Δημοσιεύθηκε: Κυριακή 6 / 4 / 2025 , 0:44 από news_room
Σήμερα 6 Απριλίου όπου συμπίπτει με την Κυριακή Ε΄ Νηστειών, η Ορθόδοξος μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Ευτυχίου Κωνσταντινουπόλεως, του Οσιομάρτυρος Γενναδίου του νέου, του Οσίου Γρηγορίου του Σιναΐτου και του νεομάρτυρος Μιχαήλ του Κυπρίου, ο οποίος μαρτύρησε στη Μάκρη της Θράκης το 1835.
Ο Άγιος Ευτύχιος από πολύ νωρίς γαλουχήθηκε στα νάματα της Ορθόδοξης πίστης και θεολογίας. Εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος στο μοναστήρι της Αμάσειας.
Διαδέχθηκε τον Πατριάρχη Μηνά στον Θρόνο της Κωνσταντινούπολης. Από τη νέα του θέση έδειξε τα πνευματικά και διοικητικά χαρίσματα, καθώς και τη σταθερότητά του στην Πίστη και την Παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Γι’ αυτό και βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Ιουστινιανό, όταν εκείνος παρασύρθηκε από αιρέσεις κατά της αυθεντικής Πίστεως.
Εξορίστηκε 12 χρόνια. Επέστρεψε επί Τιβερίου. Συνέχισε το ποιμαντικό έργο του μέχρι την κοίμησή του.
Ο Κύπριος νεομάρτυρας Μιχαήλ διέμενε στη Σαμοθράκη και μαρτύρησε στη Μάκρη της Θράκης στις 6 Απριλίου 1835.
Το 1821, εξαιτίας των σφαγών που είχαν προκαλέσει οι Τούρκοι, ο Μιχαήλ, μαζί με τέσσερις νεαρούς κατοίκους της Σαμοθράκης, τους Γεώργιο, Μιχαήλ, Θεόδωρο και Γεώργιο, εξισλαμίστηκαν. Οι Τούρκοι τους μετέφεραν σε άλλες περιοχές, όπου έζησαν μέχρι το τέλος της επανάστασης. Ακολούθως, οι πέντε εξωμότες, επιστρέφοντας στη Σαμοθράκη, επανήλθαν στον Χριστιανισμό και ενώθηκαν με τους Έλληνες του νησιού. Αυτό όμως ήταν απαράδεκτο για τον ισλαμικό νόμο και τιμωρείτο με θάνατο. Γι’ αυτό και οι άλλοι Χριστιανοί τους συμβούλευσαν να μεταβούν στο τότε ελεύθερο Ελληνικό κράτος, όπου μπορούσαν να ζήσουν χωρίς κανένα κίνδυνο. Όλοι τους όμως είχαν αποφασίσει να μείνουν στον τόπο που είχαν αρνηθεί τον Χριστό ώστε, αν χρειαζόταν, να μαρτυρήσουν.
Τελικά οι Τούρκοι τους συνέλαβαν και υπέβαλαν σε βασανιστήρια και τους ζήτησαν να γίνουν Μουσουλμάνοι και πάλι. Αυτοί αρνήθηκαν με αποτέλεσμα να εκτελεστούν στις 6 Απριλίου του 1835.
Προκαλούνται πάντοτε να εξωμόσουν οι υποψήφιοι Νεομάρτυρες, αλλά συχνά προκαλούνται και οι υποψήφιοι Εθνομάρτυρες. Οι πρώτοι προκαλούνταν, διότι ενοχλούσε η πίστη τους. Οι δεύτεροι προκαλούνταν, διότι ενοχλούσε η πατριωτική δράση τους.
Η Εκκλησία αφιέρωσε ετούτη την Κυριακή Ε΄ Νηστειών στην Οσία Μαρία την Αιγυπτία εκτός από την ημέρα μνήμης της (την 1η Απριλίου), για να έχουν ζωντανό παράδειγμα οι Χριστιανοί που αγωνίζονται για το τέρμα της ψυχοφελούς Τεσσαρακοστής.
Γεννήθηκε στην Αίγυπτο. Νεαρή ακολούθησε τον δρόμο της ακολασίας. Όλα ανατράπηκαν, όταν βρέθηκε μαζί με άλλους προσκυνητές στα Ιεροσόλυμα. Στην είσοδο της εκκλησίας, επιθυμούσε να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό. Μια αόρατη δύναμη την εμπόδιζε. Ταπεινώθηκε τόσο πολύ, ώστε αποφάσισε ν’ αλλάξει ζωή. Υποσχέθηκε στην Παναγία ότι πλέον θα ζει συνετά.
Μεταμελημένη επέστρεψε στον ναό, χωρίς δυσκολία προσκύνησε το Τίμιο ξύλο και συμμετέσχε στις αγιαστικές πράξεις. Αναχώρησε για την έρημο στον Ιορδάνη, ζώντας τα υπόλοιπα 47 χρόνια της ζωής της με μετάνοια και προσευχή.
Συνάντησε τον Αββά Ζωσιμά και του ζήτησε να μεταλάβει. Εκείνος, με δέος της μετέδωσε το αναστημένο Σώμα και Αίμα του Χριστού. Την ίδια πνευματική εμπειρία ήθελε να βιώσει τη Μεγάλη Πέμπτη, της επομένης χρονιάς.
Τότε, ο Άγιος Ζωσιμάς, βρήκε νεκρή την Οσία Μαρία, ξαπλωμένη στη γη και κοντά της ένα σημείωμα, που έγραφε: «Αββά Ζωσιμά, Θάψον ώδε το σώμα της Αθλίας Μαρίας. Απέθανον την αυτήν ημέραν, καθ’ ην εκοινώνησα των αχράντων Μυστηρίων. Εύχου υπέρ εμού».
Η πορεία της Αγίας Μαρίας είναι τόσο επίκαιρη όσες μεταβολές στις μεταμοντέρνες εποχές και εάν παρέλθουν. Ο άνθρωπος εντασσόμενος στην Εκκλησία θα έχει την ίδια αξία, με ελλειματικότητες και αναβολές. Μόνο το Έλεος και η Χάρις του Θεού μπορούν να τον μεταστρέψουν στην πορεία της αγιότητας.
Απόψε Κυριακή τελείται ο Κατανυκτικός Εσπερινός.
Η ευχή του Οσίου Εφραίμ του Σύρου, η οποία επαναλαμβάνεται αυτές τις ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής μάς προσφέρει όλο το νόημα των ημερών.
«Ναί, Κύριε Βασιλεῦ, δώρησαί μοι τοῦ ὁρᾶν τὰ ἐμὰ πταίσματα, καὶ μὴ κατακρίνειν τὸν ἀδελφόν μου, ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Αμήν».
