17 °C Athens, GR
20/10/2020

Τελευταια Νέα
Βολιβία: Οι ψηφοφόροι καλούνται να εκλέξουν τον πρόεδρό τους, σχεδόν έναν χρόνο μετά την παραίτηση του Έβο Μοράλες Μνήμη του Αγίου ενδόξου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά – 18 Οκτωβρίου Ελληνικής καταγωγής ο νέος δήμαρχος του Περθ Κωστής Χατζηδάκης: Τροποποιήσεις για την εκτός σχεδίου δόμηση και μέτρα για τον λογαριασμό των ΑΠΕ Κ.Αχ.Καραμανλής: Με 500 λεωφορεία θα ενισχυθεί το δίκτυο του ΟΑΣΑ μέχρι το τέλος του χρόνου Δίκη ΧΑ: Τη Δευτέρα η αγόρευση της εισαγγελέως – Aνεπανόρθωτη βλάβη επικαλέστηκαν οι συνήγοροί του Μιχαλολιάκου Ικανοποίηση Αναστασιάδη για τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συνεχίζεται το πρόγραμμα συντήρησης των χειρογράφων του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας 16η Επέτειος Εκλογής στον Πατριαρχικό Θρόνο του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόδωρου Πατριαρχικό Τρισάγιο για τον μακαριστό Μητροπολίτη Ιταλίας και Μελίτης

Η Εορτή της κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας – 15 Αυγούστου

NewsDesk 16:43:10

Σήμερα, 15 Αυγούστου, οι ανά την υφήλιο ορθόδοξοι χριστιανοί πανηγυρίζουν την εορτή της σεβασμίας μεταστάσεως στους ουρανούς της υπερευλογημένης, ενδόξου, Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας.

Όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου και η στιγμή της ολοκλήρωσης της επίγειας ζωής της Θεοτόκου, Άγγελος Κυρίου της μετέφερε το μήνυμα της εκδημίας από τα εγκόσμια τρεις ημέρες ενωρίτερα.

Αφού πήγε και προσευχήθηκε στο όρος των Ελαιών, επέστρεψε στο σπίτι του Ιωάννη, του ηγαπημένου μαθητή, και έκανε γνωστή στους Μαθητές την αναχώρησή της από τα επίγεια προς το Θεάνθρωπο Υιό της και Σωτήρα όλων μας.

Μάλιστα, η παράδοση αναφέρει ότι λίγο πριν τη Μετάστασή της, παρά το ότι οι Απόστολοι δεν ήσαν όλοι στα Ιεροσόλυμα, εντούτοις («Θεαρχίῳ νεύματι, πάντοθεν… ὑπὸ νεφῶν μεταρσίως αἱρόμενοι») με θαυμαστό τρόπο συνάχθηκαν όλοι γύρω από το σεβάσμιο σκήνωμά της.

Όταν κοιμήθηκε η Κυρία Θεοτόκος, «ο γλυκασμός των αγγέλων, των θλιβομένων η χαρά, χριστιανών η προστάτις», οι Απόστολοι με ψαλμούς και ύμνους την κατευόδωσαν, τοποθετώντας την σε τάφο στη Γεθσημανή. Μετά από τρεις ημέρες, όταν άνοιξαν τον τάφο, οι παρευρισκόμενοι έμειναν έκπληκτοι, διότι το νεκρό σώμα της Παναγίας δεν ήταν εκεί, αλλά αναστήθηκε σωματικά και ανελήφθη στους ουρανούς.

Η Δέσποινα Θεοτόκος είναι ο άνθρωπός μας πλησίον του θρόνου του Θεού. Οι πρεσβείες της είναι σταθερές και ακατάπαυστες, η προστασία της είναι μια διαρκής άγκυρα ελπίδας για τους ανθρώπους που την επικαλούνται με σεβασμό και εμπειρική γνώση της αξίας και της θέσεώς της. Την Παναγία, που ήταν αειπάρθενος (πριν, κατά την κυοφορία και μετά τη γέννα του Θεανθρώπου Σωτήρα), δεν ήταν δυνατόν να την κρατήσει ο τάφος νεκρή. Και έτσι, ως μητέρα της ζωής, μετέστη προς τη ζωή, προς τον Υιό και Λόγο του Θεού και Υιό της.

Δεῦτε ἀνυμνήσωμεν λαοί, τὴν Παναγίαν Παρθένον ἁγνήν, ἐξ ἧς ἀρρήτως προῆλθε, σαρκωθεὶς ὁ Λόγος τοῦ Πατρός, κράζοντες καὶ λέγοντες· Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί, Μακαρία ἡ γαστήρ, ἡ χωρήσασα Χριστόν. Αὐτοῦ ταῖς ἁγίαις χερσί, τὴν ψυχὴν παραθεμένη, πρέσβευε ἄχραντε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. (Εἰς τὸν Στίχον Ἰδιομελα. Ἦχος δ’)

Στην προσωπικότητα της Παναγίας ζει το διαρκές θαύμα της παρουσίας του Θεού. «Ἐν τῇ Γεννήσει σου, σύλληψις ἄσπορος, ἐν τῇ Κοιμήσει σου, νέκρωσις ἄφθορος, θαῦμα ἐν θαύματι διπλοῦν, … Διὸ σὺν τῷ Ἀγγέλῳ βοῶμέν σοι, Χαῖρε ἡ κεχαριτωμένη».

Ψάλλουμε σήμερα στην Εκκλησία: Νικήθηκαν οι νόμοι της ανθρωπίνης φύσεως, σε εσένα Παρθένε Άχραντε· διότι παραμένει παρθένος αυτή που γέννησε και ο θάνατος συναντά τη ζωή. Θεοτόκε, συ που έμεινες Παρθένος μετά τη γέννα και ζεις μετά το θάνατο, σε παρακαλούμε σώζε πάντοτε τους πιστούς ανθρώπους που αποτελούν την κληρονομία σου.

Σήμερα πανηγυρίζουν πολλές Μονές και Ναοί της νήσου μας. Η σκέψη μας αγγίζει ευλαβικά ένα ακόμη ερειπωμένο μοναστήρι της Παναγίας μας στην κατεχόμενη γη που μάς γέννησε: την Παναγία των Καθάρων νοτιοδυτικά του Λάρνακα της Λαπήθου, κάτω από τον Κυπαρισσόβουνο, την υψηλότερη κορυφή, στο δυτικό άκρο του Πενταδάκτυλου.

Ας μας αξιώσει σύντομα ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, με τις πρεσβείες της Δεσποίνης Θεοτόκου, της σωτηρίας των ψυχών μας και της απελευθέρωσης της τουρκοκρατούμενης πατρίδας μας και της επανεγκατάστασης των εκτοπισμένων μας στην πατρώα γη σε συνθήκες ειρήνης και επικράτησης των πανανθρώπινων δικαιωμάτων.

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου

 

Η Εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου όπως την καταγράφει το wikipedia 

Η Κοίμηση της Θεοτόκου είναι Θεομητορική εορτή των Ορθόδοξων – Χριστιανικών Εκκλησιών. Αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες γιορτές και εορτάζεται κάθε καλοκαίρι στις 15 Αυγούστου. Εκείνη την ημέρα οι Χριστιανοί γιορτάζουν με ιδιαίτερη λαμπρότητα τον θάνατο της Θεοτόκου, την ταφή, την ανάσταση και τη μετάστασή Της στους ουρανούς.

Εξωβιβλικές πηγές της εορτής

Με δεδομένο πως απουσιάζουν μαρτυρίες σχετικές με τα γεγονότα της κοιμήσεως της Θεοτόκου, το εορτολογικό περιεχόμενό της το εντοπίζουμε σε εξωβιβλικές μαρτυρίες. Έτσι έχουμε ένα απόκρυφο κείμενο με τίτλο De transitu beatae Mariae virginis (Περί μεταστάσεως της μακαρίας Παρθένου Μαρίας) χρονολογούμενο τον 5ο αιώνα και είναι λατινική μετάφραση παλιότερου χαμένου ελληνικού πρωτοτύπου. Γύρω στον 6ο αιώνα έχουμε λατινική μετάφραση ενός άλλου απόκρυφου έργου με τίτλο Joannis liber de Dormitione Mariae (βίβλος Ιωάννου περί της κοιμήσεως της Μαρίας) ενώ εκδόθηκε και συριακή μετάφραση. Η λατινική μετάφραση του Transitus αποτελεί ελεύθερη απόδοση του συριακού Joanis liber. Για άλλους ερευνητές το Transitus δεν είναι τίποτε άλλο παρά συμπερίληψη όλων των περί Κοιμήσεως απόκρυφων αφηγήσεων. Το αρχικό πρωτότυπο δεν αποκλείεται επίσης να ήταν και ελληνικό, χρονολογούμενο στα τέλη του 4ου με αρχές του 5ου αι. και μεταφράστηκε στα κοπτικά, λατινικά και αραβικά και ίσως αποτελεί σύνοψη αρχαιότερων πηγών από τον 2ο αι. μ.Χ. Σε κάθε περίπτωση οι απόκρυφες αφηγήσεις συνδέονται με το εορτολογικό περιεχόμενο της εορτής και όχι με το πώς εμφανίστηκε η εορτή

Η περί του τόπου ταφής της Θεοτόκου παράδοση

Η παλιότερη αναφορά στον τόπο ταφής της Θεοτόκου προέρχεται από τον 5ο αιώνα και συνδέεται με τα Ιεροσόλυμα. Οδοιπορικά του 6ου αιώνα (Θεοδόσιος το 530, Αντώνιος Πλακεντίας το 570) προσδιορίζουν τον τάφο της στη Γεθσημανή. Τον 7ο αιώνα, τον ίδιο τόπο προσδιορίζει και ο Σοφρώνιος Ιεροσολύμων, και στο Breviarius de Hierosolyma η Έφεσος θεωρείται ένας εναλλακτικός τόπος ταφής της Θεοτόκου θεμελιωμένος από την απόκρυφη παράδοση που θέλει τον Ευαγγελιστή Ιωάννη όταν ήλθε στην Έφεσο να έφερε μαζί του και τη Θεοτόκο αλλά και από τη σύγκληση της Γ’ Οικουμενικής Συνόδου στο ναό της αγίας Μαρίας στην πόλη αυτή.

Η εορτολογική εξέλιξη προς τη 15η Αυγούστου

Στον δρόμο από την Ιερουσαλήμ προς τη Βηθλεέμ υπάρχει μια τοποθεσία ονόματι Κάθισμα στο οποίο σύμφωνα με την απόκρυφη παράδοση η Θεοτόκος λίγο πριν την κύησή της ζήτησε από τον Ιωσήφ να ξεκουραστεί. Εκεί χτίσθηκε ναός στα χρόνια του Ιουβενάλιου Ιεροσολύμων (417-458). Λειτουργιολόγοι εικάζουν πως η ημερομηνία της εορτής μνήμης της Θεοτόκου που εορταζόταν εκεί ήταν στις 13 Αυγούστου. Από τα μέσα του 5ου αιώνα ο αυτοκράτορας Μαρκιανός κτίζει ναό προς τιμήν της Θεοτόκου στη Γεσθημανή και τρία χρόνια μετά τον θάνατό του, το 460, εμφανίζεται για πρώτη φορά η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου στον συγκεκριμένο ναό, εκτοπίζοντας την παλαιότερη του Καθίσματος. Προς επίρρωσιν αυτής της πληροφορίας είναι και εκείνη από το Γεωργιανό κανονάριο, κειμένου που αποτυπώνει την ιεροσολυμιτική λατρεία ανάμεσα στα 450-750μ.Χ., το οποίο μας πληροφορεί ότι στις 15 Αυγούστου τιμάται η μνήμη της Θεοτόκου στη Γεθσημανή στο ναό του αυτοκράτορα Μαρκιανού. Προς την κατεύθυνση της καθιέρωσης της εορτής της Κοιμήσεως κινήθηκε η διατύπωση του ορθόδοξου Μαριολογικού δόγματος κατά την Γ’ Οικουμενική Σύνοδο. Τελικά, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Νικηφόρου Κάλλιστου, ο αυτοκράτορας Μαυρίκιος περί τα τέλη του 6ου αιώνα καθόρισε διά διατάγματος την επιτέλεση της εορτής στις 15 Αυγούστου. Δεν επρόκειτο για τη σύσταση νέας εορτής αλλά για την επίσημη υιοθεσία της ιεροσολυμιτικής ημερομηνίας. Πάντως η ημερομηνία αυτή δεν επιβλήθηκε σε όλο τον χριστιανικό κόσμο.[10] Η Συριακή Εκκλησία τοποθέτησε στις 26 Δεκεμβρίου την εορτή της Κοιμήσεως την ίδια μέρα Γεννήσεως του Κυρίου, μετατεθείσης κατά μία ημέρα για να μη συμπέσουν οι δύο εορτές. Από τη Συρία η εορτή περνάει στην Ρώμη. Ο πάπας Θεόδωρος Α’ (647-649) είναι ο πρώτος ο οποίος επιχείρησε να εισαγάγει την εορτή στη Ρώμη αλλά χωρίς επιτυχία. Ο Σύριος πάπας Σέργιος Α’ (687-701) μετέφερε στη Ρώμη τον εορτασμό της Κοιμήσεως. Ο Πάπας Αδριανός εγκαινίασε την εορτή στο ναό της Αγίας Μαρίας της Μείζονος στη Ρώμη. Στην Αίγυπτο η εορτή εμφανίστηκε τον 5ο αιώνα εξ επιδράσεως των Ιεροσολύμων. Ως ημερομηνία τέλεσης της εορτής είχε οριστεί η 21η του αιγυπτιακού μηνός Τομπί δηλαδή η 16η Ιανουαρίου του Ιουλιανού ημερολογίου. Την 15η Αυγούστου εορταζόταν η Μετάσταση αυτής.

Νηστεία

Κατά την παράδοση, είθισται περίοδος νηστείας για τη συγκεκριμένη εορτή, που καθιερώθηκε τον 7ο αιώνα. Αρχικά ήταν χωρισμένη σε δύο περιόδους, εκείνη πριν την γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα και εκείνη πριν της γιορτής της Κοίμησης της Θεοτόκου. Το 10ο αιώνα, συνενώθηκαν σε μια νηστεία που περιλαμβάνει 14 ημέρες και ξεκινά την 1η Αυγούστου. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης νηστείας, νηστεύεται το λάδι εκτός του Σαββάτου και της Κυριακής, ενώ στη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα καταλύεται το ψάρι. Κατά τη γιορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου καταλύονται τα πάντα, εκτός κι αν η γιορτή πέσει σε ημέρα Τετάρτη ή Παρασκευή, οπότε καταλύεται μόνο το ψάρι.

Εικονογραφία

Στη διαμόρφωση του θέματος της Κοίμησης σημαντική επίδραση άσκησαν τα απόκρυφα (Περί της Κοιμήσεως της Μαρίας του Ιωάννου του Θεολόγου, Trasitus beatae Mariae Virginis), οι Πατέρες και βυζαντινοί συγγραφείς, οι υμνογράφοι και η εκκλησιαστική παράδοση. Το θέμα της Κοιμήσεως ανάγεται στον 6ο αι., αν συσχετιστεί με Ομιλία του Ιωάννου Θεσσαλονίκης, και τον 7ο αι., οπότε χρονολογείται ο Ναός της Κοιμήσεως στη Νίκαια.Στο εικονογραφικό θέμα της Κοιμήσεως, η Παναγία παρουσιάζεται ξαπλωμένη σε φέρετρο στρωμένο με πολυτελές σεντόνι, κοιμάται γαλήνια και τα χέρια σταυρωμένα εμπρός στο στήθος. Γύρω από το νεκρικό κρεβάτι βρίσκονται οι απόστολοι, με τον Πέτρο να στέκεται κοντά στο κεφάλι της και τον Παύλο κοντά στα πόδια της. Άλλες φορές εικονίζονται οι απόστολοι σε υπερυψωμένη θέση ερχόμενοι πάνω σε νέφη. Η ψυχή της Θεοτόκου απεικονίζεται ως σπαργανωμένο βρέφος, την οποία κρατάει ο Ιησούς, ζωγραφιζόμενος πάνω από το φέρετρο και στο μέσο της σύνθεσης. Σε άλλες παραστάσεις, περιβάλλεται το ξαπλωμένο σώμα της από γυναίκες οι οποίες, καθώς προβάλλουν από αρχιτεκτονήματα, θρηνούν το θάνατό της, όπως και άγγελοι. Άγγελος απεικονίζεται από τον 11ο αι. και μετά να παραλαμβάνει την ψυχή της Παναγίας με σκοπό να την οδηγήσει στον Παράδεισο. Στον ουρανό, ζωγραφίζεται πύλη η οποία ανοίγει για να δεχθεί τη Θεοτόκο ένδοξη Έτσι, σε παραστάσεις της Κοιμήσεως απεικονίζεται τρεις φορές η Θεοτόκος: μία κοιμωμένη κάτω, μία ως ψυχή στα χέρια του Ιησού και μία ανεβαίνοντας στους ουρανούς. Σε κάποιες περιπτώσεις, η απεικόνιση της Ανάληψης της Παναγίας συνοδεύεται από την απεικόνιση της ταυτόχρονης ρίψης της ζώνης της στον απόστολο Θωμά ο οποίος δεν πρόφτασε την κηδεία της. Τον 12ο αι. κ.εξ εμφανίζεται το επεισόδιο του Εβραίου Ιεφωνίου, κατά το οποίο ο άγγελος αποκόβει τα χέρια του επειδή επιχείρησε να σπάσει το φέρετρο της Παναγίας. Η Κοίμηση ιστορείται στον δυτικό τοίχο πάνω από την είσοδο του κυρίως ναού.

 

 

Πηγές:wikipedia – churchofcyprus.org.cy Ειρμοί του Κανόνος της Θεομητορικής εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Μέλος Ιωάννου Πρωτοψάλτου Ήχος Α΄. Ψάλλει η Βυζαντινή Χορωδία Αγρινίου υπό την διεύθυνση του Πρωτοψάλτου Ανδρέα Λανάρα. Πηγή: Προσωπικό Αρχείο Δημητρίου Παπάνη,Απολυτίκιο Εορτής της Κοιμήσεως Θεοτόκου – Ψάλλει χορός μοναζουσών της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου Μάκρης Αλεξανδρούπολης (Παναγία Έβρου). Ήχος Α΄.Ψάλλει η Χορωδία της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ “Οι 3 Ιεράρχες” GREEKTV4E

  • Source: Η Εορτή της κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας - 15 Αυγούστου

Σχετικά Άρθρα

Εισαγωγική τοποθέτηση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου

Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Shares «Καλημέρα σας κυρίες και κύριοι, η πρόθεσή μου ήταν να μην κάνουμε αυτό το Υπουργικό Συμβούλιο μέσω τηλεδιάσκεψης, όμως για λόγους συμβολισμού και λαμβάνοντας υπόψη και τη σημασία που αποδίδουμε στο να τηρούνται απόλυτα τα μέτρα τα οποία μας έχει εισηγηθεί η επιτροπή των επιστημόνων, έκρινα ότι θα κρατήσουμε ακόμα […]

Η Εορτή του Προφήτη Ηλία του Θεσβίτη – 20 Ιουλίου

Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Shares Ἐπέσχεν ὄμβρον, πῦρ τρίτον φέρων κάτω, Σχίζει δὲ ῥεῖθρον Ἠλίας τρέχων ἄνω. Δίφρῳ ἀνηρπάγης περὶ εἰκάδα, Ἠλία ἱππεῦ. Βιογραφία Μέσα στη χορεία των Προφητών της Παλαιάς Διαθήκης ξεχωριστή είναι η θέση του προφήτη Ηλία. Στην Καινή Διαθήκη το όνομα του προφήτη Ηλία αναφέρεται πολλές φορές από τον ίδιο τον Ιησού […]

Pin It on Pinterest