Δημοσιεύθηκε: Σάββατο 24 / 6 / 2023 , 21:23 από news_room
Η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος κατά την επίσκεψη και παραμονή του στην Ελλάδα και την Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος και Αλμυρού επισκέφθηκε το διοικητικό κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, στα Μελισσάτικα και συμμετείχε σε διευρυμένο Δ/Σ της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου.
Δείτε επίσης:
Στην συνέχεια, ευλόγησε τον ΙΑ΄ Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ψαλτικής Τέχνης, που διεξήχθη το Σάββατο 24 Μαϊου 2023 στο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας και απήλαυσε σύντομο πρόγραμμα Βυζαντίων ύμνων που απέδωσαν η Χορωδία της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Τοπικής μας Εκκλησίας, υπό την δ/νση του Πρωτοψάλτου και Καθηγητού κ. Βασιλείου Αγροκώστα και ο Γυναικείος Χορός «Αι Άδουσαι», υπό την δ/νση της Δρος Σεβαστής Μαζέρα.
Τον Παναγιώτατο κ.κ. Βαρθολομαίο ακολούθως, προσφώνησε ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Ιεροψαλτών «Όσιος Ιωάννης ο Κουκουζέλης», Πρωτοψάλτης και Καθηγητής κ. Δημήτριος Χατζηγεωργίου, ο οποίος αναφέρθηκε στην παράδοση της Ψαλτικής τέχνης στην επαρχία μας και στους σπουδαίους Δασκάλους, ζώντες και κεκοιμημένους, που εργάστηκαν αόκνως για την προαγωγή της. Εκ μέρους του Συνδέσμου, προσέφερε ως δώρο, στον Οικουμενικό Πατριάρχη, μία πλήρη σειρά Λειτουργικών Βιβλίων, τα οποία με την ευλογία του, θα αφιερωθούν στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως Ίμβρου, ώστε να εξοπλίσουν τα αναλόγιά του.
Από την μεριά του, η Α.Θ.Π. Οικουμενικός Πατριάρχης επαίνεσε τους Δασκάλους της Σχολής μας και τους Ιεροψάλτες μας, διότι «οργίζεσθε αόκνως καί φιλοτίμως, ώστε νά προσθέσετε «τό λιθαράκι» σας, εις τό λαμπρό καί επίζηλο οικοδόμημα πού λέγεται ορθόδοξος «εκκλησιαστική μουσική».
Ο κ. Βαρθολομαίος επίσης, μνημόνευσε ειδικώς τον αείμνηστο Δάσκαλο και Πρωτοψάλτη Μανώλη Χατζημάρκο και την ιστορική επίσκεψή του στην Πόλη το 1960, η οποία άφησε εποχή, για τους φιλόμουσους του Φαναρίου, επισημαίνοντας, μεταξύ άλλων, ότι «αυτού του μεγάλου διδασκάλου είστε άπαντες συνεχιστές σήμερα καί διακρίνεσθε, οπωσδήποτε, διά τήν σοβαρή καί προσεκτική προσέγγισι της μουσικής των πατέρων μας, ώστε αυτή νά μή απολέση τά ποιοτικά χαρακτηριστικά της, τήν σπάνια καλλιτεχνική της αξία καί τήν λειτουργική της βαρύτητα, αλλά νά συνεχίση μέ αξιώσεις, εντός του συγχρόνου κόσμου, νά εκφράζη τήν διαχρονική ψυχική ανάγκη του άνθρωπου νά επικοινωνήση μετά του Θεού».
