλως.

«Το να αποκαλούμε «κομμουνιστές» όσους υποστηρίζουν την ελαφρώς μεγαλύτερη εμπλοκή της κυβέρνησης είναι μια τυπική παραπλανητική πολιτική ρητορική που, δυστυχώς, λειτουργεί πολύ καλά με τους πολυάσχολους ψηφοφόρους που δεν έχουν πολύ χρόνο να σκεφτούν τεχνικούς ορισμούς και οικονομικά παραδείγματα», είπε σε ένα email. «Είναι επίσης πολύ χρήσιμο (για τον Τραμπ) επειδή είναι εμπρηστικό, θυμώνει τους ανθρώπους, κάτι που μπορεί να είναι εθιστικό».

Πηγή: Associated Press/ Λόρι Κέλμαν