Δημοσιεύθηκε: Τρίτη 14 / 2 / 2023 , 23:04 από news_room

Καθημερινά, το αστυνομικό δελτίο είναι γεμάτο με συλλήψεις νεαρών παιδιών όπου στην πλειονότητα τους είναι ανήλικα. Μικρά παιδιά, να σκεφθεί κανείς συστήνουν συμμορίες με σκοπό τον εκφοβισμό άλλων νεαρών παιδιών. Νέοι που στην πλειονότητα τους φέρουν μαχαίρια, σουγιάδες, και άλλα ήδη που μπορούν να προκαλέσουν μόνιμες και ανεπανόρθωτες βλάβες σε άλλους συνανθρώπους τους. Μπορεί να σκεφθεί κανείς πως πάντα γινόντουσαν αυτά, όπως και επεσήμανε ο Πρωθυπουργός της χώρας σε συνέντευξη του για την αύξηση της εγκληματικότητας η οποία ήρθε ως αντίκτυπο της αύξησης προβολής εγκληματικών ενεργειών από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Το θέμα, όμως ποιο είναι;. Το θέμα που εγείρεται είναι η παρελθούσα κατάσταση και η τωρινή κατάσταση η οποία επικρατεί. Δεν χρειάζεται κανείς να σκεφθεί πολλά αλλά λίγα και βασικά. Η φτώχεια η ανέχεια έχει οπλίσει το χέρι πολλών. Πιεστικές καταστάσεις για όλη την ανθρωπότητα οι εγκλεισμοί και η αποφυγή μετακινήσεων, έφεραν στην επιφάνεια προβλήματα σε όλες τις ηλικίες. Μικροί και μεγάλοι αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις σε μία χώρα που δεν μπορεί να λησμονεί κανείς πως έχει 12 χρόνια οικονομικής κρίσης. Η κρίση δεν έφυγε, έγινε μεγαλύτερη. Πολύ μεγαλύτερη από τις χώρες που ακόμα είχαν μνημόνια όπως και η χώρα μας.

Κρίση, ανεργία, κοινωνικός αποκλεισμός, αύξηση της χρήσης του διαδικτύου και ενδοοικογενειακή βία λίγα από αυτά που περιβάλλουν την καθημερινότητα των πολιτών. Στο 11,6% η ανεργία, και φανερή η μείωση στον πληθυσμό στην χώρα το οποίο ποσό φθάνει στο 10,64 εκατομμύρια τα οποία ζούν σε όλη την επικράτεια εκ των οποίων πολλοί μετανάστες, νόμιμοι η και παράνομοι οι οποίοι συμμετείχαν στην απογραφή πληθυσμού και οι οποίοι δεν θα αντέξουν την πληθωριστική κρίση και την αύξηση των ενοικίων και θα μεταναστεύσουν σε κάποια χώρα με καλύτερο βιοτικό επίπεδο όπως και οι συμπατριώτες μας.

Το μεγάλο αγκάθι

Οι νέοι μας λοιπόν, τα νιάτα της χώρας δεν εργάζονται, και πως να εργαστούν αφού την ίδια ώρα συνεχίζουν να κλείνουν επιχειρήσεις κάθε λογής. Προτιμούν και με όσες ελπίδες έχουν μείνει να αλλάξουν χώρα. Κάποια άλλη χώρα θα επιλέξουν, με καλύτερους μισθούς, και σίγουρα καλύτερο μέλλον συνήθως. Δεν φαίνεται στα μάτια τους να οραματίζονται κάτι για την χώρα αυτή που γεννήθηκαν ανατράφηκαν και μεγάλωσαν. Τα παλιά πρότυπα και οράματα τους για την βελτίωση της χώρας παρήλθαν ανεπιστρεπτί και δεν πρόκειται να ξανά επανέλθουν για όσους έφυγαν η μένουν. Και όσοι μένουν το καλοκαίρι θα οδηγηθούν να βρούν τις κλειστές πόρτες σε εργασίες που θέλουν, αλλά και τους μικρούς μισθούς, της αναξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, τα ακριβά ενοίκια και άλλα πολλά.

Στην Ελλάδα δεν θα υπογράψει κανείς σύμβαση που να περιέχει την πρόταση ¨ θα περιβάλλω με σεβασμό τον συνάδελφο  ή θα δείχνω σεβασμό στην διαφορετικότητα του θρησκεύματος ¨ και άλλα πολλά, τέτοιες υποχρεώσεις δεν θα υπογράψει κανείς και τι μπορεί να δεί κανείς; από την κατάσταση αυτή στην χώρα φυσικά να βλασφημούν τον Θεό του, να προσβάλλουν την αξιοπρέπεια του, να μειώνουν την ηθική του υπόσταση και άλλα πολλά. Ξεχνούν οι περισσότεροι ότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε κατ΄εικόνα και καθ΄ ομοίωση του Θεού, ήτοι πως είναι όλοι άνθρωποι είναι εικόνες Θεού και δεν πρέπει να συμβαίνουν τέτοιες καταστάσεις. Το μεγάλο αγκάθι της βίας και της εγκληματικότητας στους νέους, λοιπόν πηγάζει από την στροφή των νέων σε καταναλωτικά και βίαια πρότυπα, στα ακριβά γούστα και φυσικά μεγάλο ρόλο διαδραματίζει η οικογένεια. Το οικογενειακό περιβάλλον των παιδιών. Μερικά από αυτά αφήνονται ώς έρμαια της τύχης τους, έρμαια να μεγαλώνουν χωρίς την παραμικρή ενασχόληση των γονέων στην ζωή τους. Αν δεν προσέχουν οι γονείς τα παιδιά, είναι εύκολο να οδηγηθούν σε λάθους δρόμους. Τα παλιά χρόνια όλα τα παιδιά θα περνούσαν λίγο η περισσότερο χρόνο στο κατηχητικό της ενορίας, τώρα τα παιδιά δεν το θεωρούν εύκολα κοινωνικά αποδεκτό να πάνε στο κατηχητικό. Λίγο η αποστασιοποίηση από τον εκκλησιασμό, λίγο απουσία συσπείρωσης σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο τα νεαρά παιδιά χάνουν τον σωστό δρόμο. Πολλοί μιλούν για την τάση των νέων στη τραπ μουσική που έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και βασικότερα λανθασμένες καταστάσεις. Βλέπεις βίντεο κλίπ και ήχους που δεν συνάδουν με την κανονικότητα αλλά δίνουν λανθασμένες κατευθύνσεις στους εφήβους. Είδωλα-πρότυπα που πρέπει να αποφεύγονται καθώς οι κακοί τρόποι εύκολα παρερμηνεύονται και οι νέοι πιά βαστούν πάνω τους από όπλα για βίντεο κλιπ ή έχουν ο καθένας τους μαχαίρια, σουγιάδες και άλλα αντικείμενα πάνω τους για εκφοβισμό των άλλων. Η κοινωνία λοιπόν χρειάζεται καλύτερα πρότυπα, μεγαλύτερη ώθηση σε υγιεί είδωλα και σίγουρα δράση για να επιτευχθεί προς όφελος όλων αυτό.

Η ανασύσταση του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη από την άλλη δεν έλυσε πολλές καταστάσεις. Μπορεί ο κ. Τσίπρας να θεώρησε όταν πραγματοποίησε την ανασύσταση του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη το 2018 πως θα συνδράμει σημαντικά αλλά εδώ είναι φανερό πως ο κόσμος έχει φοβηθεί και ο πολίτης δεν μπορεί να προστατευτεί. Και πώς δηλαδή να μην φοβηθεί που σε κάθε γειτονιά χτυπά το καμπανάκι της εγκληματικότητας;. Οι κάτοικοι έχουν γίνει θεατές των βίαιων επιθυμιών του κάθε επίφοβου πολίτη. Δεν μπορεί να δείξει εμπιστοσύνη πιά κανείς ούτε στον γείτονα του. Κάθε γειτονιά και ο φόβος. Φόβος κλοπών, φόβος βίας, φόβος, φόβος!. Αυτό κυριαρχεί στις γειτονιές της χώρας. Και ο φόβος δεν είναι καλός σύμμαχος και φυσικά η βία και η εγκληματικότητα είναι μεγάλο αγκάθι που δύσκολα θα βγεί από την κοινωνία χωρίς μέτρα.

Άρθρο του Ε.Κ. στο adologala.gr