Δημοσιεύθηκε: Σάββατο 12 / 11 / 2022 , 20:00 από news_room
Σήμερα Σάββατο στις 12 το μεσημέρι στον ιερό καθεδρικό ναό του Αποστόλου Βαρνάβα τελέστηκε η νεκρώσιμος ακολουθία του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Κύπρου κυρού Χρυσοστόμου του Β΄ στην οποία προεξήρχε η Α.Θ.Π.ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, συμμετεχόντων της Α.Θ.Μ. του πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ.κ. Θεοδώρου του Β΄, της Α.Θ.Μ. του Αρχιεπίσκοπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμου, εκπροσώπων άλλων θρησκευμάτων καθώς κα της Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κατερίνας Σακελλαροπούλου.
Τον επικήδειο λόγο εκφώνησαν η Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης, ο Τοποτηρητής του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου, Μητροπολίτης Πάφου κ. Γεώργιος και ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος.
Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκε πομπή με τη σορό του μακαριστού Αρχιεπισκόπου προς την κρύπτη του Ιερού Ναού του Αποστόλου Βαρνάβα όπου και ενταφιάστηκε.
Ακολουθούν οι επικήδειοι:
Ακολουθεί ο επικήδειος λόγος που εκφώνησε η Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας:
«Από τα βάθη της καρδιάς μου συμμετέχω κι εγώ, εκπροσωπώντας την Ελληνική Δημοκρατία, στο βαρύ πένθος της Αποστολικής Εκκλησίας της Κύπρου για την εκδημία του Αρχιεπισκόπου Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου κυρού Χρυσοστόμου Β΄, από κοινού με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, τα Πρεσβυγενή μας Πατριαρχεία, τις αυτοκέφαλες ορθόδοξες εκκλησίες, τον απανταχού Ελληνισμό, καθώς και το σύνολο του χριστιανικού κόσμου.
Τιμάμε τον αοίδιμο Αρχιεπίσκοπο, ο οποίος κατέλιπε ιστορικής σημασίας έργο για την Εκκλησία της Κύπρου, τη μόνη που έλαβε το αυτοκέφαλο με απόφαση Οικουμενικής Συνόδου και ανά τους αιώνες ανέδειξε σεπτή χορεία Ιεραρχών, οι οποίοι όχι απλώς αφιέρωσαν τη ζωή τους στη διακονία του έθνους, αλλά σε ζοφερούς και χαλεπούς καιρούς δεν δίστασαν να τη θυσιάσουν.
Η μαρτυρική τους αυτή προσφορά προετοίμασε και ενέπνευσε τους αγώνες του Κυπριακού Ελληνισμού για ελευθερία και αξιοπρέπεια. Μια αδιάσπαστη συνέχεια αιώνων ιστορίας που συνέχεται με την ελληνική γλώσσα και την Ορθοδοξία και φέρνει στο νου τον στίχο του ποιητή του 19ου αιώνα, Βασίλη Μιχαηλίδη, γραμμένους στη γνήσια και ρωμαλέα τοπολαλιά: “Η Ρωμιοσύνη εν’ φυλή συνόκαιρη του κόσμου / Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψη!”. Ή τα λόγια του μακαριστού Αρχιεπισκόπου, “έχουμε βαθιές ρίζες και δεν είναι εύκολο να ξεριζωθούν ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία από την Κύπρο”.
Ελληνισμός και Κύπρος, άλλωστε, αποτελούν έννοιες αλληλένδετες, βασισμένες σε δύο ακατάλυτα μέσα στον χρόνο στοιχεία: θρησκεία και γλώσσα. Εδώ, στη λαμπερή αυτή Νήσο της Μεσογείου, συναντήθηκαν οι αρχαίες φιλοσοφικές αναζητήσεις για το αληθές και το δίκαιο με τη διδασκαλία του χριστιανισμού περί θείου Λόγου – μια συνάντηση που δημιούργησε έναν απαράμιλλο πνευματικό πολιτισμό με διαχρονική και πανανθρώπινη αξία.
Η Εκκλησία της Κύπρου, εκτός από την μεγάλη σημασία της για την επιβίωση και την ανάπτυξη του Κυπριακού Ελληνισμού, υπήρξε πάντοτε συνοδοιπόρος της μητέρας όλων των ορθοδόξων Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, καθώς και των Πατριαρχείων Αντιοχείας, Ιεροσολύμων και Αλεξανδρείας. Συμμετείχε, εξάλλου, στο μεγαλύτερο εκκλησιαστικό γεγονός του 21ου αιώνα, στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας που έγινε στην Κρήτη, και αναγνώρισε το αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ουκρανίας.
Αυτή είναι η παράδοση, η θέση και η αποστολική ταυτότητα της Εκκλησίας της Κύπρου, τις οποίες διαφύλαξε ως κόρην οφθαλμού και καλλιέργησε, χάρη στην ακάματη προσφορά, τη γενναιότητα, το θάρρος και το ισχυρό θρησκευτικό και εθνικό του αισθητήριο ο αοίδιμος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κυρός Χρυσόστομος Β’. Την μοναδική αυτή ταυτότητα καλούνται τώρα να υπηρετήσουν, συναισθανόμενοι το ιστορικό βάρος που θα κληθούν να άρουν, οι επιγενόμενοι. Είμαι βέβαιη ότι, ακολουθώντας την στέρεη παρακαταθήκη του εκλιπόντος, θα σταθούν στο ύψος του αρχαίου αυτού Αρχιεπισκοπικού Θρόνου του μείζονος Ελληνισμού.
Αιωνία του η μνήμη!».
Στο περιθώριο της επίσκεψής της στην Κύπρο, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε συναντήσεις με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη και με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο. Τέλος, το απόγευμα η κυρία Σακελλαροπούλου θα συναντηθεί με τον Πανιερώτατο Μητροπολίτη Πάφου Γεώργιο, Τοποτηρητή του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου της Εκκλησίας της Κύπρου.
Επικήδειος Λόγος του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκου Αναστασιάδη στην εξόδιο ακολουθία του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Β’
Εξοχοτάτη Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας,
Παναγιώτατε Αρχιεπίσκοπε Κωνσταντινουπόλεως και Οικουμενικέ Πατριάρχα κ.κ Βαρθολομαίε,
Εξοχοτάτοι κύριοι Πρέσβεις,
Σεβασμιώτατοι Αρχιερείς εκπρόσωποι των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών,
Σεβασμία χορεία των Ιεραρχών της Αυτοκεφάλου και Αποστολικής Εκκλησίας της Κύπρου,
Εκπρόσωποι των χριστιανικών δογμάτων και άλλων θρησκειών,
Χριστεπώνυμο πλήρωμα,
Με αισθήματα βαθυτάτης θλίψης καλούμαι σήμερον να απευθύνω εκ μέρους του Κυπριακού Ελληνισμού το ύστατο χαίρε στον σεπτό Ιεράρχη και Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Κύπρου.
Η παρουσία της εξοχοτάτης Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, της Αυτού Παναγιώτητος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, Πατριαρχών και αρχιερέων εκπροσώπων των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, συσσώμου της Ιεράς Συνόδου Κύπρου, του συνόλου της πολιτικής ηγεσίας, πρέσβεων ξένων χωρών, υψηλών εκπροσώπων ξένων δογμάτων και άλλων θρησκειών είναι η υπερτάτη ένδειξη τιμής και του σεβασμού προς την εμβληματικήν μορφή του μεταστάντος Αρχιεπισκόπου.
Είναι πρόδηλως της εκτιμήσεως για το υψηλό έργο, την ανεκτίμητον προσφοράν και δράσιν του υπέρ της Ορθοδοξίας, της Εκκλησίας της Κύπρου, της πατρίδος και της κοινωνίας ευρύτερα.
Και τούτο διότι εις την προικισμένην φυσιογνωμίαν του, απηντήθησαν η συνύπαρξης της θεολογικής καταρτίσεως, της αυθεντικής εσωτερικής πνευματικότητας, του ήθους, της ευθυκρισίας, της σωφροσύνης και της φιλοπατρίας.
Εις το πρόσωπό του η Κύπρος ευτύχησε να εύρει έναν ακαταπόνητον Ιεράρχη, η πολυσχιδής δράσης του οποίου τον ανέδειξεν ως μίαν εκ των πλέον διακεκριμένων εκκλησιαστικών μορφών, αλλά και ως μία καταξιωμένη πνευματική προσωπικότητα διεθνώς.
Αι σχετικαί δηλώσεις και συλληπητήριαι ευχαί ηγετών ξένων κρατών μαρτυρούν του λόγου το αληθές.
Ανατραφείς παιδιόθεν εις τους κόλπους της Εκκλησίας αρχομένης της ιερατικής του πορείας από την ιστορική Μονή του Αγίου Νεοφύτου, ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος, διακρίθη για την βαθιάν πίστην και την ιδιαίτερα έγνοιαν την οποίαν επέδειξεν προς διαφύλαξην της ιεράς παρακαταθήκης της αποστολικής και πατερικής ορθοδόξου πίστεως.
Επιδεικνύοντας, ως λειτουργός της, ιδιαίτερον ζήλον, συνέδεσεν τη δράσην του με σημαίνουσες αποφάσεις και πρωτοβουλίες, που καθόρισαν την πορείαν και την αποτελεσματικήν επιτέλεση της αποστολής της Αυτοκέφαλου Εκκλησίας της Κύπρου.
Είναι αρκούντως υποδηλωτικό της νέας εποχής εις την οποία οδήγησε την Εκκλησίαν της Κύπρου, μια σειρά μεταρρυθμίσεων δια των οποίων απεκατεστάθη η διοικητική και κανονική τάξης, με την επανασύσταση και τη δημιουργία Μητροπόλεων και Επισκοπών, την αντίστοιχη αύξηση των μελών της Ιεράς Συνόδου και τη σύνταξη και εφαρμογή νέου Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας.
Το εξίσου σημαντικό είναι ότι κατά τη διάρκεια της ποιμαντορικής του δράσης, η οποία συνέπεσε με κρίσιμα δια την Ορθοδοξία γεγονότα, επέτυχε μέσα από την σθεναράν του στάση, να διαφυλάξει ακέραιο το ανεξάρτητο του Αυτοκέφαλου της Εκκλησίας της Κύπρου, μακράν πάσης εξωτερικής επιρροής ή εξαρτήσεως.
Τούτο επέτρεψε εις την Εκκλησίαν της Κύπρου να έχει πρωτεύοντα ρόλον εις τα θεολογικά και πνευματικά δρώμενα σε πανορθόδοξο επίπεδο, αλλά και εις την προώθηση της συνεργασίας θρησκειών και πολιτισμών επ’ αγαθό της χειμαζομένης από προβλήματα ανθρωπότητος.
Πέραν της οργανώσεως και της διοικήσεως της Εκκλησίας της Κύπρου, αρώμενος στο ύψος των ευθυνών του ως Προκαθημένου, ενέσκηψε με ιδιαιτέραν αφοσίωση στην πνευματική ανύψωση και την ηθική καλλιέργεια του κλήρου και του λαού.
Εντός των αυτών πλαισίων ήτο και η ίδρυση, κατόπιν ιδικής του πρωτοβουλίας και εν συνεχεία ομοφώνου αποφάσεως της Ιεράς Συνόδου, της Θεολογικής Σχολής της Εκκλησίας της Κύπρου.
Μία υψίστης σημασίας Σχολή, η οποία από την δημιουργίαν της απετέλεσε το κέντρο της θεολογικής παιδείας δια την πατρίδα μας.
Προς τον αυτόν σκοπό και η αποφασιστική συνεισφορά του στην ανέγερση δεκάδων ναών, μεταξύ των οποίων αποτελεί και ο εμβληματικός Καθεδρικός ναός που σήμερον τελείται η εξόδιος ακολουθία του ιδίου.
Και ουδόλως βεβαίως θα πρέπει να αγνοείται η επιτευχθείσα με το Κράτος συμφωνία για αξιοπρεπή διαβίωση του ιερού κλήρου.
Άξια όμως αναφοράς αποτελεί και η επιμέλεια που επέδειξε εις την διαφύλαξη και διάσωση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Καρπός αυτής της πίστεως και του ιδικού του ενδιαφέροντος υπήρξε ο εντοπισμός και επαναπατρισμός σημαντικού μέρους κλαπέντων θρησκευτικών και άλλων θησαυρών της κατεχόμενης πατρίδος μας.
Εξοχοτάτη Πρόεδρε, Παναγιώτατε, κύριοι Πρέσβεις, Σεβαστοί Ιεράρχες, Κυρίες και Κύριοι,
Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος διεκρίθην και δια την λελογισμένην και συνετήν διαχείρισην των οικονομικών και περιουσιακών στοιχείων της Εκκλησίας της Κύπρου.
Χάριν στον δυναμισμόν και την αποφασιστικότητα του, αντιμετώπισε με τον πλέον επιτυχήν τρόπο την οικονομική κρίσην που η πατρίδα μας αντιμετώπισε σαν αποτέλεσμα της οποίας διετηρήθη παράλληλα με το αυτόκεφαλο της Εκκλησίας της Κύπρου και η οικονομική αυτοτέλεια και πάλιν προς όφελος του ποιμνίου του.
Είναι ακριβώς χάριν αυτής της ευρωστίας που ήτο πάντοτε αρωγός και προστάτης των οικονομικά ευάλωτων και δυσπραγούντων συνανθρώπων μας.
Δεν θεωρώ ότι θα ήτο η ιδική του επιθυμία να αναφέρω λεπτομέρειες της αρωγής που παρείχε σε πάσχοντες συνανθρώπους μας, όμως δεν μπορώ να παραλείψω την ευαισθησία που επεδείκνυε για τους νέους.
Η υπόμνηση και μόνο της ανέγερσης εστιών προς επίλυση των προβλημάτων στέγασης των φοιτητών, είναι ενδεικτική του κοινωφελούς κληροδοτήματος που καταλείπει ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος.
Είμαι απολύτως βέβαιος πως η πλεονάζουσα εκκλησιαστική, πνευματική και ανθρωπιστική δράσης του θα αναπτυχθεί εν εκτάσει από τον τοποτηρητή του Αρχιεπισκοπικού θρόνου, Μητροπολίτη Πάφου, Πανιέρωτατο κ.κ. Γεώργιο.
Αυτό που, ως προσωπική μαρτυρία, ο ίδιος θα ήθελα να επισημάνω, πέραν των όσων έχω προαναφέρει, είναι πως κατά την ενάσκηση των Προεδρικών μου καθηκόντων είχα το προνόμιο να γνωρίσω έναν Ιεράρχη που τον διέκρινε:
(α) Η γνησιότητα και το ασυμβίβαστο ενός άκαμπτου πατριώτη, που κύρια έγνοια του ήταν η φυσική και εθνική επιβίωση του Κυπριακού Ελληνισμού, χωρίς ποτέ να παραγνωρίζει τα δικαιώματα των Τουρκοκύπριων συμπατριωτών μας.
Επιθυμία του ήτο πάντοτε ήτο η ειρηνική επίλυση του Κυπριακού, που θα οδηγούσε στην επανένωση και απελευθέρωση της πατρίδος μας από τα κατοχικά στρατεύματα, τις όποιες ξένες εξαρτήσεις και τη δημιουργία ενός Κράτους που θα μπορούσε να λειτουργήσει με σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του συνόλου των πολιτών.
(β) Είχα την τιμή να γνωρίσω έναν Ιεράρχη που δεν εδίσταζε ευθέως να εκφέρει την άποψη του, ανεξαρτήτως εάν τούτο θα εδυσαρεστούσε τον συνομιλητή του ή και μέρος της κοινωνίας.
(γ) Είναι εντός αυτών των πλαισίων που ανεπτύχθη μια άριστη και ειλικρινής μεταξύ μας συνεργασία, ακόμη και εκεί όπου ενδέχετο να υπήρχαν διαφωνίες ως προς χειρισμούς ή και αποφάσεις. Αυτό που υπερείχε των σχέσεων μας ήτο ο αλληλοσεβασμός.
Εξοχοτάτη Πρόεδρε, Παναγιώτατε, Σεβαστοί Ιεράρχες, Ελληνίδες και Έλληνες, Κύριοι,
Αναμφίβολα, ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β,’ διαδεχόμενος την πλειάδα των εκλεκτών και άξιων προκατόχων του στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο, έχοντας πλήρη συνείδηση της αποστολής του, επέτυχε να θέσει την ιδική του ανεξίτηλη προσωπική σφραγίδα και να δώσει συνέχεια στη μακραίωνη παράδοση που θέλει την Εκκλησία να συνδέεται άρρηκτα με τη φυσική και εθνική επιβίωση του Ελληνισμού της Κύπρου.
Η προσήλωση στις παρακαταθήκες, ως επίσης η συνέχεια του βηματισμού που ακολούθησε συνειδητά ο ακαταπόνητος Πρωθιεράρχης, αποτελεί τον γνώμονα και τον καλύτερο οδηγό εις την εκπλήρωση του ιδικού μας χρέους προς τη δοκιμαζόμενη μας πατρίδα.
Δια τούτο και βαθυτάτη θλίψη προκάλεσε η αποδημία σου μακαριστέ Αρχιεπίσκοπε Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου. Είθε ο Πανάγαθος Θεός να κατατάξει την ψυχή σου εν σκηναίς δικαίων.
Αιωνία θα παραμείνει η μνήμη σου.
Στον επικήδειο λόγο του ο Παναγιώτατος είπε:
“Λίαν αλγεινήν είδησιν εσήμανεν η καμπάνα του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Βαρνάβα! Είδησιν, την οποίαν ευθύς αμέσως μετέδωσαν εν οδύνη οι κώδωνες και τα σήμαντρα της Αγιονεοφυτικής Εγκλείστρας, οι καμπάνες της γενετείρας Τάλας και της Πάφου, οι καμπάνες της Πρωτευούσης και όλης της Αγιοτόκου Μεγαλονήσου, του πενθηρού ήχου αυτών φθάσαντος μέχρι και Κωνσταντινουπόλεως και Φαναρίου! Ο πολιός Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου κυρός Χρυσόστομος Β΄, ο Εγκλειστριώτης, ο Πάφιος και από Πάφου, ο κατά κόσμον Ηρόδοτος Δημητρίου, ο παιδιόθεν αφιερώσας εαυτόν εις την διακονίαν του Χριστού και της Εκκλησίας, ο επί σχεδόν τεσσαράκοντα και πέντε έτη θεοφιλώς αρχιερατεύσας και επί δεκαεξαετίαν και μέχρις εσχάτων σταθείς γενναίως επί των επάλξεων του Πρωθιεραρχικού καθήκοντος, ως και από της πρώτης άλλωστε στιγμής της αναδείξεώς του εις Προκαθήμενον της Αποστολικής Αυτοκεφάλου Κύπριδος Εκκλησίας, αφού έδωκε τας τελευταίας του νουθεσίας και συμβουλάς, αφού ηυλόγησεν αρχιερατικώς και ηυχήθη πατρικώς τους συνεργάτας του, το ποίμνιόν του, τον λαόν και τους άρχοντας της πολυπάθου Νήσου του, παρέδωκεν ειρηνικώς το πνεύμα του εις τον Αρχηγόν της Ζωής και Επίσκοπον των ψυχών ημών Κύριον Ιησούν Χριστόν και προσετέθη εις τους αοιδίμους προκατόχους του. Ελογισάμεθα λοιπόν και ημείς μετά του Εκκλησιαστού, ότι «αγαθόν πορευθήναι εις οίκον πένθους» (Εκκλησ. 7, 2) και ήλθομεν, διά πρώτην μάλιστα φοράν, εις Κύπρον, διά να αποχαιρετίσωμεν κατ’ αξίαν τον μεταστάντα πολυφίλητον αδελφόν, συλλειτουργόν και προσωπικόν ημών φίλον και να στηρίξωμεν τα απορφανισθέντα τέκνα του.
Η Κύπρος σήμερον, αγαπητοί, δακρύουσα βοά: «Επήγαγέν μοι ο Θεός πένθος μέγα»! (Βαρούχ δ’, 9). Χρυσόστομος ο Β΄, ο μέχρι της χθες υπάρχων «λύχνος εκλάμπων επί λυχνίας αγίας» (Σοφ. Σειρ. κστ’ ,17), και φωτίζων την Εκκλησίαν του Αποστόλου Βαρνάβα, τη ριπή του θανάτου εσβέσθη και σκότος εκάλυψεν άχρι καιρού τον Αρχιεπισκοπικόν Θρόνον της Νήσου! Θλίψις κατ’ άνθρωπον ουχί συνήθης, ουδέ μικρά! Το λογικόν της Εκκλησίας ποίμνιον, ο σεπτός των αγίων Αρχιερέων χορός, η αξιονόμαστος χορεία του τιμίου πρεσβυτερίου, της εν Χριστώ διακονίας και του οσιοβίου μοναχισμού, εστερήθησαν τον εαυτών Πρώτον, τον γενναίον στρατιώτην της Εκκλησίας, τον μέγαν και επίσημον κριόν της ποιμαντορίας, τον δεξιόν και δόκιμον οιακοστρόφον της ιεράς Ολκάδος, τον συνετόν και σώφρονα χειριστήν των εκκλησιαστικών και διεκκλησιαστικών πραγμάτων, τον ανύστακτον φύλακα των πατρίων, τον φιλόστοργον πατέρα πάντων, μάλιστα δε των εν ασθενείαις και ανάγκαις και δυσπραγία όντων, τον απλούν και άτυφον, τον ευπροσήγορον και ευέντευκτον, τον ελεήμονα και φιλάνθρωπον, τον όντως αξιομακάριστον Χρυσόστομον! ”
Στη συνέχεια ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρθηκε στην προσωπικότητα, τη διακονία και την προσφορά του μακαριστού Χρυσοστόμου.
“Ο Κύριος του Αμπελώνος ενωρίτατα «έδωκεν αυτώ ιερατείαν λαού, εμακάρισεν αυτόν εν ευκοσμία και περιέζωσεν αυτόν περιστολήν δόξης» (Σοφ. Σειρ. με’, 7). Και εκείνος, πολλαπλασιάζων φιλοτίμως το τάλαντον, εφάνη πιστός, επαρκής και δημιουργικός εις πάσαν βαθμίδα ιερατείας λαού. Και ως Ηγούμενος της Ιεράς Μονής του Αγίου Νεοφύτου, και ως Μητροπολίτης Πάφου, και ως Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου. Και ελάμπρυνε την ιερατικήν ευκοσμίαν και την περίδοξον ποιμαντικήν αποστολήν που του έδωκεν ο Θεός με προσωπικήν αρετήν, με θεοφιλείς αγώνας, με ιστορικά βήματα και πολύ αξιόλογα επιτεύγματα. Ρηξικέλευθος εν πολλοίς, αποκατέστησε το κανονικόν διοικητικόν σχήμα της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Κύπρου, πρωτίστως διά της μετά από οκτώ ολοκλήρους αιώνας ανασυστάσεως των Βυζαντινών Επισκοπών της Νήσου, τας οποίας, διά προφανείς και ήκιστα ευφήμους λόγους, είχε καταργήσει από του 1222 η μακραίων Φραγκοκρατία, προσπαθούσα να απομειώση την γηγενή Ορθόδοξον Εκκλησίαν. Ούτως, αι Επισκοπαί Κωνσταντίας και Αμμοχώστου, Ταμασού και Ορεινής, Τριμυθούντος και Λευκάρων, Τηλλυρίας, Αρσινόης, Αμαθούντος, Καρπασίας, Λήδρας, Χύτρων, Νεαπόλεως και Μεσαορίας, είδον και πάλιν δι’ ενεργειών του αοιδίμου Πρωθιεράρχου το φως του ηλίου, με άμεσον αποτέλεσμα την συνοδικώς κανονικήν αρτιότητα της Κύπριδος Εκκλησίας και την καλλιτέραν διαποίμανσιν του χριστωνύμου αυτής πληρώματος.
Όραμα γενεών υπήρξεν η ίδρυσις Θεολογικής Σχολής εν Κύπρω. Τούτο ηξιώθη να το πραγματοποιήση ο νυν προπεμπόμενος εις την Άνω Ιερουσαλήμ Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β΄, κατόπιν πολλών κόπων και θυσιών! Και αποτελεί η «τη πανσωστική Αγία Τριάδι» ευλαβώς αφιερωθείσα Σχολή πολύτιμον και πολύλαμπρον αδάμαντα της αρχιερατικής αυτού μίτρας! Εξ ετέρου, ο Μη Κυβερνητικός Οργανισμός «Φιλοκαλία», τον οποίον ο μακαριστός συνέστησεν, αποτελεί τρανόν δείγμα της αγάπης του προς τους δυσπραγούντας αδελφούς, προς την νεότητα, προς την θρησκευτικήν, ιστορικήν και πολιτιστικήν κληρονομίαν της Κύπρου. Δείγμα προς τούτοις λαμπρόν της προς τον εφημεριακόν Κλήρον, και μάλιστα τον της υπαίθρου, πολλής πατρικής αγάπης του υπήρξεν ο «Κεντρικός Φορεύς Μισθοδοσίας Εφημεριακού Κλήρου», τον οποίον, εν συνεργασία μετά της Κυβερνήσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας συνέστησε, και διά του οποίου εξησφάλισεν αξιοπρεπή και ομοιόμορφον μισθοδοσίαν του ιερού Κλήρου της Νήσου.
Ότε αι γνωσταί τραγικαί περιπέτειαι της Νήσου, κατά το δεύτερον ήμισυ του 20ου αιώνος, ήνοιξαν τον δρόμον διά πρωτοφανείς ιεροσυλίας εις βάρος των ιερών Ναών και Μονών του Κυπριακού Βορρά, ώστε πλείστα σεβάσμια ιερά σκεύη και αντικείμενα, ιστορικά φορητά εικονίσματα, αποτοιχισθείσαι αρχαίαι αγιογραφίαι κ.λπ. να καταλήξουν εις διαφόρους κλεπταποδόχους και οίκους παρανόμων δημοπρασιών ανά τον κόσμον, ο μακαριστός αδελφός παρηκολούθει αγρύπνως τας κινήσεις των οίκων δημοπρασίας και κατώρθωσε πλείστα όσα να εντοπίση, να τα αγοράση και να τα επαναφέρη εις Κύπρον, προς μεγάλην χαράν και παρηγορίαν των πιστών.”
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Παναγιώτατος στον σεβασμό και την αγάπη που έτρεφε ο μακαριστός Προκαθήμενος της Εκκλησίας Κύπρου προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
“Αλλ’ εκείνο το οποίον ως Οικουμενικός Πατριάρχης επιθυμούμεν οφειλετικώς να υπογραμμίσωμεν όλως ιδιαιτέρως, ήτο η μεγάλη αγάπη του αειμνήστου προς την μαρτυρικήν Εκκλησίαν της Κωνσταντινουπόλεως και η φιλότιμος και αδιάκοπος συμπόρευσίς του μεθ’ ημών εις την οδόν του μαρτυρίου και της μαρτυρίας της! Εις κάθε βήμα μας ήτο πλησίον μας με γενναιότητα, με παρρησίαν και με ευεργετικήν δεξιάν. Μας έδωκε την χαράν να πραγματοποιήση κατ’ Απρίλιον του 2010 επίσημον ειρηνικήν επίσκεψιν εις το Σεπτόν Κέντρον, αψηφήσας οιανδήποτε δυσκολίαν. Είχε μεν και ο αοίδιμος προκάτοχός του Αρχιεπίσκοπος Σωφρόνιος Γ΄ πραγματοποιήσει προ αιώνος και πλέον επίσκεψιν εις το Σεπτόν Κέντρον, ανεπίσημον όμως, και απλώς εχοροστάτησεν από του παραθρονίου εις τον Πατριαρχικόν Ναόν κατά την Θείαν Λειτουργίαν. Όμως, Χρυσόστομος ο Β΄ επέστεψε την επίσημον ειρηνικήν επίσκεψίν του διά του Πρωθιεραρχικού Συλλειτούργου εις την ιστορικήν Μονήν της Ζωοδόχου Πηγής Μπαλουκλή, κατά την διάρκειαν του οποίου είχομεν την ευκαιρίαν να υπογραμμίσωμεν από κοινού κατά τον πλέον επίσημον τρόπον τους ιερούς, βαθυτάτους και ακαταλύτους δεσμούς που συνδέουν τας ημετέρας Εκκλησίας. Είμεθα, ελέγομεν τότε, «παράλληλοι Κυρηναίοι παραλλήλων Σταυρών, αλλά και κοινωνοί της ιδίας ζωηφόρου Αναστάσεως»!
Κατά την τελικήν φάσιν της προετοιμασίας της εν Κρήτη Αγίας και Μεγάλης Σύνοδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, καθώς και κατά την διαρκειαν των εργασιών αυτής, η παρουσία και συμβολή του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου υπήρξε πολύτιμος και εις ωρισμένας περιπτώσεις καθοριστική. Εκεί έδειξε πράγματι τας διαστάσεις της αγάπης του προς την Εκκλησίαν, το γνήσιον πατερικόν του φρόνημα και την έντιμον αφοσίωσίν του εις τον Συνοδικόν θεσμόν. Υπήρξε δε και ένθερμος υποστηρικτής των θέσεων του Οικουμενικού Πατριαρχείου εις ώρας σάλου και προσκομμάτων, πράγμα διά το οποίον και του είμεθα ειλικρινώς ευγνώμονες. Ανεξίτηλος θα παραμείνη εις την μνήμην μας η τελευταία επίσκεψις του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου εις την Πόλιν του Κωνσταντίνου, αρχάς Μαρτίου 2020, και το Συλλείτουργον κατά την Κυριακήν της Ορθοδοξίας. Εξήραμεν τότε την ποιμαντικήν αυτού ευαισθησίαν, την σοφίαν, τον δυναμισμόν και την παρρησίαν με τας οποίας διακονεί τον εμπεμπιστευμένον αυτώ άνωθεν λαόν του Θεού, το οξύ αισθητήριόν του διά τα σημεία των καιρών και τον απεκαλέσαμεν «ανύστακτον φύλακα της πανιέρου κοινής κληρονομίας της Ορθοδοξίας».
Ο αοίδιμος Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β΄ ανέπαυσε πολλαχως την καρδίαν ημών και μας έδωκε πολλάς αφορμάς διά να δοξολογήσωμεν το όνομα του Θεού, επειδή εχαρίσατο εις τον λαόν Του τον σπουδαίον αυτόν εκκλησιαστικόν άνδρα. Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον είναι και δι’ ένα ακόμη λόγον εύγνωμον προς αυτόν, όπως εξ ίσου και προς την Ιεράν Σύνοδον της Εκκλησίας της Κύπρου, η οποία προφρόνως ενέκρινε την σχετικήν θερμήν εισήγησίν του και μας παρεχωρήθη φιλαδέλφως το ωραίον κτήριον της εν Βρυξέλλαις Αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Κύπρου, όπερ και αξιοποιείται ήδη υπό της Ιεράς ημών Μητροπόλεως Βελγίου, εις βασικάς αυτής ανάγκας ανταποκρινόμενον! Ευχαριστούμεν σοι πλείστα, μακαριστέ άγιε Αδελφέ! Το όνομά σου θα παραμείνη πάντοτε λίαν σεβαστόν εις τας δέλτους της μνήμης όλης της Εκκλησίας και του Γένους! Είησαν πάντα ταύτα εις μνημόσυνόν σου αιώνιον ενώπιον Θεού και ανθρώπων!”
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης σημείωσε:
“Όπως έχει θεολογικώτατα γραφή, η Ανάστασις του Χριστού «κατήργησε την αθανασίαν του θανάτου». Η εκκλησιαστική ζωή απηχεί εις όλας τας διαστάσεις αυτής την νίκην κατά του θανάτου, την χαράν της ελθούσης πανσωστικής χάριτος και την βεβαιότητα της «κοινής αναστάσεως», προανάκρουσμα όλων εκείνων των θαυμαστών, «α οφθαλμός ουκ είδε και ούς ουκ ήκουσε και επί καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβη, α ητοίμασεν ο Θεός τοις αγαπώσιν αυτόν» (Α’ Κορ. β’, 9). Είμεθα πλέον ή βέβαιοι, ότι ο μακαριστός αδελφός Χρυσόστομος ήδη έχει μεγάλον «κλήρον εν τοις ηγιασμένοις πίστει τη εις Χριστόν» (Πραξ. κστ’, 18). Αι δε τίμιαι και θεοπειθείς ευχαί του εκ του Ουρανίου Θυσιαστηρίου ας συνοδεύουν την Μεγαλόνησον και τον θεοσεβή Κυπριακόν λαόν και πάντας ημάς πανταχού και πάντοτε, και εν αιθρία και εν καταιγίσι και περιστάσεσιν! Είη η μνήμη αυτού αιωνία και αγία, και η εν λευκή στολή κατάπαυσίς του εν Χώρα Ζώντων, εν σκηναίς Δικαίων και Αγίων, εν τη χαρά της Βασιλείας, εν τω φωτί της Τρισηλίου Θεότητος!
Επί πάσι τούτοις, «η ευλογία και η δόξα και η σοφία και η ευχαριστία και η τιμή και η δύναμις και η ισχύς τω Θεώ ημών, εις τους αιώνας των αιώνων». Αμήν! (Αποκ. ζ΄, 12).”
Προηγουμένως, επικηδείους λόγους εκφώνησαν οι Εξοχ. Πρόεδροι της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κατερίνα Σακελλαροπούλου και της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης, Μήνυμα του Αγιωτάτου Παπά Ρώμης Φραγκίσκου ανέγνωσε ο Σεβ. Καρδινάλιος Kurt Koch, και τέλος, εκ μέρους της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου, επικήδειο εκφώνησε ο Τοποτηρητής του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου Πανιερ. Μητροπολίτης Πάφου κ. Γεώργιος.
Δείτε επίσης:
- Αναπαύθηκε εν Κυρίω ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κυρός Χρυσόστομος Β΄
- Εξαήμερο δημόσιο πένθος στη Κύπρο
- Όλη η διαδικασία εκλογής νέου Αρχιεπισκόπου Κύπρου – Τι προνοεί ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Κύπρου
- “Κοσμοσυρροή” για τον Αρχιεπισκοπικό Θώκο της Κύπρου
- Τρισάγιο στον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου κυρό Χρυσόστομο τέλεσε ο Μητροπολίτης Βρυούλων
- 16 έτη Αρχιεπισκοπείας Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου Β’
- Στη Κύπρο έφθασε ο Οικουμενικός Πατριάρχης
Παρέστησαν, ο Μακαρ. Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. Θεόδωρος Β’, ο Μακαρ. Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος Β’, εκπρόσωποι των Πρεσβυγενών Πατριαρχείων Αντιοχείας και Ιεροσολύμων, και των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών Ρουμανίας, Βουλγαρίας, Γεωργίας, Αλβανίας και Ουκρανίας, Αντιπροσωπεία της Εκκλησίας Ρώμης, εκπρόσωποι των άλλων θρησκευτικών ομάδων της μεγαλονήσου, η Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων της Ελλάδος κ. Νίκη Κεραμέως, εκ προσώπου της Ελληνικής Κυβερνήσεως, η Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, ο Γενικός Εισαγγελέας και τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο Δήμαρχος Λευκωσίας και άλλοι εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, Διπλωμάτες, συγγενείς του εκλιπόντος, και πλήθος άλλων επισήμων.
Ο ενταφιασμός του μακαριστού Αρχιεπισκόπου κυρού Χρυσοστόμου έγινε στην κρύπτη του Καθεδρικού Ναού από τον Τοποτηρητή του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου.
Συναντήσεις με τους Προέδρους της Κυπριακής και Ελληνικής Δημοκρατίας στο Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο
Αμέσως μετά την εξόδιο Ακολουθία του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Κύπρου, η Α.Θ.Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος συνέφαγε σε γεύμα στο Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο, με τους Εξοχ. Προέδρους της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκο Αναστασιάδη και της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κατερίνα Σακελλαροπούλου.
