Δημοσιεύθηκε: Τετάρτη 6 / 9 / 2023 , 18:56 από news_room

Απόψεις: Η ανείπωτη τραγωδία στον Πειραιά για ακόμα μία φορά φανέρωσε την κοινωνική έκρηξη αλόγιστης βίας

Μία τραγωδία ανήκουστη για τα Ελληνικά χρονικά συνέβη στον Πειραιά. Μία τραγωδία που όμοια της δεν έχει ξανά συμβεί αφού δεκάδες λέξεις, χιλιάδες φράσεις δεν μπορούν να περιγράψουν την άδικο χαμό του νέου εκείνου άντρα που βρέθηκε πυξ-λαξ στη θάλασσα.

Αυτό το γεγονός ξεπερνά κάθε όριο κάθε σώφρονα νού που έχει μεγαλώσει στην Ελλάδα αλλά και όπου αλλού στον κόσμο. Νέος άνθρωπος να πνίγεται και οι “δήμιοι” του να κοιτούν τον θάνατο του κάνοντας τίποτα!. Όχι χωρίς να κάνουν κάτι αλλά έκαναν τίποτα!

Δεν το χωράει η φαντασία κανενός πως ένας επιβάτης, ένας λαθρεπιβάτης, ένας πολίτης μίας Ευρωπαϊκής χώρας σαν την Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπος με δύο άντρες που τον γρονθοκοπούν τον εκδιώκουν από το πλοίο σαν να συμπεριφέρονται έτσι σε κάποιο αντικείμενο, σαν ένα αντικρίζουν όχι άνθρωπο αλλά μία μάζα άψυχων και άμορφων πραγμάτων που δεν πρέπει να βρίσκονται εκεί και φυσικά γεννάται το ερώτημα βρίσκονται εκεί γιατί τι;

Ένας θρήνος, μία λύπη, μία σιωπή και οδυρμός πολύς. Τι επικήδειος λόγος να απαλύνει την δυστυχία, πια φράση και πόση σιωπή να γλυκάνουν την θλίψη που σκορπίζει η θέαση του βίντεο της τραγωδίας αυτής. Μία ανείπωτη τραγωδία για τα χρονικά που πρέπει να παραδειγματίσει όλους και όλες που πια δεν σκέφτονται με ανθρώπινα ένστικτα καθώς δεν μπορεί κανείς ανθρώπινος νούς να χωρέσει τον άδικο χαμό του νέου εκείνου που του έμελλε να συνομιλήσει με πλήρωμα ενός επιβατικού πλοίου. Επιβατικό πλοίο γεμάτο επιβάτες ήτοι ανθρώπους, έμψυχα όντα με χέρια, πόδια, μαλλιά, αυτιά και στόμα που έγιναν άθελα τους συμμέτοχοι σε μία άνευ προηγουμένου απόφαση του πληρώματος κατά του άτυχου άντρα.

Αντικρίζοντας όλοι το θέαμα του βίντεο των τελευταίων στιγμών εκείνου του νέου, να είναι, σαν εκείνες τις αποφάσεις, που συμβαίνουν πολλές φορές σε άλογα όντα, σε άρπαγες λύκους που χτυπούν το θήραμα τους με σκοπό την επιβίωση.

Λοιπόν, καθημερινά τα τελευταία χρόνια δεκάδες θύματα, διαφορετικά γεγονότα, διαφορετικές περιστάσεις σε ένα μόνο γεωγραφικό μήκος και πλάτος, σε μία χώρα, σε μία έκταση με καθορισμένα χερσαία και υδάτινα σύνορα ήτοι την Ελλάδα. Μία Ελλάδα με πολίτες που άλλαξε πολύ τα τελευταία χρόνια, μία χώρα που παρατηρείς πως πραγματικά κάτι συμβαίνει αλλά κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς και από που προέρχονται όλα αυτά αλλά το βασικότερο είναι πως δεν γίνεται τίποτα για την αντιμετώπιση όλων αυτών των περιστατικών που έγιναν μάστιγα. Μαστίζουν την χώρα οι εκδιώξεις, οι απειλές, οι βιαιότητες, οι μοντέρνοι “ξεδιάντροποι” τρόποι μιας εντελώς αποστασιοποιημένης και τρομοκρατημένης, ίσως,  κοινωνίας που της έμελλε να πάθει όσα δεν έπαθε πολλά χρόνια άλλων εποχών.

Τα κίνητρα καθημερινά αλλάζουν αλλά όλοι κοιτούν την αναίδεια, τους χλευασμούς, την έλλειψη των ουσιωδών ορίων μεταξύ των ανθρώπων που στην συνέχεια οι συμπεριφορές τους και τα αποτελέσματα τους συνεχώς κατακλύζουν τα δελτία των ειδήσεων, των ιστοσελίδων, των μέσων ενημέρωσης και των κοινωνικών δικτύων που αναπαράγονται με ταχύτατο τρόπο και μεταφέρονται από άκρη σε άκρη σε κλάσματα δευτερολέπτου και που δεν αλλάζουν με καμία πολιτική. Ίσως αυτό το κοινωνικό πρόβλημα να αναδεικνύει τελικά τις παθογένειες μίας Ελληνικής κοινωνίας που κρατούσε τελικά εσωτερικά και ερμητικά κλειστά πάθη και αντιλήψεις μίας άλλης ίσως εποχής η βαναυσότητες μίας νέας, αυτής που ζούμε την σήμερον ήμερα.

Καιρός να αλλάξει το καθεστώς αυτό με κάποιον ίσως τρόπο που μπορεί να κρίνουν ιατροί και ειδικοί κοινωνιολόγοι αφού πλέον τα πράγματα ξέφυγαν και αν μη τι άλλο να μην ξεφύγουν περισσότερο σε μία χώρα, θρησκευόμενη βαθιά, η οποία είχε ηθικές αξίες και πλούσια ιστορία, φιλοσοφία, πολιτική, καιρός να μην γίνει έρμαιο της τύχης της.

Χρ. Ρ. στο adologala.gr