Δημοσιεύθηκε: Πέμπτη 9 / 5 / 2024 , 20:37 από news_room

Λαμπρός εσπερινός της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής στον Άλιμο (Φωτορεπορτάζ)

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και επισημότητα τελέστηκε σήμερα 9 Μαϊου 2024 ο Μέγας Εσπερινός της εορτής της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής στον ομώνυμο πανηγυρίζοντα περικαλλή ιερό ναό του Αλίμου.

Στον Μέγα εσπερινό χοροστάτησε ο οικείος ποιμενάρχης, σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης, Αλίμου, π. Φαλήρου, Αργυρούπολης κ.κ. Συμεών συμμετεχόντων του Προϊσταμένου του Ιερού Ναού, Αρχιμανδρίτη π. Νικόδημου Βεκρή, Ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Σμύρνης, του Δημάρχου Αλίμου κ. Ανδρέα Κονδύλη, του Βουλευτή του Πολιτικού Κόμματος «Νίκη» κ. Νικόλαου Βρεττού και πλήθους κόσμου από την ευρύτερη περιοχή που προσήλθε για να συνεορτάσει και να συμπανηγυρίσει το Θαύμα της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής στην Κωνσταντινούπολη.

Ανήμερα της εορτής θα τελεστεί ο Όρθρος και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία και το απόγευμα της ίδιας ημέρας ο μεθέορτος εσπερινός και η ιερά λιτάνευση της εικόνας της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής στους δρόμους της περιοχής.

Ακολουθεί ολόκληρο το κήρυγμα του σεβ. Μητροπολίτη Νέας Σμύρνης κ. Συμέων:

Σταυρός και Ανάσταση είναι οι δύο πόλοι του μυστηρίου της σωτηρίας μας αγαπητοί αδερφοί. Ο Σταυρός προηγείται και η Ανάσταση ακολουθεί. Ανάσταση χωρίς τον Σταυρό δεν θα μπορούσε να υπάρξει και ο Σταυρός, η Θυσία του Κυρίου μας πάνω στο ξύλο του Σταυρού άνοιξε τελικά τον δρόμο και για την Ανάσταση. Έτσι λοιπόν σήμερα, ημέρα μία διακαινήσιμη εβδομάδα με επίκεντρο τιμής τα εγκαίνια του Ιερού Ναού της Ζωοδόχου Πηγής στην Κωνσταντινούπολη συνήλθαμε για να τιμήσουμε τον Σταυρό αλλά και την Ανάσταση του Κυρίου μας. Αυτό μας προέτρεψε ένα εκ των Αναστάσιμων ύμνων. Οι Χριστιανοί καυχόμαστε για τον Σταυρό του Χριστού. Αλλά για κάτι από οτιδήποτε περισσότερο ο χριστιανός μπορεί να καυχιέται είναι η Ανάσταση. Είναι ο Σταυρός. Το ωραιότερο σύμβολο της Πίστεως μας. Και δεν είναι λόγος του υμνογράφου επειδή ο ίδιος τον φαντάστηκε. Είναι λόγος του Αποστόλου Παύλου όπως διαβάζουμε σε επιστολή του. Αυτό που λέει ο Απόστολος είναι δηλαδή πως: “Για μένα άλλη αφορμή για καύχηση δεν υπάρχει παρά μόνο ο Σταυρός του Κυρίου”. Γιατί άραγε οι Χριστιανοί καυχόμαστε για τον Σταυρό του Κυρίου; Γιατί ο Σταυρός του Χριστού μας, αποκαλύπτει το μυστήριο της άπειρης αγάπης για εμάς τα πλάσματα του. Για εμάς τα λογικά δημιουργήματα του, τους ανθρώπους. Ο Θεός πατέρας ευδόκησε να στείλει τον μονογενή υιό του να σαρκωθεί και να σταυρωθεί εν΄ονόματι της άπειρης αγάπης του. Έτσι λοιπόν ο Σταυρός του Κυρίου είναι η μεγαλύτερη και αδιαμφισβήτητη απόδειξη της αγάπης του Θεού. Έτσι λοιπόν κατέστη το πιό ιερό σύμβολο για κάθε χριστιανό. Χωρίς τον Σταυρό δεν υπάρχει ούτε σωτηρία, ούτε εκκλησία, ούτε Ανάσταση ούτε ελπίδα και δικής μας Αναστάσεως. Και βέβαια ο ιερός υμνογράφος μας καλεί όχι μόνο να καυχόμαστε για τον Σταυρό του Κυρίου αλλά και να υμνούμε και να δοξάζουμε την Ανάσταση του. Η Ανάσταση, γεγονός νίκης και συντριβής του θανάτου, της φθοράς. Δεν μπορεί παρά να γεμίζει τις καρδιές όλων των χριστιανών από ανέκφραστη χαρά. Επομένως αυτή η χαρά μας κάνει να ξεσπούμε σε ύμνους και δοξολογίες. Υμνούμε και δοξάζουμε την Ανάσταση του Κυρίου. Πάντοτε, συνεχώς, αλλά ιδιαίτερα αυτή την ευλογημένη περίοδο από την ημέρα της Αναστάσεως. Το Άγιον Πάσχα, έως και την ημέρα της αποδόσεως της εορτής. Το “Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος!, είναι ο ύμνος που έχει συνεχή αδιάκοπη θέση στα χείλη των χριστιανών γιατί συνιστά ύμνο – δοξολογία στον εσταυρωμένο και αναστημένο λυτρωτή μας. Καύχηση λοιπόν, ύμνος και δοξολογία. Όχι όμως μόνο εν τοις λόγοις. Με τα χείλη και με όλη μας την καρδιά και βέβαια και με όλη μας την ζωή. Ο Κύριος Αναστήθηκε για να συν-αναστήσει μαζί του και όλους εμάς. Να μας συνα-ναστήσει όσο διαρκεί εδώ η επίγεια ζωή μας από κάθε είδους πτώση, από κάθε είδους παράβαση του θελήματος του, από κάθε είδους όπως απλούστερα το λέμε, αμαρτία. Και βέβαια η ελπίδα μας επεκτείνεται μέσα στην αιωνιότητα προσβλέποντας ότι αναστημένοι “προσδοκώ ανάσταση νεκρών”, αναστημένοι μέχρι να μετάσχουμε στην χαρά, την δόξα και την ειρήνη της βασιλείας του. Στόχος σταθερός επιδίωξη αμετακίνητη, κάθε πιστού, που αρχίζει από τον παρόντα κόσμο, την επίγεια ζωή μας, περίοδος αγώνα και ετοιμασίας, για να ολοκληρωθεί με την είσοδο μας στην ολόφωτη βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Που είθε οι πρεσβείες της Παναγίας μας, της Ζωοδόχου Πηγής να αξιώσει όλους μας αγαπητοί αδερφοί μου.